

นิยาย


ทะลุเวลามาเป็นภรรยาแสนชัง
ซูว่านอิงหญิงสาวจากศตวรรษที่ 21 เสียชีวิตจากการที่ถูกใครบางคนผลักตกลงมาจากดาดฟ้า ในตอนที่เธอกำลังมองดาวบนท้องฟ้าและคิดว่าตัวเองทำอะไร เกิดอะไรขึ้นกับชีวิตที่ผ่านมา เธอทำงานหนักเพื่อส่งเสียให้สามีเรียนจนจบในระดับปริญญาเอก ในวันที่เขาเรียนจบเธอดีใจมากหวังว่าเขาจะกลับมาจัดงานแต่งงานอันยิ่งใหญ่ตามที่เขาได้ให้สัญญากับเธอเอาไว้ก่อนเดินทางไปเรียนต่อที่เมืองนอก แต่ทว่าความหวังของเธอนั้นกลับไม่สมหวังเพราะสามีของเธอได้กลับมาพร้อมกับคนรักใหม่ของเขา ส่วนเธอเป็นเพียงภรรยาที่เขาไม่ต้องการ ถึงแม้ว่าเธอกับสามีจะไม่มีการจัดงานแต่งงานแต่เขาและเธอได้จดทะเบียนสมรสกันอย่างถูกต้อง แต่เขากลับหักหลังเธอ ด้วยความเสียใจและสับสน ซูว่านอิงเดินขึ้นไปบนดาดฟ้าของอพาร์ทเม้นท์ที่เธอเช่าอยู่ แหงนหน้าขึ้นมองดาวบนท้องฟ้าราวกับจะถามว่าเธอทำอะไรผิด ทำไมเขาถึงได้ทำกับเธอแบบนี้ ในตอนนั้นเองเธอรู้สึกถึงแรงผลักที่ด้านหลัง ซูว่านอิงตกลงมาจากดาดฟ้าและเสียชีวิตทันที แต่เมื่อเธอตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็มาอยู่ในร่างของ ซูว่านอิง ลูกสาวของบัณฑิตขาเป๋ในหมู่บ้านตระกูลซู ซึ่งมีชื่อเดียวกับเธอ ในครอบครัวใหม่ เธอมีพี่สาวสองคน น้องชายหนึ่งคน น้องสาวอีกนึ่งคน หลังจากเกิดใหม่ได้ไม่นานเธอก็ได้ล่วงรู้ความลับของพี่สาวคนที่สอง และเพราะความลับนี้ได้นำพาให้เธอต้องมาแต่งงงานกับสามีที่เขาเกลียดเธอสุดหัวใจ เพราะเธอไม่ใช่พี่สาวของที่สองของเธอ ด้วยภาพลักษณ์ที่พี่สาวคนที่สองสร้างขึ้นนั้นเปรียบได้กับดอกบัวขาวแฝงกลิ่นชาเขียว ที่ทั้งงดงามบอบบาง น่าสงสารและเสแสร้ง แต่ในใจลึกๆ แล้วทำได้ทุกอย่างเพื่อตัวเองโดยที่ไม่สนว่าซูว่านอิงเป็นน้องสาวแท้ๆ ของตัวเอง เพราะความเห็นแก่ตัวของพี่สาวคนที่สอง ทำให้ซูว่านอิงต้องแต่งงานกับฮั่วเหลียนเฉิง และเบื้องหลังการแต่งงานครั้งนี้ได้ถูกพี่สาวคนที่สองของซูว่านอิงเตรียมการเอาไว้ ทำให้ฮั่วเหลียนเฉิงเกลียดซูว่านอิงมาก เพราะในใจของเขามีเพียงพี่สาวคนที่สองของซูว่านอิงเท่านั้น นั่นก็คือ ซูเหยาเหยา สตรีที่เบื้องหน้า งดงาม มารยาท เรียบร้อย มีการศึกษา แต่ทว่านี่เป็นเพียงรูปลักณ์ภายนอกที่คนอื่นมองเห็นเท่านั้น นับตั้งแต่ซูว่านอิงแต่งงานกับฮั่วเหลียนเฉิง ชีวิตก็ไม่ง่ายอีกต่อไป สามีที่เกลียดชังเธอ คอยกลั่นแกล้งเธอสารพัด นอกจากเขาแล้วยังมีน้องสาวของเขาที่ช่วยพี่ชายกลั่นแกล้ง ซูว่านอิง นอกจากจะเกิดใหม่เป็นลูกที่พ่อแม่ไม่รักแล้ว ยังเกือบตายเพราะความเห็นแก่ตัวของซูเหยาเหยา หนำซ้ำยังความจำเสื่อม