ลอบสังหาร

ตัดภาพมาที่ตำหนักเย็น หลังจากซิงเซียวกลับมาก็รายงานพระสนมหนิงเหอว่าไปทำเรื่องขอหย่ากับฝ่าบาทผ่านทางมหาขันทีเหยียนฟู่เรียบร้อยแล้ว อีกไม่เกิน 2-3 วันน่าจะมีขันทีมารอรับหน้าตำหนักเย็นเพื่อไปลงนามหย่าที่ตำหนักกลาง

อันยาหลังจากฟังว่าได้ดำเนินการเรื่องขอหย่าแล้ว ตอนนี้เธอก็ฝันไปถึงบัณฑิตหนุ่มน้อยร่างบาง สเปคเธอ บอกเลยว่าถ้าหลังเธอจัดการเรื่องตั้งสำนักคุ้มภัยเสร็จ เธอจะแบ่งเงินมาเปย์ผู้ชายแน่นอน ความฝันอันสูงสุดของอันยากำลังจะเป็นจริงแล้ว โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าในอนาคตเธอจะไม่มีวันได้แบ่งเงินไปเปย์ผู้ชายอย่างที่ฝันเลย

“เจ้านายครับ” เสียง AI สมชายเรียกอันยา

“ว่าไง” เสียง AI สมชายกำลังขัดความฝันอันแสนหวานของเธอ

“มีคนอยู่นอกตำหนักเย็นสองกลุ่มครับ”

หลังจากที่สมชายพูดจบอันยาลุกมานั่งตัวตรงทันที ดวงตากลมโตฉายแววเย็นชาและโหดเหี้ยมทันที รังสีฆ่าฟันถูกปล่อยออกมาโดยไม่รู้ตัว จากนั้นอันยาก็ลุกออกจากเตียง ถึงร่างนี้จะบอบบางอ่อนแอไปบ้าง แต่พอจะเคลื่อนไหวได้มากขึ้น ต่างจากวันแรกที่เอาแต่กินและนอนบนเตียงอย่างเดียว

“แจ้งพิกัด” อันยาสั่ง AI สมชาย

“ทิศตะวันออก 2 คน ทิศใต้ 1 คน”

อันยาก็เอามือขึ้นมาหักนิ้วไว้รอแล้ว ตอนนี้คันไม้คันมือพอดี จะทำให้เสียชื่อ อันยา ทหารรับจ้างอวกาศชื่อดังได้อย่างไง จากนั้นอันยาก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเท่าที่ร่างนี้จะทำไหวไปยังพิกัดที่เอไอสมชายบอก เธอเลือกไปทิศใต้ก่อนก็เจอคนชุดดำซุ่มอยู่บนต้นไม้ ซึ่งอีกฝ่ายไม่รู้ว่าเธออยู่ข้างหลังแล้ว แต่ที่เธอยังไม่ทำอะไรเพราะร่างนี้ยังอ่อนแอและเหนื่อยง่าย ไม่เหมาะแก่การต่อสู้อย่างหนัก

“สมชาย ฉันอ่อนแอเกินไปแล้ว เคลื่อนไหวช้ากว่าเดิมมาก แถมเหนื่อยง่ายอีก กลับไปต้องจัดคอร์สเร่งด่วนเสริมสมรรถภาพทางกายให้ร่างนี้โดยด่วนเลยเข้าใจไหม” อันยาบ่นอุบ

“ได้ครับเจ้านาย”

“สมชายแสกนประวัติคนตรงหน้าได้ไหม”

“ได้ครับเจ้านาย”

นักฆ่า จาง สังกัดหออี้หลิน (ขันทีตำหนักกลาง ฝ่ายทำความสะอาด)

ความสามารถระดับ C

ภารกิจ สังหารพระสนมหนิงเหอ อันกุ้ยเหริน

ผู้จ้างวาน: ไม่มีข้อมูล

อันยาหลังจากอ่านประวัติชายชุดดำก็เอามือจับคางอย่างใช้ความคิด พระราชวังของฮ่องเต้ การคุ้มกันทำไมหละหลวมขนาดนี้ ปล่อยนักฆ่าระดับเริ่มต้นเข้ามาได้แล้ว อดส่ายหัวไม่ได้ คาดว่าอีกไม่นานฮ่องเต้แก่ต้องโดนก่อกบฏอย่างแน่นอน ดีร้ายอย่างไงเธอก็ต้องรีบหย่าและพาเจ้าตัวน้อยออกจากวังไปเริ่มต้นใหม่สองแม่ลูกให้จงได้

