บท
ตั้งค่า

2 ชีวิตที่เลือกเอง

หลังทานอาหารอลิดาก็รับหน้าที่เก็บจานชามไปล้างส่วนอารัญก็ไปนั่งคุยกับคุณมงคลอยู่ในห้องรับแขก

“งานที่ลุงส่งให้อารัญพอจะเข้าใจมั้ย”

“พอเข้าใจอยู่ครับ พรุ่งนี้ผมว่าจะเข้าไปดูคนงานในไร่สักหน่อย”

“เพิ่งมาถึงเหนื่อยๆ จะเริ่มงานเลยเหรอพักก่อนดีไหม”

“ผมพักมานานแล้ว อยากเริ่มงานแล้วล่ะครับลุง”

“อย่างงั้นก็ได้ พรุ่งนี้ลุงจะเอากับข้าวมาให้ตอนเช้านะ”

“ไม่เป็นไรครับลุงปกติตอนเช้าผมกินแค่กาแฟแล้วผมก็เตรียมมาแล้ว เรื่องอาหารลุงไม่ต้องห่วง”

“ถ้าขาดเหลืออะไรก็บอกลุงหรือไม่ก็บอกส้มโอนะพรุ่งนี้ซักแปดโมงลุงจะมารับอารัญที่นี่แล้วเข้าไปในไร่ ด้วยกัน ส่วนงานในออฟฟิศค่อยกลับมาทำตอนบ่ายก็ได้” เขากลัวชายหนุ่มที่ไม่เคยทำงานหนักจะเป็นลมแดดไปเสียก่อน

“ได้ครับลุง ผมเห็นมีกระบะเก่าๆ อยู่ในโรงรถ มันใช้ได้ไหมครับ”

“ได้สิ ลุงให้ส้มโอมาเติมน้ำมันและลองขับเมื่อวันก่อน อารัญเอาไว้ขับในไร่นะ”

“ขอบคุณนะครับลุง”

“ส่วนเรื่องทำความสะอาดบ้านไม่ต้องห่วงนะ ลุงให้แม่บ้านมาทำความสะอาดที่นี่วันเว้นวัน ห้องนอนก็ใช้ห้องนอนใหญ่ได้เลยคุณอิทธิสั่งให้ลุงปรับปรุงใหม่ทั้งหมด แต่ถ้ายังขาดเหลืออะไรตรงไหนก็บอกลุงนะ”

“ไม่เป็นไรครับขอบคุณมากครับคุณลุงผมว่าที่เหลือเดี๋ยวผมจัดการเองดีกว่าผมรบกวนคุณมากเกินไปแล้ว”

“ไม่ได้รบกวนอะไรเลย คุณอิทธิมีบุญคุณกับครอบครัวของลุงมาก การได้ดูแลอารัญมันก็เป็นหน้าที่ของลุงด้วยเหมือนกัน คืนนี้ลุงรบกวนเวลาอารัญมากแล้วคงต้องกลับบ้านก่อน ส้มโอน่าจะล้างจานเสร็จพอดี”

“ค่ะพ่อ หนูล้างจานเสร็จแล้วเรากลับกันเลยมั้ยพี่เขาจะได้พักผ่อน” หญิงสาวล้างจานเสร็จนานแล้วแต่เธอก็ยังนั่งอยู่ในห้องครัวเพราะไม่อยากมากวนเวลาที่บิดาคุยงาน

“ขอบใจนะส้มโอ”

“ไม่เป็นไรค่ะ หนูไปก่อนนะคะ”

“ลุงไปก่อนนะ ถ้ามีอะไร ก็โทรหาหาลุงได้ตลอด ส้มโอหนูเอาเบอร์ของหนูให้พี่เขาไว้ด้วยสิ”

“ค่ะพ่อ”

อารัญส่งโทรศัพท์ให้หญิงสาวจัดการบันทึกเบอร์โทรศัพท์พร้อมทั้งแอดไลน์ของเธอไว้อย่างครบถ้วน

“ขอบคุณนะส้มโอ” อารัญรับโทรศัพท์ของตนเองคืนด้วยสีหน้าเรียบเฉย

แล้วชายหนุ่มก็เดินตามสองพ่อลูกมายังหน้าบ้าน เขารอจนกระทั่งรถจักรยานยนต์สองคันขับออกจากบริเวณบ้าน

หลังจากอาบน้ำเสร็จก็โทรศัพท์ไปคุยกับบิดาว่าทุกอย่างที่นี่เรียบร้อยดีจากนั้นก็โทรไปหามารดาที่พิษณุโลก

“แม่ครับตอนนี้ผมอยู่ที่ปากช่องแล้วนะครับ อากาศที่นี่ดีมากๆ ผมว่าแม่มาอยู่กับผมที่นี่ดีไหม” แม้เธอจะไม่ใช่มารดาแท้ๆ และเป็นคนพรากเขาไปจากครอบครัวแต่อารัญก็ยังคงห่วงใยไม่ต่างจากเดิม

