บทที่ 6.1 ความลับที่ถูกเปิดต่อ

ไนท์อาที่ได้ยินเช่นนั้น ทว่าไอเดียพูดไม่ทันจบคำ สายตาฉันสะดุดเข้ากับร่างสูงในชุดเสื้อช้อปสีแดง ข้างในสวมด้วยเสื้อยืดสีดำ นัยน์ตาคมคู่ดุเพ่งมาที่ฉัน

เจเลอร์ วันนี้เป็นเวรพวกผมที่ถูกน้องปี 2 จัดตาราง ให้มาเป็นพี่เลี้ยง รับน้อง

“ให้ตายสิ กูแก่ ขนาดนี้แล้วยังจะให้มารับน้อง”

“ใคร วะ ความคิดคิดนี้ ใครมันเป็นคนคิด” ไทเกอร์ถาม

“จะ ใครละคะ ก็พี่วาววาไง คะ” เสียงน้องแทมมี่ น้องรหัสของผม

“ยัย เด็กนั้น เด็กชะมัด” ทว่าเสียงทุ่มของเจเลอร์กับหลุดมาแค่นั้น

“เออ แทมลืมถามไป พี่เจ ทราบยังคะ ใครเป็นสายรหัสของเรา เอ่ย”

“ยัง คับ” ใครจะไปตอบว่ายัยผมจุกนั้นเป็นสายรหัสของพวกผม

“แน่ ใจ๋ ว่ามึงยังไม่รู้” ต้าหลิวที่ยืนขนาบข้างผม แทรกเสียงขึ้นมา

“หรือ มึงรู้...” เจเลอร์แกล้งถาม

“ถ้าพี่เจยังไม่ทราบ งั้นเอาหูมาคะ” จากแทมมี่ก็กระชิบที่ข้างหูของผม

“น้องผมจุก คนที่สวมแว่นหนาๆ ไงคะ น้องไนท์อา ค่ะ”

“ไนท์อา” เจเลอร์พึมพำเสียงเบา

“ช่วยเอ็นดูหลานรหัส เหมือนที่เอ็นดูน้องคนนี้ด้วยนะคะ น้องรหัสแทมน่ารักคะ”

“เหอะ...ทั้งจืด ทั้งทึ่ม เซ่อ ซุ่มซ่ามแบบนั้น เอ็นดูไม่ลง”

“พี่เจอเลอร์ ไม่น่ารักเลย” แทมมี่ฉันทราบดี พี่เจเลอร์ชอบคนสวย แต่น้องไนท์อา ไม่จัดอยู่ในคนสวยสเปคเขา ฉันชักจะสงสารน้องรหัสฉันแล้วสิ

ทว่าขณะที่เด็กวิศวะมารวมกันคบ แล้วนั้น

“ผ่านไป 3 วันแล้ว ไหนคะ ใครยังไม่ได้คุยกับ สายรหัส มีไหมคะ” เงียบ ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ จากน้องปี 1

“พี่ถามว่ามีไหม” วาววาสวมทบสาวโหด

“สายรหัส ในที่นี่ หมายถึงพี่รหัส และลุงรหัส ใครยังไม่คุยกับสายรหัส ไม่ใครตอบพี่ งั้นให้รุ่นพี่ ชี้ตัวนะ มีไหมคะพี่ๆ” ไนท์อาถึงกับนั่งไม่ติด ฉันรู้ว่าพี่รหัสฉันเป็นผู้หญิง เพราะฉันโทรคุยกับพี่รหัสฉันแล้ว ส่วนใช่พี่ทับทิมไหม อันนี้ฉันยังไม่แน่ใจ แต่ป้ารหัส ลุงรหัสนี้สิ แม้แต่เบอร์ยังให้ฉันไม่คบ

“บ้าที่สุด ไม่รู้จะหวงไปไหน เขาให้ฉันมาแค่ 087-578-434x คือให้ฉันเดาเอง ส่วนคนที่ให้เบอร์มา ก็พี่วาววายังไงละ”

!! ฟู่...!!

