CHAPTER 6 ไม่ได้เป็นของใคร

“เกิดอะไรขึ้น” น้ำเสียงทุ้มของทะเลดังขึ้นจากด้านหลัง หลังจากได้ยินเสียงเอะอะจนต้องเดินเข้ามาดูด้วยตัวเอง

ทันทีที่เห็นชายหนุ่ม ลิตาก็รีบปล่อยมือจากกล่องเครื่องประดับ ก่อนจะแกล้งเซถอยหลังแล้วทรุดตัวลงกับพื้น เพื่อเรียกคะแนนความสงสาร

“น้องปันผลักลิลลี่ค่ะ” หญิงสาวรีบฟ้องด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“ใครผลักคุณ” หญิงสาวขมวดคิ้ว รีบปฏิเสธทันที

“ลิตาเห็นน้องไม่อยากไปทานข้าวกับคุณ เลยเข้ามาถามแค่นั้นเองค่ะ” หญิงสาวเงยหน้ามองทะเล ดวงตาเริ่มแดงราวกับกำลังจะร้องไห้

พูดจบเธอก็รีบลุกขึ้นพลางตีหน้าเศร้า ราวกับตัวเองเป็นฝ่ายถูกกระทำ ปัญปวีณ์กำกล่องเครื่องประดับในมือแน่น ก่อนจะหันไปมองทะเลด้วยสายตาไม่พอใจ

“อยู่ดีๆ แฟนของคุณก็เข้ามาแย่งของ ทำไมคุณไม่ประมูลเครื่องเพชรที่แฟนคุณใส่ล่ะ” ปัญปวีณ์เอ่ยขึ้นด้วยความโมโห

“ไม่ใช่นะคะ ลิลลี่ไม่ได้ทำแบบนั้น” ลิตารีบแก้ตัวทันที แต่ทะเลกลับเดินผ่านเธอไปโดยไม่แม้แต่จะหันมอง

ร่างสูงหยุดอยู่ตรงหน้าปัญปวีณ์ ดวงตาคมทอดมองหญิงสาวนิ่งๆ ก่อนจะโน้มตัวลงมาเล็กน้อยแล้วพูดด้วยน้ำเสียงชัดเจน

“ฉันไม่ได้เป็นของใคร ฉันยังโสด”

สิ้นประโยคนั้น สีหน้าของลิตาพลันซีดลงทันที ขณะที่บรรยากาศภายในห้องตกอยู่ในความเงียบ นางแบบหลายคนที่ได้ยินถึงกับหัวเราะให้ความคิดเองของลิตา

“อันนี้ของฉันใช่ไหม” ทะเลเอ่ยขึ้นพลางหยิบกล่องเครื่องประดับไปจากมือของปัญปวีณ์ ปลายนิ้วของทั้งสองสัมผัสกันเพียงชั่วครู่ แต่กลับทำให้หญิงสาวรีบชักมือกลับทันที

“...” ปัญปวีณ์ไม่ได้ตอบอะไร ได้แต่ก้มหน้าหลบสายตาของเขา

“เธอผิดสัญญาไม่ได้ ยังไงคืนนี้ก็ต้องไปกินข้าวกับฉัน” เขาเสียเงินหลายล้านเพื่อจะได้ทานข้าวกับหญิงสาว จะมาเทง่ายๆ เขาไม่ยอม

“ฉันก็บอกแล้วไงว่าจะไป”

“งั้นก็ดี” ชายหนุ่มผายมือไปทางประตูห้องด้วยท่าทางสุภาพ

ภาพตรงหน้าทำให้คนรอบข้างต่างมองหน้ากันอย่างสงสัยทั้งน้ำเสียงแววตา และท่าทีของทั้งคู่ดูสนิทสนมกันมากกว่าคนที่เพิ่งรู้จักกันเสียอีก

แม้แต่ลิลลี่ที่ยืนอยู่ด้านหลังก็กำหมัดแน่น มองทั้งสองคนเดินออกไปพร้อมกันด้วยความไม่พอใจ ที่ชายหนุ่มให้ความสนใจปัญปวีณ์เป็นพิเศษ

ภายในร้านอาหารหรู บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยเสียงดนตรีบรรเลงเบาๆ แต่บนโต๊ะอาหารของทั้งคู่กลับเงียบจนน่าอึดอัด

ปัญปวีณ์เลือกที่จะก้มหน้าทานอาหารตรงหน้า เธอไม่รู้ว่าจะต้องพูดอะไรกับชายหนุ่มที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ไม่แม้แต่จะกล้าสบตากับเขา

