Episode 5: ดินอีกแล้วเหรอ? [1]

สองร่างดำดิ่งลงสู่ใต้ท้องทะเลอันสวยงามยากที่คนทั่วไปจะมองเห็น ทว่าความสวยงามของมันก็ยังแฝงอันตรายที่เราไม่อาจรู้ได้ ช่วงเวลาสายของวันเป็นเวลาที่เหมาะสมแก่การถ่ายภาพและวีดิโอใต้น้ำ ณชาบังคับ Housing กวาดสำรวจภาพมุมกว้างอย่างชำนาญ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอลงมาถ่ายภาพใต้ท้องทะเลประสบการณ์สอนให้เธอรู้ว่าควรจะทำอย่างไรถึงจะได้ภาพที่ออกมาดีที่สุดภายในเวลาและข้อจำกัดหลาย ๆ อย่าง

แสงสะท้องของดวงอาทิตย์ส่องลงมากระทบปะการังสีสันสดสวย ฝูงปลาน้อยใหญ่หลายชนิดที่แหวกไหว้ไปมาอย่างร่าเริงราวกับกำลังต้อนรับผู้มาเยือนทำให้ภาพที่อยู่ตรงหน้าเหมือนเป็นดินแดนลึกลับ

ณชาพยายามเก็บภาพให้ได้มากที่สุด เธอว่ายลงไปใกล้แนวปะการังสีน้ำเงินอมม่วงในนั้นมีปลาตัวเล็กสีเหลืองสดกำลังโผล่หน้าออกมาก่อนจะค่อย ๆ ว่ายออกมาให้ณชายลโฉม มันเป็นภาพที่สวยมาก ๆ ในระหว่างที่ณชากำลังไล่ถ่ายเจ้าปลาตัวน้อยกับหมู่ปะการังอยู่นั้นคนที่ณชาลืมไปแล้วก็สะกิดเธอหลายทีจึงต้องหันกลับไปมอง

มือหนากวักเรียกเธอส่งสัญญาณให้ตั้งกล้องไว้ณชาจึงทำตามร่างสูงใหญ่ว่ายออกไปไกลหน่อย เขายกมือขึ้นมาในระดับสายตากวาดมือวนหลายรอบก่อนที่ในเวลาต่อมาฝูงปลาตัวเล็กจะว่ายกันอย่างเป็นระเบียบมาใกล้ดิน ภาพที่ได้มันคล้ายกับว่าเขากำลังสื่อสารกับปลาฝูงนั้น ณชายิ้มออกมาอย่างตื่นเต้นวีดิโอนี้มันสวยมาก ๆ

เมื่อได้ภาพที่สวยถูกใจแล้วทั้งคู่ก็ว่ายกลับขึ้นมา ลุงชิดกับลูกชายก็อำนวยความสะดวกอยู่บนเรือลำใหญ่ ในระหว่างที่เรือแล่นกลับเข้าท่าณชาก็นั่งเช็คภาพในกล้องพร้อมกับอมยิ้มอย่างประทับใจ เธอชอบที่จะเก็บความสวยงามของสิ่งต่าง ๆ และเผยแพร่ให้คนอื่นได้เห็นในหลายรูปแบบ

“พี่จะเอารูปไปทำอะไร?”

“ไปขายไง”

“ขายที่ไหนอ่ะ แล้วเขาเอารูปพวกนี้ไปทำอะไรเหรอ?”

“ไม่ต้องรู้หรอก”

ภาพกับวีดิโอพวกนี้ส่วนใหญ่เธอจะส่งให้เพื่อนที่ต่างประเทศนำไปประกอบวีดิโอหรือสื่อต่าง ๆ ตอบไม่ได้แน่นอนว่ามันจะไปอยู่ในแฟลตฟอร์มไหน

“ผมก็ต้องรู้สิเผื่อพี่เอารูปผมไปลงเว็บโป๊ผมจะทำไง”

