Episode 1:  แม่เหล็กคนละขั้ว [1]

“นี่... หล่อนช่วยฉันหน่อยนะ ฉันอยากได้ภาพสไตล์หล่อนอ่ะ มันเหมาะกับคอลเลกชั่นใหม่นี้”

เสียงออดอ้อนอย่างมีจริตจก้านของชีต้าร์ ดีไซเนอร์ชื่อดังของเมืองไทยเอ่ยกับเพื่อนสาวคนสนิทอย่าง ณชา ช่างภาพที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นช่างภาพอันดับหนึ่งของประเทศไทย และมีสไตล์การถ่ายภาพที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวได้รับรางวัลถ่ายภาพจากต่างประเทศมามากมายทำให้ฝีมือเป็นที่ประจักษ์ และชีต้าร์ก็ต้องการความช่วยเหลือจากเธอ

ในตอนแรกที่ตกลงเช่าสตูดิโอและให้เธอเป็นช่างภาพชีต้าร์ไม่ได้บอกว่านายแบบเป็นใคร ถ้ารู้ว่าเป็น ‘เขา’ ณชาคงไม่เซย์เยสหรอก

“ถ้าอยากได้ฉันเป็นตากล้อง เปลี่ยนนายแบบได้ป่ะล่ะ” ณชาเอ่ยอย่างเบื่อหน่ายเมื่อนึกถึงใบหน้าเหล่อเหลาของใครบางคน ถ้าเป็นคนอื่นอาจจะยินดีรับงานนี้ แต่สำหรับณชามัน...ไม่ใช่

“ไม่ได้! หล่อนก็รู้ว่าดินเป็นแบรนด์แอมบัสเดอร์ของแบรนด์ฉัน กว่าฉันจะหว่านล้อมเขาได้เลือดตาฉันแทบกระเด็นเลยนะ”

ชีต้าร์ขอความเห็นใจจากเพื่อนสนิท ใคร ๆ ก็รู้ว่าดิน ดาราหนุ่มสุดฮอตที่ดังเป็นพลุแตกอยู่ตอนนี้ เขาเริ่มต้นจากการเป็นนักนำร้องวง Poison ซึ่งผู้จัดการของเขาได้เห็นออร่าในตัวชายหนุ่มจึงดึงมาเป็นนักแสดงในสังกัด เขามีคิวงานแน่นแค่ไหนว่าชีต้าร์จะดิลมาได้ไม่ใช่ง่าย ๆ อีกอย่าง ดินก็มีส่วนทำให้แบรนด์ของชีต้าร์เป็นที่รู้จักไปทั่วประเทศและต่างประเทศ แค่ดินโพสรูปลงอินสตาร์แกรมเพียงภาพเดียวก็สร้างแรงกระเพื่อมเป็นวงกว้างเรียกได้ว่าเป็นผู้ทรงอิทธิพลในวงการนี้เลยทีเดียว

“เหอะ งั้นก็บาย”

การถ่ายภาพเป็นงานศิลปะอย่างหนึ่ง ถ้าเกิดศิลปินไม่มีอารมณ์หรือไม่เต็มใจถ่ายทอดผลงานมันจะออกมาดีได้อย่างไรกัน

“โถ่ คุณณชาเพื่อนรักขา... ถ่ายให้น้องชีต้าร์เถอะนะคะ ถือว่าสงสารเสือน้อยตาดำ ๆ คนนี้ นะคะ นะคะ น้า...”

เกลียดการที่เพื่อนสนิทเรียกแทนตัวเองว่า น้องชีต้าร์ มันก็เข้ากับใบหน้าสวยหวานของหล่อนอยู่หรอก เดิมทีผู้เป็นพ่อตั้งชื่อว่า ไอ้เสือ ซึ่งเพื่อนของเธอกลับมาเปลี่ยนชื่อแล้วบังคับให้เพื่อนในกลุ่มเรียกว่า ชีต้าร์ ซะงั้น และในวงการแฟชั่นไม่มีใครไม่รู้จักเจ้าแม่สุดแซบคนนี้

“เจ้ชีต้าร์ นายแบบพร้อมแล้วค่ะ” ชีต้าร์ยกมือให้ทีมงานเป็นสัญลักษณ์โอเคก่อนจะหันมาอ้อนเพื่อนสนิทต่อ

“นะ เสร็จงานแล้วฉันจะพาไปช็อปแก้เครียด วงเงินไม่อั้น”

“ไม่ต้องเอาของมาล่อ”

“หล่อนอยากได้เลนส์ใหม่ไม่ใช่เหรอ? เดี๋ยวฉันให้คนหิ้วมาให้ เอ้ย! ไม่เอา ๆ เดี๋ยวฉันพาหล่อนไปซื้อเลย จองตั๋วเดี๋ยวนี้เลยมั้ย”

“...”

