EP 19 : อิน

“เฮียจะนอนไหนอ่ะ” ฉันถามแล้วมองห้องที่กว้างพอสมควร ถามแล้วชี้เตียงกับโซฟาเพื่อเป็นช้อยส์ให้เฮียเลือก

“เตียง”

“โห~ ไม่คิดเลยเหรอเฮีย” ตอบเร็วมาก ตอบแบบไม่ต้องคิดเลย

“ทำไมต้องคิดในเมื่อเตียงมีไว้นอน บ้านเธอมีไว้กองเสื้อผ้ารึไง”

OoO

ไอ้...เฮี๊ย!

พออยู่กันสองคนปากก็ดีเหมือนเดิมเลยนะ เข้าใจนะว่าเพอร์เฟค ชีวิตมีดีทุกอย่างแต่ไม่ต้องรวมถึงปากก็ได้มั้ง -_-!

“โอเค ถ้างั้นเฮียนอนเตียงไปเลยเดี๋ยวผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างพริกนอนโซ... / มานอนด้วยกัน”

“ฮะ?”

“ขอไปอาบน้ำก่อน” เขาสนใจหน้าที่กำลังเอ๋อของฉันบ้างไหมเนี่ย?

“มานอนด้วยกัน”

บะ บ้า ใครจะไปนอนกับเฮียกันล่ะ -///-

แล้วนี่จะยืนเขินอีกนานไหมพริกไทยเพราะอีกคน...ถอดเสื้อแล้วนะ

“ฮะ เฮีย! เฮียจะถอดเสื้อผ้าตรงนี้ไม่ได้นะ!” เขาถอดเสื้อ โยนทิ้งเผยให้เห็นแผ่นหลังที่ชวนเรียกเลือดกำเดาแต่ฉันไม่มีทางให้เลือดตัวเองไหลแน่เพราะฉันเลือกที่จะวีนก่อน พอวีนเขาก็หันมา คราวนี้ล่ะแม่เอ้ย~ หุ่นเฮียดีแลนที่ได้เห็นเหมือนวันนี้ฉันใช้แต้มบุญทั้งชีวิตหมดไปแล้ว ทำไม...ล่ำจัง ทั้งล่ำ ทั้งลีน ทั้งขาว ทั้งน่ากิน เอ่อ...ประโยคหลังไม่ใช่นะคะแค่เพลินไปหน่อย ไม่ได้อยากกินนะถึงแม้ว่าเฮียจะน่ากินมากก็ตาม ^_^!

“ลามก”

“คะ?”

“ลามก จ้องอยู่ได้”

“ฮะ? เอ่อ...มะ ไม่ได้จ้องนะเฮีย จะไปจ้องเฮียทำไมก็แค่ถอดเสื้อเอง เคยเห็นมาเยอะแล้ว” ฉันรีบปฏิเสธถึงแม้จะลนลานจนอีกฝั่งจบโป๊ะได้ก็ตาม T^T

“ฮึ ๆ ๆ เหรอ ก็ดี เพราะอย่างเธอก็ได้แค่จ้องเท่านั้นล่ะยัยลูกหมา ปล่อยปลาเป็นฝูงวันนั้นไม่ทำให้แต้มบุญเธอสูงพอที่จะได้ฉันเป็นผัวหรอก”

OoO

ไอ้...เฮี๊ย!!!

ปากดีจริง ๆ ดีสุด ๆ ผู้ชายอะไรวะ!

“อยากจะจ้องต่ออีกไหมถ้าไม่จะขอตัวไปอาบน้ำ”

“ก็ไปสิ! ใครอยากจ้องหุ่นเฮียกันล่ะ!” ฉันวีนฉ่ำอีกรอบแล้วก็สะบัดหน้าหันหลังทันทีส่วนเพื่อนรุ่นพี่ของพี่ชายที่ขอให้แกล้งเป็นแฟนแล้วตอนนี้ก็กลายเป็นรูมเมทร่วมห้องก็ผิวปากเดินไปห้องน้ำ

อารมณ์ดีมากมั้ง!

เสียดาย เอ้ย! เจ็บใจจริง ๆ ไม่น่าหันไปมองให้เสียสายตาตั้งแต่แรก ความจริงเห็นเขาถอดเสื้อก็แค่หันหลังไปทำอย่างอื่นไม่สนใจมันก็จบแล้วนะยัยพริกไทย!

