EP 4 : แบบนี้เหมือนมาเดท [1]

EP 4 : แบบนี้เหมือนมาเดท

มหาวิทยาลัย U

14 : 15 น.

หลังจากอาจารย์ประจำรายวิชาเดินออกจากห้องไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วจัสมินจึงเอ่ยถามเรื่องที่เธอแบบคุยกับเพื่อนๆ ถึงโปรแกรมหลังเลิกคลาสในวันนี้

“ตกลงว่าไง จะไปไหม?”

“ไม่/ไม่” สองสาวตอบพร้อมกัน

จัสมินมีเพื่อนที่สนิทกันอยู่สองคนที่มักจะไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ คือทรายสาวสวยลูกคุณหนู แต่ทำตัวติดดิน และปูเป้ สาวน้อยหน้าตาน่ารักที่เรียนเก่งอยู่ในระดับท็อปของชั้นปี

“ใจร้าย..” สาวน้อยพูดออกมาราวกับว่าคำตอบของเพื่อนๆ มันทำร้ายจิตใจของเธอเหลือเกิน

“ไปเป็นเพื่อนอ่ะได้ แต่ถ้าจะบิ้วให้ฉันกินเป็นเพื่อนอ่ะ ไม่!” ทรายขยายความหลังจากรวบหนังสือขึ้นมากอด

“ฉันน้ำหนักขึ้นสองกิโลแล้วนะยะ” ปูเป้เอ่ยย้ำด้วยเสียงตำหนิ

นั่นก็เพราะจัสมินคอยสรรหาของอร่อยมาให้เพื่อนๆ ของเธอทานตลอด ทั้งที่ปฏิเสธแล้วแต่อาหารที่จัสมินเลือกมาก็มีแต่ของอร่อยๆ ทั้งนั้น

“ไม่รักพวกแกแล้ว”

พูดจบจัสมินก็เดินออกไปจากห้องเรียนพร้อมใบหน้ากระเง้ากระงอดจนเพื่อนสาวทั้งสองถึงกับส่ายศีรษะ

หลังจากถูกง้อจนหายงอนแล้วทั้งสามสาวก็แยกกันที่หน้าคณะวารสารศาสตร์แต่ไม่ทันที่จัสมินจะเดินพ้นเขตคณะเสียงหวานของใครบางคนก็ดังขึ้น

“จัสมิน”

เธอหันไปตามเสียงเรียกก็พบกับสาวสวยดีกรีดาวคณะซึ่งเป็นรุ่นพี่ของเธอสองปี รอยยิ้มสะกดคนดูนั้นทำให้จัสมินยิ้มออกมาอย่างเปิดเผยก่อนจะยกมือไหว้ตามธรรมเนียม

“สวัสดีค่ะพี่รษา”

“จ้า เรียนเสร็จแล้วหรอ?”

“ค่ะ”

“จะไปไหนต่อรึเปล่า? ให้พี่ไปส่งเอาไหม?”

รษาเอ่ยอาสาอย่างเต็มใจ รุ่นพี่และรุ่นน้องคณะนี้ค่อยข้างจะสนิทกันและคอยช่วยเหลือกันเสมอ แม้จะไม่ได้เป็นสายรหัสก็ตาม

“อุ้ย ไม่เป็นไรค่ะหนูเกรงใจ”

“แล้วกลับยังไงเนี่ย”

“ขนส่งสาธารณะค่ะ จะได้ไม่เปลืองน้ำมัน” จัสมินบอกพร้อมกับรอยยิ้ม

“โอเคๆ สู้ๆ นะจ๊ะสาวน้อย ไม่แน่สวรรค์อาจจะส่งราชรถมารับก็ได้นะ”

คำพูดของรษาทำให้จัสมินขำออกมา ..ราชรถสำหรับจัสมินคงเป็น..

“ถ้าพูดถึงรถเมล์อ่ะ ใช่ค่ะ”

“ฮ่าๆ งั้นพี่ไปนะ”

“ค่ะ”

สองสาววัยไล่เลี่ยกันโบกมือลาก่อนที่รษาจะเปิดประตูรถเข้าไปนั่งในรถคันหรู

“เนี่ยหรอ? คนที่ไอ้เมฆมันชอบอ่ะ” คาวินแฟนหนุ่มของเธอเอ่ยถามอย่างสนใจ

เขาแปลกใจไม่น้อยที่ไม่นานมานี้เมฆมาขอความช่วยเหลือจากรษาให้สืบประวัติและตารางเรียน รวมไปถึงตารางชีวิตในแต่ละวันซึ่งมันก็ไม่เหลือบ่ากว่าแรงสำหรับรุ่นพี่ที่เรียนคณะเดียวกัน

“ช่าย น่ารักใช่มั้ยล่ะ” เธอยิ้มพร้อมกับโบกมือให้คนตัวเล็กที่อยู่ด้านนอกก่อนที่รถจะเคลื่อนตัวออกไป

“ก็ไม่สู้ทูนหัวของวินหรอก” ดวงตาคมจ้องมองที่คนรักพร้อมกับรอยยิ้มที่มุมปาก

“เขิน”

..ถูกชมตรงๆ แบบนี้ใครจะไม่เขินบ้างเล่า

“ไหนขอดูหน้าคนเขินหน่อยสิ”

จุ๊บ

เพียงเสี้ยววินาทีปากหยักก็แตะลงบนแก้มนุ่มของคนรักก่อนจะหันมาสนใจถนนตรงหน้าต่อ

“วิน! ขับรถอยู่นะ”

ถึงจะโดนมือเล็กฟาดลงที่ต้นแขนแกร่ง แต่คาวินกลับอารมณ์ดีหัวเราะอย่างชอบใจ ซึ่งความเร็วในการขับขี่รถในรั้วมหาวิทยาลัยมันก็ไม่ได้เร็วอยู่แล้ว ฉะนั้นเขาจึงมันใจว่าปลอดภัยแน่นอน

(ติดตามเรื่องของ คาวินXรษา ได้ใน บำบัดรัก บอดี้การ์ดหัวใจ อัพจบแล้วค่ะ)