Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
นักเขียน
นิยาย
ย้อนเวลามาเป็นนางร้ายอันดับหนึ่ง
2.0K·หญ้าสีครามสวรรค์ช่างกลั่นแกล้งให้นักเขียนสาว เจ้าของบทนิยายต้องย้อนอดีตมาสวมรอยเป็นนางร้ายเสี่ยวเหยาที่มีแต่คนเกลียดชัง เพราะความร้ายกาจเกินใคร แถมพ่วงติดท่านเเม่ทัพตัวร้าย วางบทเด่นในนิยายมาอีก!!
ตัวประกอบใกล้ตายเปลี่ยนชะตาร้ายเป็นนางร้ายยืนหนึ่ง
5.0K·หญ้าสีครามข้าเป็นตัวประกอบเเล้วเช่นไร จะให้ข้าอ่อนแอถูกผู้อื่นรังแกอยู่ฝ่ายเดียวตามฉบับในนิยายที่นักเขียนตัวดีเขียนไว้น่ะหรือ หึ! ไม่มีทางเด็ดขาด!!! นางจะพลิกนิยายใหม่ลุกขึ้นมาต่อสู้ และกำจัดคนที่คิดร้ายกับนางให้หมด นางจะไม่ยอมลงปรโลกคนเดียวทั้งที่คนร้ายใส่ความนางยังลอยนวลอยู่อย่างสงบสุข!!! ทุกอย่างที่ตีพิมพ์บนเเผ่นกระดาษ กำลังจะปรับเปลี่ยนไป นางผู้กุมความลับเรื่องราวที่จะเกิดขึ้นทั้งหมด ชีวิตใหม่ครั้งนี้นางจะเเก้ไขใหม่ เเละเริ่มใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้หรือไม่!
หย่าร้างรักภรรยาน่าชิงชัง
2.0K·หญ้าสีครามจ้าวจินอิงฮูหยินเอกของเซี่ยสิงฉวน ‘แม่ทัพใหญ่แห่งเมืองฉางเว่ย’ นางตบแต่งเข้ามาวันแรก เขาก็ไม่ยอมรับนางเป็นภรรยาด้วยซ้ำ เขาชิงชังนาง ดูถูกนางสารพัด จะเป็นตายร้ายดีเช่นไรก็เรื่องของนาง เพราะสตรีที่เขารักมีเพียง ‘หานฉีหยี่’ คนเดียวเท่านั้นไม่มีทางเปลี่ยนแปลง นางรู้ส่วนสำคัญข้อนี้ดี พื้นที่หัวใจของเขานางไม่มีสิทธิ์ครอบครอง แม้แต่ฐานะที่ได้มายังไม่คู่ควรยืนเคียงข้าง ไม่ว่านางจะพยายามทำดีกับเขาแค่ไหน เขาก็ไม่เคยเห็นนางในสายตาอยู่ดี นางเสมือนเป็นหนามฝังใจเขา รอวันที่จะถูกกำจัดทิ้ง ในเมื่อเกลียดชิงชังนางนัก นางจะขอจบเรื่องนี้ยอมถอยออกไปเอง เพื่อหลีกทางให้เขากับสตรีที่เขารักได้ครองคู่กัน…. “ได้โปรดหย่ากับข้าเถอะเจ้าค่ะ” “เจ้ารู้หรือไม่ว่าทำเช่นนั้นจะเป็นเช่นไร” …ใช่ บ้านเมืองมีกฎว่าสตรีที่แต่งงานแล้วเมื่อถูกสามีหย่า หรือเป็นม่าย จะไม่มีทางแต่งงานใหม่ได้อีก และจะถูกคนในเมืองมองว่าไม่ดี ซ้ำยังเป็นที่นินทาสนุกปาก แน่นอนว่าเรื่องนี้ไม่ส่งผลกระทบกับเขามาก แต่กับนางจะรับเรื่องเหล่านี้ไหวหรือ เขาไม่อาจปล่อยให้นางเป็นเช่นนั้น…เพราะเหตุใดเขากลับสนใจนาง และเป็นกังวลแทนนางกัน มันน่าหงุดหงิดใจ จะปล่อยนางไปก็ไม่ได้ ทำไมเขาต้องรั้งนางไว้ “ข้ารู้ดีเจ้าค่ะ” “รู้?...แต่เจ้ายังคิดจะทำงั้นหรือ” เขาเค้นเสียง ฮึ! ในลำคอ ตวัดสายตาดุดันสำรวจร่างกายของนางแวบหนึ่ง “เจ้าพูดเช่นนี้…ไม่ดูตัวของเจ้าเลยรึ! ร่างกายอ่อนแอ อ้อนแอ้น จะไปทำอันใดได้ ลำพังฐานะบิดาของเจ้าจะดูแลเจ้าไปได้ตลอดงั้นรึ…ก่อนที่เจ้าจะกล่าวสิ่งใด ควรไตร่ตรองให้ดี เพราะข้าจะไม่ให้โอกาสเจ้าเป็นครั้งที่สอง” “แน่ใจเจ้าค่ะ” “จ้าวจินอิง!---”
มารดาร้ายกาจผู้นี้จะเลี้ยงดูเจ้าเอง
