บทที่ 6 ตอน Six Time

ส่วนเรื่องที่ว่าเป็นคนที่ไหนเป็นคนที่ตกลงมาจากท้องฟ้าครับ ตระกูลไหนนี่ต้องมีตระกูลด้วยเหรอครับ พอดีว่าบ้านผมนับเป็นชื่อกับนามสกุลปกติ เรื่องนี้ผมไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ครับ ส่วนเรื่องอาวุธแล้วล่ะก็...มีวิชากระบี่กระบองตอนม.ต้นผมเองก็ได้เกรด 4 ซะด้วย ใช้ได้สบายแน่นอนครับไม่ว่าจะท่าไม้ตายไหนคือเฉียบขาดมาก"

"มาร์แชล เจ้าออกไปก่อน"

"พะยะค่ะ ท่านจักรพรรดินี" ถึงแม้ว่ามาร์แชลจะสงสัยมากเพียงใดแต่ก็ไม่อาจขัดกับอำนาจขององค์จักรพรรดินีได้ เป็นผู้หญิงหรือผู้ชายในหมู่แวมไพร์แล้วเลือดต่างหากที่เป็นตัวบ่งบอกว่าใครมีพละกำลังมากกว่าเรื่องเพศ

"ตัวการไปแล้วนะลูกจีน เล่าต่อเลยลูก"

"วิชากระบี่กระบองที่ลูกจีนพูดหมายถึงอะไร" จักรพรรดิถามด้วยความสงสัย

"มันก็คือวิชาการใช้ดาบรูปแบบหนึ่งครับแต่มันเรียกว่ากระบี่กระบองเพราะว่าเป็นการใช้อุปกรณ์จำลองในการต่อสู้ ทำให้ไม่ได้รับบาดเจ็บจริงๆ ครับ" เสียงหวานอธิบายและมีท่าทางประกอบไปด้วย

"ลูกจีนคือคนในคำทำนายของท่านโหราจารย์ใช่หรือไหมคีย์" จักรพรรดินีเอ่ยถามและมั่นใจมากว่าจะต้องใช่

"พะยะค่ะ ท่านแม่"

"ขอประทานอภัยพะยะค่ะ ข้าพาท่านโหราจารย์มาพบแล้ว" เมล์บอกพลางผายมือไปด้วย

"คุณชายหนูจีนจริงๆ ด้วย หน้าตาเหมือนตาของท่านมากเลยนะ" สตุฟเฟลบอกด้วยท่าทีสบายๆ ขัดกับตำแหน่งที่ได้ แต่ทำให้คนทั้งท้องพระโรงทราบกันหมดแล้วว่าจีนมาจากโลกอื่นไม่ใช่โลกนี้ เพราะคำทานายระบุไว้ว่า

'คู่ของรัชทายาทไม่ใช่แวมไพร์จากโลกนี้'

'รูปร่างสูงโปร่ง หน้าตาน่ารักเรียกว่าสะสวยเลยก็ว่าได้'

'เป็นคนที่จะตกลงมาจากบนฟ้าเหมือนเมื่อหลายสิบปีก่อนที่พบเจอมนุษย์คนนั้นนั่นเอง'

"มีอะไรกันหรือเปล่าครับ เงียบกันหมดแบบนี้" เขาเอ่ยถามออกด้วยความสงสัย ทำไมทุกคนมีท่าทีแปลกไปมีทั้งชื่นชมตกใจสับสน ความรู้สึกมันหลาดหลายเกินไปหรือเปล่านะ แล้วแบบนี้มันถูกต้องแล้วเหรอที่จะรู้สึกแบบนั้น

"กระรอกน้อย"

"ครับ"

"จากคำทำนายของท่านโหราจารย์ กระรอกน้อยคือมนุษย์ครึ่งเทพ พ่อเป็นเทพ แม่เป็นมนุษย์"

"เอ๋!"

"และที่สำคัญกว่าเลยก็คือ...กระรอกน้อยคือคนในคำทำนาย"

"ครับ?"

"คำทำนายสุดท้ายคือกระรอกน้อยคือเนื้อคู่ของข้า"

"ว่าไงนะครับ!!!"

หน้าตาที่ตื่นตระหนกและท่าทางสั่นระริกราวกับหวาดกลัวในครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งก่อน ครั้งนี้ไม่ใช่การหวาดกลัวด้วยความน่ากลัวแต่มันคือความตกใจปนหวาดกลัวไปในคราวเดียวกันต่างหาก เพราะว่าเขาเป็นผู้ชายแล้วจะมาเป็นเนื้อคู่ของอีกฝ่ายได้ยังไงล่ะเล่า!

