บทที่ 6 แกล้งแรง

" ห้า ไม่นะ "

" กรี๊ส...!! "

ผมพลันสะดุ้งตื่นให้กับเสียงที่แสบแก้วหูนั่น มองไปยังร่างบางตรงหน้าของผมที่อยู่ในชุดชั้นในสีขาว วิ่งหาอะไรบางอย่างรอบห้อง จะว่าไปเธอก็หุ่นดีไม่เบาทำเอาใจตุ้ม ๆ ต่อม ๆในทันที

เรามีสิทธิ์มองได้นี่ เพราะเราแต่งงานกันแล้ว เพราะผมรู้สึกผิดที่เผลอมองร่างเธอเข้า อ้อ เธอหาเสื้อผ้า มาคลุมร่าง แต่คงคว้าเจอผ้าเช็ดตัวก่อนมั้ง

" นี่ ฮาเดน ไอ้คนฉวยโอกาส ไอ้บ้ากาม ลามก อาศัยจังหวะ ฉันเมาลักหลับฉันเหรอ" เธอทั้งทุบ ทั้งตี ผม ไม่รู้เธอเป็นบ้าอะไรของเธอยัยหน้าแมวเนี่ย

โอ้ย ๆ ๆ อะไรของคุณคนจะหลับจะนอน ตื่นมาก็โวยวายเลย หยุดนะยัยหน้าแมว

" แก นั่นแหล่ะ ไอ้หน้าจิ้งจก " แน่ะ ยังจะมาเถียงคำไม่ตกฟาก ใครเขาอยากจะเอาทำเมีย

" ลักลงลักหลับอะไรของคุณ ตื่นแล้วตั้งสติ ใครเขาไปทำอะไรคุณ หรือนึกว่ากำลังได้กับไอ้หน้าจืดเมื่อคืน เธอนิ่งไปพักนึง มองฆ้อนมาที่ผม "

" จริงเหรอ "

" ไปโรงพยาบาลตรวจร่างกายเลยมั้ย หึ ปากแบบนี้ใครเขาอยากจะเอาทำเมีย แต่จะว่าไปถึง ฉันทำจริง ๆ ก็ไม่แปลกนะ คุณลืมไปหรือเปล่าเราแต่งงานกันแล้ว นะ ผมมีสิทธิ์ ที่จะทำเต็มที่ คุณน่าจะขอบคุณผมนะที่แบกคุณกลับมานอนที่บ้าน "

ผมจัดชุดใหญ่ยาวเหยียด เพื่อให้เธอเถียงไม่ได้อีก โวยวายเสียงดังน่ารำคาญชะมัด จากนั้นร่างบางสะบัดตูด เดินเข้าห้องน้ำไปอย่างเสียฟอล์ม

ยิปแซง

น่าอายชะมัด โวยวายซะลั่นบ้าน ฉันวางมือสำรวจในร่างกาย รวมทั้งน้องสาวสุดหวงที่แกนกลางลำตัว ก็รู้สึกทุกอย่างปรกติดี ฉันนึกว่าเขาจะเป็นพวกเอาผู้หญิงไม่เลือกหน้า ได้ข่าวตั้งแต่ก่อนแต่งงานว่าเจ้าชู้นักนี่ แต่แปลกตานี่ไม่พิสวาสในตัวฉันขนาดนั้นเลยเหรอ ไม่ใช่ว่าฉันอยากจะกินเขาหรอกนะแค่สงสัยว่าเราไร้เสน่ห์ขนาดนั้นหร ฉันบ่นพึมพำกับตัวเองในห้องน้ำ เพียงลำพัง

จากนั้นอาบน้ำแต่งตัว ลงไปทานอาหารเช้าข้างล่าง อย่างเช่นทุกวัน แต่ฉันลองแต่งตัวเซ็กซี่ เสื้อสายเดี่ยวสีขาว เสื้อชั้นในสีดำ กางเกงผ้ายืดลายม้าลาย อยากรู้ว่าตาทึ่มหน้าจิ้งจกนั้น เขาไม่สนใจฉันจริงๆ นะเหรอ

ฮาเดน

โห นี่ชุดทานข้าวเช้าเหรอเนี่ย เธอจะแซบไปไหน จะรู้มั้ยว่าผมในสั่นไปหมดแล้ว จนตรงส่วนแกนกลางร่างกายปั่นป่วนไปหมด นึกครึ้มอะไรแต่งตัวแบบนี้ ผมได้แต่เพียงคิดในใจ แล้วกลืนไส้กรอกคำใหญ่เข้าไปในปาก