9.0K·หญ้าสีครามสตรีแกร่ง ไม่ยอมคนจากศตวรรษที่ 20 ย้อนเวลามาอยู่ในร่างเฉินอี้เหนียง นางร้ายเจ้าเล่ห์ ร้ายกาจ ชอบพาลหาเรื่องคนอื่นไปทั่ว ใช้อำนาจเงินกดขี่ข่มเหงผู้คน ลงโทษบ่าวไพร่ทุบตีเป็นว่าเล่น สิ่งที่เลวร้ายที่สุดของนางคือวางแผนแอบซื้อตัวสาวใช้ในจวนสกุลซ่ง วางยาปลุกกำหนัด เพื่อหวังปีนเตียงแม่ทัพซ่ง ‘ซ่งหานซั่ว’ ที่มีนิสัยโหดเหี้ยม อำมหิต ได้รับสมญานามว่าแม่ทัพสีเลือด สร้างผลงานยิ่งใหญ่ให้กับแผ่นดินมากมาย โดยไม่เกรงกลัวกฎหมายบ้านเมือง ยอมทำตัวไร้ยางอายเพียงหวังว่าจะได้ขึ้นเป็นฮูหยินของสกุลซ่งตามที่หวัง นางปีนเตียงสำเร็จจนตั้งครรภ์อ่อนๆ หวังใช้เป็นข้ออ้างให้เขายินยอมรับนางเป็นภรรยาอย่างถูกต้อง แต่กลับผิดพลาดตาลปัตรถูกเขาหาว่าลูกในท้องนั้นไม่ใช่ลูกของเขา ครั้งนี้ความเลวร้ายเริ่มมาเยือน โชคชะตาเล่นตลกเสมือนถูกฟ้าผ่ากระหน่ำซ้ำเติมอีกครั้ง ครอบครัวที่เคยมีฐานะมั่งคัง แม้แต่เงินทองใช้หยิบจ่ายไม่เคยขัดสน กลับตกต่ำอับจนเพียงชั่วข้ามคืน เพราะบิดาถูกสหายคนสนิทโกงเงินไปจนสิ้นเนื้อประดาตัว จนจำใจต้องย้ายออกจากจวน ย้ายถิ่นฐานมาอยู่นอกเมืองสร้างบ้านเล็กๆ อยู่ในหมู่บ้านห่างออกมาจากตัวเมืองสิบลี้ ใช้ชีวิตจากหน้ามือ กลายเป็นหลังมืออดมื้อกินมื้อไปวันๆ ลูกที่เกิดมาเป็นบุตรชายต้องรองรับอารมณ์อันนิสัยร้ายกาจอันโหดเหี้ยมของเฉินอี้เหนียง ถูกทุบตีไม่เว้นวัน เพราะเด็กน้อยผู้นี้ไร้ประโยชน์ แม้ความหวังเดียวให้ซ่งหานซั่วยอมรับ แต่บุรุษผู้นั้นกลับเมินเฉย คนในครอบครัวของนางก็หมดหนทางเอือมระอาไปด้วย เงินที่หามาได้อย่างยากลำบากก็ถูกบุตรสาวรีดไถไปซื้อของไร้ประโยชน์เห็นแก่ตัวจนหมด บิดาก็ป่วย มารดาก็ชรา เงินที่มีกลับไม่เพียงพอ หรือนี่คือโชคชะตาที่ม่านเอ๋อร์ต้องเผชิญ ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดสวรรค์ถึงส่งนางมาอยู่ร่างนี้ หากกลับไปก็ไม่ได้ ฆ่าตัวตายก็ไม่ใช่ทางเลือกที่ดี ไหนจะบุตรชายตัวน้อยน่าสงสาร กับมารดา บิดาที่ชรามากแล้ว นางจะจำใจยอมทิ้งพวกเขาเหล่านี้ไปได้เช่นไร มีแต่ยอมรับชะตากรรมนี้ไว้ และดูแลพวกเขาเหล่านี้ให้ดีที่สุดเอง " บุตรชายของข้าอยู่แห่งหนใด ตัวของข้าที่เป็นบิดาของเขาย่อมอยู่ที่แห่งนั้น" "ผู้ใดกันบอกว่าเสียวเป่าเป็นบุตรชายของท่าน บุรุษเช่นท่านไม่สมควรเป็นบิดาของผู้ใด" “อี้เหนียง…เจ้าใจกล้าปากดีเช่นนี้ไม่กลัวตายหรือเช่นไร” นางมิใช่ไม่กลัว แต่นางทำเพื่อปกป้องเสียวเป่าต่างหาก หากต้องตัดแขน ตัดขา เพื่อรั้งเสียวเป่าไว้นางก็จะทำ เพราะเด็กคนนั้นเป็นนางที่เลี้ยงดูมาเองกับมือ “ความตายไม่ใช่สิ่งน่ากลัวสำหรับข้าอีกต่อไป…ไยข้าต้องกลัว!....” นางดึงประตูจะปิดลง ทว่าไม่อาจต้านทานพละกำลังมหาศาลของเขาได้ คนอะไรดื้อด้านไร้ยางอาย นางไล่ขนาดนี้แล้วยังไม่ไสหัวไปอีก!!!