ตอนที่ 3 ชะตากรรมนางร้าย ep 3

“พระเอกของฉัน!!!…มันจะไม่ดูโหดร้ายกับเขาไปหน่อยหรือไง...”

หมีน่าทุบสองมือไปที่กำแพงระบายอารมณ์คับคั่งในอก เข่าทั้งสองทรุดร่ำไห้อยู่กับพื้น นึกสงสารก็สงสาร เสียดายก็เสียดาย

หมีน่า : ขอตอนพิเศษเพิ่มอีกไม่ได้หรือคะ คุณนักเขียน…ขอร้องล่ะ…จะเท่าไหร่ฉันก็พร้อมจ่ายค่ะ

เธอแสดงความคิดเห็นลงไปบนเว็บ และหวังภาวนาให้นักเขียนคนนี้นั้นเข้ามาเห็นข้อความของเธอ

ติ๊ง!...ติ๊ง…

เสียงข้อความในโทรศัพท์ดังขึ้น เธอรีบเปิดเข้ามาในเว็บด้วยความรวดเร็ว และดีใจ ทว่าคำตอบที่เธอได้รับนั้นกลับเป็นเรื่องที่น่าผิดหวังด้วยซ้ำ

นักเขียน : ต้องขออภัยด้วยนะคะ ที่ทำให้คุณนักอ่านต้องผิดหวัง เรื่องนี้ไรต์เขียนจบไปแล้วนะคะ และตอนจบนั้นหวังว่านักอ่านจะจินตนาการไปเองได้เลยค่ะ เพราะเรื่องราวทุกอย่างที่ไรต์เขียนได้วางปมไว้นั้นถูกคลี่คลายไปหมดแล้ว ขอบคุณที่ติดตามผลงานค่ะ

มือไม้ของเธอสั่นเทาไปหมด เมื่ออ่านข้อความที่ถูกตอบกลับมานั้น หัวใจที่รอความหวังภาวนาเล็กๆ กลับแตกสลายออกเป็นเสี่ยงๆ

“ฮ้ะ!...อะ…อะไรนะ”

เธอเม้มริมฝีปากแน่น เช็ดน้ำตาที่ไหลพรากอาบแก้ม คุณนักเขียนใจร้ายชะมัด!....เล่นกับจิตใจคนอ่านได้ยังไงกัน อย่าให้เธอรู้ว่าบ้านยัยนักเขียนคนนี้อยู่ที่ไหนเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นเธอจะไปจุดไฟเผาบ้านให้มอดเลยคอยดู

ทั้งที่นิยายนั้นเป็นที่พึ่งหนึ่งเดียวสำหรับเธอเท่านั้นที่ทำให้มีความสุขและจินตนาการไปกับมัน ทว่าตอนนี้ตับของเธอนั้นเริ่มระบมไปหมด

ไม่ว่าในโลกความจริง หรือในนิยายที่เธออ่านนั้นก็ไม่ต่างกัน…

อุตส่าห์หนีจากโลกจอมปลอม มาอยู่ในนิยายที่เธอชอบอ่าน เธอก็หนีไม่พ้นจากความเจ็บปวดที่ได้รับเสียที T_T

“ให้ตายเถอะ!...ถ้าไม่ใช่หวางเมิ่งหยวน ฉันคงไม่เข้ามาเสียเวลาอ่านหรอก จินตนาการเอางั้นเหรอ!...หน็อย!...ยัยนักเขียนบ้านี่คิดได้ยังไงกัน ถ้าฉันเขียนเรื่องนี้ได้ คงไม่ทำให้พระเอกต้องมาทนทุกข์ทรมานเกือบตายหลายครั้งแบบนี้หรอก!”

หมีน่าสบถบ่นนักเขียนตัวดีไปหลายยก พล่ามไม่หยุดปาก ยิ่งคิด ความดันก็ยิ่งเลือดขึ้นหน้า เธออยากจะรู้นัก นักเขียนคนนี้เป็นใครมาจากไหน เธอจะไปตามมาต่อเรื่องนี้ให้ได้เลย

เพียงชั่วความคิดนั้นทว่าความเครียดที่สั่งสมมานาน ราวกับหัวแทบจะระเบิดออกมาอยู่รอมร่อ

ใบหน้าของเธอเส้นเลือดปูดโปนขึ้นไปหมด รู้สึกปวดหัวรุนแรงราวกับกำลังจะตายในไม่ช้า เธอจับไปที่บริเวณหน้าอกคล้ายกำลังหายใจไม่ออก

นี่มันทรมานกว่าสิ่งที่เธอคิดเสียอีก….

‘ทะ…ทำไมปวดหัวแบบนี้กัน…อึก!”

