นอนด้วยกัน NC++

ซีรีย์กัดปากตัวเองเบาๆ มองขาของตัวเองที่ถูกดันออกกว้างๆ ร่างสมส่วนแทรกเข้ามาตรงกลาง มือหนาชักรูดแกนกายใหญ่สองสามครั้งก่อนจะดันมาจรดที่ช่องทางรักคับแคบ ดวงตากลมโตสั่นระริกในตอนที่ความยิ่งใหญ่ค่อยๆ ดันเข้ามาใส่ ท่อนแขนแกร่งโน้มมาดันข้อพับ สองมือกดลงที่แขนเรียวขาว ในจังหวะที่มองสบตา เป็นจังหวะเดียวกับที่แกนกายใหญ่กระแทกกระทั้นเข้าใส่จนสุดความยาวของมัน

กึก~ ปึก!

"อื้อออ!" ปากอิ่มเม้มเข้ากันจนห่อเลือด หญิงสาวเชิดหน้า กักกลั้นความเจ็บปวดที่ได้รับ แต่ถึงอย่างนั้นก็เลือกที่จะปล่อยผ่าน ไม่ส่งเสียงแห่งความเจ็บปวดออกไปรบกวนอีกคน

ปึก~ ปึก~ ปึก~

เอวสอบขยับเข้าออกเนิบนาบ ทุกครั้งที่ลำกายขยับเข้าออกในช่องคับแคบ ทำชายหนุ่มขบกรามแน่น ช่องรักคับแคบบีบตัวตนของเขาหนัก ความยิ่งใหญ่ที่เส้นเลือดปูดปูนรายล้อมร้อนคล้ายจะระเบิดเพราะความอดทน

ดวงตาคมกริบมองสบตากับดวงตากลมโตใสแป๋วที่มีธารใสๆ หล่อเลี้ยงให้เห็น ปากแดงระเรื่อเม้มเข้าหากัน ยิ่งลดสายตาลงมองหน้าอกใหญ่เกินขนาดที่คัดตึง ทรงดี ยอดถันสีชมพูระเรื่อ ความกระสันมันยิ่งลุกโชน

ชายหนุ่มโน้มตัวไปประกบจูบอีกครั้ง ลึกๆ เขาอยากแน่ใจก่อนว่าเธอพร้อมรับทุกอย่างและรับมันไหว ลิ้นสากสอดเข้าไปในโพรงปากบาง ตวัดเกี่ยวพันลิ้นเล็กซ้ำๆ ดูดกลีบปากอิ่มหนักๆ ฟันคมกระแทกกัน บ่งบอกความใกล้ชิดได้เป็นอย่างดี

"อื้อออ~"

"อ๊าส์..." เขาถอนริมฝีปากออก ปล่อยเธอหลุดเสียงคราง ในจังหวะที่นิ้วเรียวเลื่อนไปขยี้ที่ปุ่มกระสัน ซีรีย์ปลดปล่อยน้ำหล่อลื่นออกมาเป็นตัวเบิกทาง เธออาจจะเคลิบเคลิ้มไปกับเขาบ้าง แต่ครั้งแรกของเธอ แน่นอนว่า ความเจ็บปวดไม่แผ่วแน่นอน

"อ๊ะๆ สะ เสียว..."

"ชอบไหม..." คนถามลงลิ้นที่ยอดถันหนักๆ นิ้วมือขยี้ปุ่มกระสันซ้ำๆ ซีรีย์ครวญครางพลางดิ้นเร่าๆ ที่ใต้ร่าง อกอวบถูกมือหนาบีบเคล้นอย่างหนัก แต่เมื่อสิ่งที่ค้างคามันปวดหนึบจนทนไม่ไหว ริมฝีปากคายยอดถันให้เป็นอิสระ ร่างหนาหยัดกายคุกเข่า หยดน้ำลายลงที่ช่องทางรัก คิดว่า มันอาจจะคลายความเจ็บปวดของคู่หมั้นสาวได้บ้าง จากนั้นเอวสอบก็ขยับ ทั้งคับทั้งแน่นแทบเกินกว่าจะควบคุม

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

"อื้ออ จะ เจ็บ..." หงุดหงิดที่ไม่สามารถทำตามอำเภอใจได้ เสียงร้องของเธอทำให้เขาต้องโน้มตัวลงไปปรนเปรออกอิ่มใหม่ เอวสอบขยับใส่เนิบนาบ ใช้ปลายลิ้นตวัดเลียที่ยอดถันก่อนจะประกบชิด ดูดกระชากอย่างแรง

