Just friend มากกว่าเพื่อนได้ไหม..ถ้าหัวใจเรียกร้อง..

77.0K · จบแล้ว
Overtherainbow
47
บท
926
ยอดวิว
9.0
การให้คะแนน

บทย่อ

เพราะพ่อแม่เป็นสาวกสตาร์วอส์ จึงเป็นที่มาของชื่อ อนาคิน หรือ “อคิน” ที่แปลว่าดวงอาทิตย์ ส่วน อมิดาลาหรือลลิล แปลว่าดวงจันทร์ เนื่องจากรุ่นพ่อแม่ต้องแคล้วคลาดไม่ได้รักกัน จึงพยายามจับคู่ ลูกชายลูกสาวที่นิสัยต่างกันอย่างสุดขั้ว หมออนาคิน แพทย์อินเทิร์นสุดฮอต เรื่องงานเต็มที่เรื่องเที่ยวผับเมาปลิ้นก็เต็มที่เหมือนกัน ลลิล สาวสวยผู้เลื่อมใสศาสนา รักสัตว์ ใจเย็น พูดจาสุภาพเรียบร้อย รักนวลสงวนตัว เหมือนสาวงามที่หลุดออกมาจากยุคสมัยโบราณ งามทั้งกายงามทั้งใจ “ให้แต่งกับอคิน ลลิลยอมตายยย!!” “ให้แต่งกับลลิล ผมก็ยอมตายเหมือนกัน” “ดี พูดกันรู้เรื่อง ตกลงตามนี้” “แต่ตายคาอกเธอนะ..” “ไอ้บ้า!!” “หยุด..อย่าพูดไม่สุภาพกับว่าที่ผัวของเธอ..” พระอาทิตย์คู่กับพระจันทร์ฉันท์ใด..อคินกับลลิลย่อมคู่กันฉันท์นั้น..หรือใครจะเถียง ความรักที่แฝงมากับคำว่าเพื่อนสนิทจะจบลงอย่างไร...

นิยายรักโรแมนติกนิยายรักนิยายปัจจุบันหมอพระเอกเก่ง

PROLOGUE

ร่างสองร่างกำลังนัวเนียคลุกวงในโดยฝ่ายหญิงน่าจะเป็นฝ่ายรุกซะมากกว่า เพราะร่างสูงที่สวมเสื้อเชิร์ตสีขาวกระดุมหลุดจนเม็ดที่สามพยายามถอยห่างแต่ก็ไม่ได้ปัดป้องซะทีเดียว หมอหนุ่มที่เมามายจากงานเลี้ยงของโรงพยาบาลโดนลดา พยาบาลสาวสุดฮ็อต ฉายานางฟ้าของโลกโซเชียลลากออกมาจากงานเลี้ยงที่กำลังจะเลิกรา แต่เรื่องอย่างว่ากำลังจะเริ่มต้น คุณหมออนาคินหรือหมออคิน แพทย์อินเทิร์นที่หล่อเหลาน่าปล้ำเป็นที่สุด โดนตาโดนใจคุณหมอและพยาบาลสาวๆทั่วทั้งโรงพยาบาลรวมถึงลดา หลังจากที่เพียรพยายามเข้าไปชนแก้วและถือวิสาสะนั่งโต๊ะเดียวกับหมอหนุ่มสำเร็จ

“หมออคินไปดื่มต่อที่คอนโดของลดาไหมคะ” หญิงสาวส่งสายตาหวานๆพร้อมกับใช้มือลากไล้ไปตามต้นแขนแกร่งอย่างยั่วยวน ดวงตาสีเข้มฉ่ำเยิ้มดูลังเลแต่นาทีถัดมาก็พยักหน้ารับ หมอหนุ่มเดินตามพยาบาลสาวขึ้นรถไปโดยแทบจะไร้ซึ่งสติ จังหวะที่ร่างบางดึงรั้งเขาไปที่เตียง..

