ตอนที่ 3 แฟนตัวปลอม... อีกครั้ง (4)

“ต้น! ไปไหนมา ยายศินีโกรธแล้ว” ธิธรหันไปเจอต้นน้ำแฟนหนุ่มของศินีกำลังเดินเข้ามา

“มิ่งมาแล้ว” ต้นน้ำไม่ตอบธิธรแต่หันมาทักมิ่งกมลแทน และยกมือขึ้นไหว้ดรณ์ ดรณ์พยักหน้าพร้อมรอยยิ้มและก็รับไหว้

“ต้นน้ำค่ะ เพื่อนกัน แฟนของศินี” มิ่งกมลแนะนำเพื่อนกับดรณ์และอยากจะเบนความสนใจของธิธรด้วย “นี่พี่ดรณ์นะต้น”

“ยินดีที่ได้รู้จักครับพี่ดรณ์” ต้นน้ำเอ่ยเหมือนคนเคยคุ้นเคยกันมาก่อน ดรณ์ยิ้มให้พร้อมทั้งพยักหน้ารับ ส่วนต้นน้ำก็หันไปสนใจธิธร “สาวแกไปไหน”

“วันนี้โสด ตั้งใจจะควงมิ่ง แต่มิ่งกลับพาหนุ่มมาด้วยสิ”

“มิ่งเป็นแฟนผม โปรดรักษามารยาทด้วยครับ” อยู่ๆ ดรณ์ก็เอ่ยสิ่งที่มิ่งกมลไม่คาดคิดมาก่อน ดีใจจนหัวใจเต้นรัวเพราะเขาก็ไม่เคยแสดงท่าทีเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเธอเลยสักครั้ง

“ผมก็ไม่ได้ทำอะไรนี่ครับ” ธิธรยืดอกและจ้องเขม็งดรณ์ แต่ดรณ์ไม่สนใจหนุ่มนักเลงในคราบผู้ดีนัก

“ขอตัวไปห้องน้ำก่อน” ดรณ์เอ่ยเหมือนจะบอกทุกคนในที่นั้นพร้อมทั้งลุกขึ้น

ธิธรมองตามไปจนร่างสูงในชุดสูทสีดำนั้นลับตา และเดินดรณ์ตามไป

“ไอ้ธิมันหาเรื่อง อยากให้พี่ดรณ์ตั๊นหน้ามันสักหมัด” ต้นน้ำมองตามหลังธิธรไป

“พี่ดรณ์ไม่ชอบความรุนแรงหรอก” มิ่งกมลเอ่ย แต่ท่าทางเป็นกังวลเพราะธิธรเดินตามดรณ์ไปด้วย กลัวว่าจะมีเรื่องกันน่ะสิ

“ดีแล้วที่พี่ดรณ์มาด้วย” ศินีเอ่ย ท่าทางก็กลัวว่านายธิธรจะก่อเรื่อง

“ถ้ามิ่งคบไอ้บ้านี่เนยเลิกคบเชียว นี่ดีนะมิ่งเสร็จพี่ดรณ์ไปก่อน”

“พี่ดรณ์ก็ไม่ได้ดีอะไรมากมายหรอก” มิ่งกมลยิ้มแหยง

“ยังไงก็ดีกว่าไอ้ธิมันหลายเท่าแหละ ให้ต้นตามไปดูไหม ท่าทางเหมือนพี่ดรณ์จะท้าต่อยนะนั่น ไม่งั้นไม่ออกไปหรอก”

“ไปสิ ไปดูหน่อย” ศินีดันหลังแฟนหนุ่มเพราะห่วงดรณ์เหมือนกัน “ขออย่าให้มีเรื่องเลย” ศินีเอ่ยแล้วก็ประสานสายตากับมิ่งกมล รู้ว่าเพื่อนก็กำลังกังวลใจ

ต้นน้ำตามมาถึงห้องน้ำชายและไม่ค่อยจะมีใครใช้นัก เขาได้ยินเสียงดรณ์กับธิธรจริงๆ

“ผมตามจีบมิ่งมาสองปี เพิ่งจะมาเห็นคุณ เป็นแฟนหลอกหรือเปล่า”

“จริงหรือไม่จริงผมไม่จำเป็นต้องตอบมั้งครับ” ดรณ์กำลังล้างมือที่อ่างล้างหน้าหลังจากจัดการธุระเบาของเขาเสร็จแล้ว

“คิดว่านามสกุลใหญ่โตแล้วจะมาแย่งมิ่งตัดหน้าผมหรือ”

“นามสกุลใหญ่โต?” ดรณ์เอ่ยทวนเชิงคำถาม เขาก็ไม่ได้คิดว่านามสกุลเขาใหญ่โตอะไรนี่นาแล้วเจ้าหนุ่มคนนี้คิดไปถึงไหนกัน

“ปล่อยมิ่งมาให้ผมซะ”

“เห็นจะไม่ได้ครับ มิ่งเป็นคนสำคัญของผม” ดรณ์เอ่ยแล้วก็เดินไปเปล่าลมให้มือแห้ง ทำท่าว่าจะออกจากห้องน้ำ แต่ถูกธิธรคว้าคอเสื้อ ใบหน้าเรียบเฉยของเขาเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงขณะที่ก้มลงมองมือของธิธร

“เอามือออกไปซะ!” ดรณ์เน้นเสียงหนักๆ

“ถ้าไม่ล่ะ” ท่าทางอวดดีของธิธรทำให้ดรณ์ต้องเอาคืนและความยิ่งทนงของธิธรก็เปลี่ยนไปทันที

ตึง!

เพราะเสียงตึงดังหนักมาก ต้นน้ำเลยรีบชะโงกหน้าเข้าไปดู แต่ก็ไม่ได้เข้าไปช่วยเพราะคนที่เสียท่าคือธิธรไม่ใช่ดรณ์ แผ่นหลังของธิธรแนบชิดฝาผนัง ทั้งยังมีแขนข้างหนึ่งของดรณ์กดแนบอยู่ใต้คางธิธรทำให้ต้องเงยหน้าขึ้นมาเพราะดรณ์ยิ่งดันแขนสูงขึ้นและด้วยส่วนสูงของดรณ์ที่สูงกว่าอีกฝ่ายอยู่แล้ว เลยเหมือนธิธรกำลังพยายามจะหายใจเพราะแรงกดของแขนดรณ์ทำให้เขาอึดอัด

“คิดว่าจะทำอะไรผมหรือ? คุณใหญ่โตมาจากไหนผมไม่รู้ หากยังมายุ่งกับแฟนผม อย่าหาว่าไม่เตือน” ดรณ์เอ่ยเสียงลอดไรฟัน ไม่พอใจจริงๆ ที่ถูกธิธรกระชากคอเสื้อ ทำทีเหมือนตัวเองใหญ่โตและแบ่งอำนาจเอากับใครก็ได้เพราะมีพ่อคอยหนุนหลังอยู่ตลอด แต่อย่าได้มาเบ่งกับเขาเพราะเขาจะไม่อยู่เฉยแน่

ดรณ์ยอมปล่อยและถอยออกมา ขณะที่ธิธรมองเขาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป ท่าทางหวาดๆ ไม่คิดว่าชายหนุ่มท่าทางสุภาพจะแรงมากและสายตาบวกกับท่าทางดุนั้นจะเอาเรื่องน่าดู

“ผมเตือนแล้วนะครับ อย่ายุ่งกับมิ่งอีก และอย่าใช้วิธีลอบกัด หากมิ่งไม่จบตามกำหนด ผมคงต้องไปคุยกับคุณพ่อคุณ” ดรณ์จัดเนกไทและหันมองความเรียบร้อยของตัวเองในกระจกก่อนจะทิ้งธิธรแล้วเดินออกมาด้วยท่าทางปกติ ตอนนั้นต้นน้ำก็หลบออกไปก่อนแล้วและถึงโต๊ะก่อนดรณ์ไม่มากนัก

“ไม่ต้องห่วง พี่ดรณ์เอาอยู่” ต้นน้ำเอ่ยกับทุกคนพร้อมทั้งยกนิ้วโป้งให้มิ่งกมล