อันหนิงเหอ สนมอยากหย่า

*สนมแซ่อัน ชื่อ หนิงเหอ เรียกว่าสนมหนิงเหอหรืออันกุ้ยเหรินนะคะ

อันยาที่ได้ความทรงจำเจ้าของร่างเดิมทั้งหมด บอกประโยคเดียวได้เลยว่า “คุณแม่ไม่ปลื้ม” เรื่องราวทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะความมากตัณหาของฮ่องเต้คนเดียว ยิ่งเมื่อมองความทรงจำแล้วเห็นรูปร่างลักษณะฮ่องเต้บอกเลยไม่ใช่สเปคอันยา ต้องหาวิธีออกจากตำหนักเย็นให้ได้

ยุคนี้โชคดีที่เสรีเรื่องสมรส สามารถหย่าและแต่งงานใหม่ได้ ถ้าทั้งสองฝ่ายตกลงพร้อมใจกัน

สนมในยุคฮ่องเต้องค์นี้ก็มีหลายคนที่ขอหย่ากับฮ่องเต้ ซึ่งฮ่องเต้ก็ยินยอมจะหย่าให้หมด ก่อนหย่าต้องมั่นใจว่าไม่มีพระโอรสและพระธิดาติดท้องไปด้วยจึงสามารถหย่าได้ และการหย่าจะต้องลงนามทั้งสองฝ่ายพร้อมกันจึงถึงว่าเป็นการหย่าที่สมบูรณ์

อันยาที่รู้สึกว่าเห็นแสงสว่างสำหรับทางออกเรื่องนี้ เธอต้องหย่ากับฮ่องเต้ให้ได้ เพื่อที่ออกไปจากที่นี้ เริ่มต้นใหม่กับลูกชายตัวน้อยและได้ทำตามฝันของเธอคือหาบุรุษรูปร่างบอบบาง สุภาพ ดังบัณฑิตสักคนไว้ข้างกาย หุหุ

“สมชาย สมชาย” อันยาเรียก AI ในหัวตัวเอง

“ครับเจ้านาย”

“คุณสามารถหาข้อมูลเกี่ยวกับฮ่องเต้อย่างละเอียดได้ไหม” อันยาถามเอไอสมชายขึ้นมา เพราะเธอก็ไม่มั่นใจว่าพอมาอยู่ยุคนี้แล้วเอไอยังจะสามารถทำงานในส่วนนี้ได้ไหม

“ได้ครับเจ้านาย รอสักครู่”

ฮ่องเต้เฉิงหรง

อายุ: 35 ปี

ลักษณะเด่น:

รูปร่างสูงใหญ่ดุจนักรบ เส้นผมยาวดำขลับ ดวงตาคมดุเหมือนเหยี่ยว ใบหน้าหล่อเหลาแต่มีแผลเป็น ทำให้ดูดุดันมากยิ่งขึ้น

ประวัติ

เติบโตในสนามรบตั้งแต่ยังหนุ่ม เป็นผู้ขึ้นครองบัลลังก์ด้วยความสามารถของตัวเอง โค่นล้มเหล่าองค์ชายทั้งหมด ตั้งตนขี้นเป็นฮ่องเต้

ไม่มีบุตร ธิดา แม้แต่พระองค์เดียว

เมื่ออันยาอ่านมาบรรทัดสุดท้ายที่สมชายหาข้อมูลมาให้ ก็อดถอนหายใจไม่ได้ ฮ่องเต้แก่คนนั้นยังไม่มีบุตรธิดาสักคน ใช่ว่ามีปัญหาด้านนั้นไหม แต่ระหว่างที่ถอนหายใจก็มีความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมโผล่ขึ้นมา เวลาที่ฮ่องเต้แก่พลิกป้ายมาหาเธอในแต่ละคืน เรียกได้ว่าดุดันสมกับเป็นนักรบและแทบไม่ได้ให้เธอได้พักเลย ตื่นเช้ามาต้องขอยาทาแก้ปวดกับนางกำนัลทุกครั้ง

อันยารู้สึกว่าตอนนั้นเจ้าของร่างเดิมเองก็มีความสุขไม่น้อย นึกแล้วต้องรีบเปลี่ยนเรื่อง

“สมชาย ช่วยคิดหน่อยว่าถ้าฉันคนนี้ออกจากวังต้องทำอย่างไง ถึงจะเลี้ยงตัวเองและเจ้าเด็กน้อยคนนั้นรอดได้” อันยาถามเอไอสมชายอีกครั้ง จะบอกให้เธอไปแต่งกาพย์กลอนเหมือนเจ้าของร่างเดิม เธอก็ทำไม่ได้แล้ว

ถามว่าหลังหย่าทำไมไม่กลับบ้านเดิม จะว่าอย่างไงดีล่ะ เธอมีเจ้าตัวน้อยด้วยนะ ถ้ากลับบ้านเดิม ฮ่องเต้ก็ต้องรู้ไหม ว่าเธอมีลูก ถ้ารู้ว่ามีบุตรชาย เขาหรือจะยอมให้เธอหย่าและพาเจ้าตัวน้อยออกจากวังไป สู้เธอไปเริ่มต้นใหม่ออกจากเมืองหลวงไปยังเมืองท่าเรือหรือเมืองใหญ่อื่นแล้วไปค้นหาบัณฑิตหนุ่มน้อยดีกว่า แค่คิดก็มีความสุขแล้ว

“สำหรับเจ้านาย แนะนำให้จัดตั้งสำนักคุ้มภัย คล้ายกับอาชีพเดิมของเจ้านายที่เคยทำเป็นทหารรับจ้างมาก่อน”

