Chapter.5 การเดินทางที่แสนปวดหัว

"แวะปั๊มให้หน่อยสิ หิวอะ ปวดฉี่ด้วย" เมื่อกี้ยังปากดีอยู่เลย ผมเปิดไฟเลี้ยวแวะปั๊มข้างหน้าทันทีเพราะผมก็อยากซื้อของด้วยเหมือนกัน

"อย่าคิดหนี " ผมชี้นิ้วคาดโทษ แต่ถ้าจะหนีก็เอาเลยแถวนี้เปลี่ยวจะตาย ถนนสายเอเชียถึงจะมีรถแล่นพลุกพล่านแต่จะมีใครสนใจคนที่ยืนโบกรถกลางดึก ดีไม่ดีอาจถูกฉุดไปข่มขืน อยากมีผัวหลายคนก็ตามใจ นั่งรถไปกับคนหล่อดีๆไม่ชอบอันนี้ก็สุดแล้วแต่ความสมัครใจ

"เออ รู้แล้วขอตังค์ด้วย "

"อะไรอีกวะ "

"ก็นายยึดกระเป๋าฉันไป จะเอาตังค์ตรงไหนไปซื้อของกินล่ะ เร็วๆ หิว" ผมยื่นบัตรเครดิตให้เธอ เดี๋ยวนี้ร้านสะดวกซื้อเขามีบริการรูดบัตรหมดแล้ว คงไม่รูดซะกูหมดตัวหรอกมั้ง ผมไม่ชอบพกเงินสดติดตัว มีบัตรใบเดียวก็สะดวกสบายซื้อทุกอย่างได้ง่ายดาย ไม่ต้องพกเงินสดให้เป๋าตุง

"ว้าว แสดงว่าชอบรูด รึว่าชอบให้เขารูด" ยังมีหน้ามากวนประสาทอีก ปวดหัวฉิบหายอยู่กับยัยนี่ ไม่เคยสลดลงบ้างเลย เกิดมาเพิ่งเคยเจอนี่แหละผู้หญิงห่าอะไรชวนผมดมหอยบ้ารึเปล่าวะ

"หุบปากแล้วรีบลงไปซื้อ  ตีหนึ่งกว่าแล้วยังไม่ไหนถึงเลย "

"เออ บ่นอยู่นั่นแหละ เอาไรป่ะ ถุงยงถุงยางเจลหล่อลื่นอะไรแบบนี้" อย่างที่ได้ยิน คิดผิดป่าววะที่ฉุดยัยนี่มา ตอนนี้สมองผมจะระเบิดออกมาเป็นเสี่ยงๆ อยู่แล้ว เจอความบ๊อง ความบ้าความบอของยัยนี่เข้าไป บางทีก็หมดปัญญาจริงๆ แต่ก็ต้องแสร้งแกล้งทำเก็บอาการเอาไว้ก่อน เดี๋ยวจะได้ใจบ้าหนักเข้าไปใหญ่

"ถุงยางเอาไซส์ใหญ่ที่สุด ขอแบบผิวขรุขระด้วยนะ เจลหล่อลื่นไม่ต้อง หลวมแบบนี้คงเข้าง่ายสบายๆ อยู่แล้ว " ผมทำหน้ายียวนกวนประสาทกลับไป ที่บอกว่าไซส์ใหญ่มันใหญ่ของจริง อันนี้ไม่ได้โกหกหรือว่าแกล้งให้กลัว เห็นของผมแล้วจะร้องว้าว

"เออๆ รู้แล้วเดี๋ยวซื้อมาให้ "

"เร็วๆฉันจะยืนรออยู่ตรงนี้นี่แหละ "

................................................

