อันยา ทหารรับจ้าง

ปีจักรราศี 888

ดาวเว็บที่มีเทคโนโลยีไปไกลกว่าทุกดาวบนจักรวาล ทุกอย่างในชีวิตประจำวันต้องใช้ AI ในการดำเนินการทั้งหมดแต่ถึงอย่างไงก็จำเป็นต้องมีมนุษย์คอยควบคุม AI อีกที

อันยา หญิงสาวผมสั้น หุ่นหนา มีกล้ามเป็นมัดๆ มองภายนอกคล้ายผู้ชายคนหนึ่ง มีหญิงสาวและชายหนุ่มร่างบางๆต่างมากรี๊ดกร๊าดและคลั่งไคล้อันยาเป็นจำนวนมาก แต่มีใครจะรู้ว่าแท้ที่จริงแล้วอันยา มีรสนิยมพิเศษอย่างหนึ่งคือ ชอบผู้ชายร่างบาง สุภาพ อ่อนโยน คล้ายบัณฑิตในยุคโบราณของโลกสีน้ำเงิน

เรื่องรสนิยมพิเศษ เริ่มต้นจากอันยาเคยไปเป็นทหารรับจ้างคุ้มกันทีมโบราณคดีที่โลกสีน้ำเงิน ระหว่างนั้นอันยาได้เห็นหนังสือรูปวาดรวบรวมชายงามในยุคโบราณ เมื่อเปิดดูรูปชายงามเหล่านั้น เธอรู้สึกได้เปิดโลกใหม่ให้กับตัวเอง หญิงสาวจอมเย็นชาหัวใจเต้นแรงกับรูปชายงามสมัยโบราณเข้าซะแล้ว ตัดสินใจทุ่มเงินมหาศาลเพื่อซื้อหนังสือเล่มนี้ไว้ เปิดดูเวลาว่าง เป็นความสุขอย่างหนึ่งของเธอ

“ตี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด”

“สมชายพบความผิดปกติของระบบการบิน เตือนเจ้านายกรุณานำจานบินลงจอดโดยด่วน” เสียง AI ของอันยาพูดด้วยน้ำเสียงแข็งทื่อ ไร้ความรู้สึก

“คำเตือน ลงจอดโดยด่วน ลงจอดโดยด่วน” สมชาย AI ของอันยาได้เตือนเจ้านายอีกครั้งพร้อมกับมีเสียงไซเรนดังขึ้นเพื่อเตือนภัย

ด้านอันยาที่กำลังเปิดดูรูปชายงามถึงกับรีบปิดหนังสือ วิ่งมาประจำการที่ตำแหน่งคนขับจานบิน

“รายงานเกิดอะไรขึ้น สมชาย” อันยาถามสมชายด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบ พยายามควบคุมสติ

“มีคลื่นรังสีอัลฟ่าที่ 745 กำลังก่อกวนระบบการบิน คาดว่าจะเป็นกลุ่มโจรสลัด XY ดักปล้น” สมชายเอไอคู่ใจอันยารายงานเหตุการณ์ทั้งหมด

“เร่งสปีดที่ 10000 เมกะจูนทันที” อันยาสั่งเสียงเรียบกับเอไอ ไม่มีความลังเล

"คำเตือน เร่งสปีดที่ 10000 เมกะจูนเกิดความเสียหายต่อจานบินและคนขับมหาศาล มีสิทธิเสียชีวิต 90 %" เอไอสมชายเตือนอันยาอีกครั้ง

“ยืนยัน” อันยาพูดจบก็กดปุ่มสีแดงบางอย่าง ทำให้จานบินเร่งสปีดทันทีจนดูเหมือนจะหายวาร์ปไปจากตรงนี้ แต่ทว่าพวกเขากลับคิดไม่ถึงว่ากลุ่มโจรสลัด XY จะกัดไม่ปล่อย ยิงแสงแมกม่าซึ่งเป็นแสงทำลายล้างขั้นสูงใส่จานบินอันยาทันทีที่จานบินเร่งสปีดหนี ทำให้จานบินอันยาที่โดนแสงแมกม่าสลายหายไปกับอวกาศไม่เหลืออะไรเลย

ตำหนักเย็น

หญิงสาวผมสีดำยาวขลับ รูปร่างบอบบาง ใบหน้านั้นสวยสะคราญล่มเมืองกำลังนอนสลบไสลหลังจากคลอดเด็กชายตัวน้อย เจ้าก้อนแป้งแสนน่ารักออกมา ในจังหวะหนึ่งหญิงสาวนอนนิ่งเหมือนไม่หายใจไปแล้ว จากนั้นก็เหมือนเฮือก สูดลมหายใจอีกครั้ง

“พระสนมเพคะ ฟื้นขึ้นมาเถอะเพคะ มาดูองค์ชายน้อย” เสียงพูดปนสะอื้นดังข้างหูอันยาไม่ขาด จนเธออยากตะโกนว่าหยุด เธอจะนอนพัก อย่ามายุ่งในวันหยุดอันหาได้ยากยิ่งของเธอ แต่สักพักหนึ่งอันยาก็ลืมตาขึ้นมาด้วยความสงสัย

‘เหมือนว่าเราจะตายแล้วนิหว่า จากแสงแมกม่านั้น ทำไมถึงมีคนมาร้องไห้ข้างหูแบบนี้’

‘แล้วที่นี้ที่ไหน ทำไมดูเหมือนไม้ ใครมันบ้าเอาไม้มาทำเป็นบ้าน รู้ไหมว่่าไม้ท่อนหนึ่งมีมูลค่าหลายแสนรี*’

