บทที่3 เจ้าแผนการ

"เปิดตัวแฟน ยังไงมึง ไหนบอกว่าเด็กไป ตกลงเมื่อคืนกูชี้โพรงให้กระรอกรึไงวะ" ออสตินเอ่ยปากแซวเคเดนทันทีที่เห็นหน้าเขา

เงียบ

"ไอ้เคเดนยังไงของมึง"

"ไม่มีอะไรก็เรื่องเมื่อวานน้องเขาโดนคนคอมเมนต์ไม่ดีเยอะ กูเลยช่วยแก้ข่าวแค่นั้น"

"แค่นั้นจริงเหรอ?"

"เออไง"

"งั้นกูจีบได้สิ" ออสตินพูดติดกวน

"ไม่ต้องยุ่ง"

"ไม่ใช่แฟนแต่เริ่มหวงแล้ว มีพิรุธนะมึง กูว่าน้องเขาน่ารักมากเลยนะ รึว่ามึงกลัวพ่อเขาวะที่ไม่กล้ายุ่ง" ออสตินยังพูดกวนเคเดนต่อ

"ไม่ได้กลัว ทำไมต้องกลัวด้วยวะ"

"แล้วทำไมไม่สนน้องเขาวะ สวยน่ารักบ้านรวย ดูๆ แล้วน่าจะยังซิงด้วยนะที่สำคัญ พูดแล้วเปรี้ยวปากเลยว่ะ"

"ไอ้เวรออสตินเงียบไปเลยมึง"

"โอเคเงียบก็ได้ครับ เอาเป็นว่ากูไม่ยุ่งคนนี้เคเดนจอง" ออสตินพูดจบยักไหล่กวนๆ แบบของเขา

เคเดนขี้เกียจเถียงก็เลยเงียบไม่ได้พูดอะไร หันไปพยักหน้ากับแม็กซ์เวลเดินออกไปสูบบุหรี่กันสองคน

"ไอ้แม็กซ์ มองกูแบบนั้นจะพูดอะไร"

"กูแค่สงสัยเพราะปกติมึงไม่สนใจผู้หญิงคนไหนไม่ใช่เหรอ สนใจแค่จะเอา แล้วทำไมต้องไปช่วยแก้ข่าวอะไรนั่นให้น้องเขาด้วยวะ ไม่ใช่ว่ามึงจะ..."

"หยุดเลยไอ้แม็กซ์"

"มึงมองเห็นลู่ทางจะได้แล้วใช่ไหมถึงได้ทำแบบนั้น ฮะ ไอ้เคเดน อย่าเลยนะถ้ามึงคิดแบบนั้นกูขอเตือน งานนี้ไม่ง่ายหรอก"

"ง่ายไม่ง่ายได้แล้วกูค่อยบอกดีไหม"

"ไอ้เวรเคเดน กูหมายถึงพ่อเขา"

"กูจะเอาลูกไม่ได้เอาพ่อเขา มึงเข้าใจอะไรผิดไหม?"

"มึงอยู่สโมสรเขานะเคเดน"

"แล้วไง"

"เออช่างมึงเหอะไอ้เวร" แม็กซ์เวลขี้เกียจเตือนเพื่อนแล้วเพราะเขารู้ว่าถ้าเคเดนเล็งใครแล้วยังไงมันก็ต้องได้ พูดไปก็เหนื่อยเปล่า แต่ที่พูดก็แค่อยากให้มันคิดหน้าคิดหลังหน่อย

"แม็กซ์กูรู้ว่ามึงหวังดี กูเข้าใจ แต่น้องเขาก็คนปกติไงวะ เรื่องแบบนี้ยังไงทุกคนก็ต้องลองจริงไหม ถ้าไม่ได้กับกูสักวันน้องเขาก็ได้กับคนอื่น ใครๆ ก็เอากันถูกไหม กูไม่ได้ไปข่มขืนใครนี่หว่า"

แม็กซ์เวลพยักหน้าส่งๆ ให้เพื่อนไปแบบนั้น เหมือนไม่มีอะไรจะพูด

"ไปเถอะขึ้นตึกเรียนเย็นนี้กูมีซ้อม เรียนเสร็จต้องรีบกลับ" เคเดนพูดตัดบทเดินนำแม็กซ์เวลขึ้นตึกเรียนไป

@ สโมสรเมอร์ตัน

เคเดนขับรถสปอร์ตคันหรูมาจอด เดลล่าลงจากรถตู้มากับคุณเมอร์ตัน

"สวัสดีครับคุณเมอร์ตัน"

"อ้าว! เคเดนมาถึงเร็วจัง"

"วันนี้รถไม่ติดครับ"

"ผมไปเปลี่ยนชุดก่อนนะครับ" เขาปรายตามองเดลล่านิดหนึ่งก่อนจะเดินเข้าไปในสโมสร

"....."