ตริ้ง..ตริ้ง..เสียงเตือนโปรแกรมแชทสีเขียวดังขึ้น หน้าจอโทรศัพท์มือถือของหมออคินสว่างวาบ เขาล้วงมันออกมาจากกระเป๋ากางเกง ทว่า..ข้อความที่ปรากฏขึ้น

Lalin : มาหาด่วน!!

หัวใจของหมอหนุ่มกระตุกวูบ เขาผละออกจากพยาบาลสาวสุดฮ็อตอย่างไม่ใยดี

“ยายชี” ชื่อที่เปล่งออกมาเต็มด้วยความเป็นห่วง

“หมออคินจะไปไหนคะ?” ลดาซึ่งตอนนี้อารมณ์อย่างว่าโดนจุดติดไปเกือบเก้าสิบเปอร์เซ็นแล้ว ละล่ำละลักถามร่างสูงของหมอหนุ่มที่กำลังลนลานติดกระดุมเสื้อเชิร์ตด้วยความรีบร้อน

“ผมมีธุระด่วน” เขาไม่รอช้าพุ่งตัวออกจากห้องพยาบาลสาวทันที หญิงสาวได้แต่มองตามอย่างหงุดหงิดในใจ

“เจ็บใจนักเชียว อุตส่าห์ล่อลวงมา ว่าจะไปเล่าข่มให้พวกยัยหนิงฟังซะหน่อย” ลดาไม่ใช่พยาบาลสาวผู้เรียบร้อยอ่อนหวานอย่างที่โลกโซเชียลมองภาพแบบนั้น แต่เธอคือเสือผู้ชายตัวแม่ คนอื่นมองตารู้ใจ ส่วนเธอมองตาขึ้นเตียง คุณหมอหล่อๆมาใหม่ ถ้าใครเล่นด้วยเธอเก็บเรียบหมด แต่กับหมออคินในช่วงเวลาทำงาน ใบหน้าหล่อเหลาดูจริงจังจนไม่กล้าพูดล้อเล่นด้วย เขาเป็นหมอหนุ่มที่หล่อแถมยังรวยมาก นามสกุล ธราเอกการกุลของตระกูลเศรษฐีเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ที่มีมากมาย ทำให้ผู้หญิงทุกคนอยากเข้าหารวมถึงเธอด้วย ทั้งหล่อทั้งรวยใครไม่อยากได้ก็บ้าแล้ว..

ทว่า..ผู้หญิงบ้าที่ว่ากำลังเป่าเทียนเค้กกล้วยหอมหน้าตาบุบเบี้ยวไม่ค่อยเป็นทรงเท่าไหร่ สุนัขพันธ์ปอมเมอเรเนียนขนฟูเพศเมียส่งสายตามองขนมที่ปักเทียนไว้ตรงกลางด้วยความสงสัยปนใคร่รู้

“ลิลินเป่าเทียนสิลูก แม่อุตส่าห์ทำเค้กให้” ใบหน้าสวยหวานส่งยิ้มให้เจ้าสัตว์เลี้ยงแสนรักที่เป็นทั้งเพื่อนพี่น้อง เรียกได้ว่า เวลาที่เศร้าเวลาที่เหงาก็มีไอ้เจ้าตัวนี้คอยอยู่เป็นเพื่อน..แต่ก่อนนั้นเธอยังมีเขา อยู่ข้างๆตลอด ตอนนี้เพื่อนคนนั้นเป็นแพทย์เต็มตัว นอกจากทำงานเข้าเวร เวลาว่างเขาก็เอาแต่นอน ไม่ได้มาคลุกคลีตีโมงเหมือนแต่ก่อน ความเงียบงันในบ้านหลังใหญ่แต่มีเพียงเธออยู่คนเดียว เกาะกุมหัวใจลลิล ใช่ว่าเธอจะไม่มีเพื่อนคนอื่น..แต่กับอคินเขาคือคนที่เข้าใจเธอที่สุด ปรารถนาดีกับเธออย่างจริงใจโดยไม่มีเงื่อนไขในความสัมพันธ์นั้นเลย..

