Love of Different Age

ความอดอยาก ภัยธรรมชาติ และสงครามระหว่างประเทศ หลากหลายเหตุการณ์นำมาสู่สงครามครั้งที่สามในปี พ.ศ. 2580 และสิ้นสุดลงในปี พ.ศ. 2600

เกิดเหตุไม่คาดฝันอีกครั้งเมื่อชุดชิ้นส่วนอุกกาบาตตกใส่โลกราวกับฝนห่าใหญ่นานนับสัปดาห์ ราวกับกำลังส่งคำเตือนอะไรบางอย่างให้ทุกคนตื่นตัวในครั้งนี้

กว่านานาประเทศจะฟื้นตัวจากเหตุการณ์ทั้งสองอย่างได้นั้นก็ใช้เวลาไปพันปี ถึงเวลาก้าวเข้าสู่ความเจริญก้าวหน้าของยุคเทคโนโลยีแบบผสมผสาน ณ บัดนี้

ปี พ.ศ. 3600

ราชอาณาจักรไทย

กรุงเทพ

เกิดการเปลี่ยนแปลงของอาณาจักรในรอบหนึ่งพันปีนั้น ให้ความรู้สึกเหมือนกับไปอยู่ในยุคอดีต แต่ว่าการมีเทคโนโลยีแบบผสมผสานในช่วงเวลานี้แตกต่างจากเดิมพอสมควร

ถ้าให้เปรียบเทียบแบบเข้าใจได้ง่ายที่สุด เมียนมา (พม่า) ลาว เวียดนาม กัมพูชา มาเลเซีย ได้ถูกผนึกเป็นปึกแผ่นรวมในแผ่นดินอีกครั้งแต่คงชื่อเดิมไว้

เนื่องจากสมัยก่อนยุคก่อตั้งพุทธศักราชก็มีการรวมอาณาจักรเช่นนี้ และเปลี่ยนชื่อตามความเจริญก้าวหน้า

ไม่คิดเปลี่ยนแปลงชื่อเรียกของอาณาจักร ยกเว้นเสียแต่ว่าจะมีพื้นดินมากกว่านี้อาจจะต้องคิดอีกครั้ง เนื่องจากพื้นที่การดูแลใหญ่จากเดิม

“มีอะไรสงสัยเพิ่มเติมไหมครับ คุณชายเล็ก” อาจารย์ผู้สอนส่วนตัวถามทันที เนื่องจากเห็นใบหน้าเล็กขมวดคิ้วเป็นปม

“ไม่มีครับ แค่คิดว่าเหตุการณ์บางอย่างเหมือนตั้งใจทำให้ถูกลืมเพื่อไม่ให้คนรุ่นหลังรับรู้ยังไงไม่รู้” นภัทรเอ่ยขึ้นมาด้วยความสงสัย

“บางอย่างต้องหาเอกสารอื่นเพิ่ม หรือไปดูในหอสมุดแห่งชาติ หรือบางเหตุการณ์ก็ต้องไปหอสมุดจังหวัดถึงจะรู้ได้ครับ แต่ในวิชาประวัติศาสตร์ ไม่สงสัยตรงไหนใช่ไหมครับ”

“ไม่มีครับ อาจารย์”

“ได้เวลากินอาหารว่างแล้วครับ คุณชายเล็ก”

“จะไปเดี๋ยวนี้ล่ะ”

ยุคสมัยใหม่มีการเลือกได้ว่าต้องการศึกษาอยู่บ้านหรือไปสถานศึกษาก็สามารถเรียนจบได้เหมือนกัน รวมถึงไม่มีการปิดกั้นการเรียนข้ามระดับชั้น 

            หากสามารถทำข้อสอบทุกรายวิชาของระดับชั้นนั้นผ่านด้วยคะแนนมากกว่าร้อยละเก้าสิบ จะได้รับใบจบการศึกษาทันที

            ในหนึ่งปีสามารถทำเรื่องขอสอบได้มากกว่าสามครั้ง ซึ่งส่วนมากมักไม่ค่อยมีคนสอบเลื่อนระดับชั้นโดยไม่ผ่านการเรียนก่อนเนื่องจากเกณฑ์คะแนนในการสอบผ่านค่อนข้างโหด

            รวมถึงค่าใช้จ่ายในการสมัครสอบค่อนข้างสูงกว่าเกณฑ์ทั่วไปมาก ทำให้คนปกติมักหลีกเลี่ยงแต่ไม่ใช่กับเหล่าคนมีเงินทั้งหลายที่พากันสมัครอย่างล้นหลาม

            ความคาดหวังของคนมีเงินไม่ได้มากมายล้นฟ้า ขอเพียงตนเองสามารถเลื่อนชั้นได้สักปีสองปีก็เพียงพอ ค่าสอบอาจไม่ใช่ปัญหาสำหรับพวกเขา 

            ปัญหาที่แท้จริงคือเกณฑ์การสอบผ่าน เพราะฉะนั้นเลือกเฉพาะชั้นปีที่คาดว่าจะผ่านดีกว่าขายหน้าด้วยการสอบตกซ้ำแล้วซ้ำเล่าแทน

            ตระกูลภูทนินทร์เองก็ให้เหล่าทายาททั้งสองเลือกสอบคัดเลือกเลื่อนระดับชั้นเช่นกัน ผลสอบออกมาน่าพึงพอใจกว่าที่คาดคิด ทายาทคนโตประสบความสำเร็จสามระดับชั้น ทายาทคนเล็กประสบความสำเร็จห้าระดับชั้น

    นนท์ภัทร ภูทนินทร์ อายุสิบสี่ บุตรคนโต ระดับการศึกษามัธยมปลายปีที่สี่ สถานะ สอบผ่านระดับชั้นมัธยมต้นได้ทั้งสามชั้นปี

            นภัทร ภูทนินทร์ อายุสิบ บุตรคนเล็ก ระดับการศึกษามัธยมปลายปีที่ห้า สถานะ สอบผ่านระดับชั้นประถมปลายและระดับชั้นมัธยมต้น

            “พ่อภูมิใจในตัวของลูกมากจริงๆ เก่งกันทั้งสองคนเลยนะ”

            “นั่นสิ ความจริงแม่คาดหวังให้สอบผ่านสักปีก็พอ ไม่ให้ขายหน้าตระกูล แต่กลับทำให้ได้ผลลัพธ์น่าทึ่งจนออกข่าวแบบนี้ ไม่มีอะไรจะน่าภูมิใจไปมากกว่านี้แล้วล่ะ”

   “ขอบคุณครับ ผมเกิดก่อนน้องตั้งสี่ปีแต่ดันอยู่ระดับชั้นน้อยกว่าซะงั้น รู้สึกตกใจมากเลย” นนท์ภัทรยังคงทึ่งกับความสามารถของน้องชายตนเองไม่น้อย