เมื่อเห็นณชานิ่งชีต้าร์ก็รู้สึกใจแป้ว และเบ้ปากลงอย่างผิดหวังสมองน้อย ๆ ก็คิดถึงผลที่จะตามมาสาระพัด

“หล่อนจะไม่ช่วยฉันจริง ๆ เหรอ? งานนี้ฉันตั้งใจทำมากเลยนะ มันเป็นความฝันของฉันที่อยากให้แบรนด์นี้ได้เดินบนรันเวย์ระดับโลก ถ้าได้หล่อนช่วยถ่ายงานไปเสนอทางนู้นมันก็คงจะผ่าน... หล่อนก็รู้ว่าพ่อฉันยื่นคำขาดแล้ว”

“...”

คำขาดของพ่อชีต้าร์ที่เธอพูดถึงคือ ถ้าหากไม่ประสบความสำเร็จทางด้านที่ตนเองเลือกก็จะต้องกลับมาเข้ากรมทหารทำงานตอบแทนคุณบ้านเมือง พ่อเธอเป็นถึงนายพลก็อยากให้ลูกก้าวหน้าทางนี้เช่นกัน แล้วจะเป็นไปได้อย่างไรก็ในเมื่อจิตใจของเธอไม่ใช่ผู้ชายเหมือนเพศกำเนิด

ในความคิดของชีต้าร์... การตอบแทนคุณบ้านเมืองก็คือการทำให้แบรนด์ไทยไปติดอยู่ในลิสแฟชั่นระดับโลกต่างหากเป็นการทำในสิ่งที่ตนรัก และยังสร้างชื่อเสียงให้กับประเทศอีกด้วย

“แต่ถ้าหล่อนไม่ช่วยฉัน... ฉันก็คงต้องกลับไปอยู่ที่ค่าย...”

ค่ายทหารที่แสนโหด เธอสัมผัสมันตั้งแต่เด็ก ถ้าต้องกลับไปอยู่ที่นั่นเธอคงต้องทิ้งทุกอย่างที่พยายามมาทั้งหมด

“เออ ๆ ๆ ทำก็ทำ อย่ามาบีบน้ำตา”

“อ้าย ! ณชาน่ารักที่สุดเลย มั่ว !” โผกอดเพื่อนรักอย่างดีใจน้ำตาเมื่อครู่ถูกสลัดทิ้งไปในทันที

“ช็อปวงเงินไม่อั้น และเลนส์ใหม่ของฉัน” การจะฝืนใจทำอะไรสักอย่างมันก็ต้องมีค่าเหนื่อยที่สมน้ำสมเนื้อกันหน่อย แค่นี้เพื่อนเธอขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก

“ได้เลยค่ะ” ตอนนี้อะไรก็ยอมหมดแหล่ะ ขอแค่ณชาเป็นคนถ่ายคอลเลกชั่นนี้ ดินเป็นนายแบบ ความฝันของเขาก็จะก้าวไปอีกขั้น

“ย่ะ” มือบางรวบมัดผมสั้นสีบราวนี่ไว้ที่ท้ายทอยเพื่อให้ทำงานได้อย่างถนัด

“อย่าอ่อม ๆ ๆ เอเนอร์จี้ ๆ ๆ”

ชีต้าร์ดันหลังเพื่อนสนิทเข้าไปที่สตูดิโอขนาดใหญ่ ห้องนี้ถูกเนรมิตให้คล้ายกับสวนเอเดนในตำนานของชาวคริสต์ แต่สอดแทรกความเป็นไทยไว้ที่ดอกไม้ที่จัดตกแต่ง ซึ่งสามารถผสมผสานกันอย่างลงตัว