คนไร้ประโยชน์

เทพศึกมังกรหวนคืน
ห้าปีก่อน ถูกให้ร้ายเข้าคุก ห้าปีต่อมา เขากลับมาพร้อมเกียรติยศ อำนาจบารมีใต้หล้า ล้วนอยู่ในกำมือของเขา สิ่งที่ฉันสูญเสียไป สักวันจะต้องเอากลับคืนมาร้อยพันเท่าทวีคูณ

เจาะมิติพลิกชีวิตแม่หญิงชาวบ้าน
พอลืมตาขึ้น กู้หมิงซวงพบว่าตัวเองกลายเป็นยัยอ้วนบ้านนอกที่ถูกถอนการแต่งงานอย่างอนาถใจ พอเห็นชีวิตที่ยากจนค่นแค้น บิดาป่วยหนักอยู่บนเตียง มารดาอ่อนอกไร้สามารถ ญาติครอบครัวมีเรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้งไม่เว้นแต่ละวัน ใครๆต่างก็เอ่ยว่าครอบครัวกู้หมิงซวงจบเห่เป็นแน่ แต่ใครจะรู้ว่า กู้หมิงซวงยัยอ้วนบ๊องคนนั้นกลับพาทั้งบ้านบุกเบิกทำไร่ทำนา ล่าสัตว์เก็บสมุนไพร เปิดร้านค้า ทำอาหารขาย...... พอเห็นว่าชีวิตเริ่มดีขึ้น มีคนเอ่ยอีกว่า:ก็ยังเป็นยัยอ้วนไม่มีใครเอาอยู่ดี!วันถัดมากู้หมิงซวงก็ตกผู้ชายมาแต่งงานด้วยเลย เดิมคิดว่าเป็นไอ้หนุ่มจนๆ ไม่คาดว่าจะกลายเป็นแม่ทัพใหญ่ผู้มีอำนาจล้นฟ้า โปรดปรานรักนางอย่างมีเกียรติ ให้เป็นขวัญตาของผู้คน

วาสนาหญิงโฉด
‘สตรีชั่วช้า’ ผู้คนต่างตราหน้าข้าเช่นนั้น เพียงเพราะคำทำนายดวงชะตา แต่มีหรือที่ข้าจะยอมจำนนฟ้าดิน ชีวิตของข้า หัวใจของข้า ข้าจะเป็นผู้กำหนดเอง! ++++ กระพรวนข้อเท้าส่งเสียงเมื่อเจ้าก้อนก้าวขาขยับ เด็กหญิงได้ยินเสียงก็อึ้งไปหลายอึดใจ ค่อยๆ ก้มมองที่ข้อเท้าของตนแล้วลองขยับอีกครั้ง "อู้!" ดั่งส่งเสียงเป็นคำอุทาน ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ปากอวบอิ่มจู๋เข้าหากัน แก้มกลมๆ ระเรื่อแดงด้วยความตื่นเต้น จากนั้นอิงเอ๋อร์จึงขยับเท้าอีก กรุ้งกริ้ง... "อาปู้ อาปู้!" เด็กหญิงดีใจจนยกมือขึ้นตบแปะๆ ส่งเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากจนดวงตากลมโตเล็กหยี แต่เพียงไม่นานนางก็หายเห่อของใหม่ หันไปสนใจอาหาร "หม่ำ! หม่ำๆๆๆๆๆ" สองข้าก้าวไปยังดอกไม้ทิพย์ ปากอวบๆ ส่งเสียงออกมาระรัว ดวงตากร้าวจ้องมองดอกไม้บนโขดหินด้วยประกายแห่งนักล่า อิงเอ๋อร์พาตัวเองเดินมาถึงโขดหินแต่ไม่อาจเอื้อมคว้าน้ำนมหวานแสนอร่อยมาดื่มกินได้เพราะ... แขนนางสั้นเกินไป ไท่ซานฝูจวินพยายามกลั้นหัวเราะที่เห็นแขนเล็กป้อมเป็นมัดๆ พยายามเอื้อมคว้า แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ใช่คนมีความอดทนเท่าไหร่นัก "ฮา ฮ่า ฮ่า" ท้ายที่สุดเขาก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาจนดังลั่น เหล่าภูตผีในป่าบริเวณนั้นถึงกับแตกตื่นเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะจากเทพผู้ควบคุมวิญญาณก็ทำให้หนาวสะท้านจนต้องหลีกเร้นหนีให้ไกลจากเสียงหัวเราะที่น่าสะพรึงกลัวนี้ "จา!" เด็กตัวน้อยหันขวับมองไปยังคนที่กำลังหัวเราะเยาะเย้ยด้วยความกรุ่นโกรธ ดวงตาหรี่ลงรับกับคิ้วที่ขมวดจนหักเข้าหากัน ปากเล็กๆ งอคว่ำบึ้งตึง "ปู้!" ดั่งว่าเด็กน้อยกำลังด่าเซียนผู้ยิ่งใหญ่แห่งโลกวิญญาณเสียกระนั้น แต่มีหรือที่เทพเซียนอายุกว่าแสนปีเช่นเขาจะหวาดกลัวแค่เพียงสายตาดุดันของเด็กตัวน้อยๆ ที่ยังเอื้อมหยิบนมกินเองไม่ได้เล่า "ปู้!" อิงเอ๋อร์กำมือแน่น ส่งเสียงดังจนเผลอพ่นน้ำลายออกมา นางสูดลมหายใจทำท่าทางฮึดฮัด "จา จา จ๋า" เด็กหญิงออดอ้อน ส่งเสียงเรียกเขาว่าจาจาก่อนจะลงท้ายว่าจ๋าซึ่งเป็นอีกคำที่นางสามารถออกเสียงได้ชัดเจน ราวกับถูกหมัดหนักๆ ต่อยเข้าที่หัวใจ ไท่ซานฝูจวินถึงกับหัวใจเต้นแรงไปกับความน่ารักน่าชังแสนออดอ้อน นานแค่ไหนแล้วหนอที่ชายาไม่ได้ออดอ้อนเขาเฉกเช่นวันวาน การแต่งงานนับหมื่นปีนำมาซึ่งความเคยชิน ความเข้าใจผิดทำให้นางหันหลังให้เขา ซึ่งผู้ปกครองแดนวิญญาณไม่อาจรู้เลยว่าการหันหลังของชายาในครั้งนี้จะแค่ ชั่วคราว หรือ ตลอดกาล

ร้ายพ่ายรัก
ภาคินต้องกลายเป็นคนพิการเดินไม่ได้เพราะอุบัติเหตุ มะลิพยาบาลสาวต้องมาดูแลภาคินตามคำขอของเพื่อน เธอจะเปลี่ยนความร้ายกาจของเขากลายเป็นรักได้หรือไม่....

Fate Agent เจตอารักษ์
ใช้ชีวิตแบบเด็กนักเรียนม.ปลายธรรมดาอยู่เมืองชั้นนอก แม้จะดูห่างไกลความเจริญไปสักหน่อยแต่ก็สงบสุขอย่างไม่น่าเชื่อ เทพินคิดว่าเขาเจอที่ของตัวเองแล้วหลังสอบเสร็จก็แวะกินข้าวกับเพื่อนก่อนจะกลับบ้านไปเลี้ยงจิ้งจอกแคระ แต่ใครจะคิดว่าจะได้ 'ของขวัญวันเกิดล่วงหน้า' มาแบบนี้ แถมเป็นของขวัญมีปัญหาอีกต่างหากจะให้ของขวัญทั้งทีขอที่มันธรรมดาหน่อยไม่ได้หรือไง นี่เขาตั้งใจจะใช้ชีวิตธรรมดาอยู่อย่างอิสรเสรีนะ ไม่ได้อยากกลับไปตระกูลใหญ่ และไม่ได้อยากเป็น 'ไกรา' ผู้ใช้พรแห่งเทพด้วย!!

ระบบสาวใช้สารพัดประโยชน์ ภาค ลอเรนท์
**ภาคต่อจากเรื่อง ระบบสาวใช้สารพัดประโยชน์ ภาค ลิลิธ**หลังจากโดนเจ้าพระเอกผู้ชั่วร้ายเอาตัวเธอทดลอง จนวิญญาณเธอหลุดไปเข้าร่างองค์หญิงผู้หนึ่ง ผู้มีพลังเยียวยาตัวเอง และที่สำคัญเป็น 'นางร้ายที่มีศักดิ์เป็นน้องสาวของคุณนางเอก' ค่าาา เป็นองค์หญิงก็ดีอยู่หรอก แต่ทำไมต้องพ่วงความเป็นนางร้ายมาด้วย แล้วเธอดันมาเข้าร่างตอนอีกฝ่ายโดนถ่วงน้ำมาสามวันสามคืนอีก! โอ๊ย นังลิลิธคนนี้จะอยู่ได้ยังไงคะ!!!

ดาวคะนึงรัก
เนตราที่ตื่นมาพร้อมกับความจำแค่สมัยมหาวิทยาลัย คนที่อยู่ข้างเธอคือชวินทร์เขาบอกความจริงที่น่าตกใจว่าทั้งสองเป็นแฟนกันแถมพาตัวตัวเองกระแซะเข้ามาใกล้ ท่ามกลางความสับสนและงงของเธอก็เขาน่ะเพลย์บอยตัวพ่อ ส่วนเธอเป็นผู้หญิงระดับกลางๆ ไหงมาคบกันได้ล่ะ

รอยแค้นตราบาปรัก
ชไปมากกว่านี้อีกแล้ว...ร่างบางนั่งลงตรงหน้าสามีเมื่อคนใช้เรียกเธอมาพบเขาที่ห้องรับแขก พลางมองชายหนุ่มที่ไม่ยอมพูดคุยกับเธอเลยตั้งแต่เข้ามานั่ง และอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าจะกลายเป็นอดีตสามี เธอพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะกั้นอารมณ์ไว้ไม่ให้เผยด้านอ่อนแอออกมามันน่าตลกไหมล่ะ...เธอถูกกล่าวหาว่ามีชู้ ทั้งที่ตัวเองไม่รู้สติ...ไม่มีแม้แต่สิทธิ์ที่จะยื่นอุทธรณ์เพื่อตามหาความจริงเขาตัดสินเธอเพียงแค่สิ่งที่เห็น เชื่อคำพูดของมารดาผู้ประเสริฐมากกว่าสะใภ้กาฝากที่แม่ผัวไม่ยอมรับ เพราะไม่มีหัวนอนปลายเท้า...ตอนนี้เธอเข้าใจกระจ่างแจ้งแล้วว่า...ต่อให้รักกันมากแค่ไหน ก้าวผ่านอุปสรรคมาด้วยกันมากมาย ก็ไม่สามารถยืนยันได้ว่าจะรักกันยืนยาวตลอดไปได้ เหมือนเธอตอนนี้ยังไงล่ะ ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี พิพากษาว่าเป็นหญิงมักมาก คบชู้สู่ชาย“เชิญคุณเมฆาเซ็นชื่อตรงนี้เลยครับ” เจ้าพนักงานอำเภอพูดทำลายความเงียบใบหย่าถูกยื่นไปยังตรงหน้าของเมฆา มือหนาหยิบปากกาขึ้นมาแล้วจรดเซ็นชื่อลงอย่างไม่ลังเลใจ จากนั้นก็เลื่อนไปหาหญิงสาวตรงหน้า"เซ็นซะ" น้ำเสียงที่ใช้ดูห่างเหินรวมทั้งนัยน์ตาเต็มไปด้วยอาการเฉยเมยเมื่อมองเข้าไปลึก ๆ จะพบกับความเจ็บปวดที่ไม่สามารถเอ่ยออกมาได้มือเรียวบางหยิบปากกาขึ้นมา นัยน์ตาคู่สวยสั่นระริก พลางกะพริบตาเพื่อขับไล่น้ำตาไม่ให้ไหลออกมา แม้จะพยายามไม่ให้คนตรงหน้าเห็นความอ่อนแอ แต่มันไม่สามารถกั้นเอาไว้ได้หมดแล้วซึ่งความรักของเธอ ความรักที่บ่มเพาะมานานถึงสามปีกับอีก สามเดือนที่แต่งงานกัน เธอถูกคนใจร้ายลงทัณฑ์อย่างเจ็บปวดทรมาน พวกเขายัดเหยียดความอดสูมาให้ราวกับเป็นตราบาปในชีวิต เธอถูกตราหน้าว่าเป็นหญิงชั่วช้าไพลินทร์จัดการเซ็นเอกสารตรงหน้าทั้งน้ำตา ไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้วันที่เธอกับเขาตัดขาดความเป็นสามีภรรยาเพียงแค่ไม่เชื่อใจ

ฉันต้องอยู่ต่อให้ได้
ครืน ครืน!!เปี้ยง! เปี้ยง!วิ้ววววววววว แอ๊ดด อี๊ดด เสียงท้องฟ้าร้องดังระงม พร้อมสายฟ้าที่ฟาดลงมาไม่หยุด ภายในกระท่อมที่เก่าทรุดโทรม แค่ลมพัดก็เกิดเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด ไม่ว่าจะพยามปิดเท่าไรมันก็ยังคงเปิดอยู่อย่างนั้นแปะ แปะ แปะ น้ำฝนที่ร่วงจากฟ้าค่อยๆ หยดลงบนเตียงเก่าๆ ที่บัดนี้มี 3 แม่ลูกนอนขดกกกอดเพื่อให้ความอบอุ่นแก่กันที่บนเตียง เด็กชายผมเพ้ายุ้งเยิงหน้าตามอมแมมตัวผอมแห้งแทบจะหนังติดกระดูกนอนที่กลางเตียง ส่วนทางซ้ายมือเป็นเด็กหญิงที่หน้าเหมือนกันยังกะแกะกันมา ต่างแค่เป็นหญิงเท่านั้น ส่วนริมขวาสุดเป็นหญิงกลางคนนอนกอดเด็กๆ ทั้งสองคนไว้ด้วยผ้านวมที่มีรอยปะชุนเย็บแล้วเย็บอีก ที่หาความอุ่นแทบไม่มี“ท่า...นแม่ ท่านแม่ ข้ากลัวจังเลยขอรับ”เด็กชายมอมแมมกล่าวเสียงสั่น สะอื้นไห้นอนกอดผู้เป็นมารดาแน่น“อาซิ่น อย่ากลัวนะลูก แม่จะปกป้องลูกๆ เอง”

ในกรงกุหลาบซาตาน
อ้อมแขนซาตานซึ่งกลายเป็น... รักนิรันดร์ ปัทมนต์เห็นมือขาวของมนุษย์วางอยู่บนพนักพิง ภาพบนจอเคลื่อนไหวไปมา แต่คนที่นั่งอยู่กลับไม่ไหวติง“สวัสดีค่ะ” เธอส่งเสียงทักไปก่อน แต่พอนึกได้ถึงรายละเอียดว่าเด็กที่ต้องดูแลโตมาจากเมืองนอก พูดภาษาไทยไม่ได้คำทักทายจึงต้องเปลี่ยนไป “Good afternoon” ร่างนั้นไหวติงเล็กน้อย เธอได้ยินเสียงเสื้อผ้าเสียดสีกันดังสวบสาบ“My name is Pattamon, I will be your baby sister ,you can call my nickname Pang. Nice to meet you.”พลันคนบนโซฟาก็ลุกขึ้น พรวดพราดมาที่เธอ ตรงหน้าเธอนั้นเป็นชายผอมสูง ผมยาวระต้นคอ หนวดเครารุงรัง“แป๋ง” มือใหญ่จับแขนเธอแน่นราวกับคีมเหล็ก มือที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปน ใบหน้านั้นโน้มมาใกล้เธอ ดวงตาคมกล้านี้เธอคุ้นเคย “แป๋ง” เสียงเรียกชื่อเธอซ้ำอีกครั้งนี่มันเสียงของ...รุทระปัทมนต์ตกใจผลักเขาเต็มแรงสะบัดมือใหญ่นั้นออก ร่างบางวิ่งออกไปนอกห้องจนชนกับใครคนหนึ่ง“แป๋ง” เสียงนั้นยังตามมาหลอกหลอน คนชุดดำที่ชนกับเธอรีบปิดประตูห้องนั้นโดยพลัน เสียงคนข้างในห้องพยายามบิดลูกบิดเปิดประตูและเคาะห้องดังลั่น“เห็นแล้วใช่ไหมคะ” เสียงหวานใสของผู้หญิง ทำให้ปัทมนต์แหงนหน้ามองคนที่เธอชน หญิงชุดดำจับแขนเธอไว้ เธอจำได้ผู้หญิงคนนี้ หมอที่เคยมาดูอาการป่วยตอนที่เธออยู่กับรุทระ“นี่มันอะไรกันคะเนี่ย” ปัทมนต์ละล่ำละลักถามตกใจกับเหตุการณ์ที่ผ่านมาเมื่อสักครู่ “เมื่อกี้นี้...”“ค่ะ เรามีเรื่องที่ต้องคุยกัน ชนิดที่เรียกว่าถ้าเป็นภาษาอังกฤษฉันคงต้องถามคุณว่า Can you keep a secret ?”

ผลาญรัก
คงเจ็บปวดไม่น้อยหากรู้ว่าตนเองถูกใช้เป็นหมากตัวหนึ่ง ในกระดานของเกมแก้แค้นและฟาดฟันห้ำหั่นกับอีกฝ่าย แต่แล้วเมื่อเรื่องราวถึงจุดจบใครกันจะเป็นคนที่เจ็บปวดที่สุด เขา เธอ หรือ ทุกคน ########## “ถ้าคุณทนไม่ไหวจริงๆ ก็ช่วยจบสัญญาของเรา เซ็นชื่อลงในทะเบียนหย่าเถอะค่ะ ในส่วนที่ผิดสัญญาคุณต้องปรับอีกเท่าไร จะหามาใช้คืนให้” ลืมไปเสียสนิทว่าต้องหย่า ธีร์หรี่ตามองคนที่ท้าเหย็งๆก่อนเหยียดยิ้มว่า “ทำไมผมต้องหย่า ในเมื่อมีทั้งคนรับใช้ทั้งนอกห้อง ในห้อง แถมบนเตียง ออลอินวันในคนเดียวแบบนี้คุ้มเกินคุ้มเสียอีก...ว่าไหม” เลือดในกายพุ่งปรี้ดเมื่อได้ยินคำหยามหมิ่นของเขา ไม่เคยสุดทนสุดกลั้นแบบนี้มาก่อนในชีวิต จะให้เข้าไปทำร้ายเขาก็ผิดวิสัยของเธอ ณิชามองเขาด้วยแววตาแบบเดียวกับคำพูด “คุณทำสัญญาไว้ว่าจะหย่าเมื่อครบหนึ่งปี” “แล้วไง ผมไม่หย่า ใครจะมาจับมือผมเซ็นชื่อได้” “ฉันจะฟ้องศาล” “เอาสิ ให้ช่วยหาทนายให้ไหม” “ฉันเกลียดคุณ ได้ยินไหม” ธีร์ยิ้มร้ายกาจเข้ามาตวัดจูบเธออย่างไม่ให้ตั้งตัว รู้สึกได้ว่าปากเริ่มหนาบวมเพราะแรงบดไร้ความปราณีจากเขา ก่อนที่คนใจร้ายจะปล่อยให้เธอได้หายใจเอาอากาศเข้าไปในปอด “ก็ดีแล้วนี่หนูณิช” เขาผละมาโต้เหนือริมฝีปากของเธอ ก่อนสบตาท้าทายบอกอย่างทระนงในความเป็นธีร์ “ผมนึกกลัวแต่ว่าคุณจะเกลียดผมไม่ได้เท่านั้นเอง”

พ่ายรักพลิน
พลินใจหายวาบเมื่อตื่นมาแล้วเห็นคราบเลือดบนที่นอน สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่แค่การเข้าใจผิด เธอกับว่าที่พี่เขยมีความสัมพันธ์ทางกายกันเมื่อคืนนี้อย่างนั้นหรือ! ###### “หยุดนะ คนหื่นกาม!” บารมีผงะออกไม่ใช่เพราะถูกผลักแต่เพราะใบหน้าตื่นกลัวนั่น พร้อมคำกล่าวหาที่อีกฝ่ายเอ่ยออกมาต่างหาก ก่อนตวาดกลับเสียงดุดัน “คิดว่าตัวเองน่าพิศวาสมากหรือไงพลิน” พลินเม้มปากแน่น เพราะไม่เคยเห็นเขาพูดจาแบบนี้กับใครมาก่อน “ถ้าไม่ได้พิศวาส คุณก็อย่ามาแตะตัวพลินสิ” ว่าออกไปด้วยเสียงสั่นๆ ตัวก็สั่นไปด้วยตามแรงอารมณ์ที่ถาโถมเข้ามา ดวงตาแดงกล่ำน้ำตาเอ่อคลอไหลพรากอาบแก้มราวกับทำนบกั้นเขื่อนแตก เพราะเจ็บใจ บารมีเห็นแบบนั้นก็ผุดยิ้มร้ายกาจก่อนหยามต่อด้วยการขุดเรื่องในอดีตขึ้นมาถาม “อะไรกันแค่จับๆจูบๆแค่นี้เองทำไมต้องร้องไห้ด้วย ทีเมื่อสี่ปีก่อนทำมากกว่านี้ ยังไม่เห็นจะร้องซักแอะ” “ตอนนั้นพลินเมา คุณเองก็เมา ถึงได้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่าตอนนั้นพลินไม่ร้อง” ตาคมดุจมีดคู่นั่นมองเธอราวกับจะเฉือนเนื้อออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ปรากฏแววไหววูบในนั้นครู่เดียวก่อนพ่นคำออกมาหมิ่นอีกฝ่ายต่อราวกับรอเวลามาเนิ่นนาน “แล้วเธอล่ะแน่ใจหรือเปล่าว่าคืนนั้นน่ะเธอเมาจริง ไม่ใช่ว่าที่ดื่มไปสี่ห้าแก้วนั่นเป็นการดื่มย้อมใจเพื่อที่จะได้กล้านอนแบให้ผู้ชายที่ไม่รู้จักเอา แลกกับเงินสามล้านบาทนั่นน่ะ!”

ทาสรักจอมทมิฬ
รัก...ไม่มีถูกไม่มีผิด มีแต่รักหรือไม่รัก ความรัก...ไม่ใช่รางวัลของความดี ทำดีหรือไม่ดี....คนไม่รักก็คือไม่รัก ----------------------------------- คุณเชื่อในเรื่อง ‘รักแท้’ ไหม เคยคิดหรือเปล่าว่าจะมีใครสะกดหัวใจของคุณไว้ แค่เพียงครั้งแรกที่เจอในช่วงเวลาสั้นๆ และหวั่นไหวทุกครั้งเมื่อนึกถึงเรื่องราวประทับใจเหล่านั้น แต่เขาไม่เคยจำ... ผ่านไปเนิ่นนาน... ในวันหนึ่งเมื่อฝันของคุณเป็นจริงขึ้นมา คุณได้อยู่เคียงข้างเขา ได้เป็นของเขา... คุณกลับพบว่าไม่มีอะไรเหมือนอย่างที่วาดฝันเอาไว้เลย ไม่มีเจ้าชาย ไม่มีความดีงามใดๆ ในตัวเขาที่คุณเคยศรัทธา... ทุกๆ วันมีแต่ความเลวร้ายที่คอยบั่นทอนให้จิตใจล่มสลาย ทุกๆ อย่างในตัวคุณไร้ค่าสำหรับเขา คุณไม่เคยได้เป็นคนสำคัญ และไม่มีวันได้เป็น คุณเป็นได้แค่เงาของใครบางคนที่เขาไม่เคยลืม แล้วคุณยังจะรักเขาได้เหมือนเดิมไหม ยังคงคิดว่าเขาคือ ‘รักแท้’ ของคุณหรือเปล่า....

ฤาจะไร้ใจ
การไม่ต้องพบเจอกันเป็นเรื่องดีที่สุด จะได้ไม่ต้องเพิ่มความทรงจำ เพราะคนที่จำ เจ็บเสมอ...

วิวาห์กาม(เทพ)
เธอ : รักเขาสุดหัวใจ เขา : ไร้หัวใจไม่เคยใยดี 'การแต่งงาน' ที่ไม่ได้เกิดจากความรัก จบลงที่ 'การหย่าร้าง' โดยที่เขาไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วอดีตภรรยาไม่ได้พรากเพียงหัวใจของเขาไป แต่เธอยังพรากลูกน้อยที่เกิดจากเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาไปอีกด้วย #ฝากติดตามความรัก ความร้าว ระหว่างอังศุมาลิน VS โรมัน ด้วยนะคะ#

ลับพรางใจ
เมื่อความรักต้องซ่อนเร้น เป็นความลับห้ามแพร่งพราย ทั้งที่อยู่ข้างกายเขา ทว่าหัวใจของเธอเหน็บหนาวเกินจะทนได้

เมียเจ้าพ่อNC
" อยากนอนกับลูกหรืออยากนอนกับฉันกันแน่!! " " หนูเปล่าคิดแบบนั้น " " จะให้ฉันจะให้ฉันเชื่อคนที่เอาตัวเข้าแลกแบบเธอหรอ? ให้ให้คุณแม่ฉันหลงเธอคนเดียวก็พอแล้ว! " . . " เป็นแม่คนภาษาอะไร!! ถึงปล่อยให้ลูกเจ็บตัวแบบนี้ " " ฮึก ... หนูไม่ได้ตั้งใจค่ะ หนูขอโทษ ฮึก! "

Darkness in the Heart 'ไร้กลิ่นเทียน'
คำเตือน - นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายแฟนตาซีแนว Omegaverse ผู้ชายสามารถท้องได้ควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน หากไม่ชอบหรือไม่ใช่แนวโปรดกดผ่านได้เลยนะคะ อย่าได้ต่อว่าเพื่อบั่นทอนจิตใจนักเขียนอย่างเราเลย - นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาค่อนข้างรุนแรง ใช้คำหยาบคายค่อนข้างบ่อย และมีการร่วมเพศระหว่างชาย x ชาย - นิยายเรื่องนี้มีการดูถูกผู้คนที่มีชนชั้นที่ต่ำกว่าตัว ไม่เว้นแม้กระทั่งคนในครอบครัว - มีความจินตนาการเกินจริงค่อนข้างมากโปรดทำความเข้าใจก่อนอ่าน - เนื้อหาในการพูดคุยไรท์อาจจะใช้ภาษาพูดเข้าร่วมซึ่งอาจมีคำที่ไม่ตรงศัพท์ หรือหลักการต้องขอโทษ ณ ตรงนี้ด้วยนะคะ คำโปรย "นี่เธออีกแล้วเหรอ" "ขะ...ขอโทษ" นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ 'เทียน' รู้สึกแบบนี้ แต่มันเกิดขึ้นทุกครั้งที่เขาพบเจอกับ 'ทิวากร' "หึ...ถ้าอยากก็บอกมาตรง ๆ ไม่ต้องอ้อมค้อม" แต่สิ่งที่ทิวาเอ่ยออกมามันกลับทำให้ เทียนสมเพชให้กับตัวเองแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาต้องการผู้ชายคนนี้มากแค่ไหน ก่อนที่เขาจะตัดสินใจกัดฟันพยักหน้ารับกับสิ่งที่ที่อีกพูดมันออกมา เพราะคำตอบของเทียนทำให้เขามอง ผู้ชายตัวบางตรงหน้าเปลี่ยนไปทั้ง ๆ ที่มีคนบอกว่าคนนี้เป็นโอเมก้า แต่กลับไม่มีกลิ่นที่ทำให้น่าหลงใหลเลยสักนิด "หึ...ก็แค่นั้นงั้นก็ถอดกางเกงออก" "..." "แล้วอย่ามาเรียกร้องหาความรับผิดชอบจากฉันทีหลังล่ะ เพราะเธอจะไม่มีวันได้มัน" อธิบายความเป็น Omegaverse ในเรื่องนี้นะคะ [Enima] - อยู่ชนชั้นเดียวกันกับอัลฟ่า หรืออาจเหนือ อัลฟ่า เข้าไปอีก - มองผิวเผินมีลักษณะคล้ายกับ อัฟ่า แต่จะมีความแข็งแกร่งมากกว่าสามารถควบคุมคนอื่นได้เพียงการสบตานาน ๆ และสามารถทำให้คู่นอนของตัวเองท้องได้ - ไม่มีอาการ รัท เหมือน อัลฟ่าถ้าคู่ของตนไม่ใช้ควีนโอเมก้าแต่ก็ยังสามารถ น๊อต ได้เหมือนกัน -มีฟีโรโมนที่รุนแรง สามารถใช้กดข่ม อัลฟ่าธรรมดาได้ (เฉพาะในเนื้อเรื่องของเราเท่านั้น ห้ามนำไปเปรียบเทียบกับเวิร์สท่านอื่นนะคะ) [Alpha] - อยู่ระดับชนชั้นผู้นำ โดยปัจจุบันมีการทดลองเพื่อที่จะรักษา อัลฟ่าบริสุทธิ์ เพราะเวลายิ่งเปลี่ยน อัลฟ้าบริสุทธิ์ ก็ยิ่งหายาก - มีอาการ รัท หากเจอเหตุการณ์ที่อยู่ใกล้โอเมก้าที่กำลัง ฮีท - น๊อต คือการขยายใหญ่ขององคชาตที่ไม่สามารถควบคุมได้ หากว่าการร่วมเพศในครั้งนั้นเร่าร้อนถึงใจ หรือเป็นคู่แห่งโชคชะตาของตัวเองและอาจจะทำให้ คู่ของตัวเองท้องได้ - มีกลิ่นฟีโรโมนที่สามารถ กดข่ม โอเมก้าได้ แต่จะไม่มีผลกับชนชั้นกลางอย่าง เบต้า [Beta] - อยู่ระดับชนชั้นกลาง สามารถใช้ชีวิตได้อย่างปกติที่สุดในทุกชนชั้น -ไม่สามารถปล่อยฟีโรโมน หรือรับรู้ พลังของอัลฟ่าได้ยกเว้น อัลฟ่าคนนั้นจะมีความเป็นอีนิม่าอยู่ในตัว -เบต้าชายไม่สามารถท้องได้ หากคู่ของตนไม่ใช่อีนิม่า [Omega] -อยู่ระดับชนชั้นล่างสุด และโอเมก้ามีอยู่สองจำพวกคือ 1. โอเมก้าธรรมดา -ที่มีร่างกายบอบบาง ผู้ชายสามารถท้องได้ มีการ ฮีท ทุกรอบเดือนประมาณ 1-7 วัน จะมีความต้องการทางเพศสูง และจะปล่อยฟีโรโมนของตัวเองออกมาในระดับที่เข้มข้นที่สุด จนกว่าจะผ่านรอบฮีทนั้นไปได้ และหากมีการร่วมเพศในเวลานี้อาจทำให้โอเมก้าท้องได้ง่ายมากขึ้น -โอเมก้าท้อง จะต้องการพื้นที่ส่วนตัวมากเป็นพิเศษ เขาเรียกว่า การทำรัง ของโอเมก้าโดยการนำเสื้อผ้าของคู่ตนเองมาทำเป็นที่นอนหรือเรียกอีกอย่างคือหลุมหลบภัยที่ดี ยิ่งเป็นเสื้อผ้าที่ผ่านการใช้มาแล้วยิ่งดี 2. โอเมก้าควีน เป็นเหมือนราชินีของโอเมก้า -มีรูปร่างแตกต่างออกไป บางรายมีรูปร่างคล้ายอัลฟ่า หรืออาจจะสวยมากไปเลย -ควีนสามารถควบคุมฟีโรโมนของตัวเองได้ตามใจชอบ ไม่จะเป็นปล่อยกลิ่นกดข่มเหมือนโอเมก้า ปล่อยกลิ่นยั่วยวนชวนหลงใหล หรืือแม้แต่การปรับเปลี่ยนกลิ่นในร่างกายตัวเองให้เป็นกลิ่นอื่นได้ ที่เหลือก็เหมือนโอเมก้าทั่วไปทุกอย่าง [เนื้อหาทุกอย่างที่เกี่ยวกับโอเมก้าในเรื่องนี้ อาจไม่เหมือนของท่านอื่นไปหลายส่วนโปรดทำความเข้าใจนะคะ เพราะมีนหลายส่วนที่เราสร้างขึ้นมาเอง หากชอบแบบนี้ต้องขอขอบพระคุณมากจ้า ส่วนท่านไหนที่คิดว่าไม่ใช่ทางของตัวเอง สามารถกดผ่านได้เลยนะคะ]

กระซิบรักพิณธารี ( หวานแสนหวาน นิยายสั้น )
“คนอย่างคุณ มีแค่ร่างกายเป็นชายมีสมองเป็นคนที่ไร้สามัญสำนึกในความรับผิดชอบ..เหมือนหนอนในกองคูถ ต่อให้คลุกคลีอยู่กับสิ่งที่ดีสิ่งที่สะอาดแค่ไหนก็ย่อมต้องหันเหเข้าหาหนทางที่เป็นต้นกำเนิดแห่งสันดานจนได้..”

สุดเขตต์แดนหัวใจ
“ไอ้พวกผู้หญิงชอบสำคัญตัวเองกันทุกคน ทำไมว่ะทำไมถึงคิดกันแบบนั้น” ไม่เพียงแต่ดูถูกคนตรงหน้า สุดเขตต์ดูถูกผู้หญิงทุกคนบนโลกใบนี้ เพียงฟ้าระบายลมหายใจออกมาเบาๆ ข่มกลั้นความรู้สึกอยากร้องไห้เอาไว้ สุดท้ายก็มาอาจต้านทานความอ่อนไหวในใจ เธอยืนตัวสั่นและสะอื้นออกเป็นระลอก คนร่างสูงเปรยหางตามองเพียงฟ้าที่กำลังยกหลังมือปาดน้ำตาอย่างลวก “ตอแหล” เจ็บจี้ดถึงก้นบึ้งหัวใจไม่เคยมีใครพูดแบบนี้ ในดวงตาปริ่มน้ำฉายแววความเจ็บปวดแต่อีกคนกลับมองเป็นแค่เพียงการแสดงเรียกร้องความน่าสงสาร ไม่นึกเลยจริงๆ สุดเขตต์จะเป็นผู้ชายที่หัวใจแข็งกระด้างได้ขนาดนี้ แม้แต่ความอ่อนโยนให้กับผู้หญิงที่เป็นเพศแม่ก็ไม่เคยได้รับ “จำไว้ว่าผู้หญิงอย่างเธอ มีค่าหน่อยก็ตอนครางอยู่บนเตียง อย่ามาเรียกร้องอะไรให้มันมาก” ควันบุหรี่ในปากพ้นเข้าปลายจมูกโด่ง เพียงฟ้าสูดเข้าปอดอย่างไม่ตั้งใจจนสำลัก มือเล็กปัดควันขาวคลุ้งที่ลอยตรงหน้าและบีบจมูกบี้เข้ากันเพื่อไม่ให้ควันลอยเข้าปอด แต่ก็จะไม่ยอมทำตัวให้เป็นที่น่าสงสารเด็ดขาด นับจากนี้จะเข้มแข็งให้มากที่สุด