ปึก~ ปึก~ ปึก~

จ๊วบๆ จ๊วบๆ

"อ๊ะๆ อ๊าส์..." หลายต่อหลายครั้งที่ดวงตาคมกริบจ้องมองกิริยาของคนใต้ร่าง ซีรีย์ครางกระเส่า ปลดปล่อยน้ำหล่อลื่นออกมาชะโลมแกนกายใหญ่อยู่บ่อยครั้ง หมดเวลาแล้วแหละที่เขาจะเห็นใจ ตอนนี้คงถึงเวลาที่เขาจะปราบพยศยัยผู้หญิงงอแง อ่อยนักอยากที่จะเป็นของเขา พอเอาเข้าจริงร้องไห้งอแง

มือหนาเลื่อนมายึดที่ข้อพับ แยกขาสวยออกกว้างๆ กระแทกกระทั้นลำกายเข้าใส่อย่างแรง

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

"อ๊ะๆ จะ เจ็บนะ"

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

ใครว่าเขาจะสนกันล่ะ เอวสอบสะบัดเข้าใส่ไม่ยั้ง กรามบดเข้าหากันกลัวว่าจะเผลอเพิ่มความรุนแรงหนัก กายสาวตอดรัดลำรักของเขาแน่น ขยับออกก็ปวด ขยับเข้าก็ปวด ความเจ็บปวดผ่อนคลาย ในตอนที่ลำกายขยับเข้าใส่จนสุดความยาวของมัน

"อ๊าส์..." ชายหนุ่มเชิดหน้า เปล่งเสียงครวญครางออกมาอย่างสุดจะกลั้น ยิ่งเธอตอดหนัก ความพึงพอใจมันก็ยิ่งมากเท่ากัน

"ละ ลึก อ๊ะ อ๊าส์ พี่ลม ซี อ๊าส์..."

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

"จะ จุก มันจุกนะ อ๊ะๆ"

"สุดก็ต้องจุกไหมล่ะ อ๊าส์..." เอวสอบขยับถี่ยิบ เสียงกระทบกันของร่างกายผสมผสานกับเสียงครวญครางดังก้องไปทั่วทั้งห้องนอน

พั่บๆ พั่บๆ พั่บๆ พั่บๆ

"จุก อ๊าส์ ซีจุกนะ"

"อย่ามางอแงน่า" มือหนาปัดมือเรียวออกห่างเพราะเธอเผลอยกขึ้นมาดันหน้าท้องของเขา

"พี่ลมทำแรงเกินไปแล้วนะ อ๊ายย!"

ขาสวยถูกเกี่ยวไปพาดที่บ่าแกร่ง ลำรักยิ่งกระแทกกระทั้นเข้าลึกมากกว่าเดิม

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

"อ๊า..."

มวลสมองเริ่มขาวโพลน หน้าอกใหญ่เกินขนาดกระเพื่อมตามจังหวะการกระแทกกระทั้น กายสาวโยกคลอนตามจังหวะ หมอนบ้าง ผ้าห่มบ้างเริ่มกระจาย เอวสอบซอยถี่ยิบ ไม่จบ ไม่ยอม บอกไปแล้วด้วยว่านานกว่าทุกอย่างจะจบลง

"กินนมหน่อย..." ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ซีรีย์หอบหายใจหนัก ความเจ็บที่ส่วนนั้นแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่าน ริมฝีปากร้อนประกบดูดดุนที่ยอดถัน ใบหน้าคมคายปลายจมูกโด่ง ทุกอย่างที่เป็นเขาแนบชิดกับตัวเธอ หน้าอกทั้งสองข้างถูกระรานจากทั้งมือและปาก ด้านล่างเขาก็กระแทกไม่ยอมหยุดเลย

แผล็บๆ แผล็บๆ

"อ๊ะๆ อ๊ะๆ" รอบแล้วรอบเล่าที่เธอปลดปล่อย แต่อีกคนก็ยังซอยไม่หยุด ร่างเล็กโยกคลอนซ้ำๆ ตามจังหวะของการสอดประสานของลำรัก เขาแลบลิ้นตวัดเลียที่ยอดถันตามการควบคุมของช่วงล่าง หญิงสาวที่ไม่เคยสัมผัสสิ่งไหนมาก่อนทั้งนั้น เสียวแทบจะขาดใจ

"ซีจะเสร็จอีกแล้วพี่ลม อึก อ๊าส์" ใบหน้าสวยเชิดขึ้น เป็นอีกครั้งที่เธอมองเห็นปลายทางสวรรค์รำไร ช่วงล่างตอกกระแทกเข้าใส่หนักๆ สุดท้ายก็เป็นอีกครั้งที่หญิงสาวปลดปล่อยหลักฐานแห่งความสุขสมออกมา

"อ๊ายยยยย!"