“ไม่เป็นไรหรอกลูก แม่กลับมาอยู่ที่บ้านน่ะดีแล้วตอนนี้แม่กับพี่ก็กำลังสนุกกันเลย เราได้ทำเลร้านแล้วนะกำลังจะเริ่มให้ช่างเข้าไปปรับปรุง”

“นี่แม่กับพี่ดาวจะเอาจริงๆ ใช่ไหมครับ ทำร้านกาแฟมันเหนื่อยนะกว่าจะได้กำไรกว่าจะคืนทุนก็อีกตั้งนาน”

“แม่สนใจเรื่องนั้นที่ไหนกันล่ะ เงินลงทุนก็ได้มาจากพ่อของลูกนั่นแหละ การเปิดร้านกาแฟเล็กๆ มันเป็นความฝันของพี่ดาวเขานะ แม่อยากให้เขาทำให้เต็มที่ แม่เองก็ไม่รู้จะทำอะไรจะกลับเข้าไปทำงานที่บริษัทก็อายุมากเกินกว่าเขาจะรับทำงานแล้ว”

“ผมว่าถึงเวลาที่แม่จะพักนะครับ ค่าใช้จ่ายทุกอย่างของแม่ผมจะยังให้แม่เหมือนเดิม”

“อารัญลูกไม่ต้องรับผิดชอบอะไรแม่แล้วนะลูกใช้ชีวิตของลูกให้มีความสุขเถอะนะ”

“ผมจะมีความสุขก็ต่อเมื่อแม่มีความสุขนะครับ”

“ตอนนี้แม่ก็มีความสุขดีนะลูก แม่กดดันชีวิตลูกมานานถึงสามสิบปี แม่ทำให้ลูกจมอยู่กับคำโกหกของแม่ ความรู้สึกที่ตัวเองถูกทิ้งแค่นี้แม่ก็รู้สึกผิดมากแล้วต่อไปนี้แม่อยากให้ลูกทำในสิ่งที่ตัวเองอยากจะทำนะ”

“แม่ครับ แม่อย่าพูดยังนั้นสิครับ ผมไม่เคยรู้สึกแบบนั้นเลยผมก็บอกแม่ไปแล้วนี่ว่าที่ผ่านมาสามสิบปีผมมีความสุข”

“เอาล่ะ แม่ว่าเราจะไม่พูดกันถึงเรื่องนี้อีกแล้วนะลูก ตอนนี้เป็นยังไงบ้างล่ะคิดว่าจะอยู่ที่นั่นได้ไหม ศึกษาข้อมูลมาเยอะพอหรือยัง”

“คิดว่าได้ครับแม่ ผมมีลุงมงคลคอยช่วยอยู่”

“แต่ถ้างานมันเหนื่อยหรือไม่ไหวก็กลับมาหาแม่นะ”

“ครับแม่ ผมว่าถ้าช่วงไหนพอมีเวลาผมจะไปหาแม่นะ”

“อย่าเพิ่งมานะ รอวันที่เปิดร้านแล้วค่อยมาก็ได้ตอนนี้แม่กับพี่ดาวก็ยุ่งๆ กันอยู่ แล้วคอมพิวเตอร์ของลูกล่ะ จะเอายังไงต่อ ไหนๆ ลูกก็เก็บใส่กล่องไว้แล้วให้แม่ส่งไปให้ไหมล่ะ”

เพราะก่อนหน้านี้อารัญเก็บของทุกอย่างลงกล่องเพราะคิดว่าจะเอาไปใช่ที่กรุงเทพแต่ทุกอย่างผิดแผนของใช้บางอย่างจึงยังอยู่ที่เดิม

“ผมจะรบกวนแม่เกินไปหรือเปล่าครับ”

“ไม่หรอกลูก อารัญส่งที่อยู่ให้แม่ด้วยนะพรุ่งนี้แม่จะให้พี่เขาไปส่งให้”

“ขอบคุณครับแม่ เดี๋ยวผมส่งที่อยู่ให้นะครับ แม่พักผ่อนนะครับ”

“อารัญก็เหมือนกันนะลูก อย่าทำงานหนักจนลืมพักนะ”

“ครับแม่”

วางสายแล้วอารัญก็เดินสำรวจไปรอบๆ บ้านซึ่งบิดาของเขาสั่งให้ลุงมงคลให้ช่างมาปรับปรุงบ้านทั้งหมด

ห้องตรงข้ามห้องนอนเขาจะทำเป็นห้องทำงานเล็กๆ แต่ก็คงต้องรอคอมพิวเตอร์ที่มารดาจะส่งมา อันที่จริงของพวกนั้นก็ซื้อใหม่ได้ แต่ที่สำคัญมันคือข้อมูลต่างๆ ที่เขาเก็บไว้มากกว่า พรุ่งนี้เช้าคงต้องขอที่อยู่จากลุงมงคลเพราะจะโทรไปถามเวลานี้มันก็ดูจะรบกวนจนเกินไป
ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
สแกนคิวอาร์โค้ดเพื่อดาวน์โหลดแอปHinovel