"เดลล่าครับวันนี้มาออกกำลังกายเหรอครับ"

"ค่ะ พี่ภีม"

"พี่ภีมซ้อมถึงกี่โมงคะวันนี้"

"สองทุ่มครับ ไปดูพี่ซ้อมไหม?"

"เดลออกกำลังกายเสร็จแล้วจะแอบไปดูนะคะ"

เคเดนมองคนตัวเล็กที่ยืนคุยสนิทสนมกับนักฟุตบอลรุ่นพี่ในทีม ด้วยสายตาที่ยากจะอ่านออก

"โอ๊ะ! พี่เคเดนตกใจหมดเลยค่ะ" ฉันที่กำลังจะเดินไปฟิตเนสอยู่ๆ เขาก็โผล่มา แบบไม่ให้สุ้มให้เสียง

"พี่ภีมเขาไม่รู้เหรอว่าเรามีแฟนแล้ว อืมก็คงจะไม่รู้ งั้นวันนี้เราถ่ายรูปพี่แล้วโพสต์ลงIG แคปชั่นว่ามาดูแฟนซ้อมฟุตบอล แล้วก็ติดแท็กพี่ด้วย ตามนี้นะ" เขาพูดจัดแจงให้เธอทำตาม

"พี่จะให้ทำแบบนั้นทำไมคะ ก็เรา..."

"มันเสียหน้าไง ไม่เกินไปหน่อยเหรอ พี่ประกาศว่าเราเป็นแฟนแต่มีผู้ชายมาตามจีบต่อหน้า มันไม่ควร ถ้าเขาไม่รู้ก็ทำให้เขารู้ ทำได้ไหมเดลล่า"

“ได้ค่ะ”

"จะรอดูนะ"

พูดจบก็เดินเข้าสนามไป ทิ้งให้เดลล่ายืนทำหน้างงๆ

อะไรของพี่เขาคิดมากไปรึเปล่า พี่ภีมจีบฉันตอนไหนเนี่ยไม่เห็นจะรู้เลย เขาแค่ทักทายชวนคุยเฉยๆ ปกติพี่ภีมก็เป็นแบบนี้อยู่เสมอนะ งงมาก

เดลล่าออกกำลังกายเสร็จเดินมาดูทีมฟุตบอลซ้อมกันอยู่ที่สนาม ฉันต้องถ่ายรูปพี่เคเดนแล้วโพสต์แบบนั้นจริงๆ เหรอ เขินอ่ะ แต่ทำก็ได้พี่เขาสั่งเองนะ

ฉันถ่ายรูปพี่เขาหลายรูปเลย แล้วก็เลือกอยู่นานเพราะพี่เคเดนหล่อทุกรูปเลย รูปนี้ละกัน แคปชั่นมาดูแฟนซ้อมฟุตบอล แท็กพี่เขาเรียบร้อย สักพักคอมเมนต์แตกแตนมากจนไม่กล้าเปิดเข้าไปอ่าน

20:00 น.

เคเดนซ้อมเสร็จ เขาอาบน้ำเตรียมตัวกลับ เขาหยิบโทรศัพท์มาเปิดIGดู เห็นเดลล่าโพสต์ตามที่เขาบอก เห็นแบบนั้นแล้วยกยิ้มพอใจเดินไปที่รถ

"ป๊าจะกลับรึยังคะ หนูหิวมากเลย"

“เอาไงป๊ายังไม่เสร็จธุระเลย พอดีมีคนที่ต้องไปเจอตอนนี้เลยด้วยนะสิ”

“งั้นหนูเรียกรถกลับเองก็ได้ค่ะ”

"ให้ผมไปส่งเดลล่าให้ไหมครับคุณเมอร์ตัน" เคเดนที่เดินผ่านมาได้ยินเข้าพอดีเลยรีบอาสา

"ลำบากรึเปล่านายซ้อมมาเหนื่อยๆ ควรจะรีบกลับบ้านนอน" คุณเมอร์ตันพูดด้วยความเกรงใจ

"ผมอยู่ที่คริสตัล ห่างจากบ้านคุณมากไหมครับ" เขาถามแบบนั้นเพราะไม่รู้ว่าเดลล่าจะให้ไปส่งเธอที่บ้านหลังไหน คุณเมอร์ตันท่านมีบ้านหลายหลังมาก

"คริสตัลเหรอคอนโดเดียวกับเดลล่าเลย งั้นไม่เกรงใจแล้วนะฉันฝากเดลล่ากลับกับนายด้วยแล้วกัน"

"ได้ครับ"

เคเดนเดินนำเดลล่าไปที่รถเขา สองคนขึ้นมานั่งที่รถเรียบร้อย

"รัดเข็มขัดด้วยนะ"

"ค่ะ"

"อยากกินอะไร จะพาไป"

"ไปด้วยกันเหรอคะ?"

