1.3 ลิ้มรส

เด็กสาวในชุดกระโปรงเอี๊ยมสีชมพูน่ารักที่วันชัยเป็นคนเลือกให้ ร่างบางหมุนตัวไปมาอยู่หน้ากระจกด้วยความชอบใจเพราะชุดนี้เป็นชุดที่เธอชอบ แต่สุภีย์ห้ามไม่ให้ใส่เพราะกระโปรงมันบานและสั้น วันนี้เธอกล้าที่จะใส่มันเพราะน้าชัยเป็นคนเลือกให้เอง หากแม่รู้ว่าเขาเลือกให้แม่จะไม่กล้าบ่นหรือดุเธอ

“แต่งตัวแบบนี้จะออกไปไหน” แต่เมื่อเดินออกจากห้องนอน เสียงแม่ก็ทักขึ้นมา นั่นคือคำพูดทักทายของสุภีย์เมื่อเห็นชุดที่ลูกสาวใส่มา หล่อนมองอย่างไม่พอใจ น้ำขิงเดินลอยหน้าลอยตาเข้ามาในครัว

“น้าชัยเป็นคนเลือกให้ขิงใส่เอง ขิงไม่ได้ไปไหนแค่จะมาช่วยแม่ทำกับข้าว” เธอตอบอย่างผู้ชนะ สุภีย์โยนถุงใบโหระพาให้ลูกสาวเด็ด

“เอาไปเด็ด แล้วล้างใส่หม้อแกงเขียวหวาน”

อย่างหนึ่งที่น้ำขิงพอจะญาติดีกับแม่ได้คือเรื่องกิน สองแม่ลูกชอบแกงเขียวหวานและต้มแซ่บกระดูกอ่อนมาก น้ำขิงเมื่อรู้ว่าแม่ทำของชอบจึงยอมเก็บปากไม่ต่อล้อต่อเถียงด้วย แม่ใช้อะไรเธอก็ทำตามแม้จะทำด้วยความไม่เต็มใจก็ตาม

“แกโตแล้วนะขิง ที่แม่บอกแม่สอนก็เพราะหวังดีกับแกนะ น้าชัยเขาบอกแกแล้วใช่ไหมว่าพรุ่งนี้เป็นต้นไปเขาจะเป็นคนไปรับไปส่งแกเอง ไม่ต้องให้เพื่อนผู้ชายหน้าไหนมาส่งอีก และไม่ต้องไปไหนมาไหนกับพวกผู้ชายด้วย”

“วุ้ย! อะไรหนักหนา ยุ่งกับขิงจังเลยก็บอกว่าเพื่อนไง”

“แม่ไม่สนใจหรอกว่าจะเป็นเพื่อนแบบไหน พวกผู้ชายมันไว้ใจอะไรไม่ได้ทั้งนั้นนั่นแหละ”

“น้ำขิงแต่งตัวแบบนี้ก็น่ารักเหมือนกันนะ เหมือนกลับไปเป็นเด็กน้อยเลยว่าไหมภีย์” วันชัยเดินเข้ามาในครัว สายตาเป็นประกายทอดมองลูกเลี้ยงสาว คำพูดของเขาทำให้สุภีย์เข้าใจไปเองว่าเขาคงนึกถึงช่วงเวลาที่น้ำขิงยังเป็นเด็กน้อย

“พี่ก็อย่าตามใจลูกนักสิ” สุภีย์บ่นสามี

“ภีย์จ๋า พี่แค่อยากให้ภีย์ยิ้ม พี่จำได้นะว่าภีย์ชอบจับน้ำขิงแต่งตัวแบบนี้ ภีย์บอกว่าน้ำขิงเหมือนตุ๊กตาตัวน้อย”

ภาพคู่รักแสนหวานตรงหน้าทำให้น้ำขิงแอบอิจฉาแม่ตัวเอง ทำไมวันชัยต้องทำตัวน่ารักกับแม่ด้วย เธอมีความรู้สึกหวงน้าชัยกับแม่ตัวเอง ทั้งที่แม่กับน้าชัยก็หวานกันอยู่บ่อย ๆ ลำแขนแข็งแรงโอบเอวภรรยาพร้อมกับใช้คางเกยไหล่อย่างออดอ้อน