ฉันนั่งโมโหต่อประมาณหนึ่งนาทีสิบหกวินาทีความหงุดหงิดก็หายไปเพราะผนังของห้องที่หันไปหาทะเลเป็นกระจกบานใหญ่ทั้งบานที่สามารถเปิดประตูออกไปแล้วก้าวเท้าลงสระว่ายน้ำได้เลยทำฉันอารมณ์ดีมาก~ ไม่ชอบยัยน้องแพมแต่ต้องยอมรับว่าชีเลือกที่พักเก่งจริง ๆ รสนิยมดีมาก~

ฉันเดินมาทิ้งตัวนั่งลงที่ปลายเตียงแล้วมองวิวด้านนอก สระว่ายน้ำตัดกับน้ำทะเล ทำมุมเหมือนเชื่อมต่อกันทำให้ยิ่งสวยเลยถ่ายรูปฉ่ำเอาไว้ลงสตอรี่ ขอนั่งเตียงหน่อยระหว่างที่เฮียแกอาบน้ำแล้วเดี๋ยวคืนนี้ค่อยไปนอนที่โซฟา แต่จะว่าไปเตียงที่นี่ก็นุ่มชะมัด

ฟุบ!

เตียงนุ่มเลยเอนหลังลงนอนดูหน่อย อ้าส์~ นุ่มจริง ๆ นุ่มทั้งเตียง นุ่มทั้งผ้าปูที่นอนเลย~ ถ้ามากับแฟนคงฟินน่าดู >///<

“...” เดี๋ยวนะ...มากับแฟนเหรอ

ปริ๊นซ์ก็มากับแฟน

ยัยน้องแพมก็มากับแฟน

ฟินกันน่าดูเลยเนอะ ไม่รู้ป่านนี้จะ...ฟินกันรึยัง

“เฮ้อ~” ก็รู้นะว่าเขาสองคนสถานะความสัมพันธ์เป็นมากกว่าแฟนกันมาไกลแล้วก็นานแล้วแต่พออยู่ใกล้ ๆ แค่ฝั่งตรงข้ามรู้ว่าคืนนี้เขาสองคนคงโยโย้กันหัวใจเล็ก ๆ ของเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อก็แอบอยากร้องไห้กระซิกกระซิกด้วยความอิจฉาขึ้นมาทันที

“ฮือ~” ฉันหลับตาปี๋ พลิกตัวนอนคว่ำหน้าแล้วพยายามสะบัดหัวไล่ความรู้สึกไม่ดีออกไปจากสมองและหัวใจ แล้วก็ไม่น่าเชื่อว่าทำแค่นี้ฉันจะรู้สึก...สบายชะมัด

“อ่า~ นุ่มจังเลย ฮ้าว~” จะว่าไปเมื่อคืนฉันก็นอนน้อยเหมือนกันนะ กว่าจะหลับได้ก็ตั้งเกือบตีสี่แถมตื่นก่อนเฮียดีแลนด้วย ถ้างั้นของีบบนเตียงนุ่ม ๆ นี่สักสิบนาทีก็แล้วกัน...

-เวลาต่อมา-

“ฮ้าว~ สบายจัง~”

“ไง ตื่นแล้วเหรอยัยลูกหมา”

“...” ฉันมองตามเสียงช้า ๆ เห็นผู้ชายหล่อ ๆ นั่งกึ่งนอนอยู่ข้าง ๆ เลยยิ้มให้แบบเมาขี้ตา

“อาฮะ แล้วนี่...อ้าวเฮ้ย!”

ขวับ!

จะถามว่านี่กี่โมงแล้วแต่ทันใดนั้นสตินึกคิดก็กลับมาเลยดีดตัวลุกขึ้นก่อน

“อะไร?”

“เฮีย...เฮียมาอยู่บนเตียงได้ยังไง! แล้วนี่ทำไมแต่งตัวแบบนี้อย่าบอกนะว่า กรี๊ด!”

ฟุบ!

“โอ้ย!” กรี๊ดได้แอะเดียวหมอนก็ทุบมาที่หัวแบบเต็ม ๆ

“เพ้อเจ้ออะไรวะ”

“เฮีย! เอาหมอนมาตีพริกทำไม!”

“แล้วจะแหกปากทำห่าอะไร มีใครปล้ำเธอรึไง” คำพูดหยา[คายแต่สายตาเต็มไปด้วยความขำฉันเลยก้มสำรวจร่างกายตัวเองทันที

ก็...ปกติดีนี่หว่า แสดงว่าไม่มีการปล้นซิงชิงบริสุทธิ์ตอนหลับใดใดสิเนอะ แหะ ๆ ๆ แต่แหมนี่ไม่ได้ผิดนะคะผิดที่เฮียนั่นแหละใครให้มานอนบนเตียงกับคนสวยซิงโสดล่ะ!

“เฮียอาบน้ำเสร็จนานแล้วเหรอ” เปลี่ยนเรื่องดีกว่าเพราะฉันว่าฉันอาจจะเผลองีบนานไปนิดก็ได้

“ชาตินึงแล้ว”

“ฮะ?”

ฟุบ!

