บทที่ 10 ขัดขืน
“นี่…ลงไปนะ…ปะ...ปล่อยฉันนะ”
พะพายดิ้นไปมาอยู่ใต้ร่างกายหนา พยายามใช้มือผลักดันหน้าอกของคนด้านบนให้ออกห่าง แต่มันก็แทบจะไม่เป็นผลเลยสักนิด
รามจับข้อมือทั้งสองข้างของพะพายกดไว้เหนือหัว เพื่อไม่ให้เธอทุบตีเขาได้ดั่งใจอีก
“ปล่อยฉันนะ…ไอ้โรค...อืออ...อืออ” คำด่าทอของพะพายต้องหยุดลง แล้วต้องแปลงเปลี่ยนเป็นเสียงร้องครางในลำคอแทน
รามประกบจูบริมฝีปากบางของคนใต้ร่างอย่างรุนแรง จนเธอพยายามดิ้นทุรนทุราย เพราะเริ่มขาดอากาศหายใจ เขาถึงได้ยอมถอนจูบออกอีกครั้ง รามไม่ชอบเวลาที่พะพายพูดจาไม่เพราะกับตัวเอง เขาเลยอยากสั่งสอนเธอซะหน่อย ต่อไปจะได้เลิกด่าทอว่าเขาซะที!!!
พะพายนอนหอบอยู่บนเตียงใบหน้าแดงก่ำไปหมด ผู้ชายคนนี้เขาคิดจะฆ่าเธอจริง ๆ ใช่ไหมเนี่ย!!!
รามก้มจ้องมองผลงานตัวเองอย่างพอใจ
“ปล่อย...ถ้าคุณทำอะไรฉัน...ฉันแจ้งตำรวจแน่ค่อยดู!!”
พะพายดิ้นขัดขืนอยู่ใต้ร่างของรามไปมาอย่างไม่ยอม แต่มันก็ช่วยอะไรแทบไม่ได้เลย เพราะรามนั่งคร่อมทับบนร่างของเธออยู่ ส่วนมือก็ถูกจับไว้ทั้งสองข้าง
พะพายในเวลานี้เลยทำได้เพียงแค่ พูดข่มขู่คนด้านบนออกไปเท่านั้น หวังว่าเขาจะเกรงกลัวกฎหมายขึ้นมาบ้าง
“หึหึ...ตำรวจเหรอ...น่าสนุกดีนี่” รามหัวเราะเบา ๆ พร้อมพูดท้าออกไปอย่างไม่เกรงกลัว คนอย่างรามไม่เคยกลัวอะไรอยู่แล้ว
สายตาคมกริบจ้องมองคนใต้ร่างราวกับจะบอกว่า ยังไงคืนนี้เธอก็หนีเขาไม่พ้นอย่างแน่นอน
รามค่อย ๆ ดึงเนกไทที่คอของตัวเองออกมาช้า ๆ สายตาก็ยังคงจ้องมองพะพายไม่วางตา จากนั้นก็ใช้เนกไทเส้นยาว ผูกข้อมือเล็กของพะพายไว้ด้วยกันทั้งสองข้าง หึหึ ดูซิว่าแม่ตัวแสบของเขา ยังจะพยศได้อยู่อีกไหม!!!
“ปล่อยฉันนะ…ปล่อย...คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ” พะพายร้องโวยวายไม่หยุด
“ก็ทำไปแล้วนี่...แล้วก็จะทำจนเช้าด้วย” รามกระซิบพูดบอกข้างหูอย่างทีเล่นทีจริง
พอได้ยินคำพูดของราม พะพายเหมือนกับถูกน้ำเย็นราดบนตัว เธอรู้สึกเย็นยะเยือกไปทั่วทั้งร่าง คืนนี้ฉันจะรอดไหมเนี่ย!!
รามก้มลงซุกไซร้ซอกคอขาวไปมาทั้งสองข้าง ก่อนจะเสียงทุ้มเม้มจนมันเป็นรอย มือหนาลูบไล้ไปตามเรือนร่างของคนนอนอยู่อย่างช้า ๆ จากนั้นก็ไล่ปลดกระดุมชุดนักศึกษาของเธอออกทีละเม็ด ทีละเม็ดจนหมด เผยให้เห็นอกอิ่มขาวเนียนที่อยู่ใต้บราเซียสีดำ รามเห็นแล้วถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่
“ยะ...หยุดนะ!!”
