ตอนที่5 งานเลี้ยงวันเกิด

“หากเป็นเช่นนั้นข้าน้อยก็ไม่กลัวหรอกเจ้าค่ะ ที่ข้าน้อยกลัวคือ คุณหนูจะกลัวท่านอ๋องจนเก็บสีหน้าเอาไว้ไม่อยู่ต่างหาก ถ้าท่านอ๋องเห็นเข้าข้าน้อยกลัวว่าท่านอ๋องจะจับพิรุธได้ว่า คุณหนูไม่ได้ชื่นชอบท่านอ๋องจริง ๆ หากเป็นเช่นนั้นข้าน้อยไม่อยากคิดถึงผลที่ตามมาเลยเจ้าค่ะ” สาวใช้กล่าวด้วยน้ำเสียงวิตกเจือเป็นห่วง

“เจ้าอย่ากังวลไปเลย เรื่องตีสีหน้าข้าเก่งอยู่แล้ว มิเช่นนั้นข้าจะหลบซ่อนสายตาของสตรีแซ่โต้วมาได้ถึงทุกวันนี้อย่างนั้นหรือ?” ไหลเยี่ยนฟางเอ่ยให้ซือซือคลายกังวล ทั้งที่ในใจของนางก็ยังรู้สึกกังขาในความสามารถของตนเองอยู่ว่า จะทำได้อย่างที่พูดหรือไม่

จวนตระกูลเยว่

งานเลี้ยงวันเกิดครบรอบ 70 ปีของเยว่เยี่ยนคุนถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่กว่าทุกปีที่ผ่านมา เพราะปีนี้นอกจากเยว่ลี่ต้าบุตรชายของเขาจะเดินทางกลับมาจากชายแดน เพื่อฉลองวันเกิดให้กับเขา ยังมีหลานชายเชื้อพระวงศ์อีกคนที่มาร่วมแสดงความยินดีในวันนี้ ถึงทุกปีจะมีองค์รัชทายาทห้าวซุนมาร่วมอวยพรวันเกิด ทว่าเมื่อคนมีอำนาจมาเพิ่มมากขึ้น แขกเหรื่อในงานก็ย่อมมีมากขึ้นตามเช่นกัน

รถม้าคันแล้วคันเล่าทยอยมาจอดหน้าจวนตระกูลเยว่ เพื่อให้แขกเหรื่อที่มาได้ลงเดินเข้าไปในจวน และรถม้าทุกคันล้วนเป็นรถม้าขนาดใหญ่ ที่จัดตกแต่งอย่างประณีตงดงาม แม้ไม่บอกว่าเจ้าของรถม้าคือผู้ใด แต่เพียงมองด้วยตาเปล่าก็บ่งบอกได้ว่า อำนาจของเจ้าของรถม้านั้นหาใช่ผู้ใดจะมาหาเรื่องได้ง่าย ๆ อย่างแน่นอน

แม้แต่รถม้าของตระกูลไหลที่ปกติจะดูใหญ่โตหรูหรา แต่วันนี้เมื่อถูกเทียบกับรถม้าที่มาในงานเลี้ยง กลับกลายเป็นเพียงรถม้าที่แสนธรรมดาไปในทันที

ความจริงเยว่ซูซินอยากเชิญมาเพียงไหลเยี่ยนฟาง เพราะนางรู้ว่าสหายกับคนในครอบครัวนั้นมิได้ลงรอยกันเท่าใดนัก แต่ทว่าก็ไม่อาจทำเป็นเมินผู้ใหญ่ในตระกูลอย่างไหลชิงเยี่ยนกับโต้วหวายจู๋ได้ ดังนั้นวันนี้ไหลเยี่ยนฟางจึงมาร่วมงานวันเกิดของเยว่เยี่ยนคุน พร้อมกับบิดาและไหลฮูหยิน

เมื่อรถม้าตระกูลไหลจอดสนิท ไหลชิงเยี่ยน โต้วหวายจู๋ตามด้วยไหลเยี่ยนฟางก็ต่างทยอยลงจากรถม้า ครั้นคุณหนูตระกูลไหลยืนลงอย่างมั่นคงแล้ว ฉุยฉุยสาวรับใช้ของเยว่ซูซินก็เดินปรี่เข้ามาหานางอย่างรวดเร็ว เพื่อนำทางคนตระกูลไหลเข้าไปยังด้านในจวน เนื่องจากเยว่ซูซินกลัวว่าคนตระกูลไหลจะรู้สึกประหม่าที่ได้มาร่วมงานเลี้ยงของจวนตระกูลเยว่เป็นครั้งแรก นางจึงได้ให้สาวใช้ของตนเองดูแลเป็นพิเศษ

ไหลเยี่ยนฟางยื่นของขวัญที่นำมาให้พ่อบ้านประจำจวนตระกูลเยว่ที่อยู่ตรงทางเข้าประตูจวน ก่อนจะเดินตามสาวใช้ไปยังที่นั่งของตน โดยมีเยว่ซูซินเตรียมที่นั่งเอาไว้ให้

งานเลี้ยงในวันนี้มิได้แยกหญิงชาย เพียงแต่นั่งตามตระกูล ดังนั้นการมาของตระกูลไหลล้วนถูกคนในงานเลี้ยงมองอย่างดูแคลน เพราะไหลชิงเยี่ยนเป็นเพียงขุนนางขั้นห้าเท่านั้น ส่วนคนในงานเลี้ยงหากไม่ใช่ขุนนางขั้นสามขึ้นไป ก็มาจากตระกูลใหญ่ หรือไม่ก็มีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับเชื้อพระวงศ์

