5 อัศวินไร้หัวกับลีลาเท้าไฟ

[ดันเจี้ยนสุสานโครงกระดูก - โซนบอส - Rank E]

"ฉิบหายแล้วววว!"

เสียงตะโกนของผมดังก้องไปทั่วสุสานที่เงียบสงัด พร้อมกับร่างของผมที่กำลังพุ่งถอยหลัง (Reverse Dash) เข้าหาบอส 'อัศวินดำไร้หัว' ด้วยความเร็ว 500% ราวกับจรวดมิสไซล์ที่ระบบนำวิถีพัง ภาพเบื้องหน้า (ที่ผมเห็นจากการหันหลังมองข้ามไหล่) คืออัศวินร่างยักษ์สูง 3 เมตรบนหลังม้าปีศาจ ดาบใหญ่ขนาดเท่าประตูบ้านของมันกำลังง้างรออยู่ และตำแหน่งที่ผมจะพุ่งไปชน... คือคมดาบนั้นพอดี!

"คิม! เบรก! เบรกโว้ยยย!" กายตะโกนลั่น แว่นแทบหลุดออกจากหน้า "มึงจะเอาหัวไปรับดาบไม่ได้!"

"เบรกไม่ได้! กูไม่มีเบรก! สกิลมันหยุดไม่ได้!" ผมหลับตาปี๋ ขบกรามแน่น เตรียมรับชะตากรรม "ตายแน่กู! ยังไม่ได้ใช้เงินเลย!"

วูบ!

วินาทีที่หลังหัวผมเกือบจะสัมผัสกับคมดาบเย็นเฉียบ จู่ๆ ร่างกายของผมก็ขยับไปเอง มันไม่ใช่การขยับแบบมนุษย์ปกติ แต่มันเหมือนกับ... บั๊กในเกม ที่ตัวละครกระตุกข้ามเฟรม

[สกิลทำงาน: Evasion 100% (ขณะเคลื่อนที่ถอยหลัง) ] [System: ตรวจพบการโจมตีรุนแรง! ทำการหลบหลีกอัตโนมัติ!]

ร่างของผมที่พุ่งมาด้วยความเร็วสูง จู่ๆ ก็ "สไลด์" หลบคมดาบไปทางซ้ายอย่างเหลือเชื่อ โดยที่เท้าของผมยังลากไปกับพื้นเหมือนกำลังเล่นสเก็ตน้ำแข็งบนลานประลอง ร่างกายบิดงอในองศาที่ผิดธรรมชาติ (เหมือนไม่มีกระดูก) ดาบยักษ์ฟันวืดผ่านหูผมไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด ตัดได้แค่ปลายผมของผมไปนิดหน่อยจนได้กลิ่นไหม้

ครืดดดด! ผมไถลผ่านตัวบอสและม้าปีศาจของมันไปโผล่ที่ด้านหลังบอส แล้วหยุดกึกในท่าโพสสุดเท่โดยไม่ตั้งใจ (เข่าชิด ปลายเท้าจิกพื้น ก้มหน้าต่ำ มือข้างหนึ่งจับหมวก... ถ้าผมมีหมวกนะ)

ความเงียบเข้าปกคลุมทั่วทั้งดันเจี้ยน แม้แต่เสียงลมหายใจก็ยังได้ยินชัดเจน บอสอัศวินไร้หัวที่ฟันวืดเต็มแรงจนดาบปักพื้น ตึง! ถึงกับชะงัก ม้าปีศาจของมันพ่นลมหายใจฟุดฟิด กระทืบเท้าด้วยความหงุดหงิดที่โจมตีเป้านิ่งไม่โดน

"รอด..." ผมลืมตาขึ้นช้าๆ คลำหัวตัวเองสำรวจว่ายังอยู่ครบไหม "กูรอด!? หัวกูยังอยู่!"

"เชี่ยยยย!" กายวิ่งเข้ามาถ่ายใกล้ๆ ด้วยความตื่นเต้นจนมือสั่น "เมื่อกี้มึงเห็นไหม! มึงสไลด์หลบแบบ 'ดิจิตอล' มาก! เหมือนมึงวาร์ปได้เลยเพื่อน! เฟรมเรตมึงพุ่งทะลุจอไปเลย!"

