บทที่3 คนขับรถสุดหล่อ

เธอเดินไปกอดเอววิคเตอร์ เขายืนเฉยๆ

"วิคเตอร์ขา จินนี่ไปหาที่คอนโดได้ไหมคะ"

"ไม่ดีกว่า" เขาจัดการก้นบุหรี่เสร็จ แกะมือจินนี่ออกแล้วเดินไปเลย

"เอ้า! ไอ้วิคเตอร์รอกูด้วยดิวะ" เอเดนเดินตามมา

"มึงทำไมปฏิเสธจินนี่วะ"

"กูไม่อยาก"

"มึงมีปุ่มปิดได้ด้วยเหรอวะ"

"เออไอ้เวรเสือก" เอเดนขำก๊าก

"มึงสองคนมัวคุยอะไรกัน เอเดนมาดูพี่มึงหน่อยไหวรึเปล่าเนี่ย โดนสูบน้ำหมดตัวแล้วเมื่อคืน" เลโอพูดขำๆ

เอเดนมาตบไหล่พี่ชาย "พี่เจพักบ้างนะ"

"เออไอ้น้องเวร มึงด้วยเลโอเพื่อนเวร" เจเจยกนิ้วกลางให้ทั้งคู่

"แล้วพวกมึงต้องรับส่งเฌอรีนกี่วันเนี่ยเลโอถาม"

"อาทิตย์หนึ่ง เอเดนวันนี้แกไปรับพรุ่งนี้ฉันจะตื่นไปส่ง" เจเจพูด

"ตอนเช้ากูไปส่งให้ก็ได้วิคเตอร์อาสา อาทิตย์นี้กูต้องเข้าไปนอนที่บ้านทั้งอาทิตย์เลยตื่นเช้าด้วย"

"มีอะไรรึเปล่ามึง"

"ไม่มีอะไรกูไปช่วยงานป๋า"

"ถึงว่าเมื่อกี้ปฏิเสธจินนี่"

"เงียบเลยไอ้เดน" วิคเตอร์หันมาว่าเอเดน

"เออดีเลยงั้นฝากส่งเฌอด้วยเลย" เอเดนยักไหล่

"เฮ้ย! วิคเตอร์กูเกรงใจมึงว่ะ" เจเจทำหน้าหงอยๆ พูดเสียงอ่อยๆ วิคเตอร์ยกนิ้วกลางให้เจเจ

"ไอ้เจหน้ามึงไม่เนียน"

"เหรอวะ"

"เออ" ก๊ากเลโอหัวเราะ

"ไปมึงขึ้นเรียนกัน"

เช้าวันต่อมาหน้าบ้านเฌอรีน มีรถสปอร์ตสีดำมาจอดรอเธออยู่เหมือนเดิม ครืนนน เสียงโทรศัพท์เธอดัง

"ค่ะ" เฌอรีนรับสาย

"พี่รออยู่หน้าบ้าน"

"ค่ะพี่ วิคเตอร์" เฌอรีนรีบออกมาขึ้นรถกลัวเขารอนาน

วันนี้เธอยังไม่ได้มัดผม ผมยาวสลวยรับกับกรอบหน้าแสนสวยของเฌอรีน เขามองภาพตรงหน้าค้างอยากสัมผัสผมสลวยๆ ของคนตัวเล็กอยากจะรู้ว่านุ่มแค่ไหน

“พี่คะ”

“พี่วิคเตอร์คะ”

“อืม” เขาตอบรับ

"ไปค่ะ"

"แล้วเราไม่มัดผมเหรอ"

"มัดค่ะ เดี๋ยวมัดในรถก็ได้ค่ะ"

"พี่มารับเร็วไปรึเปล่า"

"เปล่าค่ะ หนูตื่นสายเองวันนี้ แหะๆ" เฌอรีนหยิบหวีออกมาหวีผมสยายผมหอมฟุ้ง เล่นเอาคนตัวโตไม่ค่อยมีสมาธิขับรถ

"ผมเฌอร่วงเต็มรถพี่เลยค่ะทำไงดีคะ..?"

