EP.7 ผมต้องการคุณ

EP.7

ถึงเธอจะไร้สติเพียงแค่ชั่วครู่ชั่วยาม เขาก็ขอโอกาสอยู่ตรงนี้กับเธอจนกว่าฟ้าจะเปลี่ยนสี

“คุณว่าฉัน...น่ารักไหม” ชูสองนิ้ว ทำท่าวายทูเคที่เขาฮิตกัน และยังแลบลิ้นใส่เขาอีก

ผู้หญิงเมาแล้วน่ารัก ก็คงมีแค่เธอล่ะมั้ง

“น่ารักมาก”

“คุณ ฉันมีความลับจะบอก จุ๊ ๆ ไว้เลยนะ ฉันอ่ะมีพี่ชายฝาแฝด แต่ฉันไม่อยากนับมันเป็นพี่เลย เกิดก่อนนาทีเดียวทำข่ม” พายุเลิกคิ้วอย่างมีคำถามในใจ มีพี่ชายฝาแฝด มันความลับตรงไหน

“พี่ชายคุณชื่ออันดาใช่ไหม” จำได้วาฟิกซ์มันเพิ่งบอกเขาไป

“ใช่~ รู้ได้ไง หรือว่าคุณมีตาที่สาม” ยกมือขึ้นจิกกลุ่มเส้นผมของเขากระชากเข้าหาตัวเอง

“โอ๊ย”

เขาไม่โกรธหรอกที่ถูกเธอกระชากผม แต่มันเจ็บ

ฟ้าใสมองไปที่หน้าผากกว้าง ใช้มืออีกข้างตีแปะ แปะลงไปจนเกิดเสียง

“ไม่เห็นมีอะไรเลย นี่ เคยดูอเวนเจอร์ป่ะ ฉันชอบไอร่อนแมนมากเลย” ลุกขึ้นยืน ทำท่าจะบินขึ้นสู่ท้องฟ้า จนพายุต้องรีบดึงตัวเธอลงมานั่งในที่เดิม

“ตายละ ฉันมีนัดกับไอ้โยธาไว้ว่าคืนนี้จะเล่นเกมส์กัน”

“...” โยธาคือใครวะ

“คุณ โทรศัพท์ฉันพังเหรอ ทำไมหน้าจอสีน้ำตาลงี้อ่ะ ต้องไปที่ศูนย์ก่อน เดี๋ยวเล่นเกมส์กับไอ้ตุ๊ดไม่ได้” ฟ้าใสบึนปาก เธอหยิบขวดเบียร์ขึ้นมาแล้วกด เพราะนึกว่าเป็นโทรศัพท์ ฟ้าใสทำท่าจะลุกขึ้น แต่ถูกพายุดึงให้นั่งลง

ถ้าเธอลุกอีกทีล่ะก็...

ก็ไม่ทำอะไรหรอก แค่ดึงเธอนั่งลงเหมือนเดิม...จะเอาอะไรกับคนเมา

“ฟ้าใส งัดข้อกัน” เขาเลยต้องคิดเกมส์ขึ้นมา ก่อนที่เธอจะโวยวายไปมากกว่านี้ และถ้าเขาชนะ เธอต้องทำตามที่เขาขอ

“หืม งัดข้อ อ่า~ ได้สิ แต่แป๊ปนึงนะ ขอดื่มเพิ่มพลังก่อน” หยิบขวดเบียร์ยกดื่มจนหมดขวด

พายุจึงเคลียร์ขวดเหล้า เบียร์บนโต๊ะ เพราะต้องการพื้นที่ไว้งัดข้อกับเธอ

อึก~ “งัดตรงไหน ตรงนี้เหรอ~” เธอยกนิ้วชี้ไปที่เป้ากางเกงสีดำของพายุ ดวงตาหวานหรี่ตาแคบหวังจะมองให้ชัด ๆ ถึงแม้มันจะไม่ชัดเลยก็เถอะ

หมับ

“ไม่ใช่” มือบางจับไปที่เป้ากางเกง โดนส่วนสำคัญเต็ม ๆ พายุรีบยกมือเธอออก เขากำลังเคลียร์โต๊ะให้

“คุณ มือผมอยู่นี่” จับมือเธอมาประสานกัน วางข้อศอกเธอลงบนโต๊ะ และตามด้วยศอกตัวเอง

“อ๊ะ ๆ ห้ามโกงน๊า”

“ก็ไม่แน่”

“พูดอะไรอ่ะ” ยกนิ้วชี้หน้า เธอได้ยินนะ

“ถ้าผมชนะ คุณจะให้อะไรผม” หยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมา อัดวิดีโอเป็นหลักฐาน

ฟ้าใสแสดงท่าทางครุ่นคิด “...จูบไหม เอ๊~ หรือว่าตัวฉันดีนะ” ยกนิ้วชี้เข้าหาตัวเอง โปรยยิ้มเสน่ห์ให้คนมองอย่างไม่รู้ตัว

“ผมต้องการตัวคุณ ให้ผมได้ไหม”

“หล่อแบบคุณ ฉันให้เอาฟรี ๆ”

“คุณมีแค่ผมได้คนเดียวเท่านั้น ห้ามไปพูดแบบนี้กับผู้ชายคนไหน นอกจากผม”

“ได้” ฟ้าใสชูนิ้วก้อยขึ้นมา พายุมองแล้วเกิดความสงสัย เธอจะทำอะไร “เกี่ยวก้อยกันสิ” พายุจึงได้เกี่ยวก้อยกับเธอที่แท้ก็เกี่ยวเป็นคำสัญญา

“ผมมีหลักฐานนะ” หลังจากเก็บหลักฐาน เผื่ออนาคตจะมีโอกาสเปิดให้เธอดู พายุกดสต็อปวิดีโอแล้วเริ่มงัดข้อกับเธอ เมาขนาดนี้เธอไม่มีแรงสู้เขาได้แน่นอน

“คุณว่าฉันสวยป่ะ” เคลื่อนตัวเข้าไปหาเขาใกล้ ๆ ดวงตาหวานแดงก่ำเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เธอดื่มมันเข้าไปมาก

ฟ้าใสมองพายุด้วยสายตาออดอ้อน ทำเอาคนมองใจระทวย พายุทนไม่ไหว ก้มลงจุ๊บบนริมฝีปากสวย

จุ๊บ~

“สวยมาก”

“ทีนี้จะงัดข้อกับผมได้หรือยัง”

“จริงด้วย มา ๆ” ยกข้อศอกตั้งฉาก จับมืออีกฝ่าย ทั้งที่ตัวเองก็นั่งแทบไม่ตรงอยู่แล้ว

“ผมให้คุณออกแรงก่อนเลย”

ฟ้าใสใช้มือสองข้างออกแรงดัน แต่ทว่าจู่ ๆ เธอกลับจับมือเขาโยกเป็นเกียร์ออโต้รถซะงั้น

ไม่งัดข้อแล้วดิ

บรึ้น บรึ้น~

ปึก~

”ผมชนะ” พายุออกแรงกดมือเธอคว่ำจะได้จบ ๆ ไม่อยากมาฟังเธอส่งเสียงบรึ้นหลาย ๆ รอบ

“อะไรของคุณเนี่ย ขี้โกงอ่ะ ฉันยังไม่ได้ออกแรงเลยนะ อีกรอบเลย” ก็เธอเอาแต่บรึ้น บรึ้นอยู่ได้

“เอาสิ” ให้โอกาสเธออีกรอบ

ปึก~

“ผมชนะ”

“คุณโกงฉัน” ฟ้าใสโวยวาย แค่เธอนั่งยังไม่ตรงเลย จะชนะเขาได้ยังไง รอบนี้ไม่ให้โอกาสอะไรแล้ว เดี๋ยวก็จับมือเขาโยกเป็นเกียร์อีก

“เกมส์จบแล้ว ทำตามสัญญาดีกว่า”

“ก็ได้ ๆ”

พายุเรียกพนักงานมาเช็คบิล ฝากรถของเขาไว้ที่ร้าน และขับรถเธอกลับ พรุ่งนี้เขาค่อยนั่งแกร๊บมารับรถ

พยุงตัวเธอมาที่ลานจอดสำหรับลูกค้ามาใช้บริการที่ร้าน เขากดหัวเธอเข้าไปในรถ ใช้มืออีกข้างป้องศรีษะไม่ให้หัวโดนกระแทก ส่วนเขาก็รีบเดินอ้อมไปที่ฝั่งของคนขับ คาดเข็มขัดให้เธออย่างปลอดภัย ก่อนจะออกรถสตาร์ท

ห้องพักโรงแรม~

“เตียงนุ่มจัง” ฟ้าใสพลิกตัวไปมาบนที่นอนกว้าง พายุยืนมองเธอที่ปลายเตียง แล้วถอดรองเท้าทั้งสองข้างให้กับเธอ

จากนั้นพายุถลกแขนเสื้อเชิ้ตสีดำขึ้น ก้าวขาไปบนเตียงจับเธอนอนหงาย ส่วนเขาก็ลงนอนข้าง ๆ เขายังไม่อยากด่วนทำอะไรเธอในตอนนี้

“ผมอยากกอดคุณ” ดึงตัวคนเมาเข้าหา ประคองศรีษะเล็กไว้บนแขน ใบหน้าหวานซบลงบนอกแกร่ง

“กลิ่นคุ้น ๆ”

“หอมใช่ไหม”

“หอมมาก” ส่งเสียงตอบ ทั้งที่ใบหน้าของเธอยังซบอยู่บนอกพายุ

อ้อมแขนแกร่งกอดรัดร่างบอบบางไว้กับตัว “ขอห้านาที แล้วผมจะทำให้คุณมีความสุข” มือที่ยังว่างล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกง หยิบกล่องสี่เหลี่ยมสีเงินออกมา เขาแวะซื้อของสำคัญในร้านสะดวกซื้อก่อนถึงโรงแรม และวางกล่องนั้นไว้บนหัวเตียงที่มีโคมไฟ

“ตัวคุณหอม” เธอชมเขาไม่หยุด

“ดมเยอะ ๆ” กระชับกอดเธอให้แน่นกว่าเดิม ปากหยักกดจูบลงบนกลุ่มเส้นผมสีน้ำตาลอย่างทะนุถนอม

“สระผมบ้างป่ะเนี่ย” รู้สึกฉุนนิดหน่อย แต่ยังรับได้

“อื้อ~” ฟ้าใสส่งเสียงในลำคอ เหมือนกับว่าไม่พอใจ แต่เธอเองก็กอดเขาไม่ปล่อย ใบหน้าหวานซุกบนเสื้อเชิ้ตสีดำไม่ยอมห่าง

“สัญญาที่คุณให้กับผมไว้ ยังจำได้หรือเปล่า”

“ก็ตัวฉันไง” เงยหน้าขึ้นตอบ ส่งยิ้มหวานให้กับคนมอง

“พูดแล้วนะ” สิ้นเสียงทุ้มเอ่ย พายุย้ายตัวเองขึ้นมาคร่อมทับร่างเธอไว้

พายุปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำ แล้วโยนมันทิ้งไว้ข้างเตียง เขาจับมือเธอทั้งสองข้างวางไว้บนบ่า ก่อนที่เขาจะโน้มใบหน้าลงมาหาเธอ

“ผมชอบคุณ”