แต่งงานกับผู้ชายที่เกลียดตัวเอง ซูว่านอิงคิดว่าเหตุใดพระเจ้าถึงได้ให้เธอเกิดใหม่และมีชีวิตที่เลวร้ายยิ่งกว่าชาติที่แล้วของเธอ ถึงแม้ชาตินี้เธอจะมีครอบครัว มีพ่อแม่ แต่พวกเขาไม่ได้รักและดูแลเธอ เธอเกิดมาเพื่อเป็นคนรับใช้ของบ้าน ไม่ต่างอันใดกับลูกกำพร้าในชาติที่แล้วของเธอ ซูว่านอิงได้แต่หวังว่าพระเจ้าจะเมตตาให้เธอได้พบกับความสุขและคนที่รักเธออย่างจริงใจ ไม่ทรยศเธอ แต่เพราะอะไรให้เธอได้มีโอกาสเกิดใหม่แต่ต้องมาแต่งงานกับคนที่เกลียดตัวเอง มันแย่เสียยิ่งกว่าสามีนอกใจในชาติที่แล้ว เพราะถึงเขาจะนอกใจแต่เขาก็เคยรักเธอ ต่างจากสามีในชาตินี้ เขาเกลียดเธอ ซูว่านอิงได้แต่หัวเราะเยาะให้กับความโชคร้ายของตัวเอง


อั่นจิ่ว ข้าจะเป็นชาวนาผู้ไร้พ่าย
อั้นจิ่วเป็นเซียนฝึกหัดที่บำเพ็ญเพียรตบะมาหลายพันปี วันนี้เขากำลังจะเลื่อนระดับไปเป็นเซียนที่แท้จริง ในขณะที่เขากำลังรับทัณฑ์สายฟ้าอยู่นั้นก็เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นในตอนที่เขากำลังจะรับทัณฑ์สายฟ้าครั้งที่เก้านั่นก็คือครั้งสุดท้าย ถ้าหากว่าเขาสามารถผ่านไปได้เขาก็จะกลายเป็นเซียนที่แท้จริง แต่อั้นจิ่วไม่คิดไม่ฝันว่าเขาจะต้องมาตกตายเพราะความอิจฉาริษยาของศิษย์ร่วมสำนัก ในตอนที่ทัณฑ์สายฟ้ากำลังจะฟาดเข้าใส่ร่างของอั้นจิ่วก็มีคนเปิดค่ายกลสังหารขึ้นใกล้ๆ กับอั้นจิ่วที่กำลังรับทัณฑ์สายฟ้าอยู่ ทำให้ความรุนแรงของสายฟ้านั้นเพิ่มมากขึ้นเป็นสองเท่า เป็นที่รู้กันดีว่าหากกำลังจะเลื่อนระดับและรับทัณฑ์สายฟ้าแล้วมีคนอื่นเข้ามายุ่งเกี่ยวหรือแทรกแซง จะทำให้ความรุนแรงของทัณฑ์สายฟ้านั้นเพิ่มขึ้น ทั้งทัณฑ์สายฟ้าทั้งค่ายกลสังหาร ต่อให้เป็นเทพเซียนก็ไม่อาจต้านทานไหว อั้นจิ่วตายไปทั้งๆ ที่ใจไม่ยอมรับ เขายังมีความขุ่นเคืองใจอยากจะสืบหาว่าผู้ใดกันที่เป็นคนลงมือ แต่ทว่าเขาไม่สามารถรอดชีวิตไปได้เช่นนั้นแล้วเรื่องสืบหาความจริงก็ช่างมันเถอะ หลังจากตายไปวิญญาณของเขาล่องลอยอยู่หลายพันปีผ่านยุคสมัยที่ล้าหลังสู่ยุคแห่งความเจริญรุ่งเรือง วิญญาณของเขาล่องลอยอยู่นาน อยู่มาวันหนึ่งเขาฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าเขาสมควรจะหาหญิงมีครรภ์เพื่อไปเกิดเป็นลูกของเธอ เขาเลือกที่จะเกิดในศตวรรษที่ 21 แต่ทว่าในตอนที่เขากำลังจะพุ่งตัวเข้าสู่ท้องของหญิงตั้งครรภ์ผู้หนึ่ง วิญญาณของเขาก็ถูกแรงมหาศาลฉุดกระชากเขาออกมา จากนั้นวิญญาณของเขาถูกเหวี่ยงกลับไปสู่ยุคโบราณที่แสนจะล้าหลังและไม่รู้ว่าเป็นยุคสมัยไหน เมื่อถูกเหวี่ยงมาที่โลกแห่งนี้ เป็นโลกที่พลังฟ้าดินมีน้อย คนที่สามารถฝึกปราณได้มีแค่พวกชนชั้นสูง