คอมเมนต์ในไลฟ์สดไหลเป็นน้ำตกยิ่งกว่าเดิม จนหน้าจอแทบระเบิด:

· [GamerGod] : Lag? พี่แกแลคปะวะ? หรือเป็นสกิล? GM ตรวจสอบด่วน!

· [PopKing] : 'อาชญากรจอมพริ้ว' ของจริง! จังหวะหลบเมื่อกี้เข้ากับบีทเพลงเป๊ะ! Smooth Criminal!

· [Physics_Teacher] : แรงเสียดทานเป็นศูนย์ชัดๆ! กฎฟิสิกส์ร้องไห้แล้ว! นี่มันการเคลื่อนที่แบบควอนตัม!

· [Donate 1,000 จาก 'ร้านสเก็ตบอร์ด'] : ขอสปอนเซอร์รองเท้าครับ พื้นรองเท้าพี่ทนมาก!

"คิม!" กายดันแว่นที่สะท้อนแสงวาบ "กูจับทริคได้แล้ว! สกิลนี้มึงเป็น 'อมตะ' (Invincible) ตอนถอยหลัง! ตราบใดที่มึงถอยหลัง ไม่มีอะไรแตะต้องมึงได้!"

"แล้วไงวะ?" ผมตะโกนถามขณะที่บอสเริ่มดึงดาบออกจากพื้น แล้วควบม้ากลับมาหาผมอีกรอบ "กูเป็นอมตะแต่กูโจมตีมันไม่ได้! กูเดินหน้าไปฟันมันไม่ได้ มันช้า! กูเข้าประชิดไม่ได้!"

"งั้นมึงก็ไม่ต้องเดินหน้า!" กายชี้ไปที่บอสด้วยความมั่นใจ "มึงใช้ 'ความเร็วถอยหลัง' นั่นแหละพุ่งเข้าหามัน! พุ่งสวนมันไปเลย! แล้วใช้วิชาดาบของมึง... ฟันตอนสไลด์ผ่าน!"

"หะ? จะให้กูเอาตูดพุ่งชนมัน แล้วหมุนตัวฟันแบบลูกข่างเนี่ยนะ?"

"เออ! นั่นแหละ! เชื่อกู! แฟนคลับรอดูอยู่! ทำให้มันเป็นตำนาน!"

ไม่มีเวลาให้เถียง บอสอัศวินไร้หัวควบม้าพุ่งเข้ามาแล้ว กุบกับ! กุบกับ! เสียงกีบเท้าม้ากระทบพื้นดินดังสนั่นหวั่นไหว ดาบยักษ์ของมันถูกลากไปกับพื้นจนเกิดประกายไฟแลบยาวเหยียด ออร่าสีดำแผ่ออกมาจากตัวมันกดดันจนผมหายใจไม่ออก

"เอาวะ! เป็นไงเป็นกัน! ตายเป็นตาย!" ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ หันหลังให้บอส (เพื่อเตรียมถอยหลังใส่) สายตาผมจ้องมองภาพสะท้อนของบอสใน... เศษกระจกเงา ที่กายโยนมาวางไว้ให้บนพื้น (ฉลาดชิบหายไอ้แว่น! มึงเตรียมมาได้ไง!)

"เข้ามาเลยไอ้ผีไม่มีหัว! กูจะสอนให้รู้ว่า 'ถอยหลังสู้' มันเป็นยังไง!"

ฮี่!!! ม้าปีศาจร้องลั่น เร่งความเร็วเต็มพิกัด

ผมรอจังหวะ... 3... 2... 1... "ไปเลย! Moon-Rocket!"

ผมดีดตัวถอยหลังเต็มแรง กล้ามเนื้อขาทุกมัดทำงานประสานกัน ฟึ่บ! ร่างของผมพุ่งแหวกอากาศถอยหลังเข้าหาบอสด้วยความเร็ว 500% เกิดเสียง วูบ บาดแก้วหู ในสายตาของบอส มันคงงงเป็นไก่ตาแตกว่าทำไมเหยื่อถึงวิ่งเอาตูดเข้าใส่แทนที่จะหันหน้าสู้

ดาบยักษ์ฟันลงมา! [Evasion!] ตัวผมเบี่ยงหลบคมดาบอัตโนมัติด้วยความพริ้วไหว ร่างกายผมหมุนติ้วรอบตัวบอสเหมือนดาวเทียมโคจรรอบโลก ผมเห็นช่องว่าง! ช่วงเอวของบอสที่เปิดโล่ง!

