Chapter.6 หน้าแตก
ฉันจ้วงกะปิจนหมดกระปุก กระดกเบียร์ขวดที่สองจนเกลี้ยงแล้วก็ยังไม่ถึง ส่วนคนข้างๆ ก็ทำหน้าสะอิดสะเอียนแอบแรดสุดฤทธิ์ ยังดีที่หน้ามันหล่อ ถ้าเป็นกะเทยหน้าปรุหุ่นควายฉันอาจจะฆ่าตัวตายตั้งแต่ก่อนขึ้นรถแล้วล่ะ ผู้ชายจะหมดโลกเพราะแบบนี้ไงเป็นตุ๊ดเป็นแต๋วเป็นเกย์ไปหมด เสียดายหน้าตาเสียดายอะไรหลายๆอย่าง ชะนีอย่างพวกเราต้องสแกนกันต่อไป ยากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทรก็หาผัวแมนนี่แหละค่ะ แต่ตอนนี้ชีวิตและร่างกายของฮันนีต้องยอมตกเป็นของอีกะเทยคนนี้หรอ แค่คิดก็ขนตูดลุกซู่ๆ
"เมื่อไหร่จะถึงเนี่ย" ฉันเมื่อย ! เมื่อยมากขยับแล้วขยับอีก ไม่รู้จะขยับท่าไหนแล้วก็ยังไม่ถึงสักที จะพาออกนอกประเทศเลยหรอวะ หรือว่าข่มขืนฉันเสร็จ มันก็ฆ่าหั่นศพเพื่ออำพรางคดี !
"ใกล้แล้ว ทำไม ง่วงหรอ นอนก่อนก็ได้นะถึงแล้วเดี๋ยวปลุก" ใครหลับลง อยู่กับโรคจิตแบบนี้ คืนนี้ฉันจะต้องใช้แรงกับกะเทยคนนี้อีกเยอะ แกจะไม่มีวันได้เห็นหอยของฉัน ฉันตั้งมั่นสัญญากับตัวเองแล้วว่าคืนนี้ฉันจะทุบหัวอีนี่ให้สลบแล้วเฉือนหำมันให้หมากิน !
"ไม่ง่วงแล้วก็ไม่อยากนอนด้วย นี่ถามจริง ทำไมถึงเป็นกะเทยอ่ะ หน้าตาก็ดี " อยากรู้ก็ต้องถาม อยากรู้จริงๆว่าคนพวกนี้ใช้อะไรเป็นเหตุผลตัดสินใจเปลี่ยนเพศเปลี่ยนรสนิยม ฉันไม่ได้รังเกียจหรือว่าไม่ชอบ แค่อยากรู้ เคสของเจ้ซูซี่พวกนั้นชอบจัดเต็มเสื้อผ้าหน้าผมเป๊ะปังอลังเว่อร์ แต่อีตานี่ฉันไม่เข้าใจ แต่งตัวโคตรแมน แต่ข้างในมันไม่ใช่ หน้าใสไร้สิวผิวเนียนนุ่มชุ่มชื่นยิ่งกว่าผิวเด็ก นี่ถ้าแมนทั้งแท่งบอกก่อนเลยว่าฮันนี่หวั่นไหวนะ
"จะเสียดายทำไม ผัวเธอก็เยอะแยะ หรือว่าอยากเก็บฉันเข้าสต๊อกอีกคน " จำเป็นต้องยื่นหน้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้มั้ย ทำไมความรู้สึกของฉันมันบอกว่าหมอนี่คือผู้ชายล่ะ เซนต์ของฉันมันไม่เคยพลาดแต่จะพลาดกับคนนี้นี่ล่ะคนแรก ไม่ๆ ฮันนี่ คำพูดถ่อยๆ แบบนี้ไม่ผ่าน ไม่น่าสอยลงมาเป็นสามี รสนิยมแปลกตั้งรับแล้วก็รุกได้ทั้งสองอย่าง สะบัดความคิดเบ้าๆของเธอออกไปซะ ไม่ใช่เวลาสแกนผู้ชายตอนนี้ เวลานี้ต้องสแกนกรรมของตัวเองเท่านั้น จะได้ไปต่อหรือว่าต้องเก็บกระเป๋ากลับบ้าน ถ้ายืนอยู่บนเวทีก็ต้องเลือกไปต่อ แต่เวลานี้สถานการณ์แบบนี้ฉันขอเก็บกระเป๋ากลับบ้านดีกว่า
"ไม่เอาอะ สต๊อกฉันไม่มีพวกพิสดารแบบนาย "