"ท่านพี่ครับ" จีนเรียกอีกฝ่ายด้วยความสับสน ท่าทางน่ารักเหล่านั้นตกอยู่ในสายตาคนทั้งท้องพระโรง ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเสน่ห์ของเด็กคนนี้เหลือล้นจริงๆ จนเขาแทบอยากจะไปควักลูกตาของทุกคนออกมาไม่ให้เห็นออร่าของความน่ารักนั้นเลยสักนิดเดียว กระรอกน้อยเปล่งประกายมากเกินไปแล้ว

"อืม" เสียงทุ้มต่ำตอบรับทันที เขาคิดว่าทุกคนน่าจะดูออกหมดแล้วล่ะว่าเขารู้สึกยังไงกับเด็กคนนี้ มันไม่ใช่แค่คำทำนายแต่ความรู้สึกของเขามันแสดงออกนอกหน้าขนาดนี้แล้ว

"ผมเป็นผู้ชายนะครับ"

"เรื่องนั้นสำหรับพวกเราแล้วไม่ใช่ปัญหานะหนูจีน เพราะว่าการครองราชย์ของที่นี่ขึ้นอยู่ที่ความเหมาะสมมากกว่าการมีลูก บุตรของใครมีความเหมาะสมมากกว่ากันถึงจะได้บัลลังค์ไปนะ ไม่ต้องห่วงนะ" จักรพรรดินีบอกด้วยแววตาอ่อนโยน

"ผมว่าแบบนั้นต่างหากครับที่ทำให้บัลลังค์ของพี่คีย์สั่นคลอนเพราะความไม่มั่นคงในการมีทายาท และตำแหน่งจะกลายเป็นว่าใครก็สามารถขึ้นเป็นจักรพรรดิได้ นอกเสียจากว่าจะเป็นหลังจากสวรรคตของจักรพรรดิถึงจะเป็นอีกกรณีนึงครับ"

"ลูกจีนมีความรู้มากกว่าที่พ่อคิดไว้เสียอีกนะ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเจ้าคีย์หลงขนาดนี้ แต่ได้ข่าวจากงานเลี้ยงคราวที่แล้วมาว่าคุณชายจากตระกูลมาร์แชลสนใจในตัวลูกจีนไม่น้อยเลยนะ แล้วทีนี้ลูกจะทำยังไงล่ะ" จักรพรรดิถามด้วยท่าทีสนุกสนานไม่น้อย เพราะว่าปกติแล้วเหล่าคุณชายและรัชทายาทจะไม่สนใจคู่ครองเลยสักนิด เนื่องจากอายุขัยที่ยาวนานของแวมไพร์ทำให้การรักษาเผ่าพันธ์ไม่จำเป็นที่จะต้องรีบร้อนขนาดนั้น ยังมีเวลาอีกหลายร้อยหลายพันปีที่จะหาเนื้อคู่ที่เกิดขึ้นมาแล้วมารักกันก็ยังไม่สาย

"ไม่ทำอะไรทั้งนั้นครับ ผมคิดว่าตอนนี้น่าจะอธิบายให้คุณบลัฟเข้าใจสถานการณ์นะครับ ไม่งั้นอาจจะดูเลวร้ายลงไปกว่าเดิมก็ได้ครับ"

"ได้สิ ถ้ามันเป็นความต้องการของกระรอกน้อย"

องค์รักษ์คนหนึ่งในท้องพระโรงได้รับคำสั่งให้ไปเรียกคุณชายจากตระกูลมาร์แชลมาท้องพระโรงอีกครั้ง เขามีเรื่องสงสัยมากมายที่อยากจะถาม แต่ทว่า...คำตอบที่เขาจะได้รับนั้นเป็นความจริงมากน้อยแค่ไหนกันนะ

"หม่อมฉันอยากจะบอกว่าคุณชายจีนไม่ผิดพะยะค่ะ เพราะว่าช่วยชีวิตของหม่อมฉันเอาไว้ ได้โปรดอย่าลงโทษ" เขารู้ดีว่าโทษของจักรวรรดิแต่ละเรื่องมันหนักแค่ไหน แล้วดูท่าแล้วอีกคนรับไม่ไหวอย่างแน่นอนเลย

"ใจเย็นก่อนนะคุณชายมาร์แชล ที่นี่ไม่มีใครทำอะไรลูกจีนหรอกนะ" จักรพรรดิบอกด้วยท่าทียิ้มแย้มต่างจากที่เขาเข้ามาครั้งแรกเป็นอย่างมาก

"ทำไมถึงเรียกคุณชายจีนว่าลูกจีนเหรอครับ" มาร์แชลงงกับสถานการณ์ในตอนนี้เป็นอย่างมาก หวังว่าเขาจะไม่ใช่แบบที่เขาคิดหรอกนะ

"ลูกจีนคือคู่หมั้นของรัชทายาทอย่างเป็นทางการ เดือนหน้าจะจัดงานเปิดตัวอย่างเป็นทางการที่วังหลวง แต่ข้ายินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะบอกเจ้าก่อนเป็นคนแรกในค่ำคืนนี้" ไม่ทันที่คุณชายมาร์แชลจะคิดต่อ จักรพรรดินีก็ต่อข้อความจากผู้เป็นสามีที่รู้ใจกันมาหลายร้อยปี แบบนี้เรียกว่าเป็นการตัดไม่ให้เขาสานสัมพันธ์กับจีนหรือเปล่านะ