กินเด็ก

100.0K · จบแล้ว
บีน่าเลดี้
47
บท
79.0K
ยอดวิว
9.0
การให้คะแนน

บทย่อ

หนุ่มหล่อนักธุรกิจตัวร้ายที่หวงความโสดยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ แต่ดันมาตกม้าตายให้กับเด็กสาวที่หน้าตาจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตาซึ่งเป็นน้องสาวของเพื่อนสนิท "ถ้าหนูอยากสบายตัว หนูต้องเชื่อฟังป๋านะครับเด็กดี " แนะนำตัวละคร ธันวา อายุ 32 ปี หนุ่มหล่อตัวร้ายที่หวงความโสดยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ แต่ดันมาตกม้าตายให้กับเด็กสาวที่หน้าตาจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตาซึ่งเป็นน้องสาวของเพื่อนสนิท ----------------------------------- วีญ่า อายุ 20 ปี หญิงสาวหน้าตาน่ารักราวกับตุ๊กตา เธอกลับมาเรียนต่อมหาลัยที่ไทย ด้วยเหตุผลที่ว่าเธอเหงาที่ต้องอยู่ต่างประเทศเพียงลำพัง เธอมีนิสัยดื้อรั้น แต่แฝงไปด้วยความน่ารักไร้เดียงสา จนตกหลุมพรางกับดักรักของเพื่อนพี่ชาย -------------------------------- คำเตือน! นิยายเรื่องนี้มีฉาก NC เรท 18+ และพฤติกรรมไม่ค่อยเหมาะสม เหมาะสำหรับบุคคลที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป [ตัวละคร สถานที่ ในนิยายเรื่องนี้ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงจินตนาการที่แต่งขึ้นของนักเขียนเพียงเท่านั้น ผู้แต่งไม่ได้มีเจตนายุยงส่งเสริมให้ลอกเลียนแบบพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของตัวละครในเรื่องนี้แต่อย่างใด กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน] *ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 *ห้ามคัดลอก ลอกเลียน ดัดแปลง เนื้อหาโดยเด็ดขาด

นิยายรักโรแมนติกรักหวานๆรักแรกพบเศรษฐีผู้ชายอบอุ่นฟินๆ

Chapter 1

@ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง

รถสปอร์ตหรูสีดำขับเคลื่อนเข้าลานจอดรถชั้นใต้ดินของห้างสรรพสินค้าย่านใจกลางเมืองกรุงเทพที่มีความสูงประมาณสิบชั้น และในขณะที่ชายหนุ่มเจ้าของรถสปอร์ตหรูกำลังขับเคลื่อนรถเพื่อเข้าช่องจอดวีไอพี ปากหยักกระตุกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ เมื่อสายตาคมเหลือบไปเห็นหญิงสาวที่มีใบหน้าน่ารักราวกับตุ๊กตากำลังยืนอยู่ข้างๆ รถมินิคูเปอร์สีขาว

ชายหนุ่มเปิดประตูลงจากรถและก้าวขาเรียวยาวราวกับนายแบบ เดินเข้าไปหาหญิงสาวที่กำลังเอามือล้วงหยิบมือถือในกระเป๋าเหมือนกำลังจะโทรหาใครสักคน

"รถยางแบนเหรอ?" ธันวาเอ่ยถามหญิงสาวใบหน้าหวานจิ้มลิ้มตรงหน้า ก่อนที่เขาจะมองยางรถยนต์ที่แบนราบติดพื้น และแอบมองสำรวจหญิงสาวที่แต่งกายด้วยเสื้อนักศึกษาพอดีตัวกับกระโปรงพลีตสั้นเหนือเข่าเล็กน้อยด้วยสายตาเป็นประกายอย่างปิดไม่มิด

"..." ดวงตากลมโตมองชายหนุ่มที่สูงราวๆ หนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตรที่มีใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตร เธอมองเขาอยู่นานโดยไม่พูดอะไรด้วยใบหน้าฉงน เธอรู้สึกคุ้นๆ หน้าผู้ชายตรงหน้า แต่เธอคิดไม่ออกว่าเคยเจอเขาที่ไหน