"แซ่บนะเว้ยขอบอก แล้วนี่อ่อยป่าวเนี่ย ซื้อเบียร์มากิน ปลุกอารมณ์ตัวเองหรือไง" ความคิดควายๆ ปลุกความกล้าทุบหัวแกนั่นแหละ วันนี้แกต้องโดนฉันเฉือน รอดไปได้เมื่อไหร่ขอสาบานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์เลยว่า อีฮันนี่คนนี้จะเลิกเที่ยวบาร์โฮส ดวงของฉันคงไม่ถูกกับเป้าตุงๆ ของผู้ชาย สัมผัสครั้งแรกก็โดนอาถรรพ์ผัวกะเทยลากมาทำระยำตำแมวไกลผู้ไกลคนถึงนอกเมือง เฮ้อ ! เพราะเป้าผู้ชายแท้ๆ
"อ่อยเพื่อ ?! ขนาดยังไม่อ่อยนะเนี่ย ถ้าอ่อยจะขนาดไหน ระดับฮันนี่พริตตี้ร้อยล้านแค่สะบัดผมผู้ชายก็ร้องว้าวแล้ว อย่าให้ต้องเยอะเลยบางทีก็เบื่อตัวเอง เกิดมาสวยก็ต้องทำใจ"
"เมากะปิป่าววะ ตอบห่าอะไรมาไม่ได้มีสาระเลย " ดับความมั่นของชะนีด้วยประโยคที่โคตรเจ็บ ก็คนมันสวยอ่ะ ธรรมดาก็ต้องโฆษณากันหน่อย ธรรมดาแหละเป็นกะเทยก็ต้องเกลียดชะนี แต่ตอนนี้ฮันนี่กำลังจะโดนกะเทยลากไปสอย คิดดูสิคะกะเทยยังอยากสอยเมื่อเจอเสน่ห์ของฮันนี่เข้าไป มั่นหน้าเข้าไปอีก
"นี่ พูดจาให้เกียรติคนสวยด้วย ขอร้องอย่างน้อยฉันก็เป็นผู้หญิงนายก็เป็นผู้ชาย จะตัดจะเฉือนแล้วยังไงก็จงพึงสำนึกไว้ด้วยว่าเพศกำเนิดของนายมันคือผู้ชาย "
"อย่าเยอะ ผู้หญิงอย่างเธอนี่ไม่น่าเกิดมาให้เปลืองผ้าอนามัย วันๆ เอาแต่จ้องจับแต่ผู้ชายรวย ถามจริงไอ้พริตตี้เงินล้านเนี่ยตั้งเองหรือว่าจับฉลากได้ " ปากคอ คำพูดคำจาที่สาดมาเหมือนกำลังลากฉันมาตบกลางสี่แยกไฟแดงช่วงรถติด
"นี่กะเทย เดี๋ยวปั๊ดขวดเบียร์ฟาดหัวแตก " อารมณ์เสีย กระดกเบียร์ต่อ !
...........................................
ดูเหมือนยัยพริตตี้คนสวยจะเริ่มเมา เจอผมกวนประสาทเข้าไปคงหงุดหงิดอารมณ์ไม่ดีกระดกเบียร์เหมือนน้ำเปล่า แล้วแต่ละอย่างที่ซื้อมากินผมอยากจับโยนทิ้งทั้งของกินแล้วก็คน รถสปอร์ตสุดหรูถอยออกมาจากโชว์รูมได้ไม่กี่วัน กลิ่นกะปิกลิ่นแหนมหึ่งไปหมด รถราคาหลายล้านเจอยัยนี่เข้าไปเหลือไม่ถึงสิบบาท พูดไม่เคยหยุดตั้งแต่ขึ้นรถถามนู่นถามนี่ ผีเจาะปากมาพูดหรอวะ เคยเห็นเธอผ่านตามาบ้าง เห็นว่าเป็นพริตตี้รับงานถ่ายแบบ ตัวแม่ของวงการเลยก็ว่าได้ได้ข่าวว่าเร็วๆ นี้จะมีงานละคร อนาคตกำลังรุ่ง ก็ดีอีกไม่นานเดี๋ยวก็ดับไม่เหลืออะไร ยัยนี่เข้าใจผมผิดหาว่าผมเป็นพวกพิสดารตั้งรับและรุก เอาจริงๆ ผมแม่งโคตรเกลียด กว่าจะทำใจเข้าไปตามล่ายัยนี่ในบาร์โฮสแถมยังโดนกะเทยแก่ที่ไหนไม่รู้มาแอบบีบตูดทีเผลออีก !
