บทที่6 เฌอรีนตัวแสบ

"เราบอกพี่ว่าจะไม่มาเรียนที่นี่ไม่ใช่เหรอ ถ้ามาเรียนที่นี่ก็มาใช่ได้ ถ้าไม่มาจะมายังไงเพราะพวกเรากะเอาไว้มานอนเล่นกัน เวลาเลิกเรียน รึไม่ก็เวลาโดดเรียน"

"มึงพูดต่อหน้าน้องวิคเตอร์" เอเดนบ่นเพื่อน

"จะไปสอบที่ไหนเจเจหันมาถามน้อง คุณน้าให้มาเรียนที่เดียวกับพวกพี่ไม่ใช่เหรอ"

"ก็หนูอาจจะไปเมืองนอก แต่ยังไม่ได้ตัดสินใจ"

"ไปได้ไงเมืองนอก ต่อโทค่อยไปให้โตก่อน" เอเดนออกความเห็น

"มีปัญหาตรงไหนเรียนที่เดียวกับพี่" เจเจถาม

"ก็มันเยอะเกินไงคะ เนี่ยๆ สี่คน สองคนก็จะแย่แล้ว มีพี่เพิ่มมาอีก"

"แล้วยังไง"

"ก็อึดอัดนิดหน่อยคะ"

"ยังไงอึดอัดตรงไหน" เจเจถามอีก

"ก็ถ้าใครมาจีบหนูพี่จะไม่ไปต่อยเขาใช่ไหม" เจเจเอเดนมองหน้ากัน

"ต่อย" ทั้งคู่พูดพร้อมกัน

สี่หนุ่มพากันหัวเราะ

"ก็แบบนี้ไงคะ"

"แต่หนูว่าพี่ไม่ได้ต่อยใครหรอก แค่หนูเดินกับพวกพี่สี่คน ก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาใกล้แล้ว"

"ก็ดีแล้วมีปัญหาตรงไหน" เอเดนทำเสียงกวนๆ

สี่หนุ่มขำกันต่อ

“เอาเป็นว่าถ้าไม่มีใครกล้าจีบหนูเพราะพวกพี่ ถ้าหนูชอบใครหนูจะไปจีบเขาเอง" ทั้งโต๊ะเงียบกริบเฌอรีนยิ้มหวาน

"เงียบไปเลยเฌอรีนแล้วก็ตั้งใจเรียนอย่างเดียว" เจเจเสียงเข้ม

"จริงๆ เลย ไม่ควรมีพี่ชาย" คนตัวเล็กบ่นอุบอิบ

"พี่ได้ยินนะ" เอเดนพูดโทนเสียงเดียวกับเจเจ

"ของหวานหน่อยไหมคะ" เฌอรีนรีบเปลี่ยนเรื่อง

"เฌอสั่งให้พี่หน่อยต้องการความสดชื่นเอเดนบอก"

"ได้ค่ะ พี่เลโอเอาด้วยไหมคะพี่วิคเตอร์ละคะ"

"ก็ได้ เลือกให้พี่ด้วย" วิคเตอร์ตอบ

"วันนี้สนุกจังพรุ่งนี้มาอีกได้ไหมคะ"

"เหนื่อยจะตายแล้ว เหลืองานอีกเยอะเลย" เอเดนบ่น

"พรุ่งนี้คนงานของป๋ามาเพิ่มได้วันอาทิตย์กูจ่ายพิเศษให้" วิคเตอร์บอกทุกคน

"ท่านวิคเตอร์ตันจริงครับ" เอเดนตบบ่าเขา

"เฌอไปช่วยพี่เลือกเฟอร์ไหม พรุ่งนี้" วิคเตอร์เอ่ยชวน

"ไปค่ะกี่โมงคะ" คนตัวเล็กยิ้มรีบตอบรับทันที

"ซักเที่ยงๆ พี่ไปรับที่บ้าน แล้วช่วงบ่ายค่อยเขามาที่นี่"

"โอเคค่ะ"

วันต่อมา

วิคเตอร์มารับเฌอรีนที่บ้าน วันนี่เธอแต่งตัวสวยเป็นสาวไม่ใช่เด็กน้อย ในชุดมัธยมปลายอีกแล้ว

ทั้งคู่เดินมาด้วยกัน "พี่เดนต้องการแบบไหนเหรอคะ" เขาเปิดรูปให้เฌอรีนดู

"โซฟาตัวนั้นเหมาะมากเลยค่ะ"

"อืม ไปลองนั่งดูสิ เป็นไง"

"นั่งสบายมากๆ ค่ะ"