ทว่าถึงตระกูลไหลจะมิได้มียศถาบรรดาศักดิ์เทียบเท่ากับตระกูลอื่น ๆ ที่มาในวันนี้ แต่กลับได้นั่งอยู่แถว ๆ หน้าเทียบเท่ากับเหล่าขุนนางขั้นหนึ่งขั้นสอง แน่นอนว่าการจัดที่นั่งเช่นนี้เยว่ซูซินได้ขอกับท่านปู่ของนางเอาไว้แล้ว และเนื่องจากเยว่ซูซินเป็นหลานสาวอันเป็นที่รัก ดังนั้นมีหรือเรื่องแค่นี้เยว่เยี่ยนคุนจะไม่ตอบตกลง

ถึงเยว่เยี่ยนคุนจะมีหลานหลายคน แต่หลานที่ใช้แซ่เยว่ตามเขานั้น ยามนี้ก็มีเหลืออยู่เพียงสองคนเท่านั้น นั่นก็คือ เยว่ซ่างเจวี๋ยกับเยว่ซูซิน และด้วยเยว่ซูซินเป็นหลานเพียงคนเดียวที่อยู่ข้างกายเขามาโดยตลอด ตั้งแต่เขากลับมารับตำแหน่งท่านโหวที่เมืองหลวง นางจึงขึ้นแท่นเป็นหลานรักอันดับหนึ่งของเยว่โหว ดังนั้นแม้คำขอนี้อาจจะเป็นการหยามหน้าผู้อื่นไปบ้าง แต่ในเมื่อหลานสาวอันเป็นที่รักเอ่ยขอ มีหรือเยว่เยี่ยนคุนจะกล้าปฏิเสธ

ตำแหน่งที่นั่งของคนตระกูลไหลบ่งบอกให้ผู้อื่นในงานรู้ชัดถึงความสัมพันธ์อันดีกับตระกูลเยว่ ดังนั้นสายตาของทุกคนที่มองมาจึงเปลี่ยนไป ไม่เหมือนกับตอนที่คนจากตระกูลไหลเพิ่งเดินเข้ามาในงานเลี้ยงแรก ๆ

ถึงแม้สายตาของคนในงานเลี้ยงจะเปลี่ยนไป แต่ไหลชิงเยี่ยนที่มีตำแหน่งเป็นเพียงอาลักษณ์ ก็ยังรู้สึกไม่คุ้นชินกับตำแหน่งที่ตนได้นั่ง เพราะรอบข้างตัวเขาล้วนมีแต่ครอบครัวขุนนางขั้นหนึ่งขั้นสองทั้งนั้น

ถึงหลายตระกูลจะไม่พอใจที่ขุนนางตำแหน่งต่ำกว่า ได้นั่งทัดเทียมกับขุนนางขั้นสูง ทว่าก็ทำได้เพียงเก็บสีหน้าเอาไว้ จะมีเพียงลูกหลานที่ยังไม่เจนจัดในการตีสีหน้า ที่หลุดแสดงอารมณ์ออกมาให้คนตระกูลไหลได้เห็น แต่ในเมื่อเจ้าของงานวันเกิดจัดให้คนตระกูลไหลนั่งเช่นนี้ พวกเขาที่เป็นเพียงแขกจะกล้าเอ่ยอันใดได้

ทุกคนในงานเลี้ยงต่างรู้ว่าถึงผู้นำตระกูลเยว่จะมีบรรดาศักดิ์เป็นเพียงท่านโหว แต่นั่นก็เป็นเพราะเยว่เยี่ยนคุนได้ขอร้องมิให้ห้าวเทียนฮ่องเต้เลื่อนบรรดาศักดิ์ของคนตระกูลเยว่ให้สูงกว่านี้ เพราะเพียงเท่านี้ลูกหลานตระกูลเยว่ก็มีอำนาจล้นมือ เกินกว่าที่ตระกูลอื่น ๆ จะสามารถเทียบได้ หากยังเลื่อนบรรดาศักดิ์ตระกูลเยว่ขึ้นอีก เยว่เยี่ยนคุนกลัวว่าอาจกลายเป็นที่ครหาของเหล่าขุนนาง

ดังนั้นแค่อำนาจของคนตระกูลเยว่ ที่ยังไม่นับรวมกับตระกูลกงที่เป็นบ้านเดิมของเยว่ฮูหยิน ที่พระอนุชาของห้าวเทียนฮ่องเต้แต่งเข้าไป ก็ทำให้เหล่าขุนนางใหญ่รวมไปถึงตระกูลชนชั้นสูงเก่าแก่ อีกทั้งตระกูลพ่อค้าวาณิชอันดับต้น ๆ ทั้งหลาย ต่างหมายปองอยากเป็นทองแผ่นเดียวกันกับตระกูลเยว่ บางบ้านถึงขั้นยอมลดเกียรติให้บุตรสาวเป็นอนุ แต่ทว่าตระกูลเยว่กลับมีภรรยาเดียว ดังนั้นเยว่ลี่ต้าบิดาของเยว่ซูซิน กับเยว่ซ่างเจวี๋ยพี่ชายที่แต่งงานแล้วของเยว่ซูซินจึงไม่ยอมแต่งอนุ

ด้วยเหตุนี้ทุกตระกูลที่มาร่วมงานเลี้ยงในครั้งนอกจากจะแต่งตัวบุตรสาวหลานสาวของตนเองให้โดดเด่น เพื่อดึงดูดสายตาเชื้อพระวงศ์ทั้งสองพระองค์แล้ว ยังเตรียมตัวเหล่าบุตรชายหลานชายของตนเองมาอย่างดี เพื่อให้ถูกใจเยว่ซูซินหลานสาวที่ยังใช้แซ่เยว่เพียงหนึ่งเดียวของเยว่เยี่ยนคุนอีกด้วย