-จินนี่-
สายโทรออก
ผมเกือบลืมว่าจินนี่โทรมา ไม่รู้ว่าเป็นอะไรอีกหรือเปล่า
"เฮีย เฮียอยู่ไหน จินมีเรื่องจะบอกเฮีย " เวลานี้จินนี่ควรนอน แต่น้ำเสียงของเธอไม่ได้กำลังง่วงเลยสักนิด เหมือนกำลังรอสายจากผมอยู่
"เรื่องอะไร พูดเบาๆ ก็ได้ ตอนนี้เฮียขับรถอยู่มีธุระว่าจะลงใต้สักสองสามวัน" ที่จริงคืนนี้เป็นกำหนดบินกลับอังกฤษ แต่ดันมีเรื่องที่ต้องจัดการให้เรียบร้อยก่อนกลับ ก็เลยต้องเลื่อนออกไป ส่วนยัยเน่าข้างๆ ไม่ต้องพูดถึงเมาแล้วรั่วฉิบหายเริ่มมีแหกปากร้องเพลง แล้วคือเวลามึงตะโกนกลิ่นกะปิกับแหนมมาเต็ม บอกตามตรงตอนนี้ชักเริ่มรังเกียจ
"เฮีย เฮียอยู่กับพี่ฮันนี่ใช่มั้ย พาพี่เขากลับมาเร็วๆ เลยนะเฮีย" จินนี่รู้ได้ยังไงว่าผมอยู่กับยัยพริตตี้ขี้รั่วคนนี้
"จินนี่รู้ได้ยังไง แล้วทำไมเฮียต้องพากลับไปด้วย แล้วใครบอก"
"เอามานี่ ลีลาอยู่นั่นแหละ" เหมือนจินนี่ไม่ได้อยู่คนเดียว ผมได้ยินเสียงกุกกักเหมือนคนสองคนกำลังยื้อแย่งโทรศัพท์กัน มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นอีกวะ!
"พาพี่สาวกูกลับมาเดี๋ยวนี้ " อยู่ๆ ก็มีเสียงผู้ชายตวาดลั่นลงมาในสาย
" พี่เจฟ พี่ฮันนี่เป็นพี่สาวของฮันเตอร์เขาสองคนเป็นพี่น้องกัน เราสองคนเข้าใจพวกเขาผิดค่ะ" จากนั้นก็มีเสียงของจินนี่ตะโกนแทรกเข้ามาในสาย ผมได้ยินชัดเจนทุกคำทั้งประโยค สรุป เหี้ยเข้าใจผิด !
"ได้ยินชัดแล้วใช่มั้ย ทีนี้ก็พาพี่สาวกูกลับมาได้แล้ว " น้องชายรึว่าผัววะดุฉิบหาย เกิดมาไม่เคยหน้าแตก ขอกาวด่วน บางทีมึงก็ต้องนึกถึงด้วยว่าอนาคตกูก็พี่เขยมึงนะ ผมกดวางสายทันทีจากนั้นก็จอดรถตรงข้างทางเพื่อรวบรวมเรื่องราวทั้งหมด สติมาปัญญาเกิด สรุป มันคือเรื่องเข้าใจผิด พัง ชีวิตกูนี่แหละพัง
"บ่เป็นหยังเขาเข้าใจไปโลดไป บ่ต้องห่วง อย่างหลายกะเป็นบ้าป่วงคงบ่ฮอดตายดอกติ้" คือกูกำลังเครียด ส่วนคนข้างๆก็แหกปากร้องเพลงไม่เลิก ร้องเพลงไม่ได้เข้ากับหน้าตาตัวเองเลย สาบานเลยว่าถ้าบนโลกเหลือผู้หญิงอยู่แค่คนเดียวแล้วผู้หญิงคนนั้นก็เป็นยัยนี่ กูขอตัดหำตัวเองทิ้งแล้วปล่อยให้เลือดไหลหมดตัวตาย
"ปากเหม็นฉิบหาย หยุดแหกปากได้แล้ว "
"จอดรถไมอ่ะ เออๆ ดีเลย ปวดฉี่ รอก่อนนะไปฉี่แป๊บหนึ่ง" เอากะมัน จะทำอะไรก็ทำ ยัยพริตตี้ขี้รั่วเปิดประตูลงจากรถ แถวนี้มีแต่ป่าคงไม่มีใครมาเห็นหรอกมั้ง
"โอ๊ย!! " เหี้ยแล้วมั้ยล่ะ โดนงูกัดไปแล้วมั้ง ผมรีบเปิดประตูเดินลงไปดูตามเสียงร้องยัยนั่นทันที
"เป็นอะไร "
"หญ้าทิ่มหอย โคตรเจ็บเลย อีเทย มาดึงหน่อยลุกไม่ไหว" บอกตรงๆ โคตรอุบาทว์กับสภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้า ผมก็ผู้ชาย ขนาดเป็นผู้ชายยังทนดูไม่ได้เลย
"เจ็บมากมั้ย"
"มากดูให้หน่อยสิ เลือดไหลป่าว" เชื้อเชิญกูให้ดูหอยอีกแล้ว
"สภาพแบบนี้ พรุ่งนี้ค่อยกลับก็แล้วกัน เก็บไว้เถอะหอยเน่าๆ อ่ะ ไม่อยากดู"
"ตบกันมั้ย "
"เออๆ เดี๋ยวค่อยตบไปขึ้นรถ หาที่นอนกันง่วงแล้ว" ผมพยุงยัยขี้เมาขึ้นรถอย่างยากลำบากเมาแล้วเลื้อย ให้นั่งเบาะหลังก็แล้วกันจะได้นอนหลับสบาย ขืนอยู่ข้างหน้าเดี๋ยวก็แหกปากร้องเพลงอีก กูเหม็นกะปิ
........................
