บทที่ 1.12

“อ้อ” จ้าวเหยียนเจี๋ยพยักหน้า ตอนนั้นเองอู๋อิงสงได้ก้าวเข้ามาภายในห้องเสียก่อน “พบเขาหรือไม่”

“ไร้วี่แวว อากาศหนาวเหน็บ เกรงว่าไม่ช้าหิมะคงตกหนักก ข้ายังคงให้คนของเราออกค้นหา ไม่นานน่าจะได้ข่าวคราวบ้าง” อู๋อิงสงเองก็ร้อนใจไม่น้อยไปกว่าจ้าวเหยียนเจี๋ย เขาออกติดตามร่องรอยสือเจี้ยนหาว หวังว่าจะได้ร่องรอยอะไรกลับมาบ้าง

“เอาเถิด ไม่พบเช่นนี้ก็ดี เพราะนั่นแสดงว่าเขาไม่เป็นอะไร...เขาจะต้องไม่เป็นอะไร”

...อยู่ต้องพบตัว ตายต้องพบศพ

“คิดว่าก่อนหิมะตกทัพแคว้นหนานจะต้องบุกเข้ามาแน่” อู๋อิงสงมองผังการรบแล้วขมวดคิ้ว “หากหิมะตกเราจะได้เปรียบ แน่นอนแม่ทัพเลี่ยจะต้องบุกเข้ามาเร็ววัน”

“ใช่ เขาจะต้องบุกเข้ามาแน่ แม่ทัพเลี่ยคนนี้ ดูจากการที่เขาสามารถล้อมพี่รองเอาไว้ในหุบเขาหมาป่า แสดงว่าเขาไม่เลือกวิธีที่จะเอาชนะ”

“เช่นนั้นเราสมควรต้องทำเช่นไรพะย่ะค่ะ”

“เขามั่นใจแน่ๆ ว่าศึกนี้เขาจะมีชัยเหนือทัพแคว้นจ้าว มั่นใจจนเกินไป ดังนั้นความมั่นใจนี้คือจุดอ่อนของเขา ไป...เจ้าไปเตรียมคนให้พร้อม หากแคว้นหนานอยากจะทำสงคราม ข้าก็จะทำให้พวกมันรู้ว่าอะไรคือสงครามที่แท้จริง”

มือใหญ่ของอดีตปิศาจสงคราม ปักหมุดอันเล็กลงไปบนผังการรบ “ไปเตรียมตัว เราจะดำเนินการตามแผน”

“พะย่ะค่ะ / ขอรับ” จางอู่จิ้งและอู๋อิงสงต่างก็รับคำสั่งแล้วแยกย้ายกันไป

ร่างสูงก้าวอย่างมั่นคงไปยังห้องพักของแม่ทัพ ระหว่างทางที่เขาเดินผ่าน เหล่าทหารก็ก้มลงคำนับอย่างนอบน้อม แต่มิใช่ในฐานะแม่ทัพและองค์ชายเช่นเดิม ตอนนี้จ้าวเหยียนเจี๋ยอยู่ที่ป้อมเจิ้งจินในฐานะกุนซือจากเมืองหลวง

นายทหารทุกคนเรียกเขาว่า ‘จื่อลู่ ’ ซึ่งชื่อนี้เขาตั้งขึ้นโดยมีที่มาจากหยกมังกรม่วง ซึ่งเป็นหยกประจำตัวของเขานั่นเอง

ร่างที่นอนอยู่บนเตียงคือจ้าวเหยียนอิ่ง เขาถูกพิษจึงยังคงไม่ได้สติ หมอหลวงที่มากับกองทัพกำลังช่วยกันรักษาเขาอย่างสุดความสามารถ ตอนนี้ผู้ที่มีอำนาจสั่งการในกองทัพก็คือจางซานจิ่ว ซึ่งเขาก็รับคำสั่งจากจ้าวเหยียนเจี๋ยอยู่ลับๆ เพื่อเตรียมทำสงครามกับแคว้นหนาน

“เจ้าสาม” เสียงระโหยของจ้าวเหยียนอิ่งดังขึ้นทันทีที่ทั้งสองอยู่กันตามลำพัง

“พี่รอง ท่านรู้สึกดีขึ้นบ้างหรือไม่”

“ไม่เป็นไร การศึกเล่า”

“อย่ากังวลเลย ท่านพักผ่อนเถิด พิษที่ท่านได้รับแม้จะไม่อันตรายถึงชีวิต แต่ช่วงนี้ท่านอย่าออกแรงจะดีกว่า”

“แม่ทัพอย่างข้าถึงกับพลาดพลั้งเพียงเพราะศรของศัตรูเพียงดอกเดียว”

