บทที่ 8
เช้าวันต่อมา
ภามตื่นขึ้นมาด้วยความอึดอัดเพราะเหมือนมีคนมานอนทับและเหมือนคนมานอนกอดเอวทั้งคืน แต่พอลุกขึ้นมาดูก็ไม่มีใครส่วนสามีตัวดีก็หลับอยู่ข้างล่างเหมือนเดิม
"นี่คุณ คุณ คุณ พ่อครู พ่อครูเพลิง เพลิง" ภาม
"อื้อ มีไรเรียกแต่เช้าเลย อยากให้พี่ขึ้นไปนอนด้วยเหรอเมียจ๋า" พ่อครูเพลิง
"นี่เลิกไร้สาระสักที ผมจะถามว่าคุณได้ขึ้นมานอนบนนี้หรือเปล่า" ภาม
"ไหนบอกจะเรียกพี่ว่าพ่อครูไง เมื่อคืนพี่ไม่ได้ขึ้นไปนอนบนเตียงเลยนะ ถึงแม้จะอยากขึ้นไปมากแค่ไหนก็ตาม แต่พี่ลูกผู้ชายพอเองไม่ต้องกลัวว่าพี่จะลักหลับเองหรอก" พ่อครูเพลิง
"ก็ดี งั้นผมไปอาบน้ำก่อนแล้วกัน" ภาม
ภามรีบคว้าผ้าเช็ดตัววิ่งเข้าห้องน้ำทันทีเขาทนกับสายตาแปลก ๆ ที่เวลาพ่อครูเพลิงมองเขาไม่ได้ เพราะสายตากรุ้มกริ่มพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์มันทำให้ภามใจสั่นทุกทีเวลาที่เห็น
"คนอะไรเจ้าเล่ห์ชะมัด แล้วเราจะรอดไหมเนี่ย ชังเถอะอาบน้ำดีกว่า" ภาม
ผู้กองหนุ่มก็น้ำเพื่อให้ผ่อนคลายจากเรื่องปวดหัวทั้งหลายเพราะเขาต้องรับมืออีกหลายเรื่อง ระหว่างภามอาบน้ำข้างนอกเพลิงก็กำลังคุยกับสองกุมารน้อยอย่างจริงจัง
"บักสิงห์บักเสือไสบอกสิบ่เฮ็ดให้แม่จ๋าฮู้ไง แล้วแม่นหยังแม่สูคือได้ตื่นมาถามพ่อว่ามีผู้ได๋ขึ้นไปนอนเทิงเตียงบ่" พ่อครูเพลิง (ไอ้สิงห์ไอ้เสือไหนบอกจะไม่ทำให้แม่จ๋ารู้ไง แล้วทำไมแม่พวกเองถึงได้ตื่นมาถามพ่อว่ามีใครขึ้นไปนอนบนเตียงไหม)
"แหะ ๆ เสือเผลอนอนเทิงโตแม่จ๋า โตแม่จ๋านุ่มหลายแถมหอมนำ เสือชอบหลับสบายคักพ่อจ๋า" น้องเสือ (แหะ ๆ เสือเผลอนอนบนตัวแม่จ๋า ตัวแม่จ๋านุ่มมากแถมหอมด้วย เสือชอบหลับสบายมากเลยพ่อจ๋า)
"แม่นจ๊ะแม่จ๋าหอมคัก สิงห์กะนอนกอดเอวหลับทั้งคืนเลยจ้ะ พอตื่นมาสิงห์กับน้องกะฟ่าวหายไปเลยเด้พ่อจ๋า" น้องสิงห์ (ใช่จ้ะแม่จ๋าหอมมาก สิงห์ก็นอนกอดเอวหลับทั้งคืนเลยจ้ะ พอตื่นมาหนูกับน้องก็รีบหายไปเลยนะพ่อจ๋า)
"สูนี้มันเป็นตาตีอิหลีเลย ไปอยู่กับปู่ไปเดี๋ยวแม่ออกมาจะตกใจเอา" พ่อครูเพลิง (พวกเองนี้มันน่าตีจริง ๆ เลย ไปอยู่กับปู่ไปเดี๋ยวแม่ออกมาจะตกใจเอา)