“ฮึ! เปลี่ยนเรื่องเก่ง” มือเขาโยนโทรศัพท์ในมือตัวเองมาตรงหน้าฉันก็งง ๆ

“อะไรจ้ะสุดหล่อ” ^^

“ดูเวลา”

ฉันไม่ได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูแค่กดโทรศัพท์ที่วางแหมะบนผ้าห่มเพื่อดูเวลาหน้าจอเท่านั้น

…16.45 น.

เห็นเวลาฉันก็มองเฮียดีแลนทันที

“จริง?”

“นึกว่าซ้อมตาย”

“เอ่อ...แหะ ๆ ๆ เตียงมันนุ่มสบายนี่เนอะเมื่อคืนนอนน้อยเลยเผลอหลับยาว เฮียทำไมไม่ปลุกล่ะคะ” ^^ เขินจังเลย ว่าจะแอบงีบตอนเฮียเขาอาบน้ำสุดท้ายดันหลับยาวไปสองชั่วโมงแหนะ บ้าจัง

“ฮึ! กรนขนาดนั้นใครจะปลุกลง”

“แหะ ๆ ๆ”

“หิวรึยัง” พอเขาถามฉันก็สำรวจความรู้สึกของตัวเอง

“นิดหน่อยค่ะ สองคนนั้นล่ะ”

“มาชวนไปเดินเล่นเมื่อชั่วโมงก่อนแต่ปฏิเสธไปแล้ว”

“อ้อ เฮียหิวยังอ่ะ”

“โคตรหิว”

“จริงอ่ะ ทำไมไม่ปลุกล่ะ”

“ฮึ! ปลุกก็ไม่ได้กินอยู่ดีแล้วจะให้ปลุกทำห่าอะไร”

“...”

หิวของเรามันเหมือนกันแหละเนอะ ^^

“งั้นไปหาอะไรกินกันดีกว่าเฮีย เดี๋ยวเชฟพริกไทยทำปิ้งย่างให้กิน” ฉันพูดพร้อมกับดีดตัวลุกขึ้นทำท่าทางกระปรี้กระเปร่าสุด ๆ ไปเล้ย!

“ไปล้างคราบน้ำเลยที่แก้มก่อนไป สกปรก”

“ชิส์!” ฉันมองค้อนแล้วดีดตัวลุกแล้วเดินไปห้องน้ำ ล้างหน้าล้างตาเสร็จออกมาข้างนอกก็เห็นเฮียดีแลนใส่เสื้อกล้ามสีขาวกับกางเกงขาสั้นสีดำนั่งไขว้ห้างในมือมีกีตาร์โปร่งที่ไม่รู้เอามาจากไหนกำลังดีดเบา ๆ อยู่ที่โซฟา

หูย~ หล่อมาก~ ความหล่อนี่คือหล่อจนน่าใจหายอิจฉาเมียในอนาคตเนอะ ซ้อของฉันจะหน้าตาเป็นแบบไหนกันนะ

“เฮีย”

“อืม”

“ไปข้างนอกด้วยกันไหม พริกจะออกไปเตรียมของกินแล้ว”

“ไปสิ ก็รออยู่” เขาตอบแต่มือก็ดีดกีตาร์เบา ๆ

“เล่นก่อนไหมล่ะ เพิ่งรู้ว่าเฮียเล่นกีตาร์เป็น เล่นให้ฟังสักเพลงหน่อยสิคะ” ฉันนั่งใกล้ ๆ แล้วทำท่าทางปั้นจิ้มปั้นเจ๋อ พอพูดปุ๊บเฮียดีแลนก็ปลายตามองมาที่ฉัน

“อยากฟัง?”

“ค่ะ” ฉันพยักหน้ารับทันที

“ฮึ ๆ ๆ ไปสะสมบุญมาก่อนเถอะยัยซื่อบื้อ”

“เหอะ! ไปเตรียมอาหารดีกว่า รีบตามมานะเฮีย เดี๋ยวจะทำอาหารอร่อย ๆ แบบไม่ต้องสะสมบุญให้กิน เพราะมื้อนี้นางฟ้ามาโปรดเฮียแล้ว” ฉันพูดจบก็ย่นจมูกด้วยความหมั่นไส้แล้วเดินออกจากห้องพักทันที พอตรงมาที่ครัวเปิดตู้เย็นก็เห็นอาหารทะเลที่ปริ๊นซ์กับน้องแพมไปซื้อมาเลยถือวิสาสะหยิบออกมาทำอาหารไว้รอซะเลย

“จะทำอะไรบ้าง” เสียงทุ้มดังอยู่ข้างหลังฉันเลยหันไปมอง

“ปิ้งย่างนั่นล่ะค่ะ เดี๋ยวจะหมักเนื้อ มีเนื้อด้วย แล้วก็ทำน้ำจิ้ม พวกน้ำจิ้มซีฟู้ดกับน้ำจิ้มแจ่ว เฮียอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมล่ะ”

