#5

กึก กึก

พรวด!!

ฉัน : กรี๊ดดดดดด ฮืออออพี่เตอร์เนยเจ็บเอาออกไป

พี่เตอร์ : ซี๊ดอ๊ะแน่นมากเลยหนู สะเสียวอื้ม

จากนั้นเขาก็กระทำฉันอย่างไม่ใยดี สุดท้ายก็เสียความบริสุทธิ์ให้กับคนที่ฉันรักแต่เขามีมีแฟนอยู่แล้วนี่สิ

9.30

ครืด ครืด

ฉัน : อื้อ เหื้อออออออใครโทรมาแต่เช้าเนี่ย หาวววว

ฉันควานหามือถือ

ครืด ครืด วิน

ฉัน : ของพี่เตอร์นิ พี่เตอร์ตื่นๆ

พี่เตอร์ : อื้อ

ฉัน : พี่เตอร์พี่วินโทรมา

พี่เตอร์ : เออรับไปดิกูจะนอน

ตึ้ด..

ฉัน : ฮัลโหลค่ะ

"เห้ยไอ้คิม"

เสียงจากปลายสายหลุดเข้ามา

"นี่ใคร"

เสียงพี่คิมนิ

ฉัน : เอ่อ..คือ

พี่คิม : กูถามก็ตอบ

ฉัน : นะ นะ เนยเองพี่คิม

พี่คิม : ไปอยู่กับไอ้เตอร์ได้ไง

ฉัน : คือเนยลงมาไทยเพื่อนพามาเที่ยวกระบี่ พอดีมาเที่ยวผับก็เจอพี่เตอร์นั่งอยู่คนเดียวพี่เค้าเมามากและเพ้อถึงคนชื่อแนนตลอด เนยเลยเข้าไปหาเขาและก็พาเขามาที่ห้องพักของเนย เพราะเนยไม่รู้ว่าพี่เตอร์พักอยู่ที่ไหน

พี่คิม : แล้วมันอยู่ไหนทำไมไม่มารับสาย

ฉัน : ยังไม่ตื่นเลยค่ะ

พี่คิม : ปลุกมันมาคุยกับกู

ฉัน : พี่ตื่น

ฉันเขย่าตัวพี่เตอร์ให้ตื่น

พี่เตอร์ : อื้ออออ

ฉัน : พี่เตอร์ตื่นดิพี่

พี่เตอร์ : เออกวนจังว่ะ เห้ยเนยมาได้ไง

ฉัน : เดี๋ยวเนยค่อยอธิบายพี่เตอร์คุยกับพี่คิมหน่อยพี่คิมโทรมา

เขาก็รับโทรศัพท์จากมือฉันไปคุย ฉันเลยประคองตัวเองไปหยิบผ้าขนหนูเพื่อไปอาบน้ำ

>ห้องน้ำ

ซ่า ซ่า ซ่า

ฉันเปิดน้ำลงในอ่างพร้อมกับค่อยๆนั่งลงกอดเข่าตัวเอง

ฉัน : ฮือออออออ

ทำไมฉันต้องมาเจอเขาในสภาพแบบนี้ด้วยฉันเจ็บที่สุดเลย ฉันมันง่ายเอง

ก๊อกๆ

"เนย ทำไร"

ฉัน : อึก อะอาบน้ำอยู่ค่ะ

พี่เตอร์ : อาบนานจัง ออกมาได้แล้วเดี๋ยวไม่สบาย

ฉัน : คะ ค่ะ

10นาทีผ่านไป

ฉันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จและเดินมานั่งเป่าผมบนเตียงตอนนี้พี่เตียงเข้าไปอาบน้ำอยู่

แกร่ก..

พี่เตอร์ : พี่แต่งตัวแปบนะ

ฉัน : ค่ะ

ไปรอข้างนอกดีกว่า

พรึ่บ!!

พี่เตอร์ : จะไปไหน

ฉัน : จะออกไปรอข้างนอกไงค่ะ

พี่เตอร์ : รอในนี้แหละ แต่งแปบเดียว

ฉัน : อือ

3นาทีผ่านไป

พี่เตอร์ : เสร็จและ อธิบายมาดิเนยมาอยู่นี่ได้ไง

ฉัน : #$&@$$&#$&&$#

ฉันก็เล่าทั้งหมดให้เขาฟัง

พี่เตอร์ : แล้วเลือดบนที่นอนคือ?

ฉัน : ไม่มีอะไรหรอกค่ะ

พี่เตอร์ : บอกมาเนย พี่ทำไรเราใช่ไหม

ฉัน : ป่าวค่ะ พี่กลับไปเถอะเพื่อนพี่ตามตั้งแต่เช้าแล้วนะ

พี่เตอร์ : เนยบอกมาดิว่ะ

ฉัน : ค่ะ แต่พี่ลืมๆมันไปเถอะ

พี่เตอร์ : ได้ไงอ่ะเนย เนยเสียหายนะเว้ยเดี๋ยวพี่รับผิดชอบเอง

ฉัน : ฮืออออ พี่จะมารับผิดชอบเนยได้ไงทั้งๆที่พี่ก็มีแฟนอยู่แล้วอ่ะ พี่ลืมๆมันไปเถอะเนยๆไม่เป็นไร

พี่เตอร์ : เดี๋ยวพี่เคลียร์ทุกอย่างเอง เนยอยู่กับพี่อย่าไปไหนอีกนะพี่ยังรักเนยอยู่ พี่ขอโทษ

หมับ!!

ฉัน : ฮืออออพี่เตอร์อย่ามากอดเนย

พี่เตอร์ : ทำไมค่ะเนยไม่รักพี่แล้วหรอ หื้มมม

ฉัน : อึก รักสิค่ะเนยไม่เคยลืมพี่ได้เลย

พี่เตอร์ : เรามาเริ่มใหม่กันนะ

ฉัน : ฮืออ แล้วแฟนพี่ล่ะ

พี่เตอร์ : เดี๋ยวพี่ไปคุยกับเขา

ฉัน : อึกค่ะ

พี่เตอร์ : พี่ร้องนะคะคนดี ฟ่อดดดด~หนูเป็นของพี่แล้วนะที่รัก

เขาเอามือขึ้นมาปาดน้ำตาบนหน้าให้ฉัน

#ซัน

หมายความว่าไงไอ้เตอร์อยู่กับเนย เธอกลับมาแล้วหรอมันกลับมาคบกันหรอว่ะแล้วแนนล่ะไอ้เตอร์เอาแนนไปไว้ที่ไหน คำถามมากมายอยู่ในหัวผม

วิน : เป็นไรว่ะไอ้ซัน

ผม : ป่าวอ่ะ

โน่ : กูเห็นมึงเงียบมาตั้งแต่ไอ้วินโทรหาไอ้เตอร์และ

ผม : ปกติป่ะว่ะ กูก็เป็นแบบนี้แหละ

พวกมัน : เหอะไม่ปกติ

ผม : หึ

ตอนนี้พวกผมอยู่บนเครื่องกำลังบินกลับกรุงเทพฯ

30นาทีผ่านไป

@กรุงเทพฯ

คิม : เดี๋ยวแยกกันตรงนี้นะ กูรีบไปตามหาแนนก่อน ไอ้โน่แนทไป

โน่ : ไปและไอ้วินไอ้ซัน

แนท : สวัสดีค่ะพี่วินพี่ซัน

ผม/วิน : ครับๆ

@ร้านสัก

วิน : เอ้าไอ้เตอร์ มาถึงนานยัง

พอมาถึงผมก็เจอไอ้เตอร์กับเธอมันพาเธอมาร้านด้วยมันคงกลับมาคบกันแล้วมั่ง

เตอร์ : สักพักและ

เธอ : พี่วินพี่ซันสวัสดีค่ะ

วิน : ครับ

ผม : อืม

เตอร์ : เป็นไรว่ะไอ้ซัน

ผม : ป่าว กูขึ้นไปเตรียมของข้างบนและ

ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากอยู่ข้างล่างผมอยากอยู่ผมคิดถึงเธอมากอยากเข้าไปกอดด้วยซ้ำแต่ทำไม่ได้

30นาทีผ่านไป

ก๊อกๆ

ผม : ใคร

ก๊อกๆ

ผม : ใครว่ะแม้งถามก็ไม่ตอบหูตึงป่ะว่ะ

แกร่ก..

"พี่ซันพี่เตอร์ให้เอากาแฟมาให้ค่ะ"

ผม : อืม

ผมยืนมือไปหยิบแก้วกาแฟ

เธอ : พี่ซันทำไรอยู่หรอเตรียมของนานจัง

ผม : ขี้เกลียดนั่งข้างล่าง ทำไม

เธอ : ป่าวค่ะถามดู สบายดีไหม

อยู่เธอก็ถามผมแปลกว่ะ ปกติไม่คิดอยากจะคุยกับผมเลยทุกครั้งเจอกันเธอแค่สวัสดี

ผม : ถามทำไม กินยาเขย่าขวดป่ะอยู่ๆมาถาม

เธอ : ถามไม่ได้หรอค่ะ ก็อยากถามนิ

ผม : ไม่ค่อยสบาย

เธอ : เป็นไรอ่ะ กินข้าวกินยายังไปหาหมอไหม

ผม : ไม่ได้ป่วย แค่อกหักจบนะถามเยอะ