บทที่ 4 ไม่เปลี่ยนแปลง (4)

บทที่ 4

ไม่เปลี่ยนแปลง (4)

“อืม ผมก็ว่าจะบอกคุณพอดี ผมอยากให้คุณลาออก เพราะการแต่งงานของเรามันค่อนข้างใหญ่โตนิดหนึ่ง แล้วอีกอย่างคนก็คงมองแปลก ๆ แน่ที่ผมจะให้ภรรยามาทำงานเป็นเลขาเหมือนเดิม”

“…”

“แต่คุณไม่ต้องห่วงนะ หลังจบสัญญาคุณจะได้ในสิ่งที่คุณควรได้ ผมไม่ทิ้งคุณแน่ลูกศร” เขาวางแผนไว้หมดแล้วว่าหลังหย่าร้างก็คงเยียวยาทั้งเรื่องการเป็นอยู่และรวมถึงจัดหางานให้เธอ

เพราะหลังจากที่เราแต่งงานกันลูกศรก็ต้องย้ายมาอยู่บ้านหลังเดียวกับเขา ตำแหน่งเลขาก็ต้องลาออกเนื่องจากความเหมาะสมที่คนอื่นมองมา และในเมื่อสิ้นสุดระยะสัญญาเขาก็พร้อมดูแลจนกว่าเธอจะตั้งตัวได้

หรือบางทีอาจจะมีเรื่องราวดี ๆ ที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของสองคนอย่างที่คาดไม่ถึง...

ซึ่งเขาไม่รู้เลยว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร แต่กล้ารับรองและยืนยันว่าเขาไม่มีทางทิ้งเธอ

“โอเคค่ะ ฉันตกลง ฉันจะแต่งงานกับคุณ” หญิงสาวยิ้มน้อย ๆ เพื่อให้คนตรงหน้ามั่นใจในคำตอบ เธอไม่อยากทำตัวโลเลทั้งที่เขาให้โอกาสกันมากขนาดนี้

“เปลี่ยนใจไม่ได้แล้วนะคุณเลขา” ราเมศวร์ยิ้มหัวเราะพึงพอใจ ถึงเธอจะปฏิเสธอีกครั้งแต่เขาก็ยังยืนยันที่จะทำให้พิธีแต่งงานของเรายังอยู่ต่อ

“ไม่แล้วล่ะค่ะ คุณให้โอกาสฉันขนาดนี้ เฮ้อ...ฉันคงเป็นคนหิวเงินมากสินะคะ” ขนาดตัวเธอยังมองว่าตัวเองหิวเงินเลย แต่ก็ยอมรับจริง ๆ นั่นแหละเพราะเธอทำเพื่อเงินทั้งนั้น

“งั้นผมก็คงเป็นคนเห็นแก่ตัวมากเลยสิ” ชายหนุ่มยิ้มขำ ในเมื่อเธอมองแบบนั้นเขาก็คงนิยามตัวเองได้ว่าเป็นคนที่เห็นแก่ตัวมากถึงทำทุกอย่างเพื่อให้เธอแต่งงาน สร้างเรื่องราวเล่นละคร แถมยังโกหกเป็นตุเป็นตะ

“ไม่นะคะ คุณเมศวร์ไม่ได้เห็นแก่ตัวสักหน่อย เราต่างมีผลประโยชน์ร่วมกันต่างหาก” เธอไม่อยากให้เขาว่าตัวเองแบบนั้น เขาไม่ใช่คนเห็นแก่ตัวที่จะบีบบังคับตามแต่ใจต้องการ เขาเสนอเงินมากมายมหาศาลแล้วก็เป็นเธอที่ตอบตกลงด้วยความเต็มใจ

“เพราะงั้นก็เลิกว่าตัวเองซะ ผมไม่ได้เห็นแก่ตัว คุณเองก็ไม่ได้เห็นแก่เงินเหมือนกัน เราต่างมีผลประโยชน์ร่วมกัน และเราต่างก็มีเหตุผลของตัวเองเหมือนกัน” มือใหญ่วางลงบนเรือนผมนุ่มพลางลูบเรือนเบา ๆ หวังให้เธอคลายกังวล

“คุณเมศวร์น่ะ คนอื่นเขาเมาท์กันด้วยแหละว่าคุณเป็นแฟนฉัน” หญิงสาวยู่หน้าเมื่อเขาลูบหัวกัน เธอเคลิ้มเผลอไผลเป็นรอบที่ร้อยเพราะวันนี้เขาส่งความห่วงใยออกนอกหน้าเหลือเกิน กลัวก็แต่ตัวเองจะเผลอใจให้กับเจ้านายคนนี้นี่แหละ

เกิดเห็นแก่ตัวอยากจับเขาทำผัวจริง ๆ ขึ้นมาจะทำยังไง!?

“มันก็จริงไหมล่ะ อีกเดี๋ยวก็ได้แจกการ์ดงานแต่งละเนี่ย” ชายหนุ่มหัวเราะจนอกกระเพื่อม ไม่ได้ทุกข์ร้อนที่คนอื่นเข้าใจผิดเพราะเขาตั้งใจแสดงตัวอย่างที่คนอื่นเมาท์จริง ๆ

“ระหว่างนี้ก็ช่วยเคลียร์สาว ๆ ของคุณได้ไหมคะ ฉันไม่อยากมีปัญหาน่ะ เกิดเขาไม่พอใจที่ฉันปาดหน้าแล้วมาดักตบกันฉันคงรับมือไม่ไหว”

“โห ยังไม่แต่งก็เตรียมตัวทำหน้าที่เมียแล้วเหรอลูกศร ร้ายนะ” ราเมศวร์หรี่ตาจับผิดอย่างไม่จริงจัง

“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ ฉันแค่กลัวต่างหาก นี่เดี๋ยวก็ต้องรับมือกับแม่ของคุณไม่ใช่เหรอ ให้ฉันเจอแค่ปัญหาเดียวไม่ได้เหรอคะ”

เรื่องแม่ของราเมศวร์เธอคิดว่านี่คือศึกหนัก อยู่ ๆ จะเลื่อนขั้นจากเลขามาเป็นภรรยามันก็ยังไงอยู่ ทั้งฐานะและความเหมาะสมแทบหาไม่เจอ เธอจะมีปัญญาเอาชนะใจแม่ผัวได้ยังไง ลำพังแค่ต้องเล่นละครว่ารักใคร่กลมเกลียวกันก็ปวดหัวมากพอแล้ว

“ไม่ต้องกลัวหรอก ผมเชื่อว่าคุณเอาอยู่”

คนตัวเล็กออกแรงยีที่เรือนผมนุ่มแรง ๆ เขาไม่ได้มองเห็นปัญหาเรื่องนั้นเลยสักนิด กลับกันเขาดันคิดว่าเธอจะสามารถพิชิตใจทำให้แม่เขาเอ็นดูได้

ร้อยทั้งร้อยย่อมต้องพ่ายแพ้ให้กับความอ่อนหวานน่ารักของเธอ

เพราะเขาเองก็เป็นหนึ่งในนั้นเหมือนกัน...