“แฟนพี่เห็นจะเข้าใจผิดไหมคะ”

"พี่ไม่มีแฟน" เขาตอบเธอสั่นๆ

คนตัวเล็กมัดผมเสร็จแล้ว หันมายิ้มให้เขา

"เฌอจะเข้ามหาลัยที่ไหนคิดไว้รึยัง"

"ยังไม่แน่ใจเลยค่ะแต่ที่แน่ใจคือไม่เรียนที่เดียวกับพวกพี่แน่ๆ"

"ทำไมล่ะ?"

"ก็ไม่อยากไปไหนกับบอยแบน แล้วก็ดูแต่ละคน ที่นี่ใครจะกล้ามาจีบหนู"

เขาหันขวับไปมองคนตัวเล็ก "แล้วทำไมต้องมีแฟน" เฌอรีนมองเขาตาแป๋ว

"ใครๆ เขาก็ต้องมีแฟนกันนะคะพี่ แล้วทำไมพวกพี่ไม่มีแฟนกันละค่ะ”

"ก็ไปไหนมาไหนขี้เกียจอธิบาย"

“หึหึ” เฌอรีนหัวเราะ "แค่นี้เองเหรอคะ"

“อืม แล้วถ้าเรามีแฟนเราไม่ถามแฟนเหรอเวลาเขาไปไหน"

"ถามสิคะ ต้องขออนุญาตหนูก่อนด้วยว่าจะให้ไปรึเปล่า"

"อืม"

"ทำไมผู้ชายต้องมองเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ว่าเป็นเรื่องใหญ่ค่ะ"

"ก็ไม่ได้มองว่าเป็นเรื่องใหญ่อะไรนะ แค่ยังไม่เจอคนที่อยากจะอธิบาย"

เฌอรีนพยักหน้าเข้าใจ

"เย็นนี้ใครมารับเฌอละ"

"น่าจะพี่เจเจค่ะ" เขาจอดรถให้เธอลงแถวหน้าโรงเรียนคนตัวเล็กหันมายิ้มขอบคุณเขา

"...."

"เฌอรีน" เสียงเรียกเธอ

"อ้าว! เกล"

"ใครมาส่งน่ะ รถเท่มากเลย"

"เพื่อนพี่น่ะ"

"คนไหน?"

"วันนั้น เออๆ เดี๋ยวเปิดรูปให้ดู นี่คนนี้พี่วิคเตอร์"

"โอ๊ยจะเป็นลมหล่อโคตร พี่เขาลูกครึ่งปะ"

"อืมใช่"

"แกไม่ตายไปเลยเหรอนั่งรถมากับเขาสองคน"

"พี่เขาเงียบนะไม่ค่อยพูด หน้าดุๆ"

"โอ๊ย!เร้าใจ"

"พักก่อนเพื่อนเกล ไปเข้าโรงเรียนกัน จะไปเคารพธงชาติไม่ทันแล้ว"

ด้านวิคเตอร์ ติ้งlineเขาดัง

"ตื่นเช้ามาคิดถึงวิคเตอร์เลยค่ะ"

"มาหาสิ" เขาตอบจินนี่ไป

"จะรีบไปนะคะ"

ไม่นานเสียงเคาะประตูหน้าห้องเขาจินนี่ยืนอยู่หน้าประตู วิคเตอร์เปิดประตูให้สาวสวยคณะบริหารเข้ามา เขาดึงเธอเขาไปจูบอย่างไม่รอช้า

"ใจเย็นสิคะ ขอถอดชุดก่อนนะ เดี๋ยวชุดยับหมด" เธอใส่ชุดนักศึกษามา

"ถอดสิ" วิคเตอร์เดินไปนั่งมองสาวสวยถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้นบนเตียงของเขา

"-"