" นี่ไม่มีชุดที่เรียบร้อยกว่านี่แล้วเหรอ ไม่อายแม่บ้านหรือไง "

" ทำไมเหรอ ปรกติอยู่บ้านฉันก็แต่งตัวแบบนี้ เวลานอน บางทีก็ถอดเสื้อผ้านอน เรื่อง ปรกติ ทานสิ ไม่ต้องสนใจฉันหรอก "

ตกกลางคืนผมนึกสนุก เพื่อที่จะแกล้งเธอ ขำๆ หมั่นไส้ที่เธอพูดมาก ชอบเอาชนะผม ดีนัก

"ยิปแซง ผมมีของจะให้คุณ แต่ ผมแอบซ่อนมันไว้บนห้อง น่ะ ขึ้นไปดู สิ" คริๆ

" บ้า ล้อเล่นน่า ฉันไม่เห็นจะอยากได้อะไรเลย"

"ไปดูเถอะน่า ผมตั้งใจ ให้คุณ "

หึ สงสัย เห็นฉันแต่งตัวเซ็กซี่หน่อย เอาของมาล่อฉันเชียวนะ อย่าบอกนะ อยากจะได้ฉันขึ้นมา อย่าวังเลย ว่าได้กินคนอย่างฉันง่าย ๆ ฉันชักอย่างจะรู้แล้วสิ ว่าเขาเตรียมฉัน

ฉันเดินขึ้นบันไดไปที่ห้องนอนอย่างตื่นเต้นก่อนที่มือสวย วางที่ลูกบิด เปิดเข้าไปดู แต่แปลกที่ทำไมไฟปิด ฉันเลื่อนมือ หา สวิชต์ไฟ แต่เอ๊ะ อะไร นิ่ม ๆ อ้อ นี่ไง สวิชต์ แค่เพียงกดปุ่ม ดวงไฟ สว่างจ้า ขึ้น ผนังห้อง มีตุ๊กแกหลายตัวเรียงกันอยู่

" กรี๊ส...................!!!!!!!!!!! กรี๊ส.........."

ฉันทั้งกรี๊สทั้งตกใจ ทั้งร้องไห้จนแทบจะเป็น บ้า ในห้องคนเดียว ไม่นาน ฮาเดน ก็วิ่งขึ้นมา รู้สึกว่าเหมือนไม่มีอากาศจะหายใจ แล้วภาพก็ตัดไป

.........

เมื่อฉันได้ยินเสียงเรียกชื่อ ของฉันเป็น พัก ๆ จากนั้นค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา ปรากฎ ใบหน้าคมคาย ของ ฮาเดนที่ถือยาดม อยู่ในมือ เกลียดนัก แกล้งฉันแรงมาก เมื่อมองไปรอบ ๆ ทั้ง คุณลุงคุณป้า มากันครบ

" เป็นไงบ้างลูก ไหว มั้ย ไปหาหมอที่โรงพยาบาล กันมั้ย "

" เดี๋ยวค่ะ รอดูอาการก่อนดีกว่าค่ะ" ฉันดึงลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อตั้งสติ

" แกเล่นอะไร ของแก ฮาเดน อย่าทำแบบนี้อีกนะ ถ้าหนูยิปแซงเป็นอะไรไปจะทำยังไง " เสียงผู้เป็นแม่ตำหนิลูกชายของ ตัวเอง

" พักผ่อน ก่อนแล้วกันนะลูก พรุ่งนี้จะไปไหวหรือเปล่า แม่ลงสมัครเล่นเกมส์ไว้เป็นการสุ่มว่าเราจะได้ไปที่ไหนแม้สุ่มได้ จ.กระบี่ น่ะ"

" ห้า กระบี่ เลยเหรอแม่ "

" ใช่ ก็ถือซะว่าไปพักผ่อน ฮันนีมูนด้วยนะหนูแซง " ความจริงฉันก็อยากไปพักผ่อนนั่ง โง่ ๆ ริมทะเล อยู่เหมือนกัน แต่ ทำไมต้องไปกับไอ้หน้าจิ้งจกนี้ด้วย

" ค่ะคุณป้า วะ ไหว ได้ค่ะ "

หลังจากที่คุณลุงคุณป้า กลับออกไปจากบ้าน ฉันบ่น ฮาเดน จัดหนักหูชากันไปข้างนึง บ้ามาก มาทำกับฉันแบบนี้

" ฉันรู้ว่าคุณ ไม่ชอบฉัน แต่ไม่ทำกันแรงแบบนี้นะ " ฉันพูดเสียงสั่นเพราะมันสะเทือนใจมากจนภาพหลอนเต็มไปหมด