บทนำ 2

เสียงถอนหายใจดังขึ้นอย่างเหนื่อยหน่าย หญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวเงยหน้าขึ้นมองบุรุษที่นางขอความช่วยเหลือ

มองดูเขาซัดก้อนหินที่อยู่ใกล้มือออกไป แม้จะเป็นเพียงหินก้อนเล็กๆ ทว่าเมื่อบวกกับกำลังภายใน ก้อนหินธรรมดาก็กลับกลายเป็นอาวุธสังหารได้อย่างไม่น่าเชื่อ

ร่างของโจรหนุ่มชะงัก ทันทีที่ก้อนหินนั้นกระแทกเข้ากับลำคอ ร่างสูงใหญ่ยืนนิ่งคล้ายไม่อยากเชื่อ ดวงตาเบิกโพลงก่อนจะค่อยๆ ล้มลงกระแทกโครมลงกับพื้น

ลงมือครั้งนี้แม้เป็นการออกแรงเล็กน้อย หากแต่สือเจี้ยนหาวไม่คาดว่าเขาจะบาดเจ็บมากถึงเพียงนี้ การที่เขาตกลงมาจากหน้าผาหุบเขาหมาป่า ทำให้ร่างทั้งร่างทั้งภายนอกและภายในบอบช้ำ หากไม่ใช่ว่าก้นหุบเหวคือแม่น้ำ ป่านนี้เขาคงหมดลมหายใจไปแล้วกระมัง

ยาสองเม็ดเมื่อครู่ช่วยให้เขามีกำลังขึ้นมาเล็กน้อย และเพียงพอที่จะไปจากที่นี่ ทว่ามันไม่พอที่จะฟื้นกำลังภายใน ดังนั้นหากเขายังฝืนใช้กำลังภายในออกไป ยิ่งจะทำให้ร่างกายที่ร่อแร่กลับแย่กว่าเดิม เพราะตอนนี้แม้แต่เรี่ยวแรงจะขยับตัวยังไม่มี

‘ข้าให้ยาไปก็เพื่อให้ท่านรักษาชีวิตตัวเอง แต่ท่านกลับเอาชีวิตไปเสี่ยงเพื่อช่วยผู้หญิงเรอะ’

คล้ายเสียงเดือดดาลของเหยียนหว่านเอ๋อร์ดังแว่วเข้ามาในหู “ได้ ได้ เจ้าพูดถูก ข้านี่มันยุ่งไม่เข้าเรื่องจริงๆ ใครใช้ให้ข้านึกถึงเจ้าเวลามองนางเล่า”

เขาถอนหายใจออกมาพร้อมกับพึมพำเสียงเบา ดวงตาดุดันค่อยๆ ปิดลง ไม่นานเขาก็หมดสติไปโดยไม่ได้หันมามองหญิงสาวที่เขาเพิ่งจะช่วยเหลือเอาไว้แม้แต่น้อย

หุบเขามังกรหลับตั้งอยู่ที่เมืองอู่ถง ทางใต้ของแคว้นจ้าว เป็นหุบเขาซึ่งอยู่ระหว่างแคว้นจ้าวกับแคว้นเยวี่ย เป็นหุบเขาในตำนานซึ่งผู้คนทั้งสองแคว้นต่างก็รู้จักดี เพราะน้อยคนนักที่เคยเข้าไปจะรอดชีวิตกลับมา

ว่ากันว่าเส้นทางที่ตัดผ่านเข้าไปในหุบเขา ยามกลางวันจะดูคล้ายกับถนนธรรมดา หากแต่พอพลบค่ำกลับมีสัตว์ร้ายมากมาย ซึ่งไม่รู้ว่าโผล่มาจากไหน

ร่ำลือกันว่าสัตว์ร้ายเหล่านั้น ก็คือวิญญาณของนักโทษที่จักรพรรดิผู้ครองแคว้นนำมากักขังเอาไว้ ในยามที่หุบเขาแห่งนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นเยวี่ย

ในครานั้นหลังจากสงครามยุติลง หุบเขามังกรหลับกลายเป็นรางวัลแห่งชัยชนะขององค์ชายสาม ‘จ้าวเหยียนเจี๋ย’ ปิศาจสงครามผู้กระหายเลือด ผู้ซึ่งนำทัพแคว้นจ้าวเข้าโจมตีทัพของแคว้นเยวี่ยที่บุกรุกเข้ามายังชายแดน หมายยึดครองเมืองอู่ถง ซึ่งอยู่ห่างจากหุบเขามังกรหลับไม่มาก

หลังจากมีชัยเหนือ ‘เยวี่ยกวน’ ปราชญ์หลวงผู้เป็นอนุชาของจักรพรรดิแคว้นเยวี่ย ไม่เพียงแคว้นจ้าวจะไม่เสียเมืองอู่ถง หากแต่ยังได้หุบเขามังกรเอาไว้ในครอบครองอีกด้วย ที่สำคัญไปกว่านั้นหลังสงครามยุติ ก็ไม่มีผู้ใดรู้ว่าปราชญ์หลวงเยวี่ยกวน ศัตรูคนสำคัญของแคว้นจ้าวหลบหนีไปอยู่ที่ใด

ผู้คนมากมายต่างลือกันว่าเพราะความพ่ายแพ้ จักรพรรดิแคว้นเยวี่ยมีรับสั่งให้ประหารเขาไปแล้ว แต่หลายคนลือว่าเขาถูกเนรเทศมายังหุบเขามังกรหลับ และเสียงร้องโหยหวนของวิญญาณร้ายยามค่ำคืน แท้ที่จริงก็คือเสียงที่เขากำลังร่ำไห้ เนื่องจากความอยุติธรรมของจักรพรรดิผู้ซึ่งเป็นพระเชษฐา

แต่ถึงอย่างนั้นวันเวลาผ่านไปหลายปี ใครเล่าจะรู้ว่าแท้จริงแล้วปราชญ์อัจฉริยะเยวี่ยกวน ผู้ซึ่งถูกกล่าวขานว่าเป็นวิญญาณร้าย ปัจจุบันนี้เขาได้เปลี่ยนชื่อแซ่

เยวี่ยกวนผู้นั้นหาได้มีตัวตนบนโลก เพราะตอนนี้เขากลายเป็นซูหย่งจื้อ หมอเทวดาที่ไม่มีโรคใดที่รักษาไม่หาย

เรื่องที่คาดไม่ถึงที่สุด...

สมาชิกครอบครัวของเขาทั้งเก้าคน หนึ่งในนั้นก็คือ ‘ปิศาจสงคราม’ ผู้ที่ทำให้เขาต้องถูกจองจำและถูกเนรเทศออกมาจากแคว้นเยวี่ย จ้าวเหยียนเจี๋ย องค์ชายสามแห่งแคว้นจ้าว องค์ชายซึ่งสิ้นพระชนม์ไปพร้อมกับพระชายาเมื่อสองปีที่แล้ว

ที่สำคัญ เหยียนหว่านเอ๋อร์ พระชายาในองค์ชายสาม ก็คือศิษย์รักเพียงคนเดียวของเยวี่ยกวน หรือซูหย่งจื้อนั่นเอง

เก้าชีวิต ณ หุบเขามังกรหลับ พวกเขาอาศัยอยู่แบบครอบครัวใหญ่ กระท่อมทั้งหมดห้าหลังท่ามกล่างป่าเขาอันเงียบสงบ ไร้ซึ่งความวุ่นวาย ไร้ซึ่งการแก่งแย่ง