ใบปลิว 1

“เย็นนี้ไปปาร์ตี้กันนะ มาเรีย ฉันจะพาเธอไปที่เด็ดๆ แซบมาก” คนพูดลากเสียงคำว่าแซบ ทำให้มาเรียขมวดคิ้ว พลางหัวเราะคิก

“ฉันก็เห็นว่าเธอแซบทุกที่นะสตาร์ มีที่ไหนที่เธอไม่แซบบ้างตั้งแต่เลิกกับแฟน”

“ก็อดีตแฟนฉันไงที่ไม่แซบ” สตาร์ว่า แล้วเซ้าซี้เพื่อนสาวอีกหน

“ไปนะ ไปกัน มีโฮสต์คลับมาเปิดแถวย่านถนนสิบสาม ฉันไปมาแล้ว ลองมาแล้ว...แอร๊...”

“โฮสต์คลับ” มาเรียหรี่ตา มองหน้าเพื่อนสาวที่กำลังทำท่าเคลิ้มเพียงแค่เอ่ยถึง

“ใช่ย่ะ โฮสต์คลับ...หรือว่าไม่กล้า เพราะกลัวว่าอดัมจะรู้เหรอ?” พาดพิงถึงหนุ่มรู้ใจของเพื่อน มาเรียหน้าแดงน้อยๆ เธอสั่นหน้า

“ไม่ได้กลัว...ฉันกับเขาเราไม่ได้มีเงื่อนไขผูกมัดอะไรกันขนาดนั้น อดัมไม่ใช่คนขี้หึง” มาเรียว่า นัยน์ตาของเธอไหวระริก เมื่อนึกถึงชายคนรัก

ใช่...เธอกับอดัมรักกัน ตกลงคบหากัน เขาฝ่า ‘กำแพง’ ของเธอมาได้ แต่...เธอก็ยังมีปราการหนาแน่นอีกชั้น ที่เธอและเขารู้กันเพียงสองคน และยิ่งนับวัน รักกันมากขึ้น สิ่งที่เรียกว่าปราการของมาเรียดูเหมือนจะเป็นปัญหาใหญ่ สำหรับการคบหา และเป็นปัญหาใหญ่ไปในอนาคตด้วย

ปราการ...

ที่ทำให้เธอ..หวาดกลัว

ปราการที่ทำให้เขาได้เพียงแค่นอนกอดเธอ ในยามที่มาพักและค้างคืนด้วยกันตามประสาคนรัก

ปราการ...

ปัญหาเรื่องเซ็กส์ของเธอเลยก็ว่าได้

คนเรารักกันขนาดไหน มากเท่าไหร่ แต่ในเมื่อสิ่งที่เขาต้องการ เธอยังให้เขาไม่ได้ บางที...มาเรียก็เจ็บปวดเหลือเกิน

“นี่ไงใบปลิวของคลับ ฉันถือมาด้วยล่ะ จริงๆ แล้วอยากจะบอกท่านเซอร์เจ้าของคลับว่า แค่สาวๆ เห็นหน้าโฮสต์ของท่านเจ้าของ ก็หมดปัญหาเรื่องเซ็กส์ไปเลยล่ะย่ะ กลายเป็นแบบเซ็กส์สะพรั่งแทน”

“พูดจนน่าไป” มาเรียว่า เธออ่านข้อความในใบปลิว

คลับท่านเซอร์อินคิวบัส

บริการบำรุงบำเรอ เอาใจคุณสาวๆ

และบริการสุดพิเศษ

เพียงมีปัญหาเซ็กส์...เรายินดีช่วยบำบัด

คลินิกบำบัดเซ็กส์ โดยท่านเซอร์

บริการพิเศษ...ราคาย่อมเยา

อืม...ท่านเซอร์อะไรนี่จะแก้ปัญหาเซ็กส์ให้เธอได้ไหมนะ มาเรียลอบถอนใจ เธอก้าวต่อไปไม่ได้ เพราะปัญหาข้อนี้นั่นแหละ

ปัญหาเซ็กส์

เรื่องที่ควรจะทำให้เธอรู้สึกมีความสุข แต่มันทำให้เธอทุกข์เหลือเกิน อารมณ์ความต้องการของเธอ...มันไม่ใช่กามตายด้าน ทว่า...มันไม่สามารถถึงที่สุดของครรลองของมันได้

“ตกลงไปนะ” สตาร์พูดแบบมัดมือชก มาเรียได้แต่เหลือบมองเพื่อนแล้วพยักหน้า เธอเกิดความสนใจกับบริการนี้ขึ้นมาเสียแล้ว

“คลินิกบำบัดเซ็กส์นี่ มันจะมีจริงๆ ไหม”

“ก็ลองไปติดต่อสิยะ ว่าแต่อดัมใช้ไม่ได้หรือยังไง เธอถึงกับจะเข้าคลินิกบำบัดเลยน่ะ” สตาร์หัวเราะชอบใจกับตลกร้ายของตนเอง ขณะที่มาเรียฝืนยิ้มให้กับเพื่อน แล้วชวนคุยเรื่องอื่นแทน

จริงๆ แล้วไม่ใช่อดัมหรอกที่มีปัญหา

เธอต่างหากคนมีปัญหา

บางทีไปเที่ยวบ้าง ปาร์ตี้บ้าง ก็ดีนะ ตกลงว่าเย็นนี้เธอจะไปดูว่าโฮสต์คลับที่เพื่อนสนิทชอบและติดใจนักหนา จะมีดีจริงๆ หรือเปล่า

และคลินิกบำบัดที่ว่ามันจะมีจริงไหม?

ถ้าช่วยเธอได้

เท่าไหร่เธอก็ว่าจะยอมจ่ายนะ

มาเรียคิดกับตัวเองอย่างเศร้าๆ

....................................................................................................................................................

ป้ายหน้าคลับสว่างไสวด้วยไฟสีม่วง เขียนไว้ว่า ‘คลับของท่านอินคิวบัส’ อินคิวบัส...มาเรียรู้จักชื่อนี้ ปีศาจฝัน...ปีศาจแห่งตัณหาราคะในตำนานเทพเจ้า ใครเป็นเจ้าของกันนะ คงจะชื่นชอบในตำนานนั้นไม่น้อย ถึงกับเอาชื่อมาตั้งเป็นชื่อคลับ

เธอเองก็เป็นศิลปินนักวาดภาพ...และชื่นชอบที่จะวาดภาพในจินตนาการอย่างพวกเทพเจ้า เธอเคยได้รับการว่าจ้างให้วาดรูปปีศาจฝัน ทั้งซัสคิวบัส และอินคิวบัส พวกเขาในจินตนาการของเธอ หล่อเหลา สวยงาม เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ทางเพศ คนว่าจ้างพึงใจมากกับผลงานของเธอ มันถูกติดไว้ในโถงของโรงแรมของเขา และถูกชื่นชมอย่างมากจากผู้พบเห็น

มาเรียมีชื่อเสียงเพราะภาพนี้เลยก็ว่าได้ ในวงของผู้ชื่นชอบงานภาพวาดสีน้ำมัน และในฐานะของผู้สร้างผลงาน เธอก็ยอมรับว่าตัวเองเขียนภาพนั้นได้สวยมากที่สุดแล้วตั้งแต่ทำงานศิลปะมา เธอและสตาร์เรียนอยู่ปีสุดท้ายก็จะจบมหาวิทยาลัยแล้ว สตาร์ตอนแรกมีเป้าหมายไว้ว่าจะแต่งงาน แต่ก็พับโครงการไปแล้วเพราะเลิกรากับคนรักไม่กี่เดือนนี้เอง ส่วนเธอ...มีเป้าหมายอยู่ที่นี่ เธอคงจะไม่กลับไปลอสแองเจลิส

คิดถึงตรงนี้แล้วเธอก็เม้มริมฝีปาก นึกถึงที่มารดาฝากฝังเธอกับใครบางคน...ว่าเมื่อเรียนจบแล้วเธอจะต้องไปช่วยงานเขา มาเรียพยายามปฏิเสธและทำให้มารดาเห็นว่า เธอไม่จำเป็นจะต้องพึ่งพาเขาเธอก็เจริญก้าวหน้าได้ งานที่เธอจะทำก็คือเปิดร้านขายหนังสือกับแฟนหนุ่ม ตอนนี้ทั้งเธอและอดัมกำลังรวบรวมทุนกันอย่างหัวหมุนเลยทีเดียว เมื่อเรียนจบ...เธอและเขาจะทำงานด้วยกันและพยายามสร้างครอบครัวด้วยกัน

ครอบครัว

มันจะเกิดขึ้นได้ไหม?

ทำไมวันนี้เธอวนเวียนคิดแต่เรื่องนี้เหลือเกินนะ หรือว่า...อาจจะเพราะคำพูดเมื่อคืนของอดัม ที่เขามานอนค้างกับเธอหรือเปล่า เขาบอกว่า...เรียนจบแล้ว เปิดร้านสักปีสองปี ถ้ากิจการมั่นคงก้าวหน้าดี เขาและเธอควรจะแต่งงานกัน

อดัม...

เธอรักเขามากจริงๆ

แต่ความรักของเธอ มันกลับไม่ช่วยละลายพฤติกรรมผิดแปลก ในด้านเซ็กส์ของเธอได้เลย

มาเรียลอบถอนใจ คิดล่องลอยไปไกล จนเพื่อนรักหันมาดึงลากให้เธอเข้าไปในคลับนั่นแหละ เธอถึงตื่นจากภวังค์ของตนเอง และมองไปข้างหน้า

โอ้โห...

เธอได้แต่อุทานคำนี้ คลับแห่งนี้ช่าง...เซ็กซี่...บรรยากาศ เสียงเพลง ผู้คน ให้ความรู้สึกอาบไปด้วยเซ็กส์ บรรยากาศเดือดพล่านไปด้วยตัณหา หนุ่มๆ หน้าตาดี...ต้องเรียกได้ว่าดีมาก เดินบริการบรรดาผู้หญิงทั้งหลายที่เป็นลูกค้า พวกหล่อนมีสีหน้าเปี่ยมสุข เคลิบเคลิ้ม สตาร์ขยับร่างกายตามเพลงที่เปิดไว้ เธอถูกคล้องแขนด้วยบริกรนายหนึ่ง หน้าตา...หล่อเหลาราวกับพระเอกภาพยนต์ฮอลลีวู้ดก็ไม่ปาน

“เชิญครับคนสวย...วันนี้กี่ที่ครับ คลับของท่านเซอร์ยินดีให้บริการอย่างสุดเหวี่ยง” หมอนี่...หน้าตาเหมือน คริส อีแวนมากๆ มาเรียอุทานในใจ เพื่อนของเธอโน้มคอเขาลงมาจุมพิตที่แก้ม เขายิ้มอบอุ่นส่งให้ และเลยมาถึงมาเรีย หรี่ตาลงเล็กน้อย พลางโบกมือเรียกบริกรอีกคน เพื่อมาดูแลเธอ

เมื่อผู้ชายร่างสูงเพรียว ผมยาวประบ่า ใบหน้าของเขา...โอ...เหมือนดาราหนุ่มเอเชียที่เธอเคยกรี๊ด และเรียกได้ว่าเป็นรักแรกของเธอเลยก็ว่าได้ มาเรียถึงกับกะพริบตาปริบๆ งุนงงไปกับเสน่ห์และรอยยิ้มของ...ให้ตายเถอะ...คลับนี้รวบรวมไว้แต่ระดับแนวหน้าของผู้ชายหน้าคล้ายดาราหรือยังไงกันนะ

“สวัสดีครับคนสวย ผมยินดีให้บริการครับ”

มาเรียเผลอคล้องแขนกับเขา เขาพาเธอไปนั่งที่โซฟาบุนวมสีดำ แล้วนนั่งเบียดกับเธอตรงนั้น ส่วนเพื่อนรักของเธอ ตอนนี้ขึ้นไปนั่งเรียบร้อยอยู่บนตักของ คริส อีแวน...ไม่ใช่สิ คริส อีแวนไม่น่าจะมาทำงานอะไรแบบนี้