“เธอไม่มีอะไรจะพูดกับฉันบ้างเหรอ” เขาวางช้อนลงช้าๆ พร้อมเงยหน้ามองหญิงสาว

“ไม่มีค่ะ” เธอตอบสั้นๆ ด้วยน้ำเสียงสุภาพ จนเขาขมวดคิ้วเล็กน้อย

“เรื่องรถของเธอไม่ต้องห่วง ฉันจะรับผิดชอบเอง”

“คุณเป็นคนผิดอยู่แล้ว”

คำตอบตรงไปตรงมาของเธอทำให้ทะเลเผลอยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ความเงียบปกคลุมโต๊ะอาหารอีกครั้งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่ชายหนุ่มจะเอ่ยคำถามต่อไปด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ปัญปวีณ์เธอไม่มีแฟนเหรอ”

คำถามนั้นทำให้มือที่กำลังจับช้อนของหญิงสาวชะงักไป หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างไม่มีสาเหตุ เธอเงยหน้าสบตาเขา ก่อนจะถามกลับด้วยความสงสัย

“คุณถามทำไมคะ”

“ฉันเห็นข่าวเธอบ่อยๆ” เขาจ้องมองเธอนิ่งๆ ราวกับกำลังรอคำตอบบางอย่างจากปากของหญิงสาวเพียงคนเดียว

“ฉันมีเจ้าของหัวใจแล้ว”

สิ้นคำตอบของหญิงสาว สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปในทันที มือใหญ่กำแก้วน้ำในมือแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้น เขาพ้นลมหายใจออกมาอย่างแรง

“มันเป็นใคร” น้ำเสียงทุ้มต่ำของเขาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ จนหญิงสาวเลือกที่จะหลบสายตา

“ถ้าคุณอิ่มแล้ว ฉันขอตัวก่อนนะคะ”

หญิงสาวรีบหยิบกระเป๋าขึ้นมาแล้วลุกจากเก้าอี้ทันที แต่ยังไม่ทันได้ก้าวออกไป มือหนาของทะเลก็เอื้อมมาคว้าข้อมือเธอเอาไว้ แรงดึงเพียงเล็กน้อยทำให้หญิงสาวเสียหลักล้มลงมาบนตักของเขา

“ว้ายย”

“ทำหน้าที่ยังไม่เสร็จ จะรีบไปไหน” เขาก้มลงกระซิบข้างหู น้ำเสียงนิ่งแต่แฝงไปด้วยความกดดัน

“ปล่อยนะ”

หญิงสาวพยายามดันตัวออกห่าง กลัวว่าจะมีคนมาเห็นภาพที่ล่อแหลม หัวใจเต้นแรงเมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นของชายหนุ่มที่อยู่ใกล้เกินไป

“ฉันเลิกแกล้งแล้ว” เขาปล่อยให้หญิงสาวเป็นอิสระ

เธอรีบลุกขึ้นทันทีมองซ้ายมองขวา สายตามองเขาอย่างเอาเรื่อง ไม่รู้ว่าชายหนุ่มคิดจะทำอะไรช่วงนี้ไปไหนถึงได้เจอแต่เขา

“ฉันขอตัว”

เมื่อหญิงสาวเดินออกไปแล้วทะเลค่อยๆ หันไปมองชายอีกคนที่นั่งอยู่มุมร้าน ชายคนนั้นลดกล้องในมือลงก่อนจะพยักหน้าให้เป็นสัญญาณ รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาทันที

'จับตาความสัมพันธ์ครั้งใหม่! นางแบบสาวดาวรุ่งถูกแชะภาพขณะดินเนอร์สองต่อสองกับทายาทตระกูลดัง หลังประมูลการกุศลจบลง ท่ามกลางข่าวลือเรื่องความสัมพันธ์ที่กำลังถูกจับตามอง หรือครั้งนี้หัวใจของหนุ่มนักธุรกิจจะมีเจ้าของตัวจริงแล้ว?'