“ส่งข้อความไป ก็คงไม่มาหรอก คงเข้าเวรสินะ” ลลิลบ่นกับตัวเองพลางมองเค้กกล้วยหอมที่ทำตามคลิปในยูทูบตั้งแต่ตอนบ่าย อคินชอบกินเค้กกล้วยหอม เธอรู้ดีเพราะเธอรู้จักเขาดีกว่าใคร เหมือนที่เขารู้จักเธอ

“ยายชี!!! เป็นอะไร” เสียงร้องตะโกนด้วยความตกใจพร้อมกับประตูห้องนอนที่เปิดเข้ามาอย่างแรง

“ไม่ได้เป็นไรนี่นา” ดวงตากลมโตที่ฉายแววความดีใจอย่างปิดไม่มิดเอ่ยขึ้น

“ไหนบอกว่ามาหาด่วน”

“ก็บอกว่าให้มากินเค้กกล้วยหอมวันเกิดลิลินไง” ลลิลเปิดอ่านข้อความที่ส่งหาเพื่อนสนิท ทว่าข้อความแรกที่บอกว่ามาหาด่วนถูกส่งไปแล้วแต่ข้อความที่สองที่ว่าให้มากินเค้กวันเกิดของสุนัขตัวโปรดดันไม่ถูกส่งเพราะเครือข่ายโทรศัพท์น่าจะมีปัญหา..

“ตกใจหมดเลย บอกว่าให้แม่บ้านค้างด้วยก็ไม่ยอม เผื่อขโมยขึ้นบ้านจะทำยังไง ฉันตกใจหมด” อคินนั่งลงข้างๆเตียงของหญิงสาว

“นึกว่าที่รีบมาเพราะอยากกินเค้กกล้วยหอมซะอีก” ลลิลยิ้มกว้างไม่ได้ยินดียินร้ายที่คนข้างๆรีบมาที่นี่เพราะสาเหตุอื่น เสื้อเชิร์ตสีขาวมีคราบลิปสติกสีแดงเต็มแผ่นอกไปหมดรวมถึงแก้มขาวใสของหมอหนุ่มก็เช่นเดียวกัน นี่คงไปขัดจังหวะอะไรเขาเข้าถึงได้ดูหงุดหงิดเป็นพิเศษ

“ขอโทษนะ” น้ำเสียงที่ติดจะสั่นพร่าด้วยความรู้สึกผิดนั้นทำให้หัวใจของอคินอ่อนยวบ เขาอาจจะเป็นคนแสดงออกได้ไม่ดีเท่าไหร่ ที่รีบมาก็เพราะเป็นห่วงกลัวเธอจะได้รับอันตราย การอยู่ในบ้านหลังใหญ่ๆคนเดียวโดยที่มียามเฝ้าหน้าบ้านแถมหลับตลอดการเฝ้ายามไม่ได้ดูปลอดภัยเลย อคินถอนหายใจยาวๆ

“เค้กมีอันเดียวเหรอ ฉันกินไม่อิ่มนะ”

“มีอีกสามอันในเตาอบ กินเลยไหม?” ลลิลยิ้มกว้างพลางส่งเค้กในมือให้หมอหนุ่ม อคินรับมาเขากัดเค้กกล้วยหอมที่หน้าตาไม่เหมือนเค้กสักเท่าไหร่เข้าปากและรสชาติก็ไม่ต่างจากหน้าตา

“อร่อยไหม? ฉันตั้งใจทำมากๆเลยนะ” ดวงหน้าสวยหวานยิ้มพรายดวงตาทอประกายความสุข อืม..ตอบไปตรงๆ คงไปทำลายความสุขของเธอสินะ..เขาคิด

“อร่อยมากๆเลย ทำขายได้เลยนะเนี่ย” ขายแค่เขาคนเดียวนะ..ถ้าขายจริงๆเตรียมตั้งสโลแกนขนมนี่ได้เลย อาทิเช่น คนกินตาย..คนขายติดคุก สั่งวันนี้ได้กินปีหน้า เป็นต้น

“ดีใจที่นายชอบ” แล้วอคินก็กินเค้กชิ้นนั้นจนหมดแถมยังกินอีกสามชิ้นที่เหลือ....