HUNTER TALK ##

ปัง ปัง ปัง

"เปิดประตู จินนี่ฉันบอกให้เปิดไม่ได้ยินหรอวะ" ผมยืนเคาะประตูอยู่หน้าห้องมาหลายนาทีแต่ก็ไร้เสียงตอบกลับของคนในห้อง ผมรู้ว่าเธออยู่ข้างใน ที่ออกแรงเคาะออกแรงแหกปากได้ขนาดนี้เพราะทั้งชั้นมีแค่ห้องเดียว  สิทธิพิเศษสำหรับพวกคนมีเงิน

แอด

"มาทำไม เพิ่งนึกได้หรือไงว่าต้องง้ออะ "

"บอกมาว่าพี่ชายสุดถ่อยของเธอฉุดพี่สาวฉันไปไหน!!! " ทีแรกกะว่าจะมาง้อดีๆ แต่อีเจ้ของผมมันส่งข้อความมาบอกว่ากำลังโดนผู้ชายลากออกจากกรุงเทพเพื่อพาไปข่มขืน ทีแรกผมไม่เชื่อ พอทรกลับไปก็ไม่ติดผมกดย้ำๆ อยู่หลายร้อยรอบ ปกติแล้วเจ้ต้องรับสายไม่ว่าจะเมาหัวราน้ำขนาดไหน ผมไม่รอช้ารีบหาข้อมูลทุกอย่างแล้วออกตามหาเบาะแสว่าสถานที่สุดท้ายอีเจ้ไป คือที่ไหน จนในที่สุดผมก็รู้คนที่ฉุดเจ้ไปคือพี่ชายของจินนี่ เพราะเรื่องงี่เง่าในวันนั้นทำให้ทุกอย่างมันยุ่งวุ่นวายเกิดขึ้นวันนี้

"พูดอะไร ใครฉุดใคร บ้ารึเปล่านายมีพี่สาวด้วยหรอ" ก็เพราะแบบนี้ไง ไม่รู้เรื่องอะไรสักอย่าง เอะอะก็ร้องไห้ตีโพยตีพายเป็นเรื่องเป็นราวไม่เคยฟังอะไรสักอย่าง  ไม่รู้เหมือนกันว่าทนคบยัยนี่ไปได้ยังไง ถ้าอีเจ้ของผมเป็นอะไรขึ้นมาบอกเอาไว้เลยตรงนี้  ผมจะฆ่าพี่ชายยัยนี่ทิ้งซะ ฆ่าแม่งทั้งพี่ทั้งน้องนี่แหละประสาทพอๆ กัน

"โทรบอกพี่ชายเธอให้รีบพาพี่สาวฉันกลับมาเดี๋ยวนี้ถ้าไม่อย่างนั้นฉันจะแจ้งตำรวจจับพวกเธอทั้งคู่ ข้อหาสมรู้ร่วมคิด" ผมออกแรงบีบแขนเล็กนั่น  ทั้งรักทั้งโกรธถ้ายังเป็นแบบนี้อยู่ผมก็หยุดรักได้เหมือนกัน

"เตอร์จินเจ็บนะ จินไม่รู้เรื่องที่พี่เจฟทำแบบนั้น จินงงไปหมดแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น"

"โทรสิวะ!! เดี๋ยวก็รู้เองว่าความงี่เง่าของเธอมันทำให้คนอื่นต้องเดือดร้อนขนาดไหน " ผมตวาดเสียงใส่เธอจนคนตัวเล็กสะดุ้งน้ำตาคลอ ให้รู้สึกซะบ้าง ไม่ใช่เอะอะอะไรก็เอาแต่ร้องไห้ฟูมฟายเที่ยวฟ้องคนนู้นคนนี้แต่ไม่ดูการกระทำตัวเองบ้างเลย

"อึก โทรแล้วๆ ปล่อยแขนจินก่อนสิ"

"ให้เร็ว ถ้าพี่ฉันเป็นอะไรไป เธอนั่นแหละที่จะต้องชดใช้ทุกอย่าง แล้วก็เตรียมตัวออกไปจากชีวิตฉันได้เลย" วินาทีนี้ความปลอดภัยของอีเจ้สำคัญที่สุด เรื่องนี้ผมก็มีส่วนผิด แต่ถ้าให้เลือกผมขอเลือกคนในครอบครัวเพราะเจ้ไม่ผิดอะไรแถมต้องมารับเคราะห์เรื่องบ้าๆ ปัญญาอ่อนแบบนี้อีก มันไม่แฟร์กับอีเจ้เลยสักนิด รักน้องสาวแต่ก็รักไม่ได้แหกหูแหกตา ถ้าอีเจ้กูเป็นอะไรรับรองกูฆ่ามึงตายแน่

HUNTER END##

..................................

