บทที่4 มีปัญหากับกระโปรง

"ห้องพี่สวยจังเลยค่ะ ทานเลยนะคะ เดลหิวมากเลย"

"อืม"

ฉันเดินเข้าไปในโซนห้องครัวของเขา จัดแจงแกะอาหารที่สั่ง ใส่จานแล้วยกมาที่โต๊ะทานอาหาร

"น่ากินจัง"

คนตัวเล็กนั่งลงตรงข้ามเขา ใบหน้าเรียวสวยไร้เครื่องสำอางดูอ่อนหวานละมุนไปทั้งตัว ผิวขาวนวลเนียนละเอียดเหมือนผิวเด็ก

"พี่เคเดนลองชิมอันนี้สิคะ ร้านนี้คืออร่อยมาก เดลสั่งร้านนี้จะต้องสั่ง สลัดกุ้ง ทุกครั้งเลย" ฉันตักกุ้งให้เขา

เขาตักเข้าปาก พร้อมกับชมว่าอร่อย คนสั่งพอใจยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ชวนเขาทานนั้นทานนี่ไปเรื่อย

"ปกติเราคุยเก่งกับคนอื่นด้วยรึเปล่า"

"ขอโทษค่ะ พี่รำคาญใช่ไหมคะเดลคงพูดเยอะไป"

"ยังไม่ได้พูดเลยว่ารำคาญ"

ได้ยินแบบนั้นฉันถึงยิ้มออกมาได้ เขาไม่ได้รำคาญ ถึงไม่ได้บอกว่าชอบ แต่ถ้าไม่รำคาญก็ดีแล้วจะได้หาข้ออ้างมาหาเขาบ่อยๆ

"เดลก็พูดเยอะกับคนที่อยากคุยด้วยค่ะถ้าไม่รู้จักไม่สนิทก็ไม่รู้จะคุยอะไร แล้วพี่เคเดนละคะ"

"ชอบฟังมากกว่า เราจะทานผลไม้ไหมในตู้เย็นมีนะ ไปเปิดดูในตู้เย็นมีอะไรบ้างจะทานอะไรก็หยิบมาได้เลย พี่ขอตัวแป๊บหนึ่ง" เคเดนเดินไปหยิบบุหรี่แล้วเดินออกไปนอกระเบียง

เขาเป็นนักกีฬานะ จะสูบบุหรี่ทำไมกัน แบบนี้ไม่เสียสุขภาพแย่เหรอ ฉันมองตามแผ่นหลังกว้างที่ยืนหันหลังพ่นควันสีจางๆ ออกมาไม่หยุด

ฉันจัดการเก็บทำความสะอาดทุกอย่างแล้วเก็บเข้าที่ให้เขา ดูจากห้องครัวกับห้องนั่งเล่น พี่เคเดนดูเป็นคนเจ้าระเบียบแล้วก็สะอาดสะอ้านมาก เขาเดินกลับเข้ามา

"เดลขอตัวกลับห้องก่อนดีกว่านะคะ พี่เคเดนจะได้พักผ่อน"

"ไปสิเดี๋ยวพี่ไปส่ง"

"ไม่เป็นไรค่ะแค่ชั้นบนเอง"

"อืมเดลพี่ว่าจะถาม แล้วเวลาไปเรียนเราไปยังไง?"

"เดลขับรถไปค่ะ แต่เมื่อวานรถเดลเพิ่งไปเฉี่ยวมา พรุ่งนี้เลยให้คนขับรถป๊ามารับค่ะ"

"เรียนกี่โมง"

"สิบโมงค่ะ"

"ไปกับพี่ก็ได้ พรุ่งนี้แต่งตัวเสร็จแล้วมากดออดเรียกละกัน ไม่ต้องให้คนขับรถมารับหรอก ยังไงพี่ก็ต้องไปมหาลัยอยู่แล้ว รึเอารถอีกคันของพี่ไปขับไหม?"

"อย่าเลยค่ะเดลเกรงใจเดลเพิ่งบอกพี่เคเดนไปว่าเดลเพิ่งเอารถตัวเองไปเฉี่ยวมา พี่จะกล้าให้รถเดลไปขับอีกเหรอคะ เอาเป็นว่าพรุ่งนี้เดลขอติดรถพี่ไปเรียนด้วยก็แล้วกันนะคะ"

"อืมตามนั้น"

ฉันเดินออกมาจากห้องเขา โดยมีคนตัวสูงเดินตามมาส่งฉันที่ลิฟต์ ฉันเข้าไปในลิฟต์ส่งยิ้มหวานให้คนที่ยืนอยู่หน้าลิฟต์ กดลิฟต์ปิดฉันแทบจะกรี๊ดออกมา บทมันจะง่ายก็ง่ายขึ้นมา พรุ่งนี้ฉันจะไปมหาลัยพร้อมเขา ต้องโทรไปเม้าท์ให้นามิฟังซะแล้ว