“ได้…ฉันจะต่อเดี๋ยวนี้ละ…ไม่ต้องห่วง” รามพูดตอบพะพายออกไป แต่ดูแล้วมันน่าจะคนละเรื่องกันซะมากกว่า
รามทำเป็นไม่สนใจเสียงร้องของคนใต้ร่าง ที่พยายามดิ้นรนขัดขืนไปมา ใบหน้าหล่อโน้นลงมาจัดการอกอวบอิ่มตรงหน้าอย่างเอาแต่ใจไม่หยุด
รามเอื้อมมือไปทางด้านหลัง ใช้มือเกี่ยวตะขอบราเซียร์สีดำออก แล้วก้มลงดูดดึงกินยอดอกตรงหน้าทั้งสองข้าง สลับกันไปมาอย่างได้อารมณ์ บางทีเขาก็ขมเม้มมันด้วยความลืมตัว จนหน้าอกขาวเป็นรอยแดงขึ้นมาทันตา
“อื้อออ...อย่า...เจ็บ!!” พะพายร้องท้วงเสียงสั่น เมื่อเธอรู้สึกเจ็บจี๊ดที่หน้าอกเป็นพัก ๆ
รามดูดกัดหน้าอกของพะพายอย่างตะกละตะกลาม จนติ่งเล็กมันแข็งเป็นไต เสียงหวานร้องครางดังขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ เมื่อร่างกายของเธอในตอนนี้ มันเริ่มรู้สึกแปลก ๆ และทรมานขึ้นมาเรื่อย ๆ
อกสวยถูกชายหนุ่มปรนเปรอไม่หยุด ข้างหนึ่งถูกดูดดึงอีกข้างก็ถูกบีบขยำไปมา เจ้าของอกอิ่มทำได้เพียงแต่ ร้องครางออกมาเสียงสั่นด้วยความเสียวซ่าน
ฝ่ามือหนาอีกข้างของเขาที่วางอยู่ เริ่มลูบไล้ไปตามเรือนร่าง ก่อนจะสอดเข้าไปในกระโปรงนักศึกษาตัวสั้นของเธอ แล้วจัดการถอดมันออกไปให้พ้นทาง อันเดอร์แวร์ตัวจิ๋วถูกโยนทิ้งตามไปติด ๆ รามถอนริมฝีปากออกจากอกอวบอิ่ม จากนั้นก็ก้มมองสำรวจร่างเปลือยเปล่า ของคนตัวเล็กตั้งแต่หัวจรดเท้า
“เธอนี่มัน…เซ็กซี่เป็นบ้าเลยวะพะพาย” เสียงทุ้มเข้มเอ่ยชมอย่างพอใจ
“ปล่อย…ปล่อยฉันนะ!” พระพายร้องโวยวายพยายามดิ้นไปมา ในหน้าแดงร้อนไปหมดทั้งอายทั้งโกรธคนตรงหน้า
“หึหึ” รามหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะก้มหน้าลงพรมจูบไปทั่วเรือนร่างของพะพาย ทุกที่ที่ริมฝีปากของเขาลากผ่าน…เขาจะฝากรอยรักเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของเอาไว้ด้วย หึ บอกให้เขาปล่อยงั้นเหรอฝันไปเถอะ
“อ๊ะ!..เจ็บ...อย่ากัด…อือออ!” พะพายส่งเสียงร้องครางออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ตอนนี้ตัวของเธอมันเริ่มรู้สึกร้อนรุ่มไปหมด แถมยังเจ็บจี๊ดขึ้นมาเป็นพัก ๆ เพราะถูกริมฝีปากร้ายกัดทำรอยตามร่างกายไม่หยุด
รามกดริมฝีปากจูบเน้น ๆ ลงบนท้องน้อยลากลงไปเรื่อย ๆ จนมาถึงขาอ่อนของพะพาย แล้วไปหยุดอยู่บริเวณใจกลางสาวของเธอ เขาหยุดชะงักชั่วครู่ ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอไปหลายอึก ตอนนี้รามรู้สึกคอแห้งพร่าขึ้นมา เขาไม่รอช้าอีกต่อไป จัดการจับขาของพะพายแยกออกจากกัน ก่อนจะส่งปลายลิ้นร้อนของตัวเอง เข้าไปสำรวจที่ใจกลางสาวของเธอทันที!!
“อะ...อย่า…ตรงนั้น...อืออ”
พะพายร้องครางเสียงสั่นออกมาทันที เมื่อมีสิ่งแปลกปลอมสัมผัสที่กลางร่างของเธอ พะพายนอนส่ายหน้าไปมาอยู่บนที่นอน ร่างกายสั่นระริกขึ้นมาเรื่อย ๆ ทั้งเจ็บทั้งเสียว ความรู้สึกของเธอในตอนนี้ปะปนกันไปหมด!!