"ตอนนี้แหละ!" อาศัยแรงเหวี่ยงจากการหมุนตัว ผมง้างดาบสนิมเขรอะในมือแล้วฟันสวนกลับไป "เพลงดาบ... สปินนิ่ง แบ็คสแลช! (Spinning Back Slash) "

เคร้ง! ดาบราคาถูกของผมปะทะเข้ากับเกราะของบอส เสียงดังสนั่นราวกับระฆังวัด แรงเหวี่ยงจากความเร็ว 500% ทำให้พลังโจมตีรุนแรงขึ้นมหาศาล (F = ma ยิ่งเร็วยิ่งแรง!) เกราะเหล็กหนาๆ ของบอสเกิดรอยร้าว! ประกายไฟสาดกระเซ็น!

"ได้ผล!" ผมร้องลั่นขณะไถลตัวออกห่างไปตั้งหลัก

"เอาอีกคิม! อย่าหยุด!" กายตะโกนเชียร์เหมือนเชียร์มวยข้างสนาม "เต้นต่อไป! อย่าให้เพลงจบ! จังหวะกำลังได้!"

เสียงเพลงป๊อปจังหวะสนุกๆ ยังคงดังต่อเนื่องจากมือถือกาย Ghosty, are you ok? So, Ghosty are you ok? Are you ok, Ghosty? (เนื้อเพลงแปลง: เจ้าผี... เอ็งโอเคไหม? ตกลงเอ็งโอเคไหม? ...โอเคไหมเจ้าผี?)

ผมเริ่มจับจังหวะได้... ความกลัวหายไป แทนที่ด้วยความมันส์ (และความมึนหัว) ถอยหลัง... สไลด์... หมุนตัว... ฟัน! ถอยหลัง... สไลด์... หมุนตัว... ฟัน!

การต่อสู้กลายเป็นเวทีเต้นรำ ผมพุ่งไปมารอบตัวบอสด้วยความเร็วแสงเหมือนแมลงวันน่ารำคาญที่ตบไม่โดนสักที บอสอัศวินไร้หัวหมุนคอ (ที่ไม่มีหัว) ตามไม่ทัน มันฟันดาบมั่วซั่วไปในอากาศ วูบ! วูบ! ตัดได้แต่ลม ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! รอยแผลเริ่มปรากฏขึ้นทั่วตัวบอส จากฝีมือของฮันเตอร์ที่เคลื่อนไหวด้วยท่ามูนวอล์ก

"สุดยอด..." ผมเริ่มสนุกกับมัน "นี่กูคือเทพเจ้าแห่งการหลบหลีกชัดๆ! มึงไม่มีวันโดนตัวกูหรอก!"

แต่ทว่า... ความมั่นใจมักมาพร้อมหายนะ กึก! ในจังหวะที่ผมกำลังสไลด์ถอยหลังเพื่อปิดฉาก... เท้าของผมดันไปสะดุดเข้ากับ หัวกะโหลก ของลูกกระจ๊อกที่นอนตายเกลื่อนพื้น

"เหวอ!" สมดุลเสียทันที! สกิล Evasion ไม่ทำงานเพราะผมเสียหลักล้มเอง! (ระบบไม่ได้กันล้ม) ร่างผมหงายหลังตึงลงไปนอนแผ่หลากลางดงตีนม้า

บอสเห็นโอกาสทอง มันหยุดม้า แล้วบังคับให้ม้า ยกสองขาหน้าขึ้นสูง ยืนตระหง่านด้วยขาหลัง เตรียมใช้กีบเท้าคู่ยักษ์กระทืบผมให้จมดิน "ตายซะเจ้ามนุษย์จอมกวน!" (ถ้ามันพูดได้มันคงพูดแบบนี้ด้วยความแค้น)

"คิม! ลุกเร็ว!" กายร้องเสียงหลง

กีบเท้าม้าปีศาจที่มีไฟลุกโชนกำลังจะบดขยี้หน้าอกผม ผมขยับหนีไม่ทันแล้ว! จะลุกเดินหน้าก็ช้า!