ในเมื่อตั้งใจมาสังหารเธอก็ไม่ต้องรีบร้อนจัดการรออีกสักหน่อยแล้วกัน เธอก็อยากรู้ว่าจะมีองค์รักษ์สักคนสังเกตเห็นไหม ถ้าไม่มีเธอก็ไม่รังเกียจจะเก็บกวาดนักฆ่าบางส่วนให้ฮ่องเต้แก่สักหน่อยก่อนออกจากวัง ถือซะว่าเป็นของขวัญให้พ่อของลูกก่อนจากลา

จากนั้นอันยาก็วิ่งตัวเบาอย่างรวดเร็ว แต่ยังช้ากว่าสมัยเป็นทหารรับจ้างไปยังทิศตะวันออกเจอชายชุดดำอีกสองคน กำลังอยู่ที่ต้นไม้คนละต้น อีกฝ่ายก็ยังไม่รู้ว่าเธอมาอยู่ใกล้ๆ

“สมชาย แสกนประวัติสองคนนี้ที”

“ได้ครับ”

องครักษ์เงา ลำดับที่ 15 และ 16 สังกัดหน่วยเงาทมิฬของฮ่องเต้

ความสามารถระดับ B

ภารกิจ มาจับตาดูความเคลื่อนไหวตำหนักเย็น

คำสั่งจากฮ่องเต้เฉินหรง

อันยาอ่านประวัติสองคนนี้ ฮ่องเต้แก่ส่งคนมาจับตาดูความเคลื่อนไหวของเธอ เพื่ออะไรก่อน อีกไม่นานเธอก็จะหย่าแล้ว แต่ช่างเถอะ น่าจะเป็นนิสัยความขี้ระแวงของฮ่องเต้ทุกคนต้องมี เธอเคยอ่านเจอในหนังสือบนโลกสีน้ำเงินก่อนหน้านี้

ดีเหมือนกันคืนนี้ให้องครักษ์เงาปะทะกับนักฆ่า เธอจะได้ดูการต่อสู้ในยุคนี้เป็นอย่างไง เมื่อเทียบกับยุคอวกาศของเธอ เพราะอย่างไงถ้ามีนักฆ่าจะมาสังหารพระสนมถึงตำหนักเย็น เธอเชื่อว่าองครักษ์เงาก็ต้องจัดการนักฆ่าอย่างแน่นอน คงไม่ปล่อยให้พระสนมที่ทำเรื่องขอหย่ากับฝ่าบาทตายก่อนหน้าลงนามหย่า เพราะถ้าเธอตายตอนนี้จะส่งผลเสียต่อชื่อเสียงของฮ่องเต้แก่ทันที

จากนั้นอันยาก็วิ่งอย่างรวดเร็วกลับไปยังเตียง คืนนี้เธอจะรอดูเรื่องสนุก

กลางคืนดึกสงัด มีเงาบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวข้างเตียงของพระสนมหนิงเหอ พร้อมกับมีดที่ส่องประกายในความมืดกำลังจะปักลงตำแหน่งหัวใจ แต่มีก้อนหินดีดใส่มีดจนหลุดมือ จากนั้นก็มีคนเหาะลงมาประมือสู้กับเงาบางอย่างนั้น โดยที่อันยาที่นอนบนเตียงกำลังดูผ่าน AI สมชาย

“ว้าว สมชาย ฉันก็อยากเหาะได้แบบนี้ เรียกว่าวิชากำลังภายในใช่ไหม”

“ใช่ครับ”

“สมชายจัดคอร์สสอนฉันหน่อย”

“ไม่มีข้อมูลส่วนนี้ครับ รอการอัพเดท”

