#####บทที่ 8
#มีNC30%นะคะ
#โลกสวยกดเลื่อนออกเลยน๊า
"แพงจังเลยค่ะ ไอติมรสอะไรหรอคะ"
"ไอติมรสวนิลา เธอคงจะยังไม่เคยกิน อยากจะลองชิมหรือเปล่า อร่อยมากเลยนะ" ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ เธอคนนี้ดูน่าค้นหาและน่าทะนุถนอมสำหรับเขาเอามากๆเลยทีเดียว
"อยากค่ะ.." หญิงสาวสตั้นไปครู่หนึ่ง ก่อนที่จะฉุกพูดออกมา ใบหน้าสวยของเธอยิ้มระรื่น โดยไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นคนชักศึกเข้าบ้าน
"หึ! เธอพูดแล้วก็ต้องรับผิดชอบในคำพูดของตัวเองด้วยนะ" ใบหน้าคมคายของชายหนุ่มสงบนิ่งจนมองอารมณ์ไม่ออก แล้วค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นการฉีกยิ้มร้าย หญิงสาวไร้เดียงสาอย่างนุ่มนิ่มเธอคงไม่สามารถคาดเดาได้ว่าในขณะนี้ จุดประสงค์ของเขาคืออย่างใด
"ค่ะ" หญิงสาวเชิดหน้าตอบอย่างมั่นใจ ก่อนที่ชายหนุ่มจะลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง แล้วยืดขายาวเหยียดไปทางเรือนร่างของหญิงสาวซึ่งนั่งมองอยู่
"คุณจะทำอะไรหรอคะ.." ใบหน้าสวยใสแววฉงน เมื่อเห็นการกระทำของชายหนุ่มแปลกไปหลังจากที่ได้คำตอบจากปากของเธอ
"...." ใบหน้าหล่อส่งสายตาขึ้นมาเหลือบมองใบหน้าของร่างบางเพียงเล็กน้อย แต่ก็มิได้ตอบโต้ใดๆกลับไป
มือหนาของเขาเลื่อนลงไปรูดซิปกางเกงยีนส์สีซีดขายาว แล้วค่อยๆปลดกระดุมออก ปรากฏเห็นกางเกงในสีน้ำเงินสุภาพ ซึ่งมีอวัยวะคล้ายสิ่งมีชีวิตบางอย่างกำลังเจริญเติบโตเต็มวัย ทำให้กางเกงของเขาแทบปริขาด
หญิงสาวเเง่คอมองด้วยความสงสัย ดวงตาเล็กๆเป็นประกายระยิบระยับ จับจ้องการกระทำของคนตัวโตไม่กระพริบ
"นี่ไงไอติมที่ฉันบอกเธอ" พูดจบชายหนุ่มก็ดันกางเกงและกางเกงชั้นในรูดลงไปอยู่ตรงขาอ่อน เผยให้เห็นความเป็นตัวตนของเขาตั้งตรงชูชัน เมื่อคนตัวเล็กเห็นเช่นนั้นก็รีบใช้สองมือปิดตาด้วยความลุกลี้ลุกลนทันที
"คะ...คุณถะ..ถอดกะ..กาง ทะ..ทำ มะ..ไมคะ.." หญิงสาวถามออกมาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก พร้อมกับเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพราะความเขินอาย ใบหน้าสวยเห่อร้อนแดงแจ๋อย่างน่าเอ็นดู ทำให้คนตัวโตหุบยิ้มกับท่าทีของเธอตอนนี้ไม่ได้
"ก็นี่ไงไอติม 56 รสวนิลา ไหนเธอบอกว่าอยากจะลองชิมไง? แล้วไหงถึงเอามือปิดตาอยู่ได้ล่ะ" ชายหนุ่มเอ่ยถามอย่างอารมณ์ดี แววตาคมกล้าจับจ้องใบหน้าสวยอยู่ตลอดเวลา
"มะ..มันไม่ใช่ อะ..ไอติม บะ..แบบนี้นี่คะ..." หญิงสาวเอ่ยพูดในขณะที่มือของตนเองยังคงปิดตาทั้งสองข้างไว้แนบสนิท
