ของเล่นไวฟาย : 3
ร่างสูงเดินเขามาในบ้านหลังใหญ่ขายาว ๆ ก้าวขึ้นไปยังชั้นสองของตัวบ้าน
“มีอะไรคะ ถึงอยากคุยกับเซสองต่อสอง” เมื่อประตูห้องนอนปิดลง เซน่าก็ดันตัวลุกขึ้นจากเตียงใหญ่ เดินไปหยุดยืนด้านหน้าไวฟาย มือเล็กยกขึ้นลูบคลำหน้าอกแกร่งของเพื่อนพี่ชายด้วยท่าทีอ่อย ๆ
“อยากเย*เพื่อนเธอ ช่วยหน่อย” จับปลายคางเซน่าให้เงยขึ้นมองหน้าเขาชัด ๆ และพูดออกไปตรง ๆ ในสิ่งที่ใจคิด ปล่อยให้เธอลูบแผงอกเขาจนกว่าจะพอใจ...
“แลกกับอะไรคะ?” รู้ดีว่าเซน่าอยากได้เขามาก แต่ไวฟายเลือกกิน ถึงจะเงี่ย*แค่ไหนก็ไม่คิดจะเอาน้องสาวเพื่อนตัวเองแน่นอน
“อยากได้อะไร?” ชายหนุ่มถามด้วยน้ำเสียงอ่อย ๆ กลับไป ใบหน้าหล่อร้ายยกยิ้มที่มุมปาก มันยิ่งทำให้เซน่าแพ้ราบคาบ แม้ในใจจะไม่อยากช่วยเขาก็ตาม แต่ในเมื่อโอกาสมาอยู่ตรงหน้าขนาดนี้แล้วมีเหรอเธอจะปล่อยให้หลุดมือไปได้
“นอนกับเซ”
“หึ” ไวฟายปัดมือเซน่าที่กำลังลูบหน้าอกกำยำออก ก่อนจะหมุนตัวเพื่อเดินออกมาจากห้องแบบไม่ต้องคิดให้ปวดหัว
“เดี๋ยวสิ! งั้นเซทำอะไรกับพี่ได้บ้าง?” เซน่ารีบคว้าแขนไวฟายไว้ก่อนที่เขาจะเดินออกไปจากห้องเธอ
ไวฟายยืนครุ่นคิดครู่หนึ่ง ถ้าในสิ่งที่ให้เซน่าไม่มากเกินไป มันก็คุ้มถ้าได้นอนกับมีอา...
“ลูบ คลำ”
“ชัก อม?” หญิงสาวยังคงทำหน้าออดอ้อนเพื่อให้เขาใจอ่อน
“ให้ได้แค่นี้”
“ดีล” ความลุ่มหลงชายที่อยากได้เขามานาน ทำให้เธอไม่ยั้งคิดกับสิ่งที่กำลังทำผิดต่อเพื่อนไปสนิท เซน่าผลักไวฟายนั่งลงบนเตียงใหญ่ ลูบแก่นกายใหญ่ที่อยู่ภายใต้กางเกงขายาว
ก่อนจะค่อย ๆ ปลดกระดุมรูดซิปลง ดวงตาจ้องมองท่อนเอ็นลำใหญ่ที่อยู่ภายใต้อันเดอร์แวร์สีขาวสะอาด เธออดใจไม่ไหวเผลอเอื้อมมือไปจับอันเดอร์แวร์เพื่อดึงลง แต่โดนไวฟายปัดมือออกก่อน
“ตกลงกันแค่ไหนก็ควรทำแค่นั้น”
“ก็ได้ค่ะ” เธอลูบสัมผัสมันเพียงด้านนอก ก่อนจะขยับใบหน้าลงไปจูบท่อนเอ็นเขาซ้ำ ๆ ด้วยท่าทีลุ่มหลง
@ด้านมีอา
หลังจากที่นั่งดื่มสักพัก เธอก็ตัดสินใจกลับ มีอากดโทรหาเซน่าเพื่อบอก แต่อีกคนก็ไม่ยอมรับ จึงตัดสินใจเดินไปที่รถ เพราะไม่ได้ดื่มเยอะจึงขับรถกลับเองได้
สตาร์ตรถกำลังจะขับออกไปจากบ้านหลังใหญ่ ทว่า...
โทรศัพท์กลับดังขึ้นก่อนเมื่อเห็นเป็นเบอร์แม่จึงกดรับสายทันที...
“ฮัลโหล”
(มีอากลับยัง?)
“กำลังกลับค่ะ แม่มีอะไรหรือเปล่า”
(เปล่า แม่เป็นห่วง แล้วได้ดื่มไหม)
“ไม่ค่ะ” จำต้องโกหกเพราะไม่อยากให้แม่เป็นห่วง
(ดีแล้ว วันหยุดนี้กลับบ้านไหม?) เพราะบ้านอยู่ห่างจากคอนโดค่อนข้างไกล ทำให้ไม่ค่อยได้กลับบ้านเท่าไหร่ ถ้าไม่หยุดติดต่อกันหลายจริง ๆ เธอก็จะไม่กลับ
“น่าจะกลับมั้ง แต่หนูขอดูก่อนได้ไหมคะ” พูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน ไม่รู้ว่าวันหยุดนี้จะออกไปนั่งดื่มกับเซน่าอีกหรือเปล่า
(กลับมานอนบ้านบ้างสิ แม่คิดถึง มีเรื่องอยากจะคุยด้วยเยอะแยะเลย)
“รับทราบค่ะ”
(งั้นขับรถกลับคอนโดเถอะแม่ไม่กวนแล้ว)
“แม่แล้วเรื่องค่าเทอมหนู แม่จ่ายไปหรือยัง” แม่เธออ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ครู่หนึ่งก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
(เอ่อ แม่ลืมเลย เดี๋ยวรีบจัดการให้ มีอาขับรถกลับคอนโดเถอะแม่ไม่กวนแล้ว)
“ค่ะ” หลังจากวางสาย มีอาก็มองเข้าไปในบ้านหลังใหญ่อีกครั้ง ก่อนจะขับกลับคอนโด ตลอดทางเธอเอาแต่คิดถึงเรื่องที่บ้าน เพราะช่วงนี้ที่บ้านเหมือนจะมีปัญหาแต่พ่อกับแม่ก็ยังเลือกที่จะเงียบไม่ยอมพูดอะไรออกมา ทั้งที่เธอพยายามถามแล้ว จึงไม่อยากเซ้าซี้
เมื่อกลับมาถึงคอนโดก็รีบอาบน้ำและเข้านอน ดีหน่อยที่พรุ่งนี้เป็นวันหยุดทำให้ตื่นสายได้
แต่พอหัวถึงหมอนจากที่คิดว่าจะหลับก็เอาแต่นอนคิดเรื่องครอบครัวทั้งคืน กว่าจะหลับก็เล่นเอาเกือบเช้า...