"ถอย! ต้องถอย!" ผมพยายามตะเกียกตะกายถอยหลังในท่านอน (ท่ากรรเชียงบก) แต่ความเร็วมันไม่พอ!

วินาทีวิกฤต... สายตาผมเหลือบไปเห็นไอเทมชิ้นหนึ่งที่ร่วงออกมาจากกระเป๋ากางเกงตอนล้ม ขวดแก้วใสๆ ที่บรรจุของเหลวหนืดๆ ... [ไอเทม: น้ำมันพรายสไลม์ (Slime Oil) ] (ดรอปจากดันเจี้ยนที่แล้ว กายเก็บมาบอกว่าจะเอาไว้ขายทำทุน)

สมองอันชาญฉลาด (แกมโกง) ของผมทำงานเร็วจี๋ ผมคว้าขวดน้ำมัน ปาใส่ใต้เท้าของม้าปีศาจทันที!

เพล้ง! ขวดแตก! น้ำมันลื่นๆ กระจายเต็มพื้น

พรืดดดด! ม้าปีศาจที่กำลังจะกระทืบผม ขาคู่หน้าลื่นไถลแยกออกจากกันเป็นท่าฉีกขา (Split) แบบนักยิมนาสติก บอสที่นั่งอยู่บนหลังม้าเสียหลัก พุ่งหลาวลงมาจากหลังม้า หน้าทิ่มพื้นดินเต็มแรง

ตึง!

"โอกาสทอง!" ผมใช้จังหวะนี้ ดีดตัวลุกขึ้น (ด้วยท่าดีดหลังแบบ B-Boy) แล้วหันหลังให้บอสที่กำลังมึนงงอยู่บนพื้น พยายามจะลุกขึ้น

"จบกันแค่นี้แหละ... ด้วยท่าไม้ตายก้นหีบ!" ผมเกร็งพลังทั้งหมดไปที่ขา... และก้น [สกิล Active: Kick of Shame (ลูกเตะแห่งความอับอาย) ] ผสานกับ [The Moonwalker Speed 500%]

ผมพุ่งถอยหลังด้วยความเร็วสูงสุด จนเกิด Sonic Boom เล็กๆ แล้วกระโดดลอยตัว กางขาออกสองข้าง เล็งเป้าหมายไปที่กลางอกของบอส เอา "ก้น" กระแทกใส่หน้าอกของบอสเต็มๆ ราวกับอุกกาบาตตกใส่โลก!

"ท่าไม้ตาย... Moon-Butt Crash!!! (มูนบัท แครช) "

ตูมมมมมม!!!

แรงกระแทกมหาศาลอัดร่างบอสจมลงไปในดิน เกิดคลื่นกระแทก (Shockwave) กระจายออกไปเป็นวงกว้าง ฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วสุสาน เกราะของบอสแตกกระจาย ร่างของมันสลายกลายเป็นควันสีดำ...

[System: กำจัด 'อัศวินดำไร้หัว' สำเร็จ!] [System: เลเวลอัพ! Lv.2 -> Lv.3]

ความเงียบกลับมาอีกครั้ง ผมยืนหอบแฮ่กๆ อยู่กลางหลุมที่เกิดจากการระเบิด ค่อยๆ หันมาหากล้อง ปัดฝุ่นที่กางเกง (บริเวณก้น) ออกอย่างเท่ๆ "ก็แค่... ทางผ่าน" ผมเก๊กเสียงเข้ม

กายวิ่งเข้ามาหน้าตั้ง แว่นเอียงกะเท่เร่ "คิม! มึงทำได้! สุดยอด! ฆ่าบอสด้วยตูด! แต่..." มันชี้มาที่กางเกงของผม หน้าตาตื่นๆ

"อะไร?" ผมก้มลงมอง กางเกงยีนส์ตัวเก่งของผม... เป้าขาด (อีกแล้ว!) จากท่าแหกขากระแทกเมื่อกี้ เผยให้เห็นกางเกงในตัวเดิม... ลายเป็ดสีเหลือง ที่ตอนนี้มอมแมมไปด้วยฝุ่น

คอมเมนต์ระเบิดเถิดเทิง:

· [DuckLover] : น้องเป็ดกลับมาแล้วววว! 55555 ซีซั่น 2!

