บทที่ 38 ตอน Thirty-eight Time

"แน่นอน เจ้ามีอำนาจเต็มที่ในวังหลวงแห่งนี้ คู่หมั้นของข้า"

"เอ๊ะ! " ทำไมคีย์ถึงได้ชอบพูดเรื่องนี้ต่อหน้าคนมากมายทุกครั้งด้วย ต้องการจะบอกไปให้ทั่วเลยไหม อายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว ร่างสูงโปร่งมีท่าทีลนลานแล้วโค้งทำความเคารพจักรพรรดินีแล้วรีบเดินออกจากห้องนั่งเล่นไปเลย ทำให้เหล่าแวมไพร์ทุกคนหัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดู ท่าทางจะตกหลุมพรางของรัชทายาทเข้าเสียแล้ว

"ไปแกล้งหนูไวท์อีกแล้ว ทำไมร้ายแบบนี้นะรัชทายาท" ถึงปากจักรพรรดินีจะปรามแต่กลับมีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าสวยงามของพระองค์ สรุปแล้วจะดุหรือจะชอบกันแน่ หลายคนสงสัยแต่ไม่มีใครกล้าเอ่ยปากถามสักคน

"ข้าพูดแบบนี้ตั้งแต่แรกที่เจอหน้ากันจนวันนี้ก็ยังไม่เลิกเขิน แล้วจะให้ข้าทำยังไง"

"ท่านพี่คิดจะแกล้งไวท์อยู่แล้ว อย่าทำเป็นเหมือนไม่อยากแกล้งได้ไหม"

"ใช่ๆ เห็นแล้วหมั่นไส้มาก"

"สรุปแล้วหม่อมฉันจะไปจัดการเรื่องการแต่งตั้งให้ ขอตัวก่อน" ดยุคตระกูลริคบอกพลางเดินออกจากห้องนั่งเล่นมา จากการประเมินดูแล้วเด็กคนนั้นเป็นลูกหลานของตาแก่นั่นอย่างแน่นอน ทั้งสายตา ท่าทาง ทุกอย่างมันใช่เลย ถ้าเด็กคนนั้นจะมาเป็นจักรพรรดินีคนต่อไปก็คงไม่มีใครกล้าขัดขวางหรอก แถมยังเป็นลูกครึ่งเทพกับมังกรอีก แบบนี้มันเหนือชั้นเหล่าบรรดาเชื้อพระวงศ์กับขุนนางไปหมดแล้ว จากนี้ไปจะต้องมีคนมาประจบประแจงไวท์อย่างแน่นอน

ถึงแม้ว่าไวท์จะได้ยินการแกล้งเล่น หยอดคำหวานของคีย์มาหลายต่อหลายครั้ง แต่ก็ยังไม่ชินสักที เขาเป็นผู้ชายทั้งแท่ง ทำไมถึงไม่ไปจีบคนอื่น คนอื่นเป็นผู้หญิง สวย น่ารัก มีคุณสมบัติเพียบพร้อมมากมาย ทำไมถึงกลายเป็นเขา ไหนจะยังพากลุ่มคนที่เป็นลูกครึ่งเหมือนกันให้มาอยู่ในการปกครองอีก คิดอะไรอยู่กันแน่ เดาไม่ออกเลย

"คุณชายไวท์เป็นอะไรหรือเปล่าขอรับ หน้าแดงมากเลย ไม่สบายหรือเปล่า" เฟลิกซ์ถามด้วยความเป็นห่วง

"ผมไม่เป็นไร แล้วนี่ทุกคนเปลี่ยนเสื้อผ้ากันหมดแล้วใช่ไหม ได้ย้ายไปอยู่วังรับรองแล้วหรือยัง" น้ำเสียงอ่อนหวานแต่ทรงพลังถามด้วยความเป็นห่วง หมายความว่ารัชทายาทส่งคุณชายไวท์ให้มาเยียวยาความรู้สึกของพวกเราที่รังเกียจพวกแวมไพร์ด้วยกันสินะ เพราะว่ารู้อยู่เต็มอกว่าข้าเป็นถึงหัวหน้าหมู่บ้านของลูกครึ่งแวมไพร์ ถึงอายุจะไม่ยืนเท่าแวมไพร์แต่ก็มากพอที่จะดูแลใครสักคนได้หลายศตวรรษ

"ข้าพาทุกคนไปอยู่วังรับรองหมดแล้วขอรับ เหลือเพียงคุณชายไวท์กับเฟลิกซ์เท่านั้น หลังพิธีแต่งตั้งคุณชายอย่างเป็นทางการ ท่านจะต้องมอบตำแหน่งให้กับเฟลิกซ์เพื่อใช้ต่อรองกับเหล่าขุนนางและทำเรื่องต่างๆ เป็นจำนวนมาก ขอให้ใช้เวลาพิจารณาให้ดี" เมล์ยังคงความเข้มงวดเสมอต้นเสมอปลาย ถึงจะชื่นชมในความสามารถของมนุษย์นี้แต่กฎระเบียบก็คือกฎระเบียบ จะไม่มีการอ่อนข้อให้กับอะไรทั้งนั้น

