#6

ผม : ไม่ได้ป่วย แค่อกหักจบนะถามเยอะ

เธอ : ใครกันน๊าหักอักพี่ซันสุดหล่อของน้องได้เนี่ย

เหอะยังมีน่ามาพูดอีกเนอะตัวเองนั้นแหละอีเด็กบื้อ

ผม : แม้งโครตคิดถึงเลยว่ะ

ผมพูดเบาๆ

เธอ : ห้ะ คิดถึงใครหรอ

ผม : ป่าว ดูไรอ่ะ

เธอชะโงกหน้าเข้ามาในห้องผม

เธอ : ทำไมห้องรกจัง

ผม : ยุ่งน๊า

เธอ : เดี๋ยวเนยช่วยเก็บ

แกร่ก..

เธอดันประตูออกและเดินเข้ามาในห้องผมอย่างหน้าตาเฉยและก็หยิบของจัดโน้นจัดนี้

ผม : เห้ย ไม่ต้องลงไปได้และ

เธอ : เดี๋ยวช่วย

ผม : ไม่ต้อง เอามา

เธอ : เนยขอจัดให้ห้องพี่รกเอามานี้

ผมกระชากของจากมือเธอแต่เธอแม้งกระชากกลับเราสองคนกระชากกันไปมาทำให้เธอทรงตัวไม่อยู่ล้มลงมาทับผม

เฮ้ย!!

ตุ้บ!!

ตาจองตาเธอแม้งทำให้ผมคลั่งโครตน่ารักอ่ะ ผมจับหัวเธอแล้วดึงเข้ามาจูบ

ผม : อื้มส์

เธอ : อื้อออ

ฟรึ่บ!!

พอตั้งสติได้เธอก็ีีรีบดันตัวออกจากตัวผม

ผม : เอ่ออออ ขอโทษ

เธอ : งั้นเนยขอตัวก่อนนะคะ

#เนย

ฉันรีบเดินลงมาจากห้องพี่ซันอย่างไว เมื่อกี้มันเป็นอุบัติเหตุฉันเผลอล้มไปทับเขา

ฉัน : นี่พี่ซันซันจูบเราหรอ

ฉันลูบไปที่ปากตัวเองเบา

"หนูทำไมขึ้นไปนานจัง"

"เนย ได้ยินที่ถามป่ะเนี่ย"

"เนย"

ฉัน : ห้ะ อะไรพี่เตอร์

พี่เตอร์ : เหม่อไรเนี่ย

ฉัน : ปะ ป่าวค่ะ

พี่เตอร์ : ทำไมไปนานจัง

ฉัน : เอ่อ คือเนยช่วยพี่ซันจัดของอยู่

พี่เตอร์ : อ่ออืมๆ หิวยัง

ฉัน : นิดหน่อย

พี่เตอร์ : มากินดิไอ้วินพึ่งออกไปซื้อมาเมื่อกี้ เดี๋ยวพี่ไปตามไอ้ซันก่อน

..........................

3เดือนผ่านไป

@ประเทศอิตาลี

พี่เตอร์มาหาแนนเขาพาฉันมาด้วย เขามาทุกเดือนเลยไม่รู้จะมาทำไม ไหนว่าเคลียร์กันแล้วเขาบอกกลับมาเป็นพี่น้องกันเหมือนเดิมแต่พี่น้องนี่ยืนกอดกันหอมแก้มกันก่อนนอนทุกคืนเวลาที่มาอยู่ที่นี่ได้ด้วยหรอ

"เนยไปกินข้าวกันแนนทำกับข้าวไว้เต็มเลย"

ฉัน : เนยยังไม่หิวจ้า แนนกินเถอะ

แนนนี่ : เดี๋ยวปวดท้องนะ ไปกินเร็วป่ะ

แนนดึงมือฉันเข้ามาที่โต๊ะอาหาร แนนเธอเป็นคนน่ารักนะนิสัยดีถึงว่าทำไมพี่เตอร์ถึงชอบเธอ

พี่เตอร์ : อ่ะแนนหนูกินเยอะๆนะคะ

เห้อพี่เตอร์ตักอาหารให้แนนด้วย แลดูมันไม่ใช่แค่พี่น้องแล้วอ่ะ

แนนนี่ : ขอบคุณนะคะ น่ารักจัง

จุกพูดไม่ออกเลย

ฉัน : เนยอิ่มแล้วขอตัวก่อนนะคะ

พี่เตอร์ : ทำไมอิ่มไวจังพี่ยังไม่เห็นเนยกินเลยนะ

ฉัน : เนยไม่ค่อยหิว

ฉันลุกออกมาจากโต๊ะอาหารแล้วเดินขึ้นห้อง ฉันไม่อยากนั่งอยู่ตรงนั้นไม่อยากเห็นอะไรแบบนี้อีกแล้ว

ฉัน : ฮือออออออ

แกร่ก..

"เนย"

ฉัน : อึก

ฉันรีบเอามือขึ้นปาดน้ำตาออกกลัวว่าเขาจะเห็นว่าฉันร้องไห้

พี่เตอร์ : เนยทำไร

ฉัน : ป่าวค่ะ

พี่เตอร์ : ร้องไห้ทำไมเป็นไร

ฉัน : ไม่ได้เป็นไรค่ะ

พี่เตอร์ : บอกมาดิมีไรก็พูด

ฉัน : แค่ฝุ่นมันเข้าตาอ่ะไม่มีไรหรอก

พี่เตอร์ : เนยพี่ไม่ได้โง่นะ

ฉัน : อึก เนยก็ไม่ได้โง่นะพี่เตอร์ ไหนบอกเคลียร์กับเขาแล้วไงไหนบอกกลับมาเป็นพี่น้องกัน พี่น้องเขายืนกอด หอมกันได้ด้วยหรอ พี่จะให้เนยทำไงอ่ะเนยเป็นไรกับพี่กันแน่ ฮือออออ

พี่เตอร์ : เนยพี่ขอโทษ พี่รักหนูนะ

ฉัน : ฮืออออ ปล่อยเนยนะพี่ไม่ได้รักเนยพี่รักเขา

พี่เตอร์ : ใช่พี่รักเขา แต่พี่ก็รักหนูเหมือนกัน

ฉัน : อึกไม่ พี่ไม่ได้รักหนูแล้วพี่แค่จะรับผิดชอบเท่านั้น

พี่เตอร์ : ไม่จริง

ฉัน : พี่ไม่ต้องรับผิดชอบเนยหรอกเนยผิดเองเนยจะเป็นฝ่ายไปเอง

พี่เตอร์ : ไม่นะเนย อึกเนยอย่าทิ้งพี่ไปพี่อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีหนู

พี่เตอร์กอดฉันแล้วร้องไห้ออกมาอย่างไม่อาย

ฉัน : พี่จะให้หนูอยู่ทำไม ในเมื่อพี่ยังมีเขาพี่เลือกสักคนสิค่ะหนูเจ็บนะพี่เตอร์ ฮืออออออ

พี่เตอร์ : ครับพี่ขอเวลาหน่อยนะคนดี จุ๊บ~

ฉัน : ค่ะ

สุดท้ายฉันก็ยอมเขาเพราะฉันรักเขามากไงฉันไม่เหลือใครแล้วนอกจากเขา ถ้าไม่มีเขาฉันก็อยู่ไม่ได้เหมือนกัน

22.00

ก๊อกๆ

"เนยหนูนอนยัง"

แกร่ก..

เวลาฉันมาที่นี่ฉันกับพี่เตอร์เรานอนคนล่ะห้องกันนะนอนมาตั้งแต่มาครั้งแรกแล้ว ตอนนั้นพี่เตอร์ให้เหตุผลว่าเกรงใจแนน แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วแหละว่าพี่เตอร์กลัวแนนจะรู้เรื่องของเรา

ฉัน : พี่เตอร์มีไรหรอค่ะ

พี่เตอร์ : หนูพี่ขอนะ

ฉัน : แต่ว่า

พี่เตอร์ : นะครับ

ฉัน : มันจะดูไม่ดีนะคะ

พี่เตอร์ : พี่จะทำเบา

หมับ!!

ฉัน : พี่เตอร์ปล่อยก่อนค่ะ

พี่เตอร์ : พี่ไม่ไหวแล้วหนู อื้มส์

ฉัน : อื้ออออ

เขาอุ้มฉันขึ้นเตียงพร้อมเข้ามาดูดปากไซร้คออย่างรวดเร็ว

จ๊วบๆ!!

พรวด!!

พี่เตอร์ : อ๊ะๆ

ฉัน : จะเจ็บ อ๊ะ

จากนั้นฉันก็เสร็จเขาตามระเบียบ

8.00

วันนี้ฉันกับพี่เตอร์ต้องบินกลับไทยแล้วเพราะพี่เตอร์นางต้องกลับไปทำงาน

............. ตัด..............

3ปีผ่านไป

ตอนนี้ชีวิตฉันกำลังไปได้สวยฉันมีความสุขมาก แนนบอกเลิกพี่เตอร์แล้ว เพราะเธอท้องกับพี่คิมลูกเธอชื่อน้องคลีนอายุ3ขวบแล้ว น่ารักมากเวลาฉันไปหาฉันจะซื้อของเล่นไปให้ตลอดน้องคลีนขี้อ้อนจนฉันหลงรักเลยแหละ แนนรู้แล้วนะว่าฉันคือแฟนเก่าพี่เตอร์ ฉันบอกว่าฉันกำลังตามง้อพี่เตอร์อยู่แต่จริงๆฉันกับพี่เตอร์แอบคบกันมาตลอด ที่ฉันบอกไปแบบนั้นฉันกลัวแนนจะมองพี่เตอร์เป็นคนไม่ดี

@ผับkn

>ห้องvip

พี่ซัน : เห้ยนั้น ไอ้เตอร์มาพอดี

พี่เตอร์ : เออ

พี่ซันจะจ้องมองฉันด้วยสายตาแปลกๆตลอดเวลาที่ฉันมากับพี่เตอร์

พี่คิม : แนนติดต่อมึงมาบ้างไหมว่ะเตอร์

ฉัน : ติดต่อตลอดนิค่ะ

พี่คิมถามพี่เตอร์แต่ฉันรีบพูดตัดหน้าเพราะสงสารพี่คิมมากวันๆไม่ทำอะไรเอาแต่ตามหาแนนฉันทนเห็นต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว ขอโทษนะแนน

พี่เตอร์ : เนยเงียบปากไปดิ

เขาหันมาตะหวาดฉันอย่างไม่พอใจ

ฉัน : เนยพูดความจริงนิค่ะ

พี่คิม : คือยังไง มึงติดต่อแนนมาตลอดเลยหรอไอ้เตอร์

พี่เตอร์ : เอ้อคือ กะ กู

พี่คิมลุกขึ้นไปกระชากคอเสื้อพี่เตอร์อย่างแรง

ฉัน : บอกพี่คิมไปดิพี่เตอร์แนนมีลูกด้วยนะ 3ขวบนิดๆเป็นผู้หญิงน่าเหมือนเอ้อ

พี่เตอร์ : เนยกูบอกให้หยุดพูดไงอยู่เงียบๆจะตายป่ะ

พี่คิม : หมายความว่าไงไอ้เตอร์ ตอบดิว่ะ ตอบกูไอ้เตอร์

พี่เตอร์ : กูไม่รู้มึงเชื่อเนยหรอมันปั่น

ฉัน : แล้วแต่เถอะเนยไปหาแนนกับพี่เตอร์ตลอดลูกแนนชื่อน้องคลีน น่ารักมากเลยพี่คิม

พี่เตอร์ : เนยกูบอกให้เงียบทำไมไม่ฟังว่ะไปกลับ มึงกับกูมีเรื่องต้องคุยกัน

พี่เตอร์เดินมาลากฉันออกจากห้อง

ฉัน : โอ้ยพี่เตอร์เนยเจ็บ

พี่เตอร์ : เนยจะพูดทำไมว่ะ เรารับปากแนนไว้นะเว้ยว่าจะไม่บอกใคร

ฉัน : เนยสงสารพี่คิม พี่เตอร์ไม่สงสารเพื่อนบ้างหรอวันๆเอาแต่ออกตามหาเมียตัวเองข้าวปลาไม่ค่อยกินพี่คิมร้องไห้มี3ปีเต็มๆแล้วนะพี่

พี่เตอร์ : สงสารดิ แต่จะผิดคำพูดกับแนนหรอ

ฉัน : เถอะน๊า ถือว่าช่วยให้พ่อลูกเขาได้เจอกัน

พี่เตอร์ : ก็ได้ ฟ่อดดดด~รักหนูนะ

ฉัน : หนูก็รักพี่