EPISODE 1 : ไอ้โรคจิต
@AXIS BAR
“วันนี้ดื่มเหล้าอะไรดีเฮีย”
“ไม่ล่ะ ไม่อยากดื่ม”
“เกิดอะไรขึ้นวะ ทำไมวันนี้เฮียคุณไม่อยากดื่ม”
“ฮึ ๆ ๆ จะมีอะไรล่ะสภาพแบบนี้อกหักมาไง อกหักแล้วแดกเหล้าไม่ได้เดี๋ยวเจ็บกว่าเดิม”
...olo
“เสือก”
“ฮ่า ๆ ๆ เอาน่าเฮีย เดี๋ยวเขาก็กลับมา จะช้าจะเร็วยังไงก็กลับอยู่แล้วเพราะเรา...มันของตาย~”
“สัส!”
“พอ ๆ มึงจะไปแซวเฮียทำห่าอะไรวะ ตกลงไม่ดื่มจริงนะเฮีย”
“อืม คุยธุระของพวกมึงมาเลยเสร็จแล้วกูจะได้กลับ คนเยอะน่ารำคาญ”
“โห~ เฮีย จะรำคาญอะไรวันนี้สาว ๆ เด็ด ๆ ทั้งนั้น มีแก๊งนึงโคตรสวย สวยฉิบหาย สวยกันทุกคนขนาดวันนี้ธีมหน้ากากนะแม่งยังปิดความสวยไม่มิดเลย ได้ข่าวว่ามาฉลองวันเกิดด้วยถ้าเฮียสนผมจะ... / พูดธุระของพวกมึงมา แล้วก็ไม่ต้องเสนอผู้หญิงอีก...กูมีคนของกู”
#BAI-WAI TALK
“ที่นี่เลิศ! เลิศ! เลิศ!”
“ฮ่า ๆ ๆ เห็นไหมล่ะ บอกแล้วว่าที่นี่เลิศ~” ฉลองอายุครบ 20 ปีบริบูรณ์ด้วยการเข้าผับในทองหล่ออย่างถูกกฎหมายนี่มันเลิศเลอเพอร์เฟคแบบนี้นี่เอง การเข้าผับหรูครั้งแรกของใบหวายมันดีมาก~ โดยเฉพาะผู้ในนี้ ดีมาก ดีจริง ๆ ดีไปหมดเลย~ >o<
“แฮปปี้ ๆ มีความสุขมาก ๆ นะแก”
“ขอบคุณน้า~” ฉันคุยกับเพื่อนในกลุ่มที่มาฉลองวันเกิดให้ฉัน คุยไปเต้นไปนานเข้าก็เริ่มมีคนเข้ามาชนแก้วกับกลุ่มเรา ยิ่งดึกยิ่งไม่เหงาเพราะนอกจากเพลงจะสนุกแก๊งนางฟ้าของฉันก็ยิ่งมีผู้งานดีเข้ามาชนแก้วทักทายทำความรู้จักกันเยอะมาก~
“แกฮอตชะมัดเลยหวาย” โซแปง หนึ่งในสองเพื่อนสนิทสุดสวาทขาดใจของฉันพูดขึ้น
“ความสวย”
“ฮ่า ๆ ๆ ยอมให้หนึ่งวันในฐานะชิงหมาเกิดสำเร็จ”
“โซแปง~ ปากร้ายมาก~”
“จริงดิ แต่เทนนิสบอกว่าปากฉันหวานนะ”
“โอ้ย~ อันนั้นผัวเนอะ ถ้าบอกว่าเมียปากหมาจะมีชีวิตรอดไหมล่ะ ” ฉันกรอกตามองบนทันที แต่เพื่อนคนสวยดันยิ้มร่าแล้วยกเหล้าขึ้นกระดก
“เออแก ยี่หวาไปห้องน้ำนานเกินไปรึเปล่า” ฉันมองหา ยี่หวา เพื่อนอีกคนในกลุ่มซึ่งแน่นอนว่าเป็นหนึ่งในสองเพื่อนสนิทสุดสวาทขาดใจของฉันเช่นกัน
“นั่นสิยิ่งอ่อนต่อโลกอยู่ด้วย บอกแล้วนะว่าจะพาไปก็ไม่ยอม” โซแปงบ่นพร้อมกรอกตามองบนแต่ฉันเข้าใจโซแปงนะ ยี่หวาเพื่อนของพวกเราคนนี้เป็นคนเรียบร้อยแล้วก็ขี้เกรงใจมาก~ ปวดฉี่แทนที่จะให้เพื่อนไปเป็นเพื่อนก็เกรงใจบอกจะไปคนเดียว ฉันสองคนรู้ดีว่าถ้าขืนเซ้าซี้จะพาไปให้ได้ยัยยี่หวาน้อยได้ยอมอั้นฉี่แน่นอนสุดท้ายเลยไม่ขัด แต่นี่ก็ไม่รู้ว่าไปคนเดียวแล้วได้เข้าห้องน้ำรึยัง ไม่ใช่โดนคนแซงคิวเข้าห้องน้ำหมดแล้วนะยี่หวาเอ้ย~
“นั่นไงมาโน่นแล้ว โล่งอกไปทีว่าจะไปตามแล้วเชียว” โซแปงพูดขึ้นฉันเลยมองตามสายตาเพื่อนไปท่ามกลางความมืด เห็นยี่หวาคนสวยเดินตัวลีบเบียดเสียดคนที่กำลังเต้นกลับมาที่โต๊ะช้า ๆ เห็นแบบนี้ก็โล่งอกเหมือนกัน
“เออแก แต่วันนี้แกฮอตจริง ๆ นะ ผู้เข้าหาเยอะมาก~”
“แน่นอน~ ฉันสวย” ฉันยืดอกรับอย่างไม่เขินอายใด ๆ อายทำไมในเมื่อเรื่องจริงทั้งนั้น ยิ่งพี่ดีเจบนเวทีแฮปปี้เบิร์ดเดย์ฉันแถมยังประกาศว่าโสดโปรดจูบ เอ้ย! โปรดจีบ กล้องของผับก็แพลนมาที่ฉันพร้อมกับพี่ดีเจที่บอกว่าถึงวันนี้ธีมปาร์ตี้ของผับจะสวมหน้ากากแต่เป็นวันเกิดของฉันพอดีเพราะฉะนั้นฉันต้องถอดหน้ากากคนเดียวแล้วจากนั้นหน้าฉันโชว์ที่จอขนาดใหญ่หรามีเหรอผู้จะไม่เข้าหาเยอะแยะขนาดนี้ สวยแถมแซบแล้วก็แพงอย่างกับพริกฤดูหนาวล้านเม็ดซะขนาดนี้ใครจะไม่อยากเข้ามาทำความรู้จักเผื่อจะได้กินฉันฟรี ๆ บ้างล่ะ
“ไงจ้ะ กำลังจะไปตามแล้วนะยัยหนู” เพื่อนเดินมาถึงโต๊ะฉันก็แซวแต่ยี่หวาก็แค่ยิ้มแล้วยกน้ำเปล่าขึ้นมาดื่ม
“เต้นบ้างเนอะมาผับครั้งแรกในชีวิตทั้งที” โซแปงแซวยี่หวาบ้าง
“เราเต้นไม่เป็นแกก็รู้”
“ฮ่า ๆ ๆ เต้นไม่เป็นก็หัดเต้น เต้นเป็นของขวัญวันเกิดเราหน่อยแบบนี้ไง” ฉันพูดจบก็จับมือเพื่อนแล้วพาโยกตัวแบบไม่ให้ได้ตั้งตัว ทั้งจับมือเพื่อนโยกแล้วก็พาขยับตัวเต้นรอบบริเวณที่กลุ่มเรายืน
“ฮ่า ๆ ๆ เราเต้นไม่เป็นนะหวาย พอแล้ว ฮ่า ๆ ๆ พอแล้ว~ ว้าย!!!”
“เฮ้ย! เป็นไรหวา!” ยี่หวากำลังหัวเราะที่โดนฉันแกล้งอยู่ดี ๆ ก็ร้องอุทานเสียงดัง จากหัวเราะร่ามีความสุขเพื่อนก็มีแต่ความตกใจแล้วแววตาที่อยู่ภายใต้หน้ากากก็เปลี่ยนเหมือนตื่นกลัวอะไรบางอย่าง
“มะ มีคน...มีคนจับก้นเรา” ยี่หวาเสียงสั่นมาก สายตาเต็มไปด้วยความตกใจสุดขีดส่วนฉันพอได้ยินปุ๊บก็มองผ่านหลังเพื่อนด้วยความเร็วแสงเพื่อหาเป้าหมายที่น่าจะเป็นไปได้ แล้วก็โชคดีที่ตรงนั้นมีผู้ชายคนเดียวพอดีเป๊ะฉันเลยจ้องแทบไม่กระพริบตาเพราะกลัวไอ้ผู้ต้องหามันจะคลาดสายตา!