และคนที่มีฐานะร่ำรวยเท่านั้น ชาวบ้านธรรมดาส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดมาพร้อมแก่นปราณ แต่ต่อให้มีแก่นปราณแต่กำเนิดหากไม่สามารถเปิดลมปราณได้ ก็ไม่สามารถเป็นผู้ฝึกตนได้ ในยุคที่แสนจะล้าหลังเหล่านี้ อั้นจิ่วเลือกที่จะเกิดกับหญิงสาวที่หน้าตาสวยงาม ท่าทางมีมารยาทเรียบร้อย แต่ในตอนที่เขาพุ่งเข้าไปในท้องหญิงตั้งครรภ์ผู้นั้นแต่เขายังไม่มันจะได้เข้าไปในท้องของหญิงผู้นั้นได้สำเร็จ ทันใดนั้นก็มีเท้าพุ่งสวนออกมาจากในท้องของนาง ถีบวิญญาณของอั้นจิ่วกระเด็นลอยไปไกล อนิจจาเขาไม่สามารถเกิดใหม่ในที่แห่งนี้ได้ ท้องของหญิงผู้นี้มีเจ้าของเสียแล้ว วิญญาณของอั้นจิ่วถูกถีบกระเด็นลอยมายังโลหของผู้ฝึกตน ถึงแม้ว่าพลังฟ้าดินจะบางเบาไปบ้างในบางพื้นที่ ก็ไม่เป็นไร อั้นจิ่วเองก็พอเข้าใจได้ว่าโลกมนุษย์นั้นแบ่งชนชั้นกันชัดเชน บ้านบ้านธรรมดาไม่มีพลังลมปราฯและไม่ได้เป็นผู้ฝึกตนถือเป็นพวกชนชั้นล่างที่อ่อนแอ ส่วนพวกขุมอำนาจต่างๆ ไม่ว่าจะ สำนักหรือนิยายใดๆ นั้นพวกเขาเลือกที่จะอาศัยอยู่ในบริเวณที่มีพลังฟ้าดินหนาแน่น และในโลกแห่งนี้อั้นจิ่วตั้งใจว่าเขาจะต้องเกิดใหม่ให้จงได้ เพื่อที่เขาจะได้เริ่มฝึกตนและกลับไปอยู่จุดเดิมของเขาที่เคยเป็น มาร่วมให้กำลังใจและลุ้นไปกับอั้นจิ่วว่าเขาจะสามารถเกิดใหม่ได้สำเร็จหรือไม่


หยางจื้อซี เกิดใหม่ในหมู่บ้านป่าหมอก
หยางจื้อซี เด็กกำพร้าจากศตวรรษที่21 ถูกองค์กรมืดเลี้ยงดูจนเติบโตและทำให้เธอกลายเป็นมนุษย์กลายพันธ์ ในระหว่างที่ถูกส่งตัวไปทำภารกิจลับ เธอกลับถูกคนในองค์กรมืดหักหลังและถูกฆ่าโดยเพื่อนสนิทที่เธอไว้ใจมากที่สุด ก่อนสิ้นใจเธอถามเพื่อนสนิทว่าทำไม แต่ไม่ได้รับคำตอบจากปากของอีกฝ่าย สิ่งที่เธอได้รับคือรอยยิ้มที่ดูถูกเหยียดหยามและ คำว่า “โง่” จากปากของอีกฝ่ายเท่านั้น หลังจากที่ตายไปแล้วสิ่งที่เธอคิดไว้ คงจะเป็นนรกหรือที่ไหนสักแห่งที่เป็นโลกหลังความตาย แต่ทว่ามันกลับไม่เป็นเช่นนัน เธอตื่นขึ้นมาในร่างของ หยางจื้อซี เด็กหญิงอายุ เพียง 13 ขวบปีในหมู่บ้านป่าหมอก ในดินแดนโบราณล้าหลังที่ไม่มีในประวัติศาสตร์ คล้ายกับว่าเป็นโลกคู่ขนานที่อยู่อีกมิติหนึ่ง เธอตื่นขึ้นมาในบ้านที่ผุพัง ครอบครัวยากจน มีแม่ที่อ่อนแอและเจ็บป่วย มีพี่น้องที่อายุน้อย มีปู่ย่าตายายที่เห็นแก่ตัวและใจร้าย มีลุงที่เห็นแก่ได้ป้าสะใภ้ที่เต็มไปด้วยความละโมบโมบโลภมาก หยางจื้อซี คิดว่านับจากนี้ไปชีวิตจะต้องอยู่ได้ด้วยตัวเอง หากใครมารังแกก็แค่ทุบตี เธอไม่เชื่อว่าด้วยพลังที่ติดตัวเธอมาจากชาติที่แล้วจะไม่สามารถอยู่รอดได้ในโลกล้าหลังแห่งนี้