"อืม รึจะสั่งมากินที่ห้อง เอาแบบไหน"

"ไปห้องพี่เหรอคะ?"

"ห้องใครก็ได้แล้วแต่เราเลย"

"งั้นเดลกดสั่งอาหารดีกว่านะคะ ไปถึงอาหารจะได้ถึงพร้อมกัน เดลยังไม่ได้อาบน้ำเลยไม่กล้าไปนั่งที่ร้านหรอก ว่าแต่พี่เคเดนชอบทานอะไรคะ"

"พี่ได้หมดเราเลือกที่เราชอบเลย"

"พี่ต้องดูเรื่องโภชนาการรึเปล่าคะ?"

"ไม่ต้องช่วงนี้น้ำหนักคงที่ไม่ต้องปรับอะไร"

เดลล่าจัดการสั่งอาหารเรียบร้อย แล้วก็เปิดดูโทรศัพท์ นามิส่งlineมาคงเป็นเรื่องที่เธอโพสต์IGนั่นแหละ ค่อยตอบละกัน

"พี่เห็นที่เดลโพสต์รึยังคะ"

"ยังเลย" เขาแกล้งทำเป็นไม่รู้

"เดลโพสต์ตามที่พี่บอกเลยนะคะ"

"อืม ทำดีแล้ว ว่าแต่เรารู้มาก่อนไหมว่าพี่อยู่ที่คริสตัล"

"ไม่ทราบค่ะ แปลกจังเราไม่เคยเจอกันเลยที่คริสตัล ป๊าซื้อไว้ก่อนเดลจะเรียนที่นี่อีกค่ะ พอสอบได้ที่นี่ก็เลยขอย้ายเข้ามาอยู่เพราะใกล้มหาลัย ว่าแต่พี่พักชั้นไหนคะ"

ฉันต้องทำหน้านิ่งๆ และพูดแบบนั้นกับเขาเพราะกลัวเขาจับได้ว่าฉันโกหก ที่จริงฉันเป็นคนขอให้ป๊าซื้อเพนต์เฮ้าส์ที่นี่เพราะรู้ว่าพี่เคเดนพักที่นี่นั่นแหละ แต่เรื่องจริงคือฉันไม่เคยเจอเขาเลย เพราะที่จอดรถเขาทำพิเศษให้เป็นที่จอดส่วนตัวของสำหรับเพนต์เฮ้าส์แต่ละชั้นอยู่แล้ว ไม่ได้จอดรวมกัน และเราเรียนคนละคณะกันเวลาเลยไม่ค่อยตรงกัน ฉันเลยแอบนอยด์ที่ไม่เคยเจอเขาที่คริสตัล แต่วันนี้ฉันกำลังจะได้ไปห้องเขานะสิ ดีใจจังตื่นเต้นจัง ใจเย็นๆ ท่องไว้นะเดลล่า ใจเย็นๆ

"ห้องพี่อยู่ชั้น 18"

"โอ๊ะ! เดลอยู่ชั้น19 ค่ะ"

"งั้นเดี๋ยวเดลขอขึ้นไปอาบน้ำก่อนนะคะ แล้วค่อยลงมาทานข้าวห้องพี่เคเดน แบบนั้นได้ไหมคะ"

"อืม ตามนั้น"

@ คริสตัล

เคเดนจอดรถรับอาหาร แล้วจ่ายเงินเรียบร้อย เขาขับรถไปจอดที่จอดประจำของเขา แล้วพากันเดินไปขึ้นลิฟต์

เขากดลิฟต์ชั้น19 ชั้นเดียว เดลล่าหันมามองเขา

"ไปส่ง"

ฉันยิ้มหวานให้เขา เคเดนเงียบไม่ได้พูดอะไร ลิฟต์เปิดฉันเดินออกจากลิฟต์หันมายิ้มให้เขา

ผ่านไปสักพัก

ออด~ ออด~

เคเดนเดินมาเปิดประตู เดลล่ามองรอบๆ ห้องเขา เป็นห้องขนาดใหญ่ที่แบ่งโซนและตกแต่งไว้อย่างสวยงาม ทั้งชั้นมีห้องเดียวเหมือนของฉัน บ่งบอกว่าผู้อยู่รวยมากแล้วก็รสนิยมดี

"เข้ามาสิ"