เช้าวันต่อมา

ฉันรีบอาบน้ำแต่งตัวเพราะกลัวเขาจะรอ รีบวิ่งออกจากห้องตัวเองไปกดลิฟต์แล้วไปกดออดหน้าประตูห้องเขา

คนตัวโตเปิดประตูให้ฉัน ขยับตัวหลบให้ฉันเข้ามาในห้องเขา พี่เขาถอดเสื้อใส่แค่กางเกงยีน ฉันมองคนตัวโตที่มีบอดี้สุดฮอตอย่างยากจะเอาสายตาหนี

"นั่งรอแป๊บนะ ไปใส่เสื้อก่อน"

"ค่ะ"

หล่อมากจะบ้าตาย ฉันรีบเอาตัวเองไปนั่งที่โซฟาเพราะขาแขนเริ่มอ่อนแรงลงดื้อๆ ไม่นานพี่เคเดนเดินออกมาจากห้องนอน

"ไปเถอะ"

"ค่ะ"

ฉันสวมรองเท้า เสร็จยืนรอพี่เขาสวยรองเท้าผ้าใบ สายตาคนตัวโตมองอยู่ที่ฉันตลอด

"พี่เคเดนมีอะไรรึเปล่าคะ"

"พี่กำลังสงสัยว่า กระโปรงที่เราใส่อยู่ เวลาทำของตกจะเก็บยังไง"

ฉันถึงกับเอ๋อไปเลย ไม่คิดว่าพี่เขาจะมาติงเรื่องกระโปรงของฉันตรงๆ แบบนี้

"สั้นไปเหรอคะ"

"มาก" เขาตอบหน้านิ่ง

"ให้เดลไปเปลี่ยนไหมคะ?"

"ก็ดี" เขาเปิดประตูแล้วเดินนำฉันไปที่ลิฟต์

พี่เคเดนกดชั้น19 แล้วหันมามองสบตาฉัน "จะไปเปลี่ยนกระโปรงไม่ใช่เหรอ"

"ค่ะ"

ติ้ง~ ลิฟต์เปิดออก ฉันเดินนำพี่เขาไปที่ห้องตัวเอง

"พี่เคเดนนั่งก่อนนะคะ" เขาพยักหน้า เดินไปนั่งลงที่โซฟา ฉันรีบวิ่งไปในห้องนอน รีบหากระโปรงตัวที่ความยาวเยอะกว่าตัวที่ใส่อยู่มาเปลี่ยน แล้วรีบเดินออกมาหาเขาที่ห้องนั่งเล่น เคเดนหันมามอง

"ตัวนี้ยาวแล้วเหรอ" เขาวัดจากระดับสายตาตัวที่เพิ่งเปลี่ยนออกมายาวกว่าตัวเมื่อกี้นิดเดียว

"ยาวสุดแล้วค่ะ"

"กระโปรงที่เป็นซุ่มๆ ยาวๆ ของเราไม่มีเหรอ?"

"แบบนั้นน้องปี1ใส่กันนะคะ"

"โอเคงั้นวันนี้ใส่ตัวนี้แหละ แล้วค่อยไปซื้อใหม่ตรงร้านแถวหน้ามหาลัย"

"ฮะ ซื้อใหม่เหรอคะ"

"ใช่ไงเดี๋ยวพี่พาไปซื้อเอง อยากรู้เหมือนกันว่าที่ร้านเขามีแต่แบบสั้นๆ แบบนี้ขายกันรึไง"

บ่นจบก็เดินนำฉันออกจากห้องไป เพิ่งรู้ว่าพี่เขาขี้บ่นแล้วก็ไม่ชอบให้ใส่สั้นงั้นเหรอ เอ๊ะ! แล้วทำไมต้องห้าม เอ๊ะ! หวงรึเปล่า ใช่พี่เขาหวงฉันแน่ๆ แอบขี้หึงนะเนี่ย ฉันคิดแบบนั้นแล้วก็แอบยิ้ม

ฉันขึ้นมานั่งบนรถพี่เคเดนรัดเข็มขัดเรียบร้อย หันไปมองพี่เขาที่กำลังมองฉันอยู่ก่อนอีกแล้ว

"นี่กระโปรงเราเวลานั่งมันจะสั่นขึ้นมาอีกเห็นไหม แล้วเวลานั่งเรียนตอนเผลอๆ ไม่ทันระวังไม่เห็นไปถึงไหนต่อไหนเหรอ"

"ก็ไม่ได้สั้นขนาดนั้นนะคะ"