เส้นทางรักขององค์ชายถูกทิ้ง กับเด็กหญิงชาวนา
เหยียนลั่วหลี ทหารหน่วยรบพิเศษจากศตวรรษที่ 21 กลับมาจากการทำภารกิจพิเศษ แต่แทนที่จะได้ฉลอง เธอกลับไปดื่มที่บาร์ ก่อนจะตื่นขึ้นมาในยุคโบราณที่เต็มไปด้วยสงคราม รูปร่างของเธอผอมโซและซีดเซียว สถานที่แห่งนี้กลายเป็นสถานที่วุ่นวายที่เต็มไปด้วยหมาป่าและเสือ ภัยพิบัติทางธรรมชาติและหายนะที่มนุษย์สร้างขึ้นทำให้เธอต้องพลัดถิ่น เหยียนลั่วหลี ตั้งใจหนีขึ้นเหนือ ตั้งรกรากบนชายแดนที่รกร้างและสะสมทรัพย์สมบัติ จักรพรรดิที่ฉ้อฉล จักรวรรดิที่แตกแยก และขุนศึกที่อาละวาด บางทีฉันควรจะเป็นจักรพรรดินีเสียเอง แต่เดี๋ยวก่อน ผู้ชายที่ฉันเก็บมามาเนี่ยหล่อขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ? เซียวเย่หยางทรุดตัวลงร้องไห้ ในที่สุดทรราชหญิงก็เห็นความจริง


เส้นทางเศรษฐี ของเด็กหญิงชาวนา
เสิ่นอิงอิงที่คิดว่าตัวเองตายแล้ว ตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กหญิงชาวนาอายุ 10 ขวบ ในยุคโบราณที่มีชื่อแซ่เดียวกับเธอ ที่ตายเพราะถูกลูกพี่ลูกน้องผลักเพื่อแย่งผลไม้ป่า ทำให้วิญญาณของเสิ่นอิงอิงในยุคปัจจุบันที่เดินทางข้ามเวลาเข้ามาแทนที่เด็กหญิงชาวนาที่ตายไป หลังจากได้รับชีวิตใหม่และได้รับความทรงจำจากร่างเดิมทำให้รู้ว่าตอนนี้ยุคโบราณที่เธอเดินทางข้ามเวลามานั้นกำลังประสบกับภัยพิบัติครั้งใหญ่และทุกคนในหมู่บ้านตระกูลเสิ่นอยู่ระหว่างเดินทางเพื่อเอาชีวิตรอดจากภัยแล้งที่เกิดขึ้น เพื่อหนีจากความอดอยาก ทุกคนในหมู่บ้านจึงตัดสินใจออกเดินทางเพื่อหาที่อุดมสมบูรณ์เพื่อตั้งถิ่นฐานใหม่ โดยมีหัวหน้าตระกูลเสิ่นเป็นผู้นำ ถึงแม้ว่าเสิ่นอิงอิงจะเสียใจที่ตัวเองไม่สามารถกลับไปแก้แค้นหญิงร้ายชายเลวคู่นั้นได้ แต่คิดว่าไม่ช้าก็เร็วคนชั่วย่อมได้รับผลกรรมที่ตามมาในชีวิตใหม่ที่ได้รับมานี้ ในโลกนี้เธอมีพ่อแม่ พี่ชายที่รักเธอสุดหัวใจ ถึงแม้ว่าปู่ย่าตายายและคนบ้านใหญ่เสิ่นจะไม่รักเธอ พวกเขาไม่เคยชอบบ้านรองของเธอ ในตอนที่แยกบ้านออกมา ท่านปู่ท่านย่าไม่แบ่งทรัพย์สินหรือแม้กระทั่งอาหารให้กับครอบครัวบ้านรอง หากไมไ่ด้หัวหน้าตระกูลเสิ่นยื่นคำขาดท่านย่าคงไม่ยอมแบ่งข้าวให้กับพวกเขา ตอนนี้อยู่ในระหว่างเดินทางอพยพเพื่อหาที่ตั้งรกรากใหม่ ในเมื่อมีโอกาสได้เกิดใหม่ เสิ่นอิงอิงจะใช้ชีวิตให้ดีและมีความสุข ในชาตินี้ยังมีคนที่รักเธอมากมาย แต่หวังว่าเธอจะไม่ตายรอบสองเพราะอดอยากหรอกนะ ตอนนี้เกิดภัยแล้ง ชาวบ้านต่างอพยพทิ้งบ้านเกิดเพื่อความอยู่รอด เช่นเดียวกับหมู่บ้านตระกูลเสิ่น การเดินทางที่เต็มไปด้วยอันตรายในครั้งนี้ชาวบ้านจากหมู่บ้านตระกูลเสิ่นจะสามารถเดินทางไปถึงที่หมายหรือไม่ เสิ่นอิงอิงจะทำเช่นไรและใช้ชีวิตเช่นไรในยุคโบราณที่ทั้งล้าหลังและแห้งแล้งเช่นนี้