ภายในระยะเวลาหนึ่งสัปดาห์ดยุคริคก็สามารถจัดงานแต่งตั้งคุณชายไวท์ให้เป็นบุตรบุญธรรมอย่างเป็นทางการได้ภายในระยะเวลาที่ทางจักรพรรดินีกำหนดจริงๆ ไม่รู้ว่าเป็นความหวาดกลัวโดยสัญชาติญาณ หรือเพราะว่ามีความสามารถในการจัดการอยู่แล้วกันแน่นะ บัตรเชิญที่ส่งออกไปทั้งหมดนั้นได้รับการตอบรับทั้งหมด เนื่องจากมีแต่คนอยากรู้ว่าคนๆ นี้หน้าตานั้นเป็นยังไง ทำไมรัชทายาทถึงได้ออกตัวปกป้องมากขนาดนี้ แถมยังมีผู้ใหญ่หลายคนหนุนหลังอีก เรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำมากกว่าที่คาดคิดเอาไว้

บรรยากาศในงานเหมือนงานเลี้ยงของแวมไพร์ทั่วไป พรมสีแดงเหมือนสีเลือด ผ้าม่านสีดำสนิท ช่างเป็นงานเลี้ยงที่น่ากลัวได้ดีจริงๆ เหล่าบรรดาขุนนาง เชื้อพระวงศ์ แพทย์ชั้นสูง พ่อค้าระดับมหาเศรษฐีเท่านั้นที่จะได้เข้าร่วมงานในครั้งนี้ รัชทายาทเดินเข้ามาในงานด้วยชุดสูทสีดำสนิทสวมชุดคลุมลายปักสีทองอร่ามพร้อมมงกุฎรวมถึงดาบแห่งผู้สืบทอด บ่งบอกให้รู้ว่าพระองค์ให้เกียรติแขกในวันนี้มากถึงได้แต่งตัวมาเต็มยศแบบนี้ ปกติพระองค์จะสวมเพียงสูทเท่านั้น ไม่ได้ใส่ชุดที่พิธีรีตองมากขนาดนี้มาก่อน ไม่เว้นแม้แต่องค์จักรพรรดิ องค์จักรพรรดินี องค์ชายฝาแฝดเองก็แต่งมาเต็มยศเหมือนงานราชพิธี

"แต่งตัวมาเต็มยศกันแบบนี้ มั่นใจแค่ไหนกันว่าเด็กคนนี้คู่ควรกับรัชทายาท"

"ใช่ แค่เหมาะสมกว่าตั้งเยอะ"

"ถึงจะเป็นลูกครึ่งมังกร แต่ยังไงก็ไม่ใช่สายเลือดแวมไพร์อยู่ด้วย"

"สุดท้ายก็เป็นแค่พวกคนน่ารังเกียจ เหมือนกับหมู่บ้านนั้น"

สิ่งที่ใครต่อหลายคนเริ่มนินทาเพราะเห็นชุดที่นายเหนือหัวแต่งมาเกินเหตุเริ่มแสดงท่าทีไม่พอใจทันที จนเสียงเริ่มดังมายังด้านในที่เตรียมตัวสำหรับการเปิดตัวในครั้งนี้ ถึงจะเคยแสดงงานโรงเรียนมาบ้างแต่ที่นี่มันจำนวนมากกว่าหลายเท่า แถมยังเป็นแวมไพร์ที่มีอำนาจมากอีกต่างหาก ไม่รู้ว่าจะทำให้ถูกใจได้มากน้อยแค่ไหนกัน

"ประหม่าหรือขอรับ คุณชาย" เฟลิกซ์ถามด้วยความสงสัยเพราะเห็นนายของตนขยับตัวไปมาแถมหน้าตายังซีดขาวอีกต่างหาก ท่าทางจะตื่นคนน่าดูเลยนะเนี่ย มิน่าล่ะ! ถึงได้มีแต่คนปกป้อง อ่อนนอกแต่แข็งในสินะ

"ไม่ต้องห่วงขอรับ ยังไงซะ! คุณชายก็มีรัชทายาท ท่านจักรพรรดิ ท่านจักรพรรดินี เจ้าชายคลาส เจ้าชายครอส หนุนหลัง ท่านมีคนที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้คอยช่วยเหลืออยู่ ไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้นครับ"

"ขอบคุณครับ ช่วยได้มากเลย" ร่างสูงโปร่งตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มหวานเหมือนคนสบายใจและโล่งอก แต่เหมือนดาบสองคมสำหรับเฟลิกซ์เพราะเหมือนว่าความน่ารักจะทำให้ลูกครึ่งแวมไพร์จิตใจสั่นไหวเข้าให้แล้ว