"โกงว่ะ เสร็จรอบที่สี่" แม้ว่ามวลสมองมันจะขาวโพลนโล่งว่าง แต่เธอมองเห็นรอยยิ้มบนมุมปากหนา ชายหนุ่มคู่หมั้นหยัดกายในท่าคุกเข่า มือหนายกสางผมลวกๆ ดันขาขาวแยกกว้างพร้อมกับสะบัดเอวสอบไม่ยัั้ง หลุดเพียงเสียงจากลำคอหนาออกมา

"อ๊า..."

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

พั่บๆ พั่บๆ พั่บๆ พั่บๆ

เอวสอบรัวถี่ยิบ ซีรีย์กัดปาก กลั้นความรู้สึกหลายๆ อย่างที่ประเดประดังเข้ามา เขากระแทกแรงๆ อีกสองสามครั้ง ก่อนที่จะหลุดเสียงแห่งความพึงพอใจออกมา

"อ๊าาาาาส์!"

เหมือนมีความอุ่นร้อนที่ฉีดพุ่ง ปลดปล่อยในกายสาว เขาโน้มใบหน้าเขามาดูดยอดถันของเธอหนักๆ ดวงตากลมโตเบิกกว้าง เขาเลิกขยับ แต่กดแกนกายใหญ่ไว้ในกายเธอไม่หยุดเลย

"ปะ ปล่อย ...พี่ลมปล่อยใน"

"โทษทีเอาออกไม่ทัน"

"แต่ซียังไม่อยากท้องนะ" หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ ต่อให้เธอจะชอบเขามาก แต่เธอต้องการแน่ใจ และทำให้เขารู้สึกแบบเดียวกับเธอได้ก่อน ไม่พร้อมสำหรับอะไรแบบนั้นเลย

"ไม่อยากท้องก็ต้องกินยา" เขาหยัดกายขึ้นจากร่างของคนตัวเล็ก ยิ่งยามที่แกนกายใหญ่ถูกถดถอด น้ำรักยิ่งใหลออกมา

ขาสวยหุบเข้าหากันทันที ซีรีย์ข่มความเจ็บปวด ขมิบกายสาว ไม่อยากให้น้ำรักไหลออกมาเปรอะเปื้อนที่นอนของเขา ผ้าห่มหนาลากมาคลุมกาย แต่ทว่า เขาดุเธอ

"ผ้าห่มผืนนั้นฉันหวงมาก วางไว้แล้วเดินไปล้างตัวในห้องน้ำดีๆ"

"แต่ซีโป๊นะ"

"เห็นมาหมดแล้ว" เขาตอบออกมาหน้าตาเฉย ร่างสมส่วนหยัดกายลุกเต็มความสูง อวดแท่งเนื้อร้อนที่ผงาดไม่ยอมสงบอย่างไร้ยางอาย ซีรีย์หันหน้าหนี มือบางยกขึ้นมาลูบหน้าของตัวเองเบาๆ มันเจ็บตรงนั้นเวลาขยับ บ่งบอกว่าเธอสูญเสียสิ่งที่มีค่าที่สุดไปแล้ว แน่นอนว่า สิ่งที่เธอยอมแลกมันมา จะต้องเป็นของเธอแค่คนเดียว

เวลาผ่านไป

แกร๊ก~

"พี่ลมทำคอซีแดง" ใบหน้าคมคายละออกจากหน้าจอโทรศัพท์ มองสีหน้างอแงของคนตัวเล็กที่พึ่งก้าวขาออกมาจากห้องน้ำ ดวงตากลมโตใสแป๋วกวาดมองไปรอบๆ เตียงนอน ก่อนที่เธอจะทิ้งสายตามาหยุดมองที่เขาตามเดิม

"พรุ่งนี้รับผิดชอบซีด้วยการไปส่งที่มอ.หน่อยนะคะ" เขาเค้นเสียงหัวเราะเบาๆ ก่อนจะดึงสายตามาหยุดมองที่หน้าจอโทรศัพท์ตามเดิม

"เธอควรปิดรอย มากกว่าการทำให้คนรู้ว่าฉันคือเจ้าของร่องรอยนะ"

"พี่ลมอย่ามาเย็นชาใส่ซีแบบนี้นะ ขนาดซีเจ็บมากซียังไม่ร้องเลย อย่ามาโกงซีนะ" ไม่ว่าเปล่า ร่างขาวผ่องในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำเดินมาทิ้งตัวลงบนหน้าตักของเขาอย่างถือวิสาสะ เธอมักทำแบบนี้เมื่อมีโอกาสเสมอ และบ่อยครั้งที่เขาต้องอดทนห้ามใจตัวเองเพราะการกระทำของเธอ

ผู้ชายกับผู้หญิงชิดกัน มันไม่แปลก หากไฟจะติดขึ้นมาง่ายๆ ใครๆ ก็มีกิเลสด้วยกันทั้งนั้น

"ลุก ฉันทำธุระอยู่"

"ธุระในโทรศัพท์เหรอคะ คุยกับคนลับๆ ของพี่ลมอยู่เหรอ?"