ทะลุมิติไปเป็นคุณแม่มือใหม่
ใบหม่อนเจ้าหน้าที่หน่วยรบพิเศษ สาวโสดอยู่ในโหมดอยากมีแฟนชอบอ่านนิยายเป็นชีวิตจิตใจ ความฝันอันยิ่งใหญ่อยากมีครอบครัวที่อบอุ่น ชีวิตตอนนี้ช่างโดดเดี่ยวเหลือเกิน


บุตรเช่นข้า หาได้ต้องการบิดาเช่นท่าน
หลินตงหยาง อายุ 27 ปี เติบโตมากับแม่เพียงสองคน ในวัยเด็กหลินตงหยางเคยมีพ่อผู้ให้กำเนิดแต่หลังจากที่พ่อได้งานใหม่ในเมืองหลวงพ่อที่เคยมีก็ไม่มีอีกแล้ว พ่อกลับมาหย่าขาดกับแม่ทันทีที่ไปทำงานในเมืองหลวงได้เพียง 2 เดือน ด้วยให้เหตุผลในการหย่าว่า แม่กับและเขาคือตัวถ่วงความเจริญในชีวิตพ่อ สาเหตุก็ไม่มีอะไรมากแค่พ่อหน้าตาหล่อเหลาและเป็นที่ถูกใจของลูกสาวหัวหน้างาน เพื่อตำแหน่งงานและความเป็นอยู่ที่สบายขึ้น พ่อเลือกที่จะทิ้งภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากที่ผ่านเรื่องยากลำบากมาด้วยกัน หย่าขาดกับภรรยาเพื่อไปแต่งงานใหม่ มีชีวิตใหม่ในเมืองหลวง โดยทิ้งคนข้างหลัง ทิ้งภรรยาที่เคยสาบานว่าจะอยู่ครองคู่กันตลอดไป ในปีที่เขาเรียนจบมหาวิทยาลัย แม่ก็ล้มป่วยและจากเขาไปในที่สุด สาเหตุที่หลินตงหยางเสียชีวิต เพราะทำงานหนัก อาชีพโปรแกรมเมอร์ตัวเล็กๆ อย่างเขา ต้องพยายามทำงานให้ได้ตามที่หัวหน้าสั่งมา ในที่สุดเขาก็พัฒนาเกมกำลังภายในของบริษัทได้สำเร็จ หลินตงหยางนอนหลับไปด้วยความสบายใจ แต่ทว่าพอเขาลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที นี่ไม่ใช่คอนโดหรูย่านใจกลางเมืองปักกิ่ง หลังคามุงหญ้านี่คืออะไร มันควรจะเป็นเพดานสีขาวสิ เมื่อมองไปรอบๆ ห้องนี่คืออะไร นี่มันไม่ใช่ผนังที่ทำมาจากคอนกรีต มันคือดินเหนียว หลินตงหยางคิดว่าตัวเองฝันไป เขาหลับตาลงอีกครั้งแล้วลืมตาขึ้น ทุกอย่างยังเหมือนเดิม มารดามันเถอะ เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง หลังจากแน่ใจแล้วว่าไมไ่ด้ฝัน ตอนนั้นเองเขารู้สึกปวดหัวขึ้นมาอย่างรุนแรง และในหัวของเขามีภาพเหตุการณ์ของเด็กชายที่ชื่อเดียวกับเขา หลินตงหยาง อายุ 10 ขวบ เรื่องราวชีวิตตั้งแต่เกิดจนตายไปของเด็กชาย ทำเอาหลินตงหยางกำมือแน่น ก่อนจะสบถออกมา “พ่อสารเลว เฉินซื่อเหม่ยชัดๆ” และตามมาด้วยเสียงร้องไห้ของน้องสาว สาเหตุที่เด็กชายหลินตงหยางเสียชีวิต เพราะถูกผู้ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นย่าแย่งผักป่าและทุบตี ทั้งๆ ที่คนพวกนั้นได้ตัดขาดพับพวกเขาสามแม่ลูกแล้ว แต่ยังมิวายข่มเหงรังแก


สวนฟาร์มมหัศจรรย์ยุค 80