“ท่านอย่าคิดมากเลย แม่ทัพแคว้นหนานใช้วิธีลอบกัดเช่นนี้หาใช่บุรุษชาตินักรบ แม้ในยามสงครามยังต้องมีเวลาให้อีกฝ่ายเก็บศพคนของตัวเอง แต่เขากลับฉวยโอกาสตอนท่านออกไปนำตัวคนเจ็บกลับเข้าป้อมลอบทำร้ายท่าน เขาไม่สมควรเป็นแม่ทัพ ข้าจะสอนเขาเอง ว่าอะไรคือสิ่งที่แม่ทัพสมควรกระทำในสงคราม” จ้าวเหยียนเจี๋ยเอ่ยเสียงหนักแน่น

“เหยียนเจี๋ย ข้าดีใจที่เจ้ามาที่ป้อมเจิ้งจิน ดีใจที่ได้พบเจ้าอีกครั้ง” จ้าวเหยียนอิ่งยิ้มออกมาอย่างอ่อนแรง

“ท่านพักผ่อนเถิด ไม่มีอะไรที่ท่านต้องกังวล”

ในที่สุดสิ่งที่จ้าวเหยียนเจี๋ยคาดไว้ก็เกิดขึ้น เมื่อกองทัพของแคว้นหนานเริ่มเคลื่อนไหว ทัพหน้าแคว้นหนานจำนวนห้าพันกำลังตั้งแถวเพื่อรอคำสั่งเข้าบุก

ปิศาจสงครามยืนสง่าอยู่บนกำแพงสูงของป้อมเจิ้งจิน ดวงตาวาววับมองไปยังทัพหน้าเหล่านั้นด้วยใบหน้าเรียบเฉย เขาพยักหน้าให้อู๋อิงสงซึ่งตอนนี้ใช้นามว่า ‘จิ้นหง ’ ทั้งยังเป็นคนที่จะนำทัพออกต้านทัพหน้าของแคว้นหนาน

ประตูใหญ่ของป้อมเจิ้งจินเปิดออกช้าๆ ม้าศึกของแคว้นจ้าวเรียงรายเดินเป็นขบวนออกมา ทว่านั่นทำเอาเลี่ยเผิงที่สังเกตุการณ์อยู่ห่างๆ ขมวดคิ้ว

แคว้นจ้าวส่งทัพหน้าออกมารับศึกเพียงแค่หนึ่งพัน วัดจากสายตาที่มองเห็น เท่ากับหนึ่งในห้าของนายทหารที่เขาส่งออกไป

“พวกมันกำลังคิดจะทำอะไร หรือดูถูกทหารแคว้นหนาน” เลี่ยเผิงเอ่ยด้วยดวงตาทอประกายกร้าว “เช่นนั้นข้าก็จะทำให้เห็นว่ายุคของปิศาจสงครามจบสิ้นลงแล้ว สั่งให้ทัพหน้าบุกเข้าไป ฆ่าอย่าให้เหลือ!!!”

เมื่อเหล่าทหารแคว้นหนานได้ยินแม่ทัพของตนสั่งการก็กู่ร้องแล้วควบม้าบุกเข้าไป ด้านหลังยังมีนายทหารที่เดินเท้าตามไปติดๆ

อู๋อิงสงนั่งตัวตรงอยู่บนหลังม้าด้านหน้าสุด เบื้องหลังของชายหนุ่ม มีนายทหารหนึ่งพันนายเรียงแถวกันเป็นรูปลูกศรยาว โดยมีเขายืนอยู่ด้านหน้าสุดในจุดที่เป็นหัวลูกศร พร้อมกับนายทหารคนอื่นๆ ที่ยืนเรียงลดหลั่นกันไป ทหารม้าที่ยืนอยู่ด้านหลัง จ้องเขม็งไปยังทหารแคว้นหนานที่โห่ร้องและบุกใกล้เข้ามา

“อย่าปล่อยให้ทหารแคว้นหนานผู้ใดเล็ดลอดแนวป้องกันของพวกเจ้าเข้ามาได้!”

อู๋อิงสงตะโกนก่อนหนีบท้องม้าไว้แน่น ม้าศึกสีดำปรอทของเขาส่งเสียงฟืดฟาดออกมาทางจมูก ราวกำลังบอกว่ามันเองก็พร้อมรบเช่นกัน

เสียงกลองศึกดังกึกก้อง พร้อมกับทัพม้าของทั้งสองแคว้นต่างก็ควบเข้าหากันด้วยความเร็ว

อู๋อิงสงตวัดกระบี่ยาวในมือเพื่อส่งสัญญาณเมื่อกำลังจะเกิดการปะทะ ทหารม้าที่อยู่ด้านหน้าเหวี่ยงบางอย่างขึ้นไปบนอากาศ มันคือกระเพาะของสัตว์ที่ภายในบรรจุของเหลวเอาไว้