"เพ้อเจ้อ"

"แล้วธุระอะไรกับใครเวลานี้ละคะ อย่าอ้างนะคะว่าต้องทำงาน ใครๆ ก็ต้องมีเวลาพักผ่อนด้วยกันทั้งนั้น"

"ไปนอน" ชายหนุ่มคู่หมั้นออกคำสั่ง มันยิ่งทำให้หญิงสาวที่ได้ฟังรู้สึกไม่โอเค

"พี่ลมสัญญากับซีแล้วนะว่าจะไม่มีคนอื่น จะไม่ไปส่งซีที่มอ.ตามที่ขอก็ได้ แต่รับปากและสัญญาได้ไหมคะ ว่าลับหลังจะไม่นอกใจกัน"

"ไม่อยากเชื่อเลยนะว่าเธอจะชอบฉันถึงขนาดนั้น"

"ซีดูเหมือนชอบคนง่ายเหรอคะ?"

"ต่างฝ่ายต่างรู้อยู่แก่ใจนี่นา ว่าเรามาอยู่กันที่จุดนี้เพราะอะไร"

"ครอบครัวพี่ไม่เห็นแก่ตัวกับซีเกินไปหน่อยเหรอคะ ลูกชายคนโตของตระกูลหายตัวไป ก็เลยให้น้องชายมารับผิดชอบหน้าที่หมั้นหมายเพราะผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายเป็นเพื่อนกัน รักกันมาก และได้ตกลงหมั้นหมายกันไว้เป็นมั่นเป็นเหมาะ พอส่งลูกชายคนเล็กมาหมั้นกับซีแทนคนพี่ พอคนพี่กลับมา ก็จะให้ซีเปลี่ยนใจไปหมั้นกับคนพี่เหรอคะ ซีไม่ยอมหรอก ซีเป็นของพี่ลมแล้วนะ" ไม่ว่าเปล่า แขนขาวเกี่ยวลำคอหนามากอดทันที

"อัคนีเป็นคนดี หมอนั่นนิสัยดีกว่าฉันเยอะ เผื่อเธอไม่รู้"

"ซีไม่อยากคุยเรื่องนี้กับพี่ลมแล้ว วันไหนพี่ไฟกลับมา ค่อยกลับมาคุยเรื่องนี้กับซีก็แล้วกัน ตอนนี้ซีไม่อยากคุย ซีง่วงนอน" เสียงถอนหายใจดังเบาๆ จากคนตัวโต เขาปลดแขนขาวผ่องออกจากลำคอ ปรายตามองเธออย่างไม่สบอารมณ์

"ไปนอน"

"นอนแน่ แต่พี่ลมต้องไปนอนพร้อมซีค่ะ" รอยยิ้มสวยประดับใบหน้า แน่นอนว่า แขนขาวเกี่ยวกอดลำคอของเขาแน่นเลย

"ฉันบอกเหรอ ว่าจะนอนเตียงเดียวกับเธอ"

'มีอะไรกันแล้ว เขายังจะเย็นชาอีกเหรอ'

ซีรีย์คิดในใจอย่างไม่สบอารมณ์

"ซีกลัวผี คืนนี้ซีจะนอนกอดพี่ลม"

"ซีรีย์!"

"ไม่กอดก็ได้ค่ะ แค่นอนด้วยกัน มีหมอนข้างกั้นตรงกลางก็ได้ค่ะ ซียอม ขอแค่ได้นอนด้วยกัน"

"เธอนี่มัน..."

"มันน่ารักค่ะ หนุ่มๆ ที่มอ.ชมเปราะว่าซีน่ารัก" เจ้าของคำพูดเอียงคอมองพลางยิ้มเก๋ เรื่องจริงเชียวแหละที่เธอพูด เธอฮอต เธอเด่น หนุ่มๆ แทบทุกคณะสนใจเธอ มีแต่เขานั่นแหละที่เย็นชากับเธอ

"ฉันไม่ใช่หนุ่มๆ ที่มอ.ของเธอ"

"ถูกค่ะ พี่ลมไม่ใช่หนุ่มๆ ที่มอ. คู่หมั้นสุดหล่อของซีอย่างพี่ลม คือว่าที่สามีของซีรีย์ค่ะ"