เซี่ยถิงถิง ย้อนเวลากลับมาในวันที่แฟนหนุ่มได้บอกเลิกกับเธอ เด็กสาวที่มากความสามารถจากหมู่บ้านเชิงเขาเล็กๆ ครอบครัวของเธอเป็นเกษตรกรมา 13 ชั่วอายุคน เซี่ยถิงถิงถือว่าเป็นปัญญาชนคนแรกของหมู่บ้าน ตลอดเวลาเด็กสาวที่หน้าตาสะสวยและเรียนดีผู้นี้ เป็นคนที่เชื่อฟังคำสั่งสอนของครอบครัวและค่อนข้างจะหัวโบราณอยู่บ้าง นี่จึงเป็นสาเหตุให้แฟนหนุ่มของเธอมีอันต้องเลิกรากันไปเพราะถิงถิงไม่เคยหลับนอนกับเขา นั่นถือว่าเป็นการหมื่นเกียรติของตัวเธอเอง แต่สาเหตุที่แท้จริงแล้วแฟนหนุ่มของเธอเพียงต้องการเกาะกิ่งไม้สูงเพื่อความก้าวหน้าเพียงเท่านั้น เพียงเพราะถิงถิงมาจากครอบครัวชาวนาในชนบทไม่มีแรงสนับสนุนเขาให้ปีนป่ายขึ้นไปอยู่บนกิ่งไม้สูงได้ตามที่เขาต้องการ เขาจึงต้องหันหลังให้กับถิงถิงเพื่อไปเกาะขาลูกสาวนายทหารยศใหญ่ที่มีฐานะร่ำรวยและพร้อมสนับสนุนเขาในสิ่งที่เขาต้องการ ถิงถิงเองถึงแม้จะเสียใจมาก แต่สำหรับเธอแล้ว ชาวนาแล้วอย่างไร ชาวนาก็ถือว่ามีเกียรติ คุณรังเกียจชาวนาก็อย่ากินข้าวที่ชาวนาปลูกก็แล้วกัน ในเวลาชั่วข้ามคืนจากความรักที่เธอมีให้แฟนหนุ่มแต่ตอนนี้เธอมีเพียงความรังเกียจและเสียใจที่มองคนผิดไปเท่านั้น ถิงถิงตัดสินใจลาออกจากงานและเก็บกระเป๋ากลับบ้านเกิด เธอจะพลิกภูเขาแห้งแล้งที่บ้านเกิดให้เป็นแหล่งอาหาร อันอุดมสมบูรณ์ เธอจะทำให้คนที่ดูถูกเธอได้เห็นว่า เกษตรกรนั้นหาได้ต่ำต้อยไม่ เธอจะต้องร่ำรวยเพราะอาชีพของเธอให้ได้ในสักวันและจะตอกหน้าคนพวกนั้นคืนให้สาสม แต่ที่น่าอับอายที่สุดไม่ใช่ถูกแฟนหนุ่มบอกเลิกในที่สาธารณะ แต่เป็นเธอที่เดินเหยียบเปลือกกล้วยแล้วลื่นล้มหัวฟาดต่างหาก เพราะความโมโหทำให้ไม่ทันได้มองทาง นี่ถือว่าตายด้วยความอับอายและคับแค้นใจมากที่สุด ขอบคุณพระเจ้าที่ให้โอกาสเธอได้กลับมา


หยางเสี้ยว หนูน้อยหัวใจแกร่ง
มังกร หนุ่มหล่อหน้าใสลูกชาวไร่ชาวนา อายุ 22 ปี ที่ได้รับทุนเรียนดีจนจบมหาวิทยาลัย ได้แบกร่างกายพาหัวใจอันแตกสลายกลับบ้านเกิดทันทีในวันที่จบการศึกษา เพราะบิดามารดาได้เสียชีวิตกระทันหันทั้งคู่หลังจากกลับจากการนำข้าวไปขายและโดนสิบล้อที่เบรคแตกเสียหลักพุ่งชนรถของพ่อแม่ของมังกร เมื่อสูญเสียพ่อและแม่ไปอย่างกระทันหันเขาจึงกลับบ้านเกิดเพื่อไปทำไร่ทำนาสานฝันของพ่อแม่และนำความรู้ที่ได้เรียนมากลับมาพัฒนาที่ดินมรดกในบ้านเกิด หากแต่ว่ามังกรยังไม่ทันได้ทำอะไรเขากลับตายลงอย่างไม่ทันตั้งตัว ตายแบบไม่ตั้งใจและไม่เต็มใจที่สุด เขาจำได้เพียงแค่ว่าหลังจากเดินทางกลับมาถึงบ้านเกิดเขาได้ไปไหว้พ่อกับแม่ที่วัดในหมู่บ้าน แล้วก็กลับมานอนแต่พอเขากลับตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กชาย อายุ 8ขวบ กับบ้านพุๆพังๆ เขาตื่นมาในร่างของคนอื่นไม่พอ แล้วเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่นี่มันที่ไหน และใครพาเขามา แล้วมังกรจะทำยังไงต่อไปกับชีวิตที่อยู่ในร่างเด็กชายยากจนคนนี้ มาติดตามชีวิตใหม่ของมังกรกันต่อไปค่ะ