“อื้ม ดี ตกลงออกไปแล้ว เราไปจัดตั้งสำนักคุ้มภัยกัน” อันยาพยักหน้าอย่างง่ายดาย เธอเป็นคนง่ายๆ ขอแค่อยู่รอดได้ก็พอ อย่างอื่นไม่ได้สนใจ

“จะได้ไปหาหนุ่มน้อยร่างบางสักที เบื่อตาแก่แล้ว อยากออกจากวังไปให้ไวที่สุดเลย” อันยาพูดพึมพำออกมาเสียงดังอย่างลืมตัว โดยที่สาวน้อย ซิวเซียว สาวใช้คนสนิทที่นั่งอยู่ข้างเตียงกำลังมองพระสนมราวกับคนเสียสติ

“พระสนมเพคะ ทรงลืมแล้วหรือเพคะ ว่าพระองค์รักฝ่าบาทมากแค่ไหน ตอนนั้นพระองค์บอกหม่อมฉันว่าเมื่อเป็นพระสนมแล้ว จะอยู่เป็นพระสนมในวังตลอดไป ไม่ยอมออกจากวังไปไหนเด็ดขาด ขอแค่เห็นหลังคาพระตำหนักกลางของฮ่องเต้ทุกวันก็พอ”

อันยาที่ได้ฟังซิวเซียว

“………”

“แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ” เสียงร้องไห้เด็กชายตัวน้อยที่อยู่ข้างเธอ ทำให้อันยาหยุดความคิดทุกอย่างหันมาสนใจทารกเพศชายอีกครั้ง เธออุ้มเขาขึ้นมา

“พระสนมเพคะ องค์ชายน่าจะหิวแล้ว” ซิวเซียวบอกพระสนม

อันยาอุ้มและหยุดชะงักไปจังหวะหนึ่ง ก่อนจะถาม AI สมชายในหัวตัวเองอีกครั้งอย่างเร่งรีบ เธอไม่เคยให้นมลูกมาก่อนเลยนะ ต้องทำอย่างไง

“สมชายให้นมลูกอย่างไง”

""การให้นมลูกไม่ยากอย่างที่คิด เจ้านายทำตามขั้นตอนต่อไปนี้นะครับ"

“จัดท่านั่งที่เหมาะสม ให้เจ้านายนั่งพิงผนัง ประคองศีรษะของเด็กน้อย ใช้มือข้างหนึ่งรองใต้ศีรษะและลำคอของทารก อีกมือหนึ่งช่วยประคองหน้าอกเพื่อให้ลูกจับเต้าได้ถนัด จากนั้นก็พาทารกดูดนมได้เลยครับ”

“เอาว่ะ ลองดูก็ได้ จากทหารรับจ้างมาเป็นคุณแม่ลูกอ่อน เฮ้อ” อันยาบ่นพึมพำเบาๆ ทำให้สาวใช้ได้ยินไม่ถนัด

เมื่อลองทำตามคำแนะนำ AI สมชาย เจ้าตัวน้อยก็ดูดนมไม่ยอมหยุดจนอิ่มแล้วค่อยคลายปากออกมา อันยามองดูเจ้าตัวน้อยอย่างละเอียดแล้วก็อดไม่ได้ที่จะลูบแก้มเจ้าก้อนแป้งเบาๆ

“เสี่ยวหลง เจ้าต้องเป็นเด็กดีนะ ต่อไปข้าจะเลี้ยงดูเจ้าให้แข็งแกร่งเหมือนข้า ฮ่าๆๆๆ” อันยาบอกเจ้าตัวน้อย ชื่อเสี่ยวหลงก็เป็นเจ้าของร่างเดิมตั้งไว้ และในที่สุดอันยาคนนี้ก็มีทายาทอสูรรับช่วงต่อแล้ว ถ้าเสี่ยวหลงโตขึ้นเธอจะฝึกโหดให้มีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆเหมือนเธอในตอนเป็นทหารรับจ้าง

ด้านเสี่ยวหลง ไม่ได้รู้เรื่องอะไร ได้แต่ใช้ดวงตากลมโตมองมารดาคนสวยและเป่าน้ำลายเล่นเหมือนเดิม

ซิวเซียว สาวใช้คนสนิทมองพระสนมด้วยสายตากำลังมองอย่างพินิจพิเคราะห์ เหมือนว่าพระสนมจะเปลี่ยนไป พระสนมดูหยาบกระด้างมากขึ้น หรือว่าหลังคลอดลูกแล้ว มีอะไรกระทบสมองของพระสนมหรือไหม ไม่ได้แล้ว เธอต้องเรียกหมอหลวง ไม่ซิเรียกไม่ได้ตอนนี้ ต้องแอบไปซื้อยานอกวังมาให้พระสนมกินสักเทียบหนึ่งแล้ว

ระบบ AI กาลเวลากำลังประมวลผลข้อมูลและวิเคราะห์ทุกอย่างเกี่ยวกับยุคนนี้ในสมองของอันยาโดยที่อันยาไม่ได้รู้เรื่องที่เกิดขึ้น ระบบนี้เป็นระบบที่พ่อและแม่อันยาทำขึ้นมาเพื่อลูกสาวคนเดียวของพวกเขา ทำให้การประมวลผลและวิเคราะห์ของระบบก็ทำเพื่อมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้อันยาเท่านั้น

“ผู้ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนี้ ฮ่องเต้เฉิงหรง ”

“ผู้ชายที่เหมาะสมกับอันยาหรือพระสนมหนิงเหอที่สุด ฮ่องเต้เฉิงหรง”

“ผู้ชายที่อันยาไม่ชอบมากที่สุดในโลกนี้ ฮ่องเต้เฉินหรง”

สรุปผล อันยาหรือพระสนมหนิงเหอต้องอยู่กับฮ่องเต้เฉินหรงเท่านั้น!!!