"ก็แบบนี้เนี่ยแหละ เธอรับปากฉันแล้วนะว่าจะรักษาคำพูดของตนเอง ทำให้ได้ด้วยสิ" ชายหนุ่มพูดบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนที่จะเอื้อมมืออุ่นไปหยิบยกมือเล็กของหญิงสาวแล้วค่อยๆ ดึงมาจับกุมแก่นกายขนาดใหญ่กว่ามาตรฐาน
"คะ..คุณ ปะ..ปล่อยมือ" หญิงสาวพยายามใจเย็นมือของตัวเองให้ออกห่าง แต่ดูเหมือนว่าแรงเสียดสีจากอุ้งมือของหญิงสาวคล้ายจะเป็นการกระตุ้นอารมณ์ความรู้สึกใต้ต่อมสำนึกของชายหนุ่มมากกว่าเดิม
"งั้น เธอก็คงจะต้องชดใช้เงิน 5 ล้าน ที่ฉันเสียไปในเคสผ่าตัดครั้งนี้ภายในระยะเวลา 2 เดือน" ชายหนุ่มปล่อยมือเล็กของหญิงสาวให้เป็นอิสระ เธอจึงรีบดึงมือของตนเองไปไว้หน้าตักทันที
แต่หลังจากที่ได้ยินประโยคนี้ดังขึ้น มืออีกข้างที่ปกปิดตาทั้งสองไว้ก็ถูกเปิดออก พร้อมกับเชิดปากเถียงอย่างใจกล้า
"แล้วหนูจะไปเอาเงินมาให้คุณจตั้ง 5 ล้านภายในระยะเวลา 2 เดือนหละคะ แค่ตัวเองตอนนี้เงินติดตัวสัก 20 บาทยังไม่มีเลย เรียนก็ยังไม่จบ จะเอาวุฒิการศึกษาที่ไหนไปสมัครงาน มีแค่วุฒิม 6 ไปสมัครงานเค้ารับเป็นเด็กล้างจาน เสิร์ฟโต๊ะก็ดีแค่ไหนแล้ว วันหนึ่งหนูก็ได้ประมาณ 300 บาทสำหรับค่าแรงขั้นต่ำ ตีว่า 2 เดือน 60 วัน ก็ได้ประมาณ 18,000 บาท ต่อให้หนูไปหางานที่อื่นทำเพิ่มในตอนกลางคืน คูณ 2 เข้าไป ก็ได้แค่ 36,000 บาทยังไม่ได้เศษเสี้ยวของ 5 ล้านนั่นเลยสักนิดนะคะ"
หญิงสาวพูดซัดประโยคมาอย่างรัวรัวโดยไม่เว้นพื้นที่ว่างให้ชายหนุ่มได้สอดแทรกเลย พอพูดจบแล้วร่างกายก็โยกขึ้นลงเพราะลมหายใจหนักๆที่ออกมาจากจมูกของหญิงสาว ด้วยความเหนื่อย
"แล้วทำไม ยังไง ฉันไม่ได้สนใจว่าเธอจะหาเงินมาคืนทันหรือเปล่า ถ้าเธอหาเงินมาคืนไม่ทันก็..เตรียมตัวไปนอนอยู่ในคุกได้เลยนะ"
ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ นัยน์ตาสีดำสนิทสาดประกายความเยือกเย็น บนใบหน้าหล่อปรากฏรอยยิ้มแฝงอยู่ ทำให้ชวนเสียวสันหลังอย่างบอกไม่ถูก
"แล้วหนูต้องทำยังไง.." เมื่อหมดหนทางแก้ไข หญิงสาวก็เลยจำยอมถามออกไป
"ก็นี่ไง.." ชายหนุ่มพูดพร้อมกับก้มหน้าลงมามองแก่นกายของตัวเองที่เด้งชูชันอยู่ในขณะนี้
"นะ..หนู ทะ..ทำไม่เป็น" หญิงสาวประหม่า แล้วพูดออกมาอย่างลุกลี้ลุกลนเกิดเป็นน้ำเสียงตะกุกตะกักชวนหัวร่อ
"เดี๋ยวพี่จะสอนเอง" คำพูดอ่อนโยนของชายหนุ่มในประโยคนี้ ส่งพลังอันแรงกล้ากระแทกเข้ากลางหัวใจของหญิงสาวอย่างแรง สัมผัสได้ถึงกระแสความรู้สึกอันอบอุ่นที่ไหลเวียนอยู่ภายในร่างกาย
"ค่ะ.." เมื่อได้ยินคำตอบอันน่าพึงพอใจเช่นนี้ ใบหน้าหล่อก็คลี่รอยยิ้มหวาน ก่อนที่จะค่อยๆเอื้อมมือไปหยิบยกมืออีกฝ่ายมาครอบแก่นกายของตนเองไว้ ซึ่งแน่นอนว่ามือขนาดเล็กไม่สามารถกอบกุมความเป็นตัวตนของเขาได้รอบ