ปัญปวีณ์ไล่อ่านข่าวบนหน้าจอโทรศัพท์ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ภาพที่ถูกเผยแพร่ออกไปเมื่อคืนดูใกล้ชิดเกินกว่าความเป็นจริง จนเธอเองยังไม่รู้จะอธิบายอย่างไร

“ว่ายังไงล่ะ เมื่อคืนไปกันถึงไหน” ลิลลี่หันมาถามด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น

“ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่ล้มแล้วเขาก็ช่วยไว้” เธอตอบพลางวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ

“แต่ภาพที่ออกมามันดูล่อแหลมมากเลยนะ ตอนนี้ข่าวของเธอขึ้นอันดับหนึ่งไปแล้ว”

“ไม่เข้าใจเลยว่าใครขยันแอบถ่ายขนาดนั้น ฉันไม่ใช่ดาราสักหน่อย” เธอบ่นเบาๆ เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา ข่าวของเธอมักจะถูกจับคู่กับเพื่อนร่วมงานที่เป็นนายแบบอยู่เสมอ

“อะไรที่ขายได้ นักข่าวก็ทำทั้งนั้นแหละ แล้วเธอจะออกมาแก้ข่าวไหม” ลิลลี่ยักไหล่เป็นเรื่องปกติ

ปัญปวีณ์นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบๆ “บอกไปแค่ว่าฉันกับเขาเป็นแค่รุ่นพี่รุ่นน้องกันก็พอ”

ทันทีที่พูดจบหญิงสาวก็อดไม่ได้ที่จะก้มลงมองรูปข่าวอีกครั้ง ภาพสายตาของทะเลที่มองมาทางเธอเมื่อคืน ยิ่งทำให้คำว่า แค่รุ่นพี่รุ่นน้องฟังดูไม่น่าเชื่อแม้แต่สำหรับตัวเธอเอง

“พี่ทะเลเปิดตัวแฟนเหรอคะ แต่ทำไมหนูรู้สึกว่าหน้าคุ้นๆ” สายลมเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์แล้วหันไปถามพี่ชายคนโตทันที หลังจากเห็นข่าวที่กำลังเป็นกระแส

“ถามพี่ทำไมล่ะ” ธาราเพียงยักไหล่ ก่อนจะหยิบแก้วกาแฟขึ้นมาจิบ

“เมื่อคืนพี่ไปงานเดียวกันไม่ใช่เหรอ พี่ธาราต้องรู้อะไรแน่ๆ แถมยังประมูลเครื่องเพชรไปตั้ง 6ล้าน ลงทุนจริงๆ” สายลมขยับเข้าไปนั่งข้างพี่ชาย พลางจ้องเขาอย่างคาดคั้น

“สายลม ถ้าพี่เขาอยากบอกเดี๋ยวก็พูดเอง” ไข่มุกรีบเอ่ยห้ามลูกสาวที่เริ่มซักไซ้ไม่หยุด

“คุณพ่อคะ ระวังลูกชายตัวดีของคุณพ่อจะไปทำสาวท้องโดยไม่รู้ตัวนะ” หญิงสาวหน้ามุ่ย ก่อนจะหันไปหาผู้เป็นพ่อแทน

คำพูดของลูกสาวทำให้ทั้งห้องไปชั่วครู่ ก่อนที่คิรินทร์จะหัวเราะออกมา เขาหันมองสบตากับภรรยาเล็กน้อยก่อนจะยิ้ม

“เอาน่า เดี๋ยวพี่เขาก็พูดเอง” ชายวัยกลางคนส่ายหน้าอย่างเอ็นดู พลางลูบศีรษะลูกสาวเบาๆ

“ถ้าพี่ทะเลทำสาวท้อง แล้วปล่อยให้เลี้ยงลูกคนเดียวคุณพ่อต้องจัดการนะคะ”

คิรินทร์กับไข่มุกถึงกับสบตากัน เขาไม่มีทางปล่อยให้ลูกชายทำเรื่องเหล่านั้นเด็ดขาด เป็นลูกผู้ชายต้องรู้จักรับผิดชอบ

“คนนี้ชื่อปันปันเป็นรุ่นน้องสมัยมัธยม” ธาราเอ่ยขึ้น

“อ๋อ สายลมจำได้แล้ว น้องปันตอนนั้นที่แอบชอบพี่ทะเลใช่ไหม โตขึ้นเป็นนางแบบสวยกว่าสายลมอีก” สายลมไม่อยากจะเชื่อว่าโลกจะหมุนให้ทั้งคู่กลับมาเจอกัน

“อย่าบอกนะว่าทะเลไปตามตื๊อน้องเขา” ไข่มุกสบตากับธารา

“ไม่รู้สิครับคุณแม่คอยดูได้เลย” ไม่นานพ่อแม่ของพวกเขาน่าจะได้อุ้มหลานคนแรกที่เกิดจากละเท

ข่าววันนี้น้องชายต้องรู้เห็นเป็นใจ ทะเลไม่ใช่คนที่จะให้ผู้หญิงจับง่ายๆ แต่ครั้งนี้เหมือนจะตั้งใจจับผู้หญิงทางอ้อม