สมบัติแห่งขุนเขา
เนี่ยหลิง ตายแบบ งงๆ และได้ไปเกิดใหม่แบบ งงๆ ในโลกลมปราณของผู้ฝึกตนและพร อีก สอง ข้อ พร้อมธนู และลูกธนูหนึ่งชุด แหวนมิติเก็บของหนึ่งวง อย่าถามหา เหตุผล ว่าทำไม เนี่ยหลิงก็ไม่รู้เช่นกัน หวังว่า มันจะดี


สามีข้า จะเลี้ยงดูท่านเอง
หวังฉีหลิน อายุ 25 ปีสาวเจ้าหน้าที่การเกษตรและพ่วงมาด้วยเจ้าของสวนสมุนไพรรายใหญ่ เสียชีวิตกระทันหันหลังจากกลับมาจากท่องเที่ยวพักผ่อนและเธอได้เก็บเอาก้อนหินสีรุ้งมาจากพระราชวังโปตาลามาได้เพียงสามเดือน ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ หากตายไปแล้วก็ไม่เป็นไรเพราะเธอเองเติบโตมาอย่างโดดเดี่ยวในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจนกระทั่งมีอายุได้ 18ปี ถึงได้ออกไปใช้ชีวิตด้วยตัวเองตอนนี้เธอ ไม่มีอะไรให้ต้องห่วงแล้ว เพียงแต่เสียดายที่เธอยังไม่ได้ทำตามความฝันของตัวเองเลย เฮ้อ ชีวิตคนเรานั้นมันแสนสั้น อายุ25 แฟนไม่เคยมี สามียังอยากได้ ไหนจะลูกๆที่ฝันอยากจะมีอีก คงต้องหยุดความหวังและความฝันเอาไว้เท่านี้ เหนือสิ่งอื่นใด ตายแล้วตายเลยจะไม่ว่า แต่ดันตื่นขึ้นมาในร่างหญิงชาวนายากจน ชื่อหวังฉีหลินเช่นเดียวกับเธอพ่วงมาด้วยภาระชิ้นใหญ่ อย่างสามีที่ป่วยติดเตียงและลูกชายฝาแฝดทั้งสอง แถมยังมีภาระชิ้นใหญ่ม๊ากกกมาก กอไกล่ล้านตัวอย่างพ่อแม่สามีและน้องๆของสามี ที่โดนบ้านสายหลักกดขี่ข่มเหงรังแก เอารัดเอาเปรียบและบังคับแยกบ้านหลังจากที่สามีของนางได้รับบาดเจ็บสาหัส สาเหตุที่หวังฉีหลินต้องมาตายไปนั้นเพราะโดนลูกสะใภ้บ้านสายหลักผลักตกเขาระหว่างที่กำลังยื้อแย่งโสมคนที่หวังฉีหลินขุดมาได้ แล้วแบบนี้ฉีหลินที่มาจากโลกอนาคตจะทำอย่างไร จะพาครอบครัวสามีฝ่าฟันเหล่าบรรดาคนชั่วช้าอย่างบ้านสายหลักไปได้หรือไม่ ติดตามการเลี้ยงดูสามีฉบับฉีหลินสาวยุค 2021 และเอาใจช่วยไปพร้อมๆกันค่ะ


ภรรยาห้าตำลึงเงิน
คนเราบางครั้งก็หวนนึกขึ้นมาได้ว่าตายแล้วไปไหน ซึ่งเป็นคำถามที่ไร้คำตอบเพราะไม่มีใครสามารถมาตอบได้ว่าตายไปแล้วไปไหน หากจะรอคำตอบจากคนที่ตายไปแล้วก็ไม่เห็นมีใครมาให้คำตอบที่กระจ่างชัด ชลดา หญิงสาวที่เลยวัยสาวมามากแล้วทำงานในโรงงานทอผ้าซึ่งตอนนี้เป็นเวลาพักเบรค ชลดาและเพื่อนๆก็มานั่งเมาท์มอยซอยเก้าที่โรงอาหารอันเป็นที่ประจำสำหรับพนักงานพักผ่อน เพื่อนของชลดาที่อยู่ๆก็พูดขึ้นมาว่า "นี่พวกแกเวลาคนเราตายแล้วไปไหน" เอ๋ "ถามอะไรงี่เง่าเอ๋ ใครจะไปตอบได้วะไม่เคยตายสักหน่อย" พร "แกล่ะดารู้หรือเปล่าตายแล้วไปไหน" เอ๋ยังถามต่อ "จะไปรู้ได้ยังไง ขนาดพ่อแม่ของฉันตายไปแล้วยังไม่รู้เลยว่าพวกท่านไปอยู่ที่ไหนกัน เพราะท่านก็ไม่เคยมาบอกฉันสักคำ" "อืม เข้าใจนะแก แต่ก็อยากรู้อ่ะว่าตายแล้วคนเราจะไปไหนได้บ้าง" "อืม เอาไว้ฉันตายเมื่อไหร่ จะมาบอกนะว่าไปไหน" ชลดาตอบเพื่อนไม่จริงจังนักติดไปทางพูดเล่นเสียมากกว่า "ว๊าย ยัยดาพูดอะไร ตายเตยอะไรไม่เป็นมงคล ยัยเอ๋แกก็เลิกถามได้แล้ว บ้าไปกันใหญ่" พรหนึ่งในกลุ่มเพื่อนโวยวายขึ้นมาทันที แต่ใครจะรู้ว่าหลังจากวันนั้นที่คุยกันที่โรงอาหารจะเป็นการคุยเล่นกันวันสุดท้ายของชลดา เพราะหลังจากเลิกงานกลับมาชลดาก็เสียชีวิตระหว่างเดินทางกลับหอพักด้วยสาเหตุวัยรุ่นยกพวกตีกันและมีการยิงกันเกิดขึ้นและชลดาคือผู้โชคร้ายที่ผ่านทางมาพอดี ท่ามกลางความเสียใจของเพื่อนๆ เอ๋ได้แต่หวังว่า ชลดาคงไม่มาบอกกับเธอจริงๆหรอกใช่ไหมว่าตายแล้วไปไหน


ลิขิตรักภรรยาตัวร้าย
เว่ยจื้อโหยวลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งพบว่าตนอยู่ในยุคสมัยที่ไม่คุ้นเคยสิ่งรอบกายดูโบราณล้าหลัง โลกโบราณที่ไม่มีในประวัติศาสตร์โลก ยังไม่ทันได้เตรียมใจก็ถูกส่งให้ไปแต่งงานกับชายยากจนที่ท้ายหมู่บ้าน สาเหตุที่เว่ยจื้อโหย่วถูกส่งมาให้แต่งงานกับชายที่ขึ้นชื่อว่ายากจนที่สุดในหมู่บ้านนั้น เพราะนางเกิดไปต้องตาต้องใจเศรษฐีผู้มักมากในกามเข้า เพื่อหาทางหลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกบ้านใหญ่ขายไปเป็นอนุภรรยาของเศรษฐีเฒ่า พ่อแม่ของนางจึงยอมแตกหักจากบ้านใหญ่และท่านย่าที่เห็นแก่ตัวและลำเอียงเป็นที่สุด ด้วยเหตุนี้พ่อแม่ของนางจึงตัดสินใจยกนางให้กับอวิ๋นเซียว ชายหนุ่มที่แสนยากจนข้นแค้น ที่เพิ่งเสียบิดามารดาไป อีกทั้งยังทิ้งน้องชายน้องสาวเอาไว้ให้เขาเลี้ยงดู นอกจากนี้ยังมีป้าสะใภ้มหาภัยที่คอยแต่จะมารังแกเอารัดเอาเปรียบสามพี่น้อง สิ่งที่ย่ำแย่ที่สุดไม่ใช่ป้าสะใภ้มหาภัย แต่ มันคืออะไรแต่งงานนางไม่ว่ายังไม่ทันได้เข้าหอสามีหมาดๆ ก็ถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารในสงครามระหว่างแคว้น มันไม่มีอะไรเลวร้ายไปมากว่านี้อีกแล้วสำหรับ เว่ยจื้อโหยว หากสามีทางนิตินัยของนางตายในสนามรบ ก็ไม่เท่ากับว่านางเป็นหม้ายสามีตายทั้งที่ยังบริสุทธิ์หรอกหรือ แถมยังต้องเลี้ยงดูน้องชายน้องสาวของอดีตสามีอีก สวรรค์เหตุใดถึงได้ส่งนางมาเกิดใหม่ในที่แบบนี้