“ไม่เป็นไร กินอะไรก็ได้ขอแค่กินแล้วไม่ตายก็พอ” คำพูดนี้ทำฉันหันไปมองค้อนทันที

“เฮีย พริกทำอาหารเป็น”

“ฮึ ๆ ๆ ไหน ให้ช่วยอะไร ทั้งหมดนี่เลยใช่ไหมเดี๋ยวเอาไปล้างให้”

“พริกล้างเองเดี๋ยวมือเฮียคาว” รบกวนให้เขามารับบทแฟนปลอม ๆ อดหลับอดนอนขับรถมาไกลด้วยจะให้คนรวยระดับมาเฟียครองประเทศอย่างเฮียดีแลนล้างอาหารทะเลก็เกรงใจนะเลยขยับไปจะแย่งรวบถุงอาหารทะเลมาถือเองแต่เขาไวกว่า

“ไม่เป็นไรเฮียทำได้”

“...คะ?”

“ไปหมักเนื้อไป”

“เอ่อ...ค่ะ”

“เฮีย”

มันก็คำธรรมดาทั่วไป ฉันเรียกเขาว่าเฮียมาประมาณแปดล้านครั้งแล้วด้วยซ้ำแต่ทำไมคำว่า เฮีย ที่ออกจากปากเขาทั้งสองครั้งมันไม่เคยธรรมดากับหูและหัวใจฉันเลยสักครั้งนะ นี่ฉัน...กำลังเป็นอะไรไป

“...” ตั้ง ตั้งสติหน่อยพริกไทย เป็นอะไรของแก ไป ๆ ๆ ทำอาหาร

หลังจากนั้นฉันก็หมักเนื้อ เตรียมของทำน้ำจิ้มส่วนเฮียดีแลนก็ยังล้างอาหารทะเลไม่เสร็จเพราะมันค่อนข้างเยอะ เฮียเขาน่าจะพิถีพิถันมากด้วยเพราะพวกหอยอะไรพวกนั้นเขาก็ขัดเปลือกจนแทบจะสะอาด พอฉันทำส่วนนี้เสร็จเลยเดินไปยืนข้าง ๆ

“มาเฮียเดี๋ยวพริกช่วย”

“ไม่ต้องเดี๋ยวเลอะ” เขาปฏิเสธพร้อมกับขะมักเขม้นในการทำหน้าที่ของตัวเองมาก

“ช่วยกันดีกว่า ขยับหน่อย”

“ไม่ต้อง เอาทิชชู่มาเช็ดน้ำออกจากหน้าให้ก็พอเมื่อกี้มันกระเด็นมาโดนหน้า” เขาบอกฉันเลยมองหน้าเขา เออว่ะ หน้ามีน้ำจริง ๆ ด้วย พอได้คำสั่งฉันก็เดินไปหยิบทิชชูมาเช็ดให้

“เฮีย”

“ว่า”

“หันมาก่อน” ฉันบอกปุ๊บเขาก็หันมาปั๊บ พอหันมาฉันก็ขำเบา ๆ เพราะหน้าอีกด้านมีน้ำสีดำของหมึกเลอะแก้มอยู่

“ล้างอะไรเลอะเทอะหน้าไปหมด”

“เช็ดไปเถอะน่า พูดมาก”

“ค่า~” ฉันรับคำแล้วเช็ดหน้าให้เขา เริ่มจากเช็ดคราบดำ ๆ ของหมึกปลาหมึกจนสะอาดแล้วค่อย ๆ ซับน้ำส่วนอื่นบนใบหน้าเพราะกลัวว่าเช็ดแรงแล้วจะโดนดุแต่เช็ดแล้วมีจังหวะหนึ่งที่นิ้วฉันไปสัมผัสโดนริมฝีปากเขา พอแตะโดนเท่านั้นมันก็เหมือนมีกระแสไฟวิ่งเข้ามาในร่างกายแล้วฉันก็เผลอชะงักหยุดทุกการกระทำไปเลย หยุดโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ หยุดชะงักทั้งที่ไม่ได้อยากหยุด ไม่ได้อยากเป็นแบบนี้เลยด้วยซ้ำ

“...” ฉันหยุดทุกอย่าง หยุดแล้วก็...เอาแต่มองริมฝีปากของเขา

“จ้องปากทำไม”

“เอ่อ...” สติฉันกลับมาอีกครั้งแล้วดึงมือกลับแต่มือเขากลับขยับมาจับข้อมือฉันไว้

“ว่าไง จ้องปากทำไม...อยากจูบเหมือนคืนนั้นเหรอ”

OoO

คำถามของเขาทำให้ฉันตาเบิกโพลงด้วยความตกใจก่อนจะรีบปฏิเสธ

“มะ ไม่...อื้อ~”