ตอน5

เขากลั้นขำแล้วเบือนหน้าหนีไปอีกทาง นี่เขาแกล้งฉันหรอแต่ยังไงฉันก็กลัวอยู่ดีอ่ะ ไม่อยากมานั่งพิการแขนขาขาด หยี้~คิดแล้วสยอง

WIN TALK

พอทำแผลที่โรงพยาบาลเสร็จผมก็อุ้มเธอขึ้นรถกลับคอนโด

ตอนนี้อีเอ๋อมันหลับไปแล้วครับขึ้นรถบุปหลับปับ เด็กอะไรตอนหลับโครตน่ารักเลย

@คอนโดxy

ผม : เอ๋อตื่นๆ

เธอ : งื้ออออ

ผม : ตื่นดิว่ะถึงคอนโดแล้ว

เธอ : งื้มมม

ขี้เซาเกินปลุกเท่าไหร่ก็ไม่ตื่น ผมเลยอุ้มเธอเข้ามานอนห้องผม ค่อยๆ วางเธอลงบนเตียงเบาๆ จากนั้นผมก็เดินไปหยิบผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอ แล้วผมก็ไปอาบน้ำแต่วตัวพอเสร็จผมก็ขึ้นมานอนข้างๆ

เธอ : งื้ออออ

เธอค่อยๆ ขยับเข้ามาซุกอกผม ตึก ตัก ตึก ตัก เสียงหัวใจของผมเต้นแรงมากอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เห้ย! อาการแบบนี้มันบ่งบอกว่าผมหลงรักเธอหรอโอ้วไอ้วินเอ่ยจะมาหลงรักเด็กไม่ได้นะเว้ย ผมสบัดหัวตัวเองไปมาให้หลุดจากความคิดบ้าๆ นี้

กลางดึก..

"ฮืออออออออ"

ใครมาร้องไห้ป่านี้ว่ะคนจะหลับจะนอนไอ้ห่า ผมก็หลับต่อโดยที่ไม่สนใจเสียงนั้น

"ฮืออ อึก~"

ทนไม่ไหวแล้วเว้ย ผมค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาหันไปหาเธอที่นอนร้องไห้อยู่ข้างๆ ผม

ผม : เอ๋อเป็นไร โอ้ยยย~

ผมเอามือไปแตะตัวเธอ ตัวเธอร้อนจี๋เลยแล้วผมควรทำไงดี ผมนอนคิดอยู่สักพักก็รีบลุกขึ้นไปหยิบผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้เธอ จากนั้นผมก็เดินลงไปซื้อแผ่นเจลลดไข้พร้อมกับยาพาราที่เซเว่น เมียก็ไม่ใช่ทำไมกูต้องทำให้มันด้วยว่ะ

เธอ : งื้มมมมมม

เธอพลิกตัวเข้ามากอดผม สบายตัวแล้วดิภาระชิบหายตั้งแต่แรกเจอยันวันนี้ก็ยังเป็นภาระกูเหมือนเดิมอีเด็กบ้า ผมนอนกอดมันจนหลับไป

เช้าวันรุ่งขึ้น...

ผมค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาหันไปมองอีเอ๋อมันยังหลับอยู่เลยนอนกอดผมแน่นเชียวคงคิดว่าผมเป็นหมอนข้างมันมั่ง เธอคนแรกเลยนะที่ได้นอนกอดผมเนี่ยคนอื่นน้ำแตกก็แยกทาง แต่นี่เธอสักน้ำผมก็ยังไม่ได้ สักวันกูต้องเอาให้ได้ฮาฮา

ผม : กี่โมงแล้วว่ะ