เคเดนส่ายหัว ไม่พูดอะไรต่อ สตาร์ทรถแล้วขับออกไป

"หิวรึเปล่า ทานอะไรก่อนดีไหม แถวนี้มีหลายร้าน เดลเลือกร้านมาสิ"

ฉันถึงกับหันไปยิ้มให้เขา เมื่อเขาเรียกฉันว่าเดล น่ารักจัง ดูสนิทกันจังเลย

"อืม! ร้านข้างหน้าซ้ายมือก็ได้ค่ะมีที่จอดรถ"

เคเดนเปิดไฟเลี้ยว ทำตามที่เธอบอก เขาจอดรถเรียบร้อยแล้วพากันเดินเข้าไปในร้าน

"พี่จะทานอะไรดีคะ"

"มีอะไรแนะนำไหม ไม่เคยแวะร้านนี้เลย"

"งั้นเดี๋ยวเดลสั่งให้นะคะ" เคเดนพยักหน้า แล้วก็เลือกเครื่องดื่ม ทั้งคู่ทานอาหารกันไปเงียบๆ

พี่เคเดนไม่ใช่คนพูดเยอะ เหมือนที่เขาบอกว่าเขาชอบฟังมากกว่า ถ้าฉันไม่ชวนเขาคุยเขามักจะนั่งเงียบๆ ของเขา

"ร้านนี้พี่ชอบไหมคะ"

"อืม อร่อยดี"

"เดลทานร้านนี้ก่อนไปมหาลัยประจำเลยค่ะ"

เคเดนเรียกพนักงานให้มาคิดเห็น ฉันจะจ่ายเขาก็ไม่ยอม แถมบ่นฉันกลับอีกว่าพี่เป็นผู้ชายนะ จะมานั่งให้ผู้หญิงเลี้ยงข้าวได้ยังไง

ก่อนถึงมหาลัยเคเดนไม่ลืมที่จะจอดรถแวะร้านที่ขายชุดนักศึกษา

ฉันถึงกับหันไปมองหน้าพี่เขา เอาจริงดิ ฉันคิดว่าพี่เขาจะพูดเล่น

"ทำไม ลงไปสิ"

"ค่ะ"

พี่เคเดนเดินนำฉันเข้าไปในร้าน ฉันรีบวิ่งตามพี่เขาไป

"สวัสดีค่ะมีอะไรให้ช่วยไหมคะ" เจ้าของร้านกล่าวทักทายพี่เขา

"ผมอยากได้กระโปรงนักศึกษาที่ยาวกว่าตัวที่น้องคนนี้ใส่ครับ ทางร้านพี่พอจะมีไหมครับ"

"มีค่ะ เดี๋ยวพี่หยิบแบบมาให้เลือกนะคะ"

พี่เคเดนหยิบกระโปรงมาเทียบความยาวกับตัวที่ฉันใส่กันเลยทีเดียว

"ก็มีนะที่ยาวๆ แล้วซื้อมาทำไมไอ้ที่สั่นๆ" เสียงพูดบ่นเบาๆ ของเขาแล้วปรายตาดุมองคนตัวเล็กที่ยืนนิ่งเงียบ

พี่คนขายถึงกับยิ้มออกมากับคำพูดเชิงดุของเขา

"เอาตัวนี้ครับ ความยาวกำลังดี เหนือเข่า เอาความยาวเท่านี้ แต่เป็นแบบอื่นบ้างก็ได้นะครับมาห้าตัวเลยครับ"

"ได้ค่ะ ไม่ทราบว่าน้องคนสวยใส่ไซซ์อะไรคะ"

"ไซซ์ S ค่ะ"

"อ๋อพี่ครับขอหนึ่งตัวสำหรับเปลี่ยนตัวที่น้องเขาใส่อยู่ตอนนี้ แล้วรบกวนฝากพี่ช่วยทิ้งตัวสั่นๆ ตัวนั้นให้ด้วยนะครับ"

"ได้ค่ะ เชิญค่ะน้องคนสวยไปเปลี่ยนในห้องลองชุดได้เลยนะคะ"

"ค่ะ"

"แฟนน้องน่าจะหวงน่าดูเลยนะคะ เหมาะสมกันมากเลยนะคะ สวยหล่อทั้งคู่เลย"

ฉันได้แต่ส่งยิ้มให้พี่คนขาย แล้วก็รับกระโปรงจากพี่เขาเข้าไปเปลี่ยน แล้วเดินออกมาพี่เคเดนจ่ายเงินแล้วและยืนถือถุงกระโปรงรอฉันอยู่

"ใส่แบบนี้แหละสวยดี" เขาเอ่ยชมแถมยิ้มอย่างพอใจ

"พอใจพี่แล้วนะคะ"

"อืม ไปเรียนเถอะ"