"มองพี่แบบนี้ จำพี่ไม่ได้เหรอ" ธันวาใช้สรรพนามแทนตัวเองอย่างสนิทสนมกับหญิงสาว เมื่อเห็นเธอทำหน้าฉงนราวกับจำเขาไม่ได้ ทั้งๆ ที่เธอและเขาก็พึ่งเจอกันเมื่อสองเดือนที่แล้ว

"เรารู้จักกันด้วยเหรอคะ" วีญ่าเธอส่ายหน้าปฏิเสธก่อนจะทำแก้มป่องเอียงคอมองธันวาอย่างน่ารัก จนคนถูกมองอยากจะกระแทกปากจูบริมฝีอวบอิ่มให้รู้แล้วรู้รอด แต่เขาเพียงแค่คิดอยู่ภายในใจ เพราะขืนทำตามที่ใจคิด หญิงสาวตรงหน้าอาจจะตื่นกลัวและไม่อยากให้เขาเข้าใกล้

"มันน่าน้อยใจชะมัดที่หนูจำพี่ไม่ได้ พี่ชื่อธันวาเป็นเพื่อนวาโยพี่ชายของหนูไง เราเคยเจอกันที่ทะเลเมื่อสองเดือนก่อนไงครับ" ธันวาเอ่ยบอกวีญ่าเพื่อทบทวนความจำให้เธอ และถ้าพูดขนาดนี้แล้วเธอยังจำเขาไม่ได้ ก็หมายความว่าตอนที่ไปเที่ยวทะเลครั้งนั้นเขาไม่ได้อยู่ในสายตาของหญิงสาวเลยแม้แต่น้อย

"อ๋อ...หนูจำคุณได้แล้วค่ะ" วีญ่าทำท่าครุ่นคิดสักพัก ก่อนที่เธอระบายยิ้มหวานให้เพื่อนพี่ชายอย่างเป็นมิตร เมื่อเธอจำผู้ชายที่เวลาเธอหันไปมองกลุ่มพี่ชายที่นั่งสังสรรค์อยู่ที่หน้าชายหาดเมื่อสองเดือนก่อน เธอมักจะได้สบตากับเขาทุกครั้ง

"เดี๋ยวพี่โทรตามช่างให้นะ"

"ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวหนูโทรหาเฮียโยให้เฮียจัดการให้ดีกว่าค่ะ" วีญ่ารีบเอ่ยปฏิเสธทันที

"จะต้องไปรบกวนไอ้วาโยไปทำไมล่ะ เรื่องแค่นี้เองเดี๋ยวพี่จัดการให้ และก็ไม่ต้องเรียกพี่ว่าคุณหรอกนะ เพราะมันดูห่างเหินไป เรียกพี่ว่าพี่ธามดีกว่า เราจะได้สนิทกันเร็วๆ"

“...” วีญ่าได้แต่งุนงงกับคำพูดของเขาที่อยากให้เธอสนิทกับเขาเร็วๆ

“ดูทำหน้าเข้า” ธันวาเอามือบีบแก้มนุ่มของหญิงสาวเบาๆ อย่างเอ็นดู เมื่อเห็นหญิงสาวเอาแต่จ้องหน้าเขา ราวกับสงสัยคำพูดของเขานักหนา

ธันวากดเบอร์มือถือโทรเรียกช่างทันที และเมื่อเขาคุยเสร็จสรรพแล้ว ธันวาก็ยื่นมือขอกุญแจรถจากหญิงสาว จากนั้นไม่นานก็มีชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหาธันวา จากนั้นธันวาก็ส่งกุญแจรถของวีญ่าให้ชายคนนั้นไป และเมื่อชายคนนั้นรับกุญแจไปเรียบร้อย ธันวาก็ถือวิสาสะจับมือเล็กและดึงไปที่รถของเขา แต่วีญ่าเธอขืนตัวไว้

“พี่ธามจะพาหนูไปไหน”

“พี่ก็จะไปส่งหนูที่คอนโดไง” ธันวายิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนที่เขาจะเปิดประตูรถและดันหญิงสาวเข้าไปในรถสปอร์ตหรูของเขาทันที