จากนั้นอันยาก็หันไปด้านข้าง ก็เจอสาวน้อยกำลังร้องไห้อุ้มอะไรบางอย่างไว้ในอ้อมแขน ยิ่งเห็นเธอมองมาก็ยิ่งร้องไห้เพิ่มขึ้น

“ในที่สุดพระสนมก็ฟื้นแล้ว หม่อมฉันใจหายหมด กลัวพระสนมไม่ฟื้น” สาวน้อยพูดไปร้องไห้ไป ทำให้อันยารู้สึกว่าฟังไม่รู้เรื่อง

“หยุด ค่อยๆพูด หยุดร้องไห้ก่อน ฉันฟังไม่ค่อยเข้าใจ” อันยายันตัวเองขึ้นมานั่งพิงที่หัวเตียง อดรู้สึกไม่ได้ว่าทำไมร่างกายอันแสนบึกบึนของเธอถึงดูเหนื่อยง่ายแบบนี้ และปวดหัวมากเกิดอะไรขึ้นกับเธอ

“เพคะ” สาวน้อยรับคำ ก่อนจะยื่นห่อผ้าบางอย่างให้เธออุ้มต่อ เมื่ออันยารับห่อผ้านั้นมาอุ้มก็เห็นทารกน้อยเพศชาย กำลังใช้ดวงตากลมโตมองเธออยู่ พร้อมกับเป่าน้ำลายเล่นอย่างไร้เดียงสา

“พระสนมดูองค์ชายน้อยซิเพคะ หน้าตาเหมือนทางพระสนม ต่อไปต้องเป็นองค์ชายที่งดงามล่มเมืองแน่เพคะ” สาวน้อยเห็นพระสนมอุ้มองค์ชายก็รีบพูดทันที

อันยาที่ไม่เคยแม้แต่ใครใกล้เด็ก ได้แต่มองเด็กน้อยคนนี้ด้วยความรู้สึกประหลาด ตอนนี้เธอกำลังสับสน ทำไมอยู่ดีๆจากคนโสดกลายเป็นแม่ลูกอ่อน แถมคำพูดที่ใช้ฟังดูประหลาด เธอฟังไม่ค่อยเข้าใจ เช่น พระสนม องค์ชาย เพคะ คืออะไร

“สวัสดีครับเจ้านาย สมชายกลับมาแล้ว” อยู่ดีๆในหัวอันยาก็มีเสียง AI สมชายคุ้นเคยดังขึ้น

“เจ้านายกำลังย้อนเวลามายุคโบราณในโลกคู่ขนานด้วยระบบ AI กาลเวลาครับ”

“ตอนนี้เจ้านายอยู่ในร่างสนมชื่อหนิงเหอ แซ่อัน เป็นอันกุ้ยเหริน ที่ถูกใส่ร้ายว่าวางยาพิษสนมเต๋อเฟยแต่โชคดีไม่ตาย ทำให้พระสนมหนิงเหอได้รับโทษมาอยู่ตำหนักเย็นแห่งนี้นานนับปีแล้วครับ” AI สมชายเล่าสั้นๆ จากนั้นอันยาก็รู้สึกปวดหัวรุนแรงขึ้นมา วางทารกน้อยไว้ข้างๆก็จะทรุดตัวลงนอน ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมไหลเข้ามาในสมองของเธอจนหมด

“พระสนมเป็นอะไรเพคะ” สาวน้อยคนเดิมถามพระสนมด้วยน้ำเสียงร้อนรน

อันยาหลับตากุมหัวและโบกมือให้สาวน้อยคนนั้นก่อน เธอกำลังเรียบเรียงความทรงจำทั้งหมดของเจ้าของร่างเดิมอย่างช้าๆ

ร่างที่เธออยู่ชื่อ หนิงเหอ ผู้สงบสุข เป็นคุณหนูตระกูลอัน ซึ่งเป็นตระกูลบัณฑิตเล็กๆ พ่อเจ้าของร่างเป็นขุนนางระดับกลางที่ไม่หวังชิงดีชิงเด่นกับใคร

ส่วนสาเหตุที่เจ้าของร่างถึงได้มาอยู่ในวังเป็นพระสนมก็เพราะความงามและความสามารถเลื่องลือไปทั่วแคว้น ทำให้ฮ่องเต้ที่ชมชอบคนงามและคนมีความสามารถเรียกเจ้าของร่างเข้าวังมาเป็นพระสนม ถึงแม้คนในตระกูลอันร่วมทั้งเจ้าของร่างไม่เต็มใจก็ต้องเข้าวังมาเพราะเป็นพระราชโองการ

เมื่อได้เข้าวังก็ได้รับความโปรดปรานเป็นอย่างมากจากฮ่องเต้ เรียกได้ว่าในหนึ่งอาทิตย์จะต้องพลิกป้ายพระสนมหนิงเหอถึง 4 ครั้งแล้ว สร้างความอิจฉาริษยาให้สนมวังหลังด้วยกันจนมีเหตุการณ์วางยาพิษเต๋อเฟยเกิดขึ้น ทุกอย่างล้วนชี้มาว่าพระสนมหนิงเหอเป็นคนวางยาพิษ ทำให้ถูกลงโทษส่งมาอยู่ตำหนักเย็นพร้อมสาวใช้คนหนึ่ง

หลังมาอยู่ตำหนักเย็นได้ไม่นาน เจ้าของร่างก็ตั้งครรภ์ขึ้นมาโดยที่ไม่มีใครในวังรู้เรื่องนี้

*รี คือสกุลเงินยุคอวกาศ มูลค่า 1 บาท = 1 รี