เพลิงรักสองกุมารเหมือนลูกแท้ ๆ เพราะทั้งคู่เป็นของเพื่อนรักที่เสียไป เนื่องจากเพื่อนรักของเพลิงเป็นตำรวจตงฉินเป็นตำรวจมือดีประจำจังหวัด ร้อยตำรวจเอกทัศพล งามตา ชื่อเสียงเลื่องลือไปถึงจังหวัดใกล้เคียง ปฏิบัติงานด้วยความซื่อตรงดูแลประชาชนดีมากจนใคร ๆ ก็รัก ด้วยเหตุนี้จึงไปขัดผลประโยชน์ผู้มีอิทธิพลทำให้ถูกฆ่าแล้วถูกน้ำวิญญาณไปทำโหงพรายส่วนลูกแฝดสองก็ถูกนำไปทำเป็นกุมาร
จนป่านนี้คนที่สั่งฆ่าก็ยังลอยนวลใช้ชีวิตได้ปกติเหมือนมันไม่รู้สึกผิดอะไรเลย แต่เพลิงก็ตามหาไอ้หมอผีที่นำวิญญาณครอบครัวเพื่อนเขาไปจนเจอ แต่ก็ช่วยได้เพียงดวงจิตของสองกุมารและคนอื่นในครอบครัว ส่วนดวงจิตของทัศพลเพลิงไม่สามารถช่วยได้ เพราะไอ้หมอผีชั่วมันหนีไปได้เสียก่อน เพลิงสัญญาว่าจะตามเอาดวงจิตของเพื่อนรักกลับมาให้ได้แล้วจะปลดปล่อยให้ทัศพลไปเกิดในภพภูมิที่ดี ส่วนคนชั่วเข้าจะหาพยายามหาหลักฐานมาเอาผิดมันให้มันได้ชดใช้กรรมในคุก
แต่แปลกอย่างหนึ่งดวงจิตอื่นสามารถหลุดพ้นไปเกิดได้ แม้แต่ดวงจิตแม่แท้ ๆ ของสองกุมารยังสามารถหลุดพ้นได้ แต่กับสองกุมารเพลิงพยายามหลายครั้งที่จะช่วยให้ทั้งสองไปเกิดแต่ไปได้ไม่ ไม่รู้ว่ามีบ่วงกรรมหรือติดปัญหาตรงไหน เพลิงจึงให้ทั้งสองอยู่ด้วยและเลี้ยงเหมือนลูกเพราะทั้งคู่น่ารักมากจนในบางครั้งเพียงเองก็อดใจไม่ไหวที่จะฟัดแก้มป่อง ๆ ของทั้งคู่ ถึงจะดื้อจะซนตามประสาเด็กเพลิงก็ไม่เคยตีด้วยแส้อาคมเลย มีเพียงดุบ้างเวลาที่ทั้งสองทำผิดไม่ก็ทำโทษด้วยการงดขนมหนึ่งวันเท่านั้น เพลิงยอมรับว่าถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้ทั้งมาเกิดเป็นลูกเขาจริง ๆ ก็คงดี
เมื่อรู้ตัวว่าตัวเองคิดถึงอดีตมากไปพ่อครูสุดหล่อจึงลุกไปเปลี่ยนเสื้อผ้าใส่เพียงผ้าขนลุกพันรอบเอวไว้เท่านั้น ส่วนท่อนเปลือยเปล่าให้เห็นถึงรอยอักขระยันต์ที่เต็มไปทั่วทั้งแผ่นหลัง ข้างหน้าก็มีรอยยันต์ตั้งแต่ช่วงหน้าอกลงไปที่หน้าท้องที่มีกล้ามเนื้อแน่น ๆ เป็นลอนสวยงาม ยิ่งมีรอยสักเข้าไปยิ่งทำให้พ่อครูเพลิงเซ็กซี่เข้าไปอีก