เพียงชั่วความคิดที่แล่นผ่านราวกับน้ำไหลเชี่ยวกรากเข้ามาอัดแน่นทับถมในสมองอันน้อยนิดนี้ ผ่านไปไม่นานดวงตาของเธอเริ่มแดงก่ำ ภาพทุกอย่างที่เธอเห็นหมุนสลับทิศทางบอกไม่ถูก และในท้ายที่สุดร่างของเธอนั้นล้มพับไปนอนอยู่ที่พื้น พร้อมกับลมหายใจที่เริ่มมลายสูญสิ้นไปในที่สุด….

“อึก!....ปวดหัว”

ร่างอรชรนอนอยู่บนเตียงภายในเรือน ลุกขึ้นมา ด้วยอาการวิงเวียนศีรษะ ความเจ็บปวดที่ใกล้ตายเมื่อครู่นี้คือสิ่งใดกัน นางส่ายศีรษะไปมาหวังไล่ความเจ็บปวดให้หายไป เงยหน้าขึ้นมองภาพเบื้องหน้าที่ปรากฏ กลับให้ความคิดหนึ่งแล่นไหลผ่าน

‘ที่นี่คือที่ไหนกัน’

นางพยายามเพ่งเล็งมองไปรอบด้าน ไม่ใช่ที่นางเคยอยู่เสียด้วยซ้ำ ทำไมทุกอย่าง ไม่เว้นแม้แต่เครื่องตกแต่งล้วนดูแปลกตาไปหมด

“คุณหนู!!!...ฟื้นแล้วหรือเจ้าคะ…ลุกมาแบบนี้ไม่ได้นะเจ้าคะ ท่านเพิ่งตกน้ำตกท่ามา พักฟื้นไปหลายวัน ขืนลุกขึ้นมาพรวดพราดเช่นนี้จะเป็นลมเอาอีกได้นะเจ้าคะ”

‘เธอคนนั้นกำลังพูดกับฉันเหรอ?...”

นางขมวดคิ้วมุ่น มองสตรีแต่งกายชุดจีนโบราณ คล้ายกับนางนั้นกำลังหลุดมาอยู่ในยุคหนึ่ง หรือว่านางนั้นตอนนี้กำลังฝันไปกัน ต้องใช่แน่ๆ…

ร่างกายของนางถูกสาวใช้พยุงขึ้นนั่งลงบนเตียงช้าๆ

อิงจื่อหันไปรินน้ำใส่แก้วมาให้นางนั้นดื่มแก้กระหาย “มาเจ้าค่ะคุณหนู ดื่มน้ำก่อนนะเจ้าคะ”

ริมฝีปากซีดขาวยากจะเอ่ยสิ่งใด นางรู้สึกคอแห้งกระหายน้ำ หันไปรับน้ำจากมือของหญิงสาวขึ้นมาดื่ม ภาพที่นางเห็นกลับทำให้นางนั้นราวกับคนเสียสติ เผลอสำลักไอออกมา

“แค่ก…แค่ก” นางยกชายผ้าเช็ดริมฝีปาก ใบหน้าซีดขาวราวไร้ชีวิต มองสตรีที่กำลังสะท้อนอยู่ในน้ำที่นางเห็นเมื่อครู่ ‘คะ…ใครกัน?...นี่มันไม่ใช่…’

หมีน่าเบิกตาโพลงเงยหน้าขึ้นมองสตรีแต่งตัวประหลาดข้างหน้าอีกครั้ง สลับมองใบหน้าตัวเองที่สะท้อนในน้ำ

“คะ…คุณหนู ไม่สบายที่ใดหรือเจ้าคะ ให้ข้าไปตามท่านหมอมาหรือไม่ ถ้าหากเรื่องนี้ไม่ใช่เพราะคุณหนูตานหลินแท้ๆ ที่ตั้งใจผลักคุณหนูตกน้ำ คุณหนูก็คงไม่ต้องมาบาดเจ็บเช่นนี้หรอกนะเจ้าคะ…หึ! ข้านี่รอนับวันที่คุณหนูฟื้นขึ้นมาจัดการกับสตรีสารเลวผู้นั้นนัก นางเป็นแค่ลูกอนุเกิดจากสาวใช้ กล้าดีเช่นไรมาเทียบเท่าคุณหนูใหญ่เช่นนี้ได้ ท่านว่าจริงไหมเล่าเจ้าคะ”

หมี่น่านิ่งชะงักราวกับสติแตกหน้าชาวาบไปทั่ว สิ่งที่นางกำลังได้ยินเมื่อครู่ไม่ใช่ว่านางนั้นหูฟาดไปใช่หรือไม่ ‘ตะ…ตานหลิน หรือ?...’

เพียงชั่วความคิดทุกอย่างที่แล่นไหลผ่าน ชื่อสตรีผู้นี้ช่างคุ้นหูนางนัก ไม่ใช่ตานหลินที่ว่า แซ่โจว โจวตานหลิน นางเอกในนิยายที่ถูกนางร้ายฆ่าตายงั้นหรือ!