“บ้าหรือไง ใครเขาเอาจะเอารูปนายไปลงเว็บแบบนั้นกันยะ อีกอย่างไม่มีใครรู้หรอกว่ารูปนี้คือ ดิน ซุปตาร์ไฮโซที่สาว ๆ อยากกุมหัวใจมากที่สุด” ณชาเอ่ยอย่างเย้ยหยัน

“ฮ่า ๆ แล้วพี่ชาอยากกุมหัวใจผมมั้ยล่ะ ผมให้พี่ได้นะ”

ณชาเลือกที่จะเมินคำถามนั้น เพราะเธอมองว่ามันไร้สาระเกินไป

“ไม่ตอบแสดงว่าพี่ก็อยากใช่มั้ย”

“หลงตัวเอง” หญิงสาวเบ้ปากอย่างหมั่นไส้

“แน่นอนครับ และผมก็อยากให้พี่ชาหลงผมด้วย”

ด้วยความที่ณชากำลังสนใจผลงานในมือจึงไม่ได้สังเกตว่าใบหน้าหล่อเหลาเคลื่อนเข้ามาใกล้จนปลายจมูกโด่งแทบจะชนกับแก้มนุ่มเมื่อรู้ตัวอีกทีเธอก็ต้องสะดุ้งตกใจ

“ดิน! ออกไปห่าง ๆ เลย”

“ฮ่า ๆ ว่าแต่พี่จะจ่ายค่าตัวผมเท่าไร”

“ค่าตัวอะไร ?”

“ก็ผมอุตส่าห์เป็นนายแบบให้พี่เลยนะ ผมทำงานก็ต้องได้ค่าตัวสิ” เขาเรียกร้องอย่างน่าสงสารราวกับว่าณชาใช้งานแล้วจะเบี้ยวค่าตัว

“อยากได้เท่าไร?”

“อืม... ขอคิดดูก่อนแล้วกัน”

“เล่นตัว ฉันไม่จ่าย” เขาเป็นคนขอตามมาเองแท้ ๆ ยังจะมาเรียกร้องอีก

“อ่าว แบบนี้ผมเสียหายนะพี่ชาต้องรับผิดชอบผมด้วย”

“ไร้สาระ”

ณชายัดอุปกรณ์ลงกระเป๋าเป้ใบเดิมก่อนจะเอ่ยขอบคุณลุงชิดกับลูกชายที่พาเธอไปทำงานวันนี้ ส่วนค่าตอบแทนเธอให้ไปตั้งแต่วันที่มาติดต่อแล้ว สองหนุ่มสาวเดินกลับมายังบ้านพักในช่วงเที่ยงของวันก่อนจะแยกย้ายกันไปอาบน้ำและออกมาทานอาหารมื้อเที่ยง

“เป็นไงบ้าง ได้รูปสวย ๆ มั้ย”

“ได้เยอะเลย”

“ขอดูหน่อยได้ป่ะ” มิลเล่เอ่ยอย่างตื่นเต้น ความจริงมิลเล่ก็อยากไปด้วยแต่ฟีฟ่าไม่ให้ไปเพราะกลัวว่าจะเกิดอันตรายขึ้นกับเธอ

“ไปห้องทำงานดีกว่า ไปกันครับฟาโรห์” เอ่ยพร้อมกับอุ้มเจ้าหนูฟาโรห์ขึ้นแนบอกทิ้งสองหนุ่มให้นั่งคุยกันอยู่ที่ห้องนั่งเล่น

ณชาจัดการเปิดคอมพิวเตอร์ก่อนจะโหลดไฟล์ภาพและวีดิโอลงในแมกบุ๊ค ไม่นานภาพเหล่านั้นก็ย้ายลงมาในไดรฟที่เตรียมไว้

“นี่ ณชา...”

“หืม?”

“เธอกับดินนี่ยังไงกันเหรอ?”

“ก็ไม่ยังไง”

ยังไงกันในความหมายของมิลเล่คือ พวกเขามีโอกาสพัฒนาความสัมพันธ์ไปถึงขั้นต่อไปได้มั้ย เพราะจากการกระทำของดินก็ดูให้ความสนใจณชามาก ๆ ถึงจะทะเลาะกันบ้างก็ตาม

“ฉันเห็นดินเขา...”