เฌอรีนช่วยเลือกนั่นเลือกนี่ ส่วนใหญ่เธอเป็นคนเลือกทั้งหมดแหละ เขาไม่ได้คัดค้านอะไร ตามใจเธอ

ทั้งคู่มาถึงบ้านฐานลับช่วงบ่ายๆ "โหงานเร็วมากจะเสร็จแล้ว" เฌอรีนตื่นเต้น

"เราละได้ครบไหมเฟอร์" เอเดนถาม

"ครบค่ะ"

“ตรงคอนเซ็ปต์ตามที่กูวางไว้ไหม วิคเตอร์”

"ตรงดิ"

"แน่นะ"

"เออไงเอเดน"

“เสาร์หน้าเสร็จไหมคะ" เฌอรีนหันไปถามวิคเตอร์

"น่าจะเสร็จนะ"

"พี่เอเดนเสาร์หน้าพาหนูมาดูด้วย"

"ได้ครับน้องพี่"

“วันนี้หาอะไรกินก่อนกูจะตายแล้ว ไปเลโอพี่เจ" ไปดิ เฌอกินอะไร" เอเดนพูด

"หนูเลือกอีกแล้วเหรอ"

"ใช่ รีบคิดเลยเฌอ ถ้าไม่รีบพี่จะกินหมาตัวนั้นแล้ว"

"ใจเย็นเอเดน" เลโอตบบ่าเอเดน "อย่าไปกินน้อง น้องแค่เดินผ่านมา"

"เดินผ่านก็รีบเดินไปดิวะมองหน้า จับแดกแม่ง" เอเดนพูดเล่นตามประสาไปเรื่อย

"เวรละ เฌอรีบเลย"

"งั้นร้านสุกี้ตรงนั้นดีไหมคะ" เลโอเล่นด้วยกับเอเดนรีบพูดเร่งเฌอรีน

"ดีไปเลย" เอเดนเดินมากอดคอเฌอรีนให้รีบเดินไปกับเขา ทุกคนรีบเดินตาม

"เฌอ"

"คะ"

"หัวเหม็น" เอเดนแกล้งก้มมาดมผมเธอ

"เหม็นได้ไงเฌอสระผมทุกวัน ตัวเองนั่นแหละ สระผมบ้างรึเปล่า" เลโออมยิ้มขำสองพี่น้อง

วิคเตอร์รู้สึกอิจฉาเอเดน เขาอยากทำแบบนั้นบ้าง

ทานเสร็จทุกคนมาลุยงานกันต่อ

“พี่เดนคะตรงนี้โล่งๆในแบบมีวาด รึเพ้นอะไรไหมคะ"

"ยังไม่มีเดี๋ยวพี่ลองไปคิดมาก่อนว่าจะทำอะไรได้บ้าง"

"กูว่าเพ้นสีรึวาดรูปอะไรแบบที่เฌอว่าก็ดีนะ งั้นให้เฌอไปหารูปมาแล้วพวกพี่ค่อยเลือกอีกที " เลโอออกความเห็น

"โอเคค่ะ"

"...."

วันเสาร์ทุกอย่างเสร็จสมบูรณ์ ทั้งหมดเข้ามายืน ชื่นชมฝีมือตัวเอง

"งานเพ้นสีของหนูสวยมากเข้ากับบ้านพี่ๆ เลย" เฌอรีนชมฝีมือตัวเอง

"อืม สวยดีพี่ชอบ" วิคเตอร์ชม

"กูมีของมาให้บ้านใหม่ของพวกเราด้วยรอแป๊บ" เลโอออกไปหยิบของ เดินกลับพร้อมเครื่องเล่นเกมตัวใหม่ล่าสุด

"โอ้โหท่านเลโอคือที่สุด กูพร้อมโดดเรียนมาก ว่าแต่ทำไมเราเพิ่งมาทำวะ จะขึ้นปี3อยู่แล้ว" เอเดนพูดขึ้น

"นั้นสิ"

"มึงนั่นแหละเลโอก็น่าจะรีบคิดให้มันเร็วๆ หน่อย"

"เออไอ้เวร ถ้ากูคิดได้ตั้งแต่ปีหนึ่ง กูว่า ยาวนอนกันยาวไม่ต้องขึ้นเรียนกันพอดี"

“หนูมาเล่นที่นี่บ้างได้ไหมคะ"

"มาได้สิ" วิคเตอร์บอกเธอน้ำเสียงเรียบๆ เฌอรีนยิ้มหวานให้เขา "พี่วิคเตอร์น่ารักที่สุด"