ทว่าขณะที่รุ่นพี่กำลังสุ่มเรียกชื่อ ให้ออกไปทำกิจกรรมนั้น

“พี่คะ หนูขอไปห้องน้ำคะ”

“เชิญ...” จากนั้นร่างบางก็ลุกไปยังห้องน้ำ ปล่อยให้เพื่อนคนอื่นทำกิจกรรมไปก่อนเถอะ ขอตัว

~ 10 นาทีต่อมา ~

ไนท์อาขณะที่ฉันเสร็จกิจในห้องน้ำแล้วนั้น ทว่าขณะที่ร่างบางจะเดินกลับไปยังลานกิจกรรม

“คิดดีแล้ว เหรอที่เธอเลือกมัน”

“อืม...” ฉันเป็นพวกแพ้เสียงในหัวมาก เสียงนี้คุ้นมาก

“เจ ก็ทราบดีนิ อนาคตเรายังอีกไกล ช่วงนี้ โบเองก็มีงานโปรโมทงาน ละคร”

‘ละคร เลยเหรอ’ ฉันไม่ใช่พวกสายเผือกอะไรหรอกนะ ไม่ใช่นิสัย แต่ผู้หญิงคนนั้น ต้องสวยมากแน่ๆ ไม่งั้นคงไม่ได้เป็นดารา ว่าแต่ใครกันนะ ฉันพอจะรู้จักไหม

ไนท์ที่เห็นประตูห้องเรียนเปิดแง้มอยู่เช่นนั้น ขาที่จะก้าวผ่าน ทว่ากับอดใจไม่ไหว ดวงตาเรียวสวยกับส่องประตู

!! จ๊วบ !!

ริมฝีปากหนาของเจเลอร์กับถูกโบนิตา ดาราสาวที่แอบคบกัน ถูกปิดด้วยจูบของเธอ ทว่ากับไม่ใช่จูบเช่นทุกครั้ง ทว่าครั้งนี้กับเป็นการจูบลา

!! จ๊วบ จ๊วบ !! แต่นั้นใช่ว่าเจเลอร์จะปล่อยให้ฝ่ายหญิงเป็นฝ่ายจูบตน ทว่าเขากับสนองจูบเธอกลับเช่นกัน

ทั้งสองไม่รู้เลยว่ามีบุคคลที่สามนั้นเฝ้าดูพวกเขาจูบกัน

“หยี่ นี้ในมหาลัย ก็ไม่เว้น” โบนิตา เป็นถึงนักแสดงดาวรุ่งชื่อดัง แต่ไม่น่ามาคบผู้ชายปากเสียแบบพี่เจเลอร์เลย ผู้ชายดีๆ ไม่มีให้คบหรือไง เขาอีกแล้วเหรอ เสียดายผู้หญิงมาก นี้ฉันอุส่าห์เป็นแฟนคลับเขา แต่ก็ไม่คิดว่านางจะมีแฟนแล้ว ละไหนหน้าจอ นางบอกโสด เล่า

!! จ๊วบ จ๊วบ !!

ถึงมันเป็นการจูบเพื่อจบความสัมพันธ์ ทว่าไม่ว่าจะโบนิตา เจเลอร์ต่างไม่มีใครยอมใคร ทั้งสองต่างแลกลิ้นกัน

!! อ่าส์...!!

ทว่าก่อนที่ทั้งสองจะเลยเทิดไปมากกว่านี้นั้น

Rrrrrrrrrrrrr ไทม์

ทว่ากับมีเสียงสมาร์ทโฟนที่ดังขึ้นมา ทางด้านหน้าประตู

“เจ...” เสียงสมาร์ทโฟนที่ดังขึ้น ทำให้ทั้งสองที่ลุ่มหลงรสจูบของกันและกัน นั้นได้สติ แต่นั้นใช่ว่าคนอย่างเจเลอร์จะยอมปล่อยคนที่มันแอบดูเขาไปได้

“ใคร... ฉันถามว่าใคร” เขาถามเสียงดังลั่น