· [Joker] : จบเท่ได้ไม่ถึง 3 วิ หมดกัน!

· [Donate 1,000 จาก 'ร้านขายกางเกงยีนส์'] : ค่ากางเกงใหม่ครับพี่ ขอร้องล่ะ ซื้อที่มันเหนียวๆ หน่อยเถอะ! สงสารน้องเป็ด!

ผมหน้าแดงแปร๊ด รีบเอามือปิดเป้า "ไอ้กาย! ตัดจบ! ตัดจบเดี๋ยวนี้!"

กายหัวเราะร่า "ครับๆ ท่านผู้ชม! วันนี้ขอลาไปก่อน พบกันใหม่สตรีมหน้า กับฮีโร่ที่ก้นแข็งแกร่งที่สุดในปฐพี... สวัสดีครับ!"

ตัดภาพ

. . .

[หลังจบสตรีม - มุมมืดของดันเจี้ยน]

ท่ามกลางซากปรักหักพัง จุดที่บอสสลายตัวไป มีไอเทมชิ้นหนึ่งตกอยู่ มันไม่ใช่ดาบ ไม่ใช่เกราะ... แต่มันคือ "ไข่ใบใหญ่" สีดำสนิท ที่มีลวดลายคล้ายเปลวไฟ

ผมเดินเข้าไปหยิบมันขึ้นมาดูด้วยความงุนงง (มือข้างหนึ่งยังปิดเป้าอยู่) "นี่มันอะไรวะ? ไข่อัศวิน?"

กายเดินมาดูด้วย "ไข่สัตว์เลี้ยง (Pet Egg) หรือเปล่า? ปกติบอสตัวนี้ไม่ดรอปไข่นะ... หรือว่าเป็นแรร์ไอเทม? ถ้าขายได้นะมึง... รวยเละ!"

ทันใดนั้น ไข่ในมือผมก็เริ่มสั่น... กุกกัก... กุกกัก... รอยร้าวปรากฏขึ้นบนเปลือกไข่ แสงสีแดงลอดออกมา "เฮ้ย! มันจะฟักแล้ว!" ผมร้องลั่น "ตัวอะไรวะ! ลูกม้าปีศาจเหรอ? หรือมังกร?"

เปลือกไข่แตกออก... โพละ! สิ่งที่โผล่ออกมา ไม่ใช่ม้า ไม่ใช่อัศวิน... และไม่ใช่มังกร แต่เป็น "ลูกนกกระจอกเทศ"? ตัวสีดำปี๋ ขนฟูฟ่อง ตาโตแบ๊วๆ ขายาวเก้งก้าง... แต่ที่แปลกคือ... พอมันแตะพื้น มันไม่ได้เดินไปข้างหน้า แต่มันกำลัง... เดินถอยหลัง?

"กิ๊ว?" มันร้องทักทายผม แล้วเอาหัวมาถูไถที่ขา (เดินถอยหลังมาถู)

[ยินดีด้วย! คุณได้รับสัตว์เลี้ยงผูกพันธะ: ลูกนกกระจอกเทศ (Baby Ostrich) ] [ระดับ: Rare] [สถานะ: ผูกพันธะวิญญาณ (ไม่สามารถขายหรือโอนย้ายได้) [นิสัย: ชอบวิ่งถอยหลังเหมือนเจ้าของ (ซึมซับพฤติกรรมแม่แบบ) ]

ผมกับกายมองหน้ากัน... แล้วมองเจ้านกกระจอกเทศ ที่เดินถอยหลังไปชนก้อนหินล้มกลิ้ง ตุ๊บ! แล้วลุกขึ้นมาสะบัดขนอย่างมึนงง

"ชิบหายละ..." ผมพูดเสียงอ่อย "ได้ภาระเพิ่มอีกหนึ่ง... แถมมันยังเดินถอยหลังเหมือนกูอีก..."

กายตบไหล่ผม "เอาน่า... อย่างน้อยมันก็น่ารักนะเว้ย แต่เสียดายว่ะ... ขายไม่ได้นี่สิ"

"เลี้ยงไว้แดกน่ะสิ!"