ถึงเวลาทานข้าวน้ำขิงเลือกที่จะนั่งข้างน้าชัย ส่วนสุภีย์นั่งตรงข้ามสามี วันชัยทำหน้าที่พ่อเลี้ยงและสามีที่ดีคอยตักอาหารให้ผู้หญิงต่างวัยทั้งสองคน ทุกครั้งที่ก้มหน้าวันชัยจะลอบมองหน้าขาขาวอวบของเด็กสาว ชายกระโปรงรนขึ้นสูงทำให้มองเห็นขาขาวอวบอิ่มของลูกเลี้ยงสาว ข้างบนโต๊ะอาหารพูดคุยและทานข้าวกันปกติ แต่ใต้โต๊ะนั้นมีฝ่ามือหนาลูบไล้หน้าขาเนียนของเด็กสาวอยู่

ฮอร์โมนทางเพศของเด็กสาวเริ่มมีมากขึ้นทำให้เธอเกิดอารมณ์ร่วมอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนและไม่รู้ว่าอาการที่เป็นอยู่มันคืออะไร มันรู้สึกดีจนอยากให้น้าชัยจับมากกว่าขา น้ำขิงเผลอขยับขาออกเล็กน้อยอย่างไม่รู้ตัวขาทั้งสองข้างแยกออกจากกัน วันชัยจึงลูบสูงขึ้นไปอีก…..

อืมมมม

“เป็นอะไรน้ำขิง” แม่ถามด้วยความเป็นห่วง เพราะจู่ ๆ ลูกสาวก็ครางออกมาไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

“อะ เปล่า ขิงแค่จะบอกว่าแกงเขียวหวานอร่อยดี” น้ำขิงแก้ตัวทันควัน

“อร่อยก็กินเยอะ ๆ นะครับ แม่เขาตั้งใจทำให้เราเลยนะ” วันชัยยิ้มอย่างมีเลศนัยให้ลูกเลี้ยงสาว เขาตักแกงเขียวหวานใส่จานให้น้ำขิงอย่างเอาใจ

เด็กสาวสะดุ้งเผลอยกมือจับปากตัวเองเมื่อวันชัยไล้ฝ่ามือขึ้นมาถึงอันเดอร์แวร์ตัวจิ๋ว เขาสัมผัสได้ถึงความเปียกแฉะตรงหว่างขา วันชัยแอบลวนลามลูกเลี้ยงสาวต่อหน้าภรรยาโดยที่หล่อนไม่รู้ตัว เขากดนิ้วผ่านเนื้อผ้าทักทายติ่งเสียวของเด็กสาวเป้ากางเกงในเธอเปียกชื้นไปด้วยน้ำหล่อลื่น น้ำขิงปิดปากแน่นเพราะเธอเกือบเผลอครางออกมาให้แม่สงสัย ร่างกายเด็กสาวเกร็งไปหมดเพราะนิ้วร้ายกาจของวันชัยสอดเข้าไปในร่องสวาทของเธอ

น้ำขิงเสียวมากและไม่รู้ว่าอาการแบบนี้มันคืออะไร เธอเริ่มทนไม่ไหวแล้ว น้ำขิงตัดสินใจลุกพรวดพราดขึ้นทำให้สุภีย์ตกใจ รวมถึงวันชัยก็ด้วยเขาตกใจไม่ต่างกันเลย

“ขิง แกเป็นอะไร” แม่ถามย้ำอีกครั้ง

“ขิงปวดท้อง” เธอบอกแค่นั้นก่อนจะวิ่งเข้าห้องอย่างรวดเร็ว สุภีย์กำลังจะลุกตามขึ้นไปดูลูกสาวแต่ถูกวันชัยห้ามไว้

“ภีย์ทานข้าวต่อเถอะจ้ะ เดี๋ยวพี่เข้าไปดูลูกให้” วันชัยบอกก่อนจะลุกขึ้นตามไป อาศัยจังหวะที่ภรรยาไม่สนใจยกมือที่มีคราบเมือกน้ำใสขึ้นมาเช็ดที่ชายเสื้อตนเอง