“ไม่เป็นไร ออกจากวังไป ฉันจะหาคนมาสอนเอง” อันยาตาเป็นประกายเห็นการต่อสู้ของทั้งสองฝ่ายที่เหาะไปประมือกันไป ผ่านไปไม่นานผลต่อสู้ก็ออกมาว่าฝ่ายองครักษ์เงาเป็นผู้ชนะ พวกเขาก็จัดการเก็บกวาดแล้วหายตัวไปซ่อนบนต้นไม้เหมือนเดิม

แต่จะว่าไปวันนี้โชคดีที่เสี่ยวหลงของเธอไม่งอแงหรือร้องไห้ออกมา นอนบนเปลอย่างเด็กดีอยู่อีกห้องหนึ่ง ไม่งั้นพวกองครักษ์เงาต้องรู้เรื่องเสี่ยวหลงแน่

ตำหนักกลาง

คืนนี้ฮ่องเต้เลือกที่จะประทับอยู่ที่นี้ ไม่พลิกป้ายไปหาสนมคนไหน เขากำลังยืนอยู่ด้านนอกตำหนักเอามือไขว้หลังมองความมืดในสวน โดยมีมหาขันทีเหยียนฟู่ยืนอยู่ไม่ไกล จากนั้นก็มีเงาหนึ่งมาคุกเข่าตรงหน้า

“ฝ่าบาท มีการลอบสังหารพระสนมหนิงเหอพ่ะย่ะค่ะ” องครักษ์เงามารายงาน

“นักฆ่าล่ะ” เฉินหรงถามสั้นๆ เพราะเขาเชื่อว่าองครักษ์เงาที่เขาฝึกมาเองกับมือสามารถจัดการนักฆ่าได้

“ตายล่ะพ่ะย่ะค่ะ เป็นขันทีจากตำหนักกลาง ฝ่ายทำความสะอาด”

“ดีมาก ดีเหลือเกิน ตำหนักข้ามีนักฆ่าแฝงตัวเข้ามาแบบนี้” ฮ่องเต้เฉินหรงที่ได้ฟังรายงานเกี่ยวกับเรื่องนี้ยิ่งโกรธ มีพวกนักฆ่ามาแฝงตัวอยู่ตำหนักเขาโดยที่พวกองครักษ์เงาไม่รู้

“ทำความสะอาดให้เรียบร้อย อย่าให้เหลือ และแบ่งกันไปรับโทษที่หน่วยลงทัณฑ์ซะ” เฉินหรงสั่งเสียงเรียบก็จะเดินเข้าไปในตำหนัก

“พ่ะย่ะค่ะ” องครักษ์เงารับคำและหายตัวไปท่ามกลางความมืดอย่างรวดเร็ว

ฮ่องเต้เฉินหรงที่เข้ามายังห้องบรรทมโดยที่เหยียนฟู่เดินตามหลังมา

“เจ้าว่า การลอบสังหารสนมหนิงเหอจะเกี่ยวกับใครบ้าง” ฮ่องเต้ถามเหยียนฟู่ ทำให้เหยียนฟู่นิ่งเงียบไปสักพักก่อนจะตอบว่า “หม่อมฉันคิดว่าเต๋อเฟยและหลินกุ้ยเฟยพ่ะย่ะค่ะ”

ฮ่องเต้ที่ได้ฟังคำตอบเหยียนฟู่ได้แต่ยิ้มเย็น “ทำไมเจ้าไม่คิดว่าเป็นฮองเฮาล่ะ”

“กระหม่อมคิดว่าเป็นไปไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ ฮองเฮาเป็นแบบอย่างสตรีที่ดีทั่วหล้าและตอนนี้พระองค์กำลังถือศีล สวดมนต์กินเจอยู่ ไม่น่าจะทำเรื่องอย่างสังหารพระสนมหนิงเหอได้” เหยียนฟู่ตอบฮ่องเต้ทันที เขาเชื่อมั่นในสิ่งที่ตนเองเห็น พระจริยวัตรของฮองเฮางดงามตั้งแต่เข้าวังมาก ไม่เคยออกนอกกฏวังแต่อย่างใด

“เหยียนฟู่เจ้าจงจำไว้ น้ำที่นิ่งมักไหลลึก” เฉินหลงตรัสออกมาด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบ