EP 5 : ถ้าดื้อจะไม่ใช่แค่จูบ [2]

“สาวน้อยที่มึงบอกว่าเป็นรักแรกน่ะหรอ?” โทนถามเพื่อความแน่ใจพรางเคี้ยวถั่วคั่วไปด้วย

“เฮ้อ.. ยิ่งกว่าละครหลังข่าวอีกว่า”

ทั้งที่เขาก็ไม่ได้ตอบรับแต่ยักษ์และเพื่อนๆ ก็ต่างรู้ดี ในวันที่เมฆเจอกับจัสมินความดีใจ และความสุขบนใบหน้าของเขามันปิดเอาไว้ไม่อยู่จริงๆ

“คู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกัน” เขาบอกสั้นๆ

“โอ้ว.. สำนวนมึง” ฟีฟ่าได้แต่ส่ายหัวอย่างเอือมระอา

“อย่างน้อยก็ไม่ได้เป็นชู้กับชาวบ้านแหล่ะน่า”

หมัดนี้ทำเอาฟีฟ่าถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะก่อนจะแก้ต่างหน้าบึ้ง

“เมียต่างหากโว้ย”

แต่อย่างไรเพื่อนๆ ก็ย่อมรู้ดีว่าระหว่างฟีฟ่ากับผู้หญิงคนนั้นมันมีอะไรที่ซับซ้อนกว่าที่ตาเห็น

“มึงเป็นอะไรวะไอ้ธี กูเห็นมึงจ้องสาวคนนั้นอยู่นานแล้วนะ”

ดินมองตามสายตาของธีระที่นั่งจ้องสาวสวยคนหนึ่ง สายตาของเขาแน่วแน่และไม่วอกแวกจนดินอดสงสัยไม่ได้

“หึ นั่นน่ะ เมียมัน” คาวินตอบคำถามนั้นแทน

“ห๊ะ”

ทุกคนในวงสนทนาล้วนแต่ตกใจ ทุกคนต่างรู้ดีว่าธีระไม่สนใจผู้หญิงคนไหน แม้แต่สาวสวยระดับดาวมหาวิทยาลัยสนใจในตัวเขาชายหนุ่มคนนี้ก็เลือกที่จะตัดความสัมพันธ์อย่างง่ายดาย อาจจะเป็นเพราะหญิงสาวคนนี้ก็เป็นได้

พวกเขาเองก็ไม่ค่อยรู้รายละเอียดสักเท่าไหร่ รู้แค่ว่าธีระเคยคบกับผู้หญิงคนหนึ่งที่เขารักมาก แต่มีเหตุเข้าใจผิดทำให้ต้องเลิกรากันไป วันนี้พวกเขามีโอกาสได้เจอเธอถึงแม้แสงไฟในผับจะสลัวไปสักหน่อย แต่ก็ยังเห็นได้ชัดว่าความสวยของเธอคนนี้ไม่เป็นรองใคร

หญิงสาวคนนี้เหมือนจะอายุมากกว่าพวกเขาด้วย เธอสวมเสื้อกล้ามสีฟ้า และสกินนี่สีดำ ผมยาวสีน้ำตาลเข้มดัดลอนคลาย ถึงไม่ได้แต่งตัวเปิดหน้าเว้าหลังแต่กลับดึงดูดให้ชวนมองได้มากกว่า

“จัดว่าเด็ด” ดินครางออกมาพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าชู้ สิ้นสุดประโยคนั้นเสียงเหี้ยมเกรียมก็ดังขึ้น

“เดี๋ยวจะโดนตีนกูเด็ดลงจากเก้าอี้”

“หวงๆ”

“หวงก้างน่ะสิมันอ่ะ มองครูปิ่นตาละห้อยอย่างกับหมาโดนทิ้ง” คาวินอดกัดเพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กไม่ได้

..จะว่าสงสารก็สงสารอยู่หรอก แต่เรื่องแบบนี้คนทำผิดไม่ออกมายอมรับ ต่อให้คนอื่นอธิบายหรือยืนยันแทบตายมันก็ยากที่ปิ่นจะเชื่อ

“เดี๋ยวนะ มึงช่วยขยายความคำว่า ‘ครูปิ่น’ ให้กูฟังหน่อยสิ” โทนขมวดคิ้วอย่างสงสัย

ทุกคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นก็เช่นกัน คาวินจึงเล่าประวัติโดยย่อของหญิงสาวคนนี้ให้พวกเขาฟัง ไม่ทันที่จะเล่าจบตัวละครสำคัญก็ลุกขึ้น ก่อนจะเดินออกไปดินจึงเอ่ยปากถาม

“อ่าว แล้วมึงจะไปไหนน่ะ”

“ตามเมีย”

คำตอบสั้นๆ ของธีระทำให้พวกเขาเลิกสนใจ

“เออๆ ช่างมันเถอะ ไอ้วินมึงเล่าต่อ”

ร่างสูงเดินตามร่างระหงไปอย่างเงียบๆ ดูท่าหญิงสาวจะดื่มเข้าไปไม่น้อยอาการเซจนเกือบชนคนนู้นคนนี้ทำให้ธีระต้องเร่งฝีเท้ากลัวว่าปิ่นจะหกล้ม แต่ก็ไม่ง่ายเลยที่ธีระจะเบียดเสียดผู้คนที่กำลังโยกย้ายสะโพกตามจังหวะเสียงเพลงของดีเจสาวสุดฮอตประจำผับได้

ปิ่นเดินเข้าไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำเมื่อเสร็จแล้วจึงตั้งสติสลัดความมึนๆ ในหัวออก ดูเหมือนจะดีขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ไม่หมดไปเสียทีเดียว

วันนี้เธอมานั่งดื่มกับเพื่อนอีกสองคนคนหนึ่งเป็นหญิงในร่างชาย อีกคนเป็นหญิงแซบ สุดเซ็กซี่ ทั้งสองเป็นเพื่อนสนิทสมัยเรียนมหาวิทยาลัยของเธอมีโอกาสจึงนัดพบปะกัน และดูเหมือนตอนนี้ปิ่นจะดื่มเกินลิมิตของตนเองเล็กน้อย

ความมึนจู่โจมหญิงสาวอีกครั้ง ร่างเล็กเซเถลเกือบล้มลงไปกองกับพื้นโชคดีที่ยังมีคนใจดีคว้าตัวเธอเอาไว้ทัน

“เป็นอะไรรึเปล่าครับ” เสียงนุ่มเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง ปิ่นพยายามหยัดตัวขึ้นไล่ความมึนออกไป

“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมาก”

“คุณเมามากแล้ว ให้ผมไปส่งดีกว่านะครับ”

มือหนาพันธนาการต้นแขนเรียวเอาไว้ทั้งสองข้างแน่นราวกับคีมเหล็ก หญิงสาวพยายามแกะออกอย่างสุภาพ

“เอ่อ ไม่เป็นไรค่ะ”

“เถอะนะครับ หรือจะไปนอนพักที่ห้องของผมก็ได้นะครับ อยู่ใกล้ๆ นี้เอง”