"ขยับมือขึ้นลงสิ" ชายหนุ่มเอ่ยปากออกคำสั่งกับหญิงสาว และเธอก็ยอมทำตามอย่างว่านอนสอนง่าย
"อื้อ.." ชายหนุ่มบ่นพึมพำอยู่ในลำคอ สาดสายตามองใบหน้าสวยที่เบี่ยงเบนหนีไปทางอื่น
"ใช้ปาก"
"คะ?" หญิงสาวขมวดคิ้วถามด้วยความสงสัย แต่ก็ยังคงไม่หันกลับไปดูเช่นเดิม
"ก็ใช้ปากของเธอกับไอ้นี่ของฉันไง..มันไม่ยากหรอก ถ้าเธอเคยกินไอติม" มือหนาของชายหนุ่มเลื่อนไปจับปลายคางของหญิงสาวเบาๆ พร้อมกับขยับหน้าของเธอให้หันเข้าหาเขา
"รีบรีบทำ นี่คือคำสั่ง!" ชายหนุ่มตวาดเสียงเข้ม ทำให้หญิงสาวซึ่งเป็นคนขวัญอ่อน สะดุ้งด้วยความตกใจ แล้วค่อยๆใช้ปากครอบความเป็นตัวตนของเขา
"ทำเหมือนกินไอติมอะ" สายตาเล็กแหงนขึ้นมามองใบหน้าของชายหนุ่ม แล้วใช้ลิ้นร้อนแตะลงบนแก่นกายอุ่นของเขาพร้อมกับดูดเลียไปมา
แผล่บๆ! จ๊วบๆ
"อื้อ! อย่างนั้นแหละนุ่มนิ่ม" ใบหน้าหล่อร้องครางเสียงหลง ถึงแม้ว่าท่าทีของนุ่มนิ่มจะดูเก้งๆกังๆไปเสียหน่อยแต่ก็ถือว่าไม่เลวสำหรับครั้งแรก
แผล่บๆๆ!!
"อื้อ..อื้อ" มือหนาเลื่อนขึ้นไปกดหัวของหญิงสาว ดันลงไปจนสุดลำ เกิดเสียงดังกระทบกันระหว่างปลายแก่นกายกับผนังลำคอ
อ๊อกๆ! อ๊อกๆ!
แผล่บๆๆ!!
"อื้อ..." เมื่อถึงจุดสุดยอด แก่นกายขนาดเกินมาตรฐานก็ปลดปล่อยน้ำกามสูบฉีดเข้าในปากเล็กของหญิงสาวทุกหยาดหยด
"กลืน!" ชายหนุ่มออกคำสั่งอย่างเด็ดขาดกับหญิงสาว เมื่อเห็นเธอทำท่าจะคายน้ำออกมาจากปาก สายตาอ้อนวอนน่าเอ็นดูของหญิงสาวมิได้ทำให้เขาใจอ่อนลงเลย
"กลืนลงไป!" เขาออกคำสั่งอีกรอบ คราวนี้สงสัยตากดดันแลดูจริงจังมากขึ้นกว่าเดิม จึงทำให้หญิงสาวยอมกลืนน้ำกามของเขาลงไปในลำคอ
"ฮึก!" ใบหน้าสวยเบ้หน้าอย่างไม่ใคร่จะดี
"อร่อยใช่ปะ?" ชายหนุ่มเลิกคิ้วถาม พร้อมกับฉีกยิ้มกวนกวนใส่หญิงสาว เขาชื่นชอบใบหน้าของเธอตอนนี้เอามากๆเลยทีเดียว
"ไม่เห็นจะอร่อยเลย รสชาติก็เขื่อนเขื่อน คาวด้วย อ้วกแทบจะพุ่งอยู่แล้วเนี่ย" หญิงสาวถอนหายใจเฮือกใหญ่ พร้อมกับชำเรืองสายตามองชายหนุ่มอย่างเจ้าแง่เจ้างอน
"กินบ่อยๆเดี๋ยวก็ชิน" ชายหนุ่มจัดแจงเก็บแก่นกายที่กำลังอ่อนตัวลงใส่ในกางเกงดังเดิม ก่อนที่จะล้มตัวนอนลงบนตักของหญิงสาว
"ตักก็นุ่มนิ่มสมกับชื่อเนอะ" ชายหนุ่มเอ่ยบอกอย่างมีเลศนัย ซึ่งคนหัวอ่อนอย่างนุ่มนิ่มก็ไม่เข้าใจ อยู่ดี
"เพราะแบบนี้แม่ถึงได้ตั้งชื่อว่านุ่มนิ่มไงคะ" หญิงสาวยิ้มตอบด้วยความไร้เดียงสา
"แล้วตรงนี้นุ่มนิ่มสมกับชื่อด้วยหรือเปล่า" นิ้วเรียวของชายหนุ่มชี้ตรงที่ร่างกายบริเวณส่วนเนินอกของอีกคน
