บำบัด

กามตัณหาที่แสนจะยั่วยวนให้เสพติด

เธอร้องกรีดด้วยความสุขสม อินคิวบัสหัวเราะเสียงพร่า ก่อนจะกระแทกเป็นจังหวะสุดท้าย พร่างพรมฉีดพุ่งเข้าไปในตัวของเธอ

แน่นอนว่าเขาไม่ได้หว่านเชื้อพันธุ์แห่งปีศาจลงไปด้วย

เขาให้ของวิเศษแก่เจ้าหล่อน

ลูกค้ารายแรก

แล้วเซ็กส์จะเป็นสิ่งที่ทำให้เธอชอบและสุข มากกว่าหวาดกลัว

หึ หึ หึ

ปีกของเขากางออก เมื่อเขากระโจนออกมานอกหน้าต่าง เจ้าหล่อนหลับใหลไปด้วยความสุข ยังมีรอยยิ้มอยู่บนริมฝีปาก ร่างกายอิ่มเอมไปด้วยความสุขสมหวัง

...............................................................................................................................................................................................

เมื่อคืนนี้เธอฝันประหลาด

ประหลาดมากด้วย

ฝันเข้าไปได้ยังไงกันนะ

แถมตอนตื่นขึ้นมา บางส่วนของเธอเปียกชุ่มฉ่ำ จนเธออับอายตนเอง เสื้อผ้าที่ใส่ไว้ก่อนนอน มันกลับไปตกเกลื่อนอยู่ตรงข้างล่างเตียง หากร่างกายกลับรู้สึกกระปรี้กระเปร่า อารมณ์ดีและสดใสมาก แม้กระทั่งชื่อของบิดาเลี้ยงก็ยังทำให้เธอขุ่นใจไม่ได้เลย

มาเรียถอนหายใจน้อยๆ เธอครุ่นคิดเรื่องเมื่อคืน เรื่องที่เธอคิดว่าฝันซ้ำไปมา ระหว่างรออดัมที่เก้าอี้ใต้ต้นไม้ใหญ่ในมหาวิทยาลัย เธอนัดกับเขาไว้ว่าจะไปดูร้านด้วยกันวันนี้ แล้วก็ต้องสะดุ้ง เมื่อมีมือหนึ่งมาสะกิดเธอ อดัมนั่นเอง

“มานั่งทำอะไรตรงนี้ครับคนสวย”

“เธอมาเงียบๆ ตกใจหมด”

มาเรียต่อว่าคนรัก เธอมองหน้าเขา แล้วเผลอหลุบตามองปากเขา...อะไรบางอย่ง ทำให้เธอกระโจนเข้ากอดคนรัก อดัมแทบจะอ้าแขนรับเธอไม่ทัน แล้วเธอก็เบียดเนื้อตัวกับเขา ทำอะไรอย่างที่ไม่เคยทำ อดัมได้แต่ยืนตัวแข็ง เมื่อคนรักทำแบบนั้น

เธอโน้มคอเขาลงมา เผยอแย้มกลีบปากสวยให้เขา อดัมก้มลงนิดหน่อยอย่างเผลอๆ กับภาพอันชวนรัญจวนใจนั้น แล้วเธอก็เป็นฝ่าย ‘เริ่ม’

ริมฝีปากของทั้งสองบดเบียดจุมพิตกันอย่างเร่าร้อน อดัมรัดร่างงามในอ้อมแขนเขาอย่างแนบแน่น เธอบุกรุกริมฝีปากเขาก่อนด้วยปลายลิ้นนุ่มๆ นั่น เขาตวัดพันตอบโต้ ดูดดื่มเธอ จูบนี้ลึกล้ำดื่มด่ำจนทำให้ทั้งคู่เกือบลืมหายใจ

“มาเรีย”

อดัมครางชิดปากของคนรัก มาเรียปรือตาขึ้นแล้วยิ้มให้เขา เขาประคองใบหน้านั้นไว้ในอุ้งมือ มองเธออย่างพินิจ ตาของเขายังคงมีประกายของไฟสวาท ยามจ้องมองเธอแบบนั้น มันยิ่งทำให้เธอเบียดเนื้อตัวกับเขา โอ...จูบ...ทำไมมันดีแบบนี้นะ ทั้งที่ทุกครั้งเธอปฏิเสธ จนอดัมท้อถอดใจ เขารับรู้ว่ากำแพงนั้นของคนรักคืออะไร และตั้งใจที่จะอดทนเพี่อเธอ

“ขา...”

“เธอเป็นอะไรไป” เขาปล่อยให้เธอเบียดตัวซุกกับอกเขา มันดีเหลือเกินที่ได้แตะต้องเธอเสียที

“ไม่รู้เหมือนกัน” เธอพึมพำอู้อี้กับอกของเขา “ฉัน...ฉันก็สงสัยอยู่เหมือนกัน ว่า...ทำไม”

“แต่ดีเหลือเกินที่รัก”

เขาจูบกระหม่อมเธอเบาๆ ก่อนจะรวบมือของเธอมาจูบ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายวาววับอย่างมีความสุข

“ใช่...ดีเหลือเกิน”

เธอเองก็ยิ้มอย่างปลาบปลื้ม กับก้าวของความสัมพันธ์ที่คืบหน้าขึ้น ความสัมพันธ์ทางกายระหว่างเขากับเธอ ที่ยุติแค่จับมือ ก้าวหน้าแค่กอด กอดได้บางครั้งอีกด้วย แต่นี่...เธอจูบกับเขา จูบกันแบบลืมโลกด้วยซ้ำ

“มันจะดีกว่านี้”

อดัมเอ่ยออกมา เขาจับจูงคนรักให้เดินไปด้วยกัน ทั้งสองมองตากัน และยิ้มให้กัน ชวนกันพูดคุยเรื่องอนาคตที่มีเค้าลางว่าจะดีขึ้น...

เธอจะฝันอีกไหมนะคืนนี้

มาเรียคิดกับตนเองอย่างซุกซน