ปมเกลียดเซ็กซ์

“ท่านเซอร์ขอรับ ลูกค้ารายแรกของท่าน ดูว่าจะไม่ต้องไปให้บริการอีกแล้วหรือเปล่าครับ”

ลูคัสเอ่ยลอยๆ ระหว่างที่เขากับท่านเซอร์ปีศาจ กำลังประมวลผลงานการรักษาของลูกค้ารายแรก ภาพของมาเรียและคนรัก ลอยอยู่บนอากาศ เหมือนภาพโปรเจคเตอร์แบบสามมิติ

“ยัง...” อินคิวบัสว่า แล้วเขาดีดนิ้ว ภาพตรงหน้าก็หายไป เขายิ้มนิดๆ

โอ...ท่านเซอร์ขอรับ ช่างเป็นรอยยิ้มที่แสนเจ้าเล่ห์ แต่เร้าใจเหลือเกิน

ลูคัสครวญในใจ

“ข้าเพิ่งจะแค่รักษาไปขั้นตอนแรก คืนนี้...ข้าจะทำงานของข้าอีก...คืนนี้...ข้าจะฆ่าไอ้เจ้าสิ่งที่ทำให้ลูกค้าของข้าต้องเกลียดกลัวเซ็กส์ไปเสีย”

“แล้วงานของท่านก็จะสมบูรณ์”

“ติดตามผลการรักษาให้เรียบร้อยถึงจุดสุดยอด” เขาขยิบตากับลูคัส ที่ทวนคำของท่านเซอร์เบาๆ

“ถึงจุดสุดยอด”

“นั่นแหละ คือหน้าที่ของปีศาจอย่างข้า อา...ถ้าข้าได้ลูกค้าสักร้อยคน ซุสจะเชิญข้าขึ้นไปเป็นเทพไหมนะ”

“แหะๆ เราลองกันได้นะขอรับ แต่ว่านายท่านจะทิ้งพวกเราไหมขอรับถ้าเกิดว่า...ซุสเชิญท่านจริงๆ”

“ข้างบนนั้นน่าเบื่อ” อินคิวบัสยักไหล่ “ขนาดซุสยังบินถลาร่อนลงมาบนโลกนี้บ่อยๆ แล้วทำไมข้าจะอยากไปอยู่บนนั้นถาวรกัน ข้าเพียงแค่อยากมีชื่อในทำเนียบเทพบ้างก็เท่านั้น หึๆ”

“จริงๆ ขอรับ โลกมนุษย์ยุคนี้ สนุกดีจริงๆ ข้าว่าท่านควรจะมีประเทศเป็นของตัวเองนะครับท่านเซอร์ ประเทศที่เหมือนอาณาจักรของเรา ที่เราจะได้ทำได้ทุกอย่างน่ะขอรับ”

“อืม...ก็น่าสนดี แต่ว่า ตอนนี้ข้าสนที่จะรักษาแม่สาวน้อยนั่นมากกว่า หึๆ”

ท่านเซอร์ปีศาจแลบลิ้นเลียริมฝีปาก รสชาติของมาเรียหวานหอม ปะปนกับความหวาดกลัว ที่เขาจะค่อยละลายมันให้หมด และเมื่อรับรู้ถึงสาเหตุของความหวาดกลัวนั้น เขาก็จะไปกำจัดมันให้หล่อนให้สิ้นซาก

.....................................................................................................................................................................................

“คืนนี้ฉันไม่ค้างนะ”

อดัมเอ่ย เมื่อเก็บโน้ตบุ๊คลงกระเป๋าเป้ มาเรียถอนใจน้อยๆ เธอผิดหวังเล็กน้อยที่เขาไม่ค้างด้วย เธอจูบเขาได้แล้ว และกำลังจะ...อยากลองที่จะทำอย่างอื่นกับเขาบ้าง แต่แค่คิดมาถึงตรงนี้ หัวใจของเธอมันก็สั่นขึ้นมาทันที

เธอดีขึ้นเมื่อฝันถึง...ถึงเซ็กส์กับบุรุษที่เรียกตัวเองว่าอินคิวบัส

วันนี้เธอลองชวนอดัมไปดูผลงานของตนอีกครั้ง ผลงานสร้างชื่อของตนนั่นแหละ เมื่อมองไปยังรูปปีศาจสังวาสรูปงาม ที่เธอวาดให้นอนระทวยอยู่ใต้ร่างพี่สาวที่กำลังสยายปีก เธออดสะดุ้งน้อยๆ ไม่ได้ หน้าของเขาเหมือนชายในฝันของเธอมาก

หรือเพราะเธอสร้างเขามาจากจินตนาการกันนะ อินคิวบัสและซัสคิวบัสที่เธอวาด เธอก็อาศัยจินตนาการ ไม่ได้อ้างอิงภาพมาจากใคร ยังนึกภาคภูมิใจทุกครั้งที่มีคนเอ่ยชมจินตนาการของเธอ ที่เสกสร้างบุรุษและสตรีที่รูปงามขนาดนี้มาได้

“ไม่นอนกับฉันจริงๆ น่ะเหรอ”

เธอแกล้งถามเขา อดัมหัวเราะน้อยๆ เขาลังเลนิดหน่อยที่จะดึงเธอมากอด หากมาเรียเหมือนรู้ใจ เธอค่อยโน้มตัวซบอกเขา อดัมถอนใจอย่างมีความสุข พร้อมกับลูบเรือนผมเธอเบาๆ

“ฉันนอนไม่ได้คืนนี้ หลังจากที่เราจูบกันจนปากของฉันแทบจะไหม้เพราะความร้อนแรงของเธอแล้วมาเรีย ฉันไม่แน่ใจว่าคืนนี้ฉันจะจูบเธอซ้ำอีกไหม...แล้ว...ฉันกลัวว่าจะหยุดตัวเองไม่ได้ ทำในสิ่งที่เธอกลัวอีก ฉันควรจะอยู่ห่างเธอจนกว่าจะแน่ใจว่า เธอดีขึ้นจริงๆ แล้วหรือเปล่า?”

“โธ่...”

มาเรียอยากจะทั้งหัวเราะและร้องไห้ไปพร้อมๆ กัน เธอจุ๊บปากเขาเบาๆ อดัมครางเสียงอ่อย กลั้นใจแทบแย่ที่จะไม่ดึงเธอมากอด

เขาเกรงว่าตนเองจะหยุดไม่อยู่ แล้วถ้าเกิดอารมณ์ขึ้นมาขนาดนั้น แล้วเธอเกิดพังมันกลางครัน...ทั้งเธอและเขาจะพลอยรู้สึกแย่กันไปทั้งคู่

ทางที่ดีก็อยู่ไกลกันบ้างดีกว่า ดีแล้วที่คนรักของเขายอมให้เขาจูบ ยอมให้เขากอด เบียดเนื้อตัวกับเขา มันทรมานอดัมยอมรับ กลับไปคืนนี้ เมื่อคิดถึงหน้าเธอ จูบสุดร้อนเร่านั่นจะต้องผุดขึ้นมา และบางทีเขาอาจจะต้องช่วยตัวเองเพื่อดับอารมณ์

แตะต้องไม่ได้ว่าทรมานแล้ว พอได้แตะนิดต้องหน่อย...มันก็ยิ่งทรมานกว่า

อดัมกลับไปอย่างเรียบร้อย ก่อนไปเธอดึงเขามาจูบอีกหน จนเขาต้องผลักเธอออกพร้อมกับหัวเราะ และคาดโทษเธอว่าหนหน้าทำแบบนี้กับเขาแล้วเขาไม่หยุด เธอห้ามโวยล่ะ

แต่เธอรู้ดีเหลือเกินว่าคนรักของเธอถึงเวลาเธอไม่ไหวจริงๆ เขาก็จะหยุดมันเพื่อเธอ

เธอรักเขาเหลือเกิน...อดัม

เธอดีใจเหลือเกินที่เธอ...ลิ้มรสจากเขาได้ รสชาติแห่งความสุข

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง เธอปรายตามองแล้วถอนใจ คงจะมารดานั่นแหละ ท่านกับเธอยังคงไม่ลงตัวเรื่องอาชีพของเธอหลังจากเรียนจบ ท่านไม่อยากสนับสนุนเธอเรื่องร้าน ท่านอยากให้เธอกลับลอสแองเจลิส เพื่อไปสืบต่อธุรกิจของบิดาเลี้ยง

คนที่เธอไม่อยากจะได้ยินแม้กระทั่งชื่อของเขา

มาเรียเม้มริมฝีปาก เธอมือสั่นขณะลองเปิดข้อความจากมารดาดู

กลับมาเถอะนะลูก มาทำงานด้วยกันดีกว่า อ้อ...อาทิตย์หน้าแม่กับสตีฟจะไปเยี่ยมนะจ๊ะ พ่อเค้าอยากจะไปดูหน้าว่าที่ลูกเขย แล้วก็ดูว่าพวกหนูจะทำร้านหนังสือกันไหวจริงๆ ไหม

เธอกำมือแน่น เหงื่อกาฬแตกออกมาเมื่อได้เห็นข้อความนั้น...เธอกำลังจะดีขึ้น แต่เขา...ก็กลับมาอีกแล้ว เธอกำลังจะทนได้และเป็นสุขกับอดัม แต่เขา....ก็เข้ามาใกล้เธออีกแล้ว

มาเรียอยากให้มีปาฏิหาริย์...เธออยากจะให้ตัวเธอความจำเสื่อมไปเสีย จะได้ลืมเลือนเรื่องทั้งหมด หรือเธอควรจะตายไปเสียดีกว่านะ...หญิงสาวนั่งก้มหน้าแล้วร้องไห้

เธอไม่อยากเจอะเจอกับเขา เธอจะต้องหาทางเลี่ยง...เธอกำลังจะดีขึ้นแล้วกับอดัม เธอเกลียดเขา...

สตีฟ ผู้ชายที่ทำให้เธอ...กลัวเซ็กส์

คืนนั้นเธอขึ้นเตียงทั้งน้ำตา...แต่ทว่า...เธอกลับหลับได้โดยไม่ต้องพึ่งพายานอนหลับใดๆ จนน่าแปลก