"ยัยบ้าเธอซื้ออะไรมากินบนรถฉัน เหม็นฉิบหายเลย" ฉันถือคติที่ว่ากองทัพต้องเดินด้วยท้อง ของกินที่เลือกสรรมาล้วนแล้วแต่อเมซิ่งทั้งนั้นเพื่อคุณโดยเฉพาะ ส่วนเรื่องถุงยางที่ฝากให้ซื้อไม่ต้องห่วง ฮันนีเหมามาหมดชั้นจนพนักงานมองหน้า ได้แต่แจกยิ้มหวานๆ  แล้วก็พูดต่อท้ายไปว่า ผัวพี่เยดุค่ะ พร้อมกับหันหน้ามองไปทางกะเทยหน้าหล่อที่ยืนรออยู่หน้าร้าน กรี๊ดกร๊าดเกรียวกราว ชอบอกชอบใจกันใหญ่โต กรี๊ดกันทำไมคะลูกไอ้นั่นมันไม่ชอบชะนีหรอกค่ะ

"ก็มี เดี๋ยวนะ แหนม มะม่วงดอง มะกอกดอง อ่อ มีเบียร์ด้วยนะกินด้วยกันนี่โคตรแซ่บเลยนะขอบอก" เดี๋ยวนี้ร้านสะดวกซื้อเขามีของกินล้านแปดให้เลือกซื้อ แต่ละอย่างที่ฉันซื้อมีแต่ของแซ่บๆ ทั้งนั้น แล้วกลิ่นมันก็ไม่ธรรมดาซะด้วย

"เอาทิ้งเดี๋ยวนี้ " รถป้ายแดงด้วยสินะ เอาหน่าฉันไม่ใช่พวกเลอะเทอะรับรองว่าไม่เปื้อนอย่างแน่นอน

"เอิ๊ก ฮ่าา ขอโทษเรอดังไปหน่อย" อยู่กับไอ้บ้านี่ก็ดีอย่างหนึ่งไม่ต้องห่วงสวย อยากทำอะไรก็ทำ สบายใจดีจัง

"เหม็นฉิบหาย แดกแบบนี้ไงหอยถึงได้ติดเชื้อ"

"แรง" ไม่ถือสาก็แล้วกัน อย่างน้อยนายก็เชื่ออยู่บ้างว่าฉันติดเชื้อตรงจุดนั้น ฉันรู้ว่านายไม่ชอบผู้หญิง อารมณ์โดนแย่งผัวออกจากอกก็จะประมาณหึงแรงหวงแรง  ฉันไม่สนใจยกขวดเบียร์กระดกต่อ แก้วก็ไม่มียกกระดกแม่งเลย กับแกล้มโดนใจ อ่อฉันลืมบอกไปอีกอย่างมีกะปิด้วยนะ รสชาติมะม่วงดองมันพอดีคงที่แล้ว แต่อยากเพิ่มรสชาติก็เลยจัดกระปิมาด้วย

"กลิ่นอะไรอีกวะ "

"กะปิชั้นดีเอามาจิ้มมะม่วง ลองมั้ยเดี๋ยวป้อน"

"เมื่อไหร่จะเลิกกินสักทีวะ จะอ้วกแตกอยู่แล้วเนี่ย " เชิดหน้าแล้วลงมือจ้วงกะปิต่อ ไม่ได้ผลอยากพูดอะไรก็เชิญเพราะฮันนีจะกิน เอาให้กลิ่นกะปิมันเข้าเส้นเลือดซึมออกมาเป็นเหงื่อเลยยิ่งดี

ครืด ครืด

"โหลว่าไง" นั่งกินไปได้สักพักโทรศัพท์กะเทยก็ดัง สงสัยผัวจะโทรตามกลับไปซุกไข่อุ่นๆ หรือเปล่า? ก็ดีฉันจะได้กลับบ้านสักที พรุ่งนี้งานยังรออยู่อีกเยอะ

"อะไรนะ  พี่ไม่ได้ยินเลยจินนี่ สงสัยสัญญาณไม่ดีถึงแล้วเดี๋ยวพี่โทรกลับนะ"

"ผัวโทรตามหรอ"

"ไม่ต้องยุ่ง รีบกินให้หมดสักที เหม็น! "

............................