ตอนที่3 เซี่ยหลัน

ตอนที่3เซี่ยหลัน

แสงแดดอ่อนยามบ่าย ลอดผ่านหน้าต่างกระจกสะท้อนเข้ามาในห้องทำงานอันแสนเงียบสงบ เสียงพัดลมเพดานหมุนแผ่วเบา กลบความเงียบที่ปกคลุมรอบตัว หญิงสาวที่กำลังจดจ่ออยู่กับหน้าจอแล็ปท็อปตรงหน้า

เซี่ยหลันนั่งหลังตรง ดวงตาจับจ้องไปที่ตัวอักษรบนหน้าจอ นิ้วเรียวขยับไปมาบนแป้นพิมพ์อย่างคล่องแคล่ว เสียงต๊อกแต๊กของ แป้นพิมพ์ดังเป็นจังหวะ ขณะที่เธอ กำลังแต่งฉากสำคัญของนิยายจีนโบราณที่เธอเขียนมานานนับเดือน

สมองของเธอเต็มไปด้วยภาพของตัวละคร องค์ชายผู้สูงศักดิ์ นางร้ายที่เอาแต่ใจ และ นางเอกผู้มีจิตใจบริสุทธิ์ ทุกอย่างกำลังเดินไปตามพล็อตที่เธอวางไว้ นางร้ายอย่างเซี่ยเหมยลี่กำลังจะถูกถอนหมั้น และชีวิตของเธอจะพังทลายลงในอีกไม่กี่บท

เธอหยุดพิมพ์ ดวงตาทอดมองประโยคสุดท้ายที่พึ่งเขียนจบ

‘เซี่ยเหมยลี่ทรุดตัวลงกับพื้น นางมองดูตราประทับบนข้อมือของตนเอง น้ำตาไหลอาบแก้ม ก่อนที่เสียงหัวเราะเย้ยหยันจะดังขึ้นมาจากริมฝีปากของตนเอง’

เซี่ยหลันถอนหายใจออกมาแผ่วเบา ก่อนจะเอนตัวนั่งพิงพนักเก้าอี้ จ้องมองไปยังหน้าจอแล็ปท็อป เธอจิบกาแฟที่เริ่มเย็นชืด พลางคิดถึงพล็อตนิยายของตนเอง ที่เธอนั้นเป็นคนกำหนดชะตากรรมของตัวละครทั้งหมด

จู่ ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบที่ปกคลุม หญิงสาวเอื้อมมือเรียวไปหยิบโทรศัพท์มาก่อนจะกดรับสาย

“เซี่ยหลัน เธอมาหาฉันที่บริษัทตอนนี้เลยนะ!”

เสียงสูงของไป๋หยา บรรณาธิการดังมาตามสาย ปลายเสียงของอีกฝ่ายเต็มไปด้วยความเร่งรีบและจริงจัง จนเธอไม่กล้าปฏิเสธ

“ค่ะ บก.!”

เซี่ยหลันกดวางสาย ก่อนจะปิดแล็ปท็อป หยิบกุญแจรถจักรยานยนต์แล้ววิ่งออกไปจากห้องโดยไม่รีรอ

….

สายลมยามเย็นพัดผ่านใบหน้าของเธอ ขณะขับรถจักรยานยนต์ไปตามท้องถนนสายเดิมที่เธอใช้แประจำ

เซี่ยหลันเร่งความเร็วขึ้นเล็กน้อย เพราะเธอไม่อยากให้ ไป๋หยา บรรณาธิการต้องรอนาน แต่เพียงเสี้ยวนาทีที่เธอเผลอ ล้อรถกระแทกเข้ากับขอบถนนอย่างจัง

“อ๊ะ!!”

ร่างของเธอเซไปข้างหน้า รถจักรยานยนต์ส่ายไปมาอย่างควบคุมไม่อยู่ หัวใจเธอเต้นกระหน่ำด้วยความตกใจ ก่อนที่รถทั้งคันจะเสียหลักและพุ่งตรงไปยังรั้วกันริมแม่น้ำ

โครม!!

เสียงกระแทกดังสนั่น โลกทั้งใบเหมือนพลิกคว่ำ ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินกว่าจะตั้งตัวได้

แรงกระแทกทำให้เธอ กระเด็นออกจากรถ ร่างกายลอยคว้างกลางอากาศเพียงไม่กี่วินาที ก่อนจะล่วงลงไปในความมืดของสายน้ำเย็นเฉียบ

ตูม!!

น้ำเย็นปะทะร่างกายของเธออย่างรุนแรง ความรู้สึกหนาวเยือกแล่นขึ้นไปถึงกระดูก เสียงของกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยวกลบ เสียงทุกอย่างโดยรอบ ดวงตาเธอเบิกกว้างขณะที่ร่างกายค่อย ๆ จมลึกลงไปเรื่อย ๆ

เธอพยายาตะเกียกตะกายขึ้นสู่ผิวน้ำ แต่แรงดึงดูดของกระแสน้ำกลับนำพาเธอดำดิ่งลงไปเรื่อย ๆ

อากาศเริ่มหมดหัวใจเริ่มเต้นช้าลง…

ดวงตาของเธอเริ่มพร่ามัว…

ก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบลงไป…