ของเล่นไวฟาย : 1

“คิดว่าคนสวย เริ่ด เชิด หยิ่ง อย่างคุณหนู มีอา จะไม่มางานวันเกิดของฉันซะแล้ว” เซน่ายืนกอดอกเบะปากพูดด้วยสีหน้าไม่จริงจัง

“งานวันเกิดเพื่อนปากดีอย่างแกทั้งคน ฉันจะไม่มาได้ยังไงเล่า” เจ้าของร่างเล็กหน้าอกอวบอิ่มสะโพกกลมกลึงธรรมชาติราวกับปั้นแต่ง ใบหน้าสวยที่กำลังส่งยิ้มให้เซน่า รับกลับผมสีบลอนด์ทองยาวถึงกลางหลัง สวมใส่ชุดเดรสสีแดงคว้านลึกโชว์เนินอกขาวเนียน กระโปรงสั้นเผยช่วงขาเรียวยาวระหงขยี้ใจชายในงาน...

มีอาพูดจบก็ยื่นของขวัญให้เซน่าเพื่อนสนิทของเธอ...

“ขอบใจมากนะ แค่แกมาก็ดีใจแล้ว” เซน่ารับของขวัญจากมีอา ก่อนจะส่งแก้วแชมเปญให้เธอ

“ไม่เมาไม่ให้กลับนะ” เซน่าเดินมากอดคอมีอาด้วยท่าทีเมา จนมีอาต้องเหลือบมองแก้วแชมเปญในมือเพื่อน ชั่งใจเล็กน้อยว่าจะรับมาดื่มดีไหม เพราะวันนี้เธอขับรถมาเอง ถ้าหากเมาจะขับรถกลับยังไง

“อย่าบอกว่ากลัวเมา” ปากแดงราวกับเลือดนกพูดขึ้น เมื่อเห็นเพื่อนมีท่าทีไม่ยอมดื่ม

“ฉันขับรถมาเองอะดิ ไม่อยากดื่ม เดี๋ยวขับรถกลับไม่ไหว”

“ขับกลับไม่ไหวแกก็นอนนี่ไง”

“บ้า! ไม่เอาหรอก เกรงใจพ่อแม่พี่ชายแก” ถึงจะสนิทกันแค่ไหนแต่ก็ไม่เคยหลับนอนที่บ้านเซน่าเลยสักครั้ง

“งั้นหมดแก้วนี้พอ โอเคไหม?” เซน่ายังคงรบเร้าไม่หยุด มีอาจำต้องรับแก้วแชมเปญมากระดกดื่มรวดเดียวหมด

“ดีมาก งั้นแกนั่งดื่มคนเดียวไปก่อนนะ เดี๋ยวฉันไปดูแขกโต๊ะอื่นก่อน” มีอายังไม่ได้ตอบเซน่าก็เดินสะบัดก้นออกไปทันที

ดวงตาคู่สวยมองไปรอบงานวันเกิดที่จัดขึ้นในบ้านหลังใหญ่ แขกที่มางานวันนี้ส่วนใหญ่มีแต่ลูกคนรวย และเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ล้วนมีแต่ผู้ชาย…

“เฮ้อ ฉันคิดถูกหรือเปล่าเนี่ยที่มา” มีอากอดอกพูดพึมพำคนเดียว พลางกวาดสายตามองไปรอบงานปาร์ตี้อีกครั้ง

“หยุดก่อน” เอ่ยบอกพนักงานเสิร์ฟ ก่อนจะหยิบแก้วแชมเปญ จากนั้นก็เดินไปนั่งลงเก้าอี้ที่ด้านหน้าเป็นสระว่ายน้ำ

ตาคู่สวยมองกลุ่มวัยรุ่นที่กำลังนั่งดื่มและเต้นกันอย่างสนุกสนานริมสระน้ำว่ายน้ำ บางคนก็ลงไปเล่นน้ำทั้งที่บรรยากาศก็ไม่ได้ร้อนอะไร บางคู่ก็นั่งจูบกันนัวล้วงกันจนแทบจะเอากันต่อหน้าคนอื่นอยู่แล้วแต่ก็โนสนโนแคร์

เพราะเคยเห็นมาหมดจึงไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นหรือตกใจอะไร...

ระหว่างที่กำลังสนใจบรรยากาศในงานอยู่นั้น …

“โลกกลมจังวะ” น้ำเสียงแผ่วเบาดังขึ้นข้างหู กลิ่นน้ำหอมเหม็นฉุน ๆ จนปวดหัว เขาใช้เท้าเตะเก้าอี้ตัวที่เธอนั่ง ซ้ำๆ การกระทำไร้มารยาท ทำเอามีอารีบลุกขึ้นหันกลับไปมองเขาคนนั้นทันที...

“ไวฟาย!” ดวงตาคู่สวยมองเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาร่างสูงโปร่งจมูกโด่งคมสันราวกับพระเจ้าปั้น ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงมองเธอด้วยสีหน้ากวน ๆ มีอาตกใจไม่น้อยไม่คาดคิดว่าจะเจอเขาที่นี่

“หึ คิดไม่ผิดเลยที่มา” ใบหน้าหล่อร้ายเหยียดยิ้มที่มุมปาก ตาคมไล่มองเรือนร่างสุดเซ็กซี่ตั้งแต่หัวจรดเท้า มองอย่างเปิดเผยให้รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

ถ้าไม่ใช่เรื่องใต้สะดือ...

“ส่วนฉันคิดผิดมากที่มา” มีอายืนกอดอกกลอกตามองบนด้วยสีหน้าเบื่อหน่ายที่เจอเขา

“ยังเล่นตัวเหมือนเดิมเลยนะ”

“ถ้ารู้แล้วก็เลิกยุ่งกับฉัน แล้วก็ไสหัวไปไกลๆ สักที มันน่ารำคาญรู้ปะ” ตอบด้วยสีหน้ารำคาญสุด ๆ ก่อนจะหมุนตัวเพื่อเดินหนีไปไกล ๆ ทว่า...

หมับ!

“โดนคนสวยด่าแม่งเร้าใจฉิบหายเลย” มือหนาจับแขนเธอแน่น ขยับหน้ามาพูดใกล้ ๆ ลมหายใจอุ่นร้อนและกลิ่นบุหรี่จางกระทบใบหน้า

จึงรวบรวมแรงทั้งหมดผลักอกแกร่งขยับออกไปไกล ๆ...

“ชอบความรุนแรง?” ชายหนุ่มปล่อยมือจากแขนเล็ก ก่อนจะยกแขนทั้งสองข้างขึ้นเหมือนบอกว่ายอมแพ้ แต่สีหน้ากลับตรงกันข้าม

“หน้าตาก็ดีนะ แต่นิสัยเลวเกินเยียวยาจริง ๆ”

“ผู้ชายดี ๆ จะได้ไปสวรรค์ แต่ถ้าผู้ชายเลวจะยกสวรรค์ลงมาให้เธอเลยนะคนสวย” ขยิบตาส่งให้เธอด้วยสีหน้ากวน ๆ

“จะแบบไหนก็ได้ที่ไม่ใช่นาย” เบะปากพูดด้วยสีหน้าเย้ยหยัน ชัดเจนทุกการกระทำและคำพูดว่าไม่ชอบเขาขนาดไหน แต่ไวฟายกลับยืนปั้นหน้ายิ้มไม่ได้สะทกสะท้านกับคำพูดเธอเลยสักนิด

“ปากดีขนาดนี้ สนใจไปนอนเถียงกับฉันบนเตียงไหม?” เขายังพูดรบเร้าไม่หยุด จะเอาให้ได้เลยจริง ๆ ใช่ไหม...

“ช่วงนี้ติดสัดแล้วหาที่ลงไม่ได้สินะ เข้าใจ ๆ”

“ใช่ แล้วตอนนี้ก็อยากเอาคว*กระแทกปากเธอมาก ๆ ด้วย” ไม่พูดเปล่าเขาขยับเดินเข้ามาใกล้ๆ มีอาจึงหยิบแก้วแชมเปญสาดหน้าเขาเต็ม ๆ

“อุ๊ย! มือลั่น”