ของเล่นไวฟาย : 2

“อุ๊ย! มือลั่น” ใบหน้าสวยเหยียดยิ้ม กอดอกมองดูผลงานตัวเองด้วยสีหน้าพอใจไม่น้อย ไวฟายขบกรามแน่นยกมือลูบใบหน้าที่เปียก ก่อนจะหันมองผู้คนรอบข้างที่เริ่มหัวเราะเขา มันยิ่งทำให้ชายหนุ่มรู้สึกโมโห ไม่คิดว่าเธอจะกล้าทำถึงขนาดนี้

“เธอ!”

“มีอะไรกันอะ” ไวฟายที่กำลังจะกระชากแขนมีอาก็ต้องชะงัก เมื่อเซน่าเดินเข้ามาก่อน ตาคมมองมีอานิ่ง ๆ ก่อนจะเลือกเดินออกมา...

“แกมีเรื่องกับพี่ไวฟายเหรอวะ?”

“เฮ้อ เออดิ” มีอาถอนหายใจออกมาแรง ๆ เมื่อเจอเขาเป็นต้องปวดหัวทุกครั้ง

“เมื่อไหร่จะเลิกทะเลาะกันสักทีวะ”

“ก็บอกเพื่อนพี่ชายแกดิ ให้เลิกปากหมากับฉันสักที ว่าแต่นายนั้นกลับมาตอนไหนอะ”

“เมื่อวาน” เมื่อได้คำตอบ ดวงตาคู่สวยก็เหลือบมองไวฟายที่เดินกลับไปนั่งดื่มกับเพื่อนเขาต่อ ใบหน้าหล่อหันมามองเธอด้วยสีหน้าเรียบนิ่งจนดูน่ากลัว ก่อนจะดึงผู้หญิงที่เพื่อนดีลมานั่งลงบนตักบีบขยำหน้าอกเธอจนเนื้อนมปลิ้น ทั้งที่ดวงตายังสบกับมีอาไม่ละไปไหน

“ทุเรศ...” ทนมองไม่ได้จำต้องเบือนหน้าไปทางอื่น

เซน่าขมวดคิ้วมองมีอาด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่เมื่อมีอาหันหน้ากลับมา เธอก็รีบปรับสีหน้าเป็นปกติทันที

“ต่อไปแกก็อยู่ให้ห่างพี่เขาไว้ จะได้ไม่ต้องมีเรื่องกันอีก”

“ก็ไม่ได้อยากอยู่ใกล้อยู่แล้วไหมวะ?” มีอากลอกตามองบนด้วยสีหน้าเบื่อ ๆ ก่อนจะยกแชมเปญที่เซน่าถือมาขึ้นดื่มเพื่อดับอารมณ์หงุดหงิดในกาย

“ไม่อยากอยู่ใกล้ แต่ก็ไม่คิดจะเดินหนี”

“แกเอาแต่โทษฉันอะ แทนที่จะไปบอกพี่ชายแกให้บอกเพื่อนเขาหน่อย ให้เลิกยุ่งกับฉันสักที” ถึงจะดูปากเก่ง กร้านโลกไปหน่อย แต่เมื่อเจอคนอย่างเขา ยอมรับว่าเธอเองก็กลัวเหมือนกัน และยิ่งแสดงท่าทีไม่ชอบเขาชัดเจนขนาดนี้แล้ว เกรงว่าไวฟายจะไม่หยุดแค่นี้แน่

“อืม เดี๋ยวฉันลองคุยกับพี่เตอร์ให้”

ทางด้านไวฟาย ชายหนุ่มเดินกลับมาที่โต๊ะของเพื่อนด้วยท่าทีหัวเสียไม่น้อย ดวงตาจ้องมองมีอาไม่ละสายตาไปไหน

“ฮ่า ๆ ไอ้สัสอยู่ดีไม่ว่าดี ก็อยากเป็นตัวตลกซะงั้น” เสียงหัวเราะของไคโร ทำให้เขาได้สติ หมั่นไส้จนอยากลุกเอาตีนยัดปากเพื่อนที่หัวเราะชนิดไม่เกรงใจกันเลย

“ตลกมากดิไอ้เวร” ใบหน้าหล่อขบกรามแน่นโมโหที่มีอาทำให้เขาต้องกลายเป็นตัวตลกของใครหลายคน แม้กระทั่งเพื่อน...

“ชอบน้องมันขนาดนั้น?” ไคโรเลิกคิ้วถามก่อนจะยกเหล้าขึ้นดื่ม ทั้งที่ยังจ้องหน้าเพื่อนไม่ละสายตา

“อยากจับกระแทกให้ตาย”

“หึ ก่อนจะจับกระแทก ทำให้น้องมันยอมคุยด้วยก่อนเถอะ” คาร์เตอร์ ที่นั่งฟังอยู่นานเค้นหัวเราะในลำคอพูดดูถูกเพื่อน

ทำให้คนที่ชอบเอาชนะอย่างไวฟาย รู้สึกหงุดหงิดไม่พอใจเอามาก ๆ

“จริง! น้องมันไม่ง่ายขนาดนั้น” ไคโรกระแทกเสียงพูด เพราะเขาเองก็เคยจีบมีอา แต่ก็โดนเธอปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย

“ดูถูกกูเกินไปแล้วพวกมึงอะ” เจ้าของใบหน้าหล่อเบะปากพูดด้วยท่าทีมั่นๆ

“งั้นถ้ามึงได้เย*น้องมีอา กูยอมก้มหัวให้มึงเลยไอ้ฟาย” คาร์เตอร์ยิ้มกรุ้มกริ่มพ่นควันบุหรี่ออกมาไม่หยุด เขารู้ดีว่ายังไงไวฟายก็ไม่มีทางได้เย*เพื่อนน้องสาวเขาแน่นอน

“กูด้วย แต่ห้ามเล่นสกปรกนะเว้ย” ไคโรพูดด้วยท่าทีตื่นเต้นไม่แพ้ เมื่อนึกสนุกที่ได้ท้าทายคนบ้าอย่างไวฟาย

พวกเขามักจะเอาผู้หญิงมาพูดท้าทายกันเล่นแบบนี้เป็นเรื่องปกติ...

“ถุย! คนอย่างกูไม่เคยเล่นสกปรกครับ” ไวฟายพูดข่มเพื่อนทั้งสอง แม้ในใจรู้ดีว่ามันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

“งั้นกูจะรอดู” คาร์เตอร์ตบบ่าไวฟาย ก่อนจะลุกเดินเข้าไปในบ้านทันที

“ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะครับไอ้เพื่อนเวร” หลังเรียนจบก็ย้ายกลับมาอยู่ไทยถาวร กลับมาบริหารบริษัทช่วยพ่อ แต่กว่าจะทำงานจริง ๆ จัง ๆ คงอีกสักพักใหญ่ เพราะอยากใช้ชีวิตตามประสาวัยรุ่นหลังเรียนจบให้เต็มที่ก่อน

“เออ” ตอบทั้งที่ดวงตายังคงจ้องมองมีอาไม่ละสายตา จากนั้นก็วนกลับมาถามเรื่องเดิมซ้ำ ๆ

“มึงว่ายัยนั้นจะยากแค่ไหนกันวะ?” ยกบุหรี่ขึ้นสูบด้วยท่าทีใจเย็น มองพิจารณามีอาครั้งแล้วครั้งเล่า

“ถ้าง่ายแล้วทำไมมึงไม่ได้เย*น้องมันสักทีล่ะ ปล่อยให้น้องมันแหกหน้าทำห่าอะไร”

“กูยังไม่ได้เอาจริงต่างหาก”

“งั้นครั้งนี้เอาจริงแล้วดิ กูจะได้ตั้งหน้าตั้งตารอดูคลิปมึงกับน้องมัน”

“ไม่ต้องรอดู มึงล้างคว* รอเอาต่อกูได้เลย”

“ใจกว้างเหมือนเดิมเลยนะไอ้เพื่อนรัก”

“แน่นอน” ยักไหล่ส่งให้เพื่อนด้วยท่าทีมั่นอกมั่นใจ เท้าคางมองพิจารณามีอาอีกครั้ง ก่อนที่ใบหน้าหล่อร้ายจะกระตุกยิ้ม ล้วงโทรศัพท์ขึ้นมากดพิมพ์ข้อความส่งหาใครบางคน มือหนาคว้าแก้วเหล้ายกดื่มรวดเดียวหมด จากนั้นดันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

“ไปไหนวะ?”

“เข้าห้องน้ำ”

“เยี่ยว?”

“ชักว่าวมั้ง